Ad Valvas 1995-1996 - pagina 511

ADVALVAS 18 APRIL 1996

PAGINA 1 1

PERSONEELSKATERN

Animo parttimers blijft aciiter bij mogelijkheden VU heeft wet op deeltijd niet nodig Aan mogelijkheden om in deeltijd te werken schort het niet b ij de vu, zeker niet sinds de nieuwe CAO. De animo om uren af te staan en in deeltijd te gaan werken is echter gering. Intussen zijn de parttimers tevreden: "Als je het op het ene front druk heb t, kun je het op het andere makkelijker relativeren." Peter Boerman

Hoeveel deeltijders de vu momenteel in dienst heeft, is moeilijk te zeggen. Veel zijn het er zeker. De vu telde in 1994 in totaal 4087 personeelsleden. Tezamen namen zij maar 3245 forma­ tie­eenheden in beslag. In 1991 werk­ te 41 procent van het personeel in deeltijd, terwijl dat in 1985 nog slechts 36 procent was. Ter vergelij­ king: in heel Nederland werkt een op de drie mensen minder dan voltijd en in de Europese Unie nog niet een op zeven. "De vraag naar deeltijd speelt niet alleen bij mensen met kinderen", verklaart hoofd personeelszaken drs C. Jonker. "Ook veel jonge weten­ schappers willen parttime werken om ernaast bijvoorbeeld nog te studeren." In de Eerste Kamer ligt momenteel een wet die alle werknemers het recht geeft op verkorting van de volledige werkweek met twintig procent. De wet, oorspronkelijk een initiatief van GroenLinks­Kamerlid RosenmöUer, m afgezwakte vorm door de Tweede Kamer aangenomen, zal voor de vu waarschijnlijk geen gevolgen hebben. In de nieuwe CAO, die twee weken geleden van kracht werd, ligt namelijk al zo'n recht op deeltijdwerk besloten. "De vu loopt landelijk voorop met haar beleid", meent dan ook M . Hodes, secretaris van de emancipatie­ commissie. "De universiteit wijkt zelfs in positieve zin af van de nog niet aangenomen wet." Of van het recht veel gebruik wordt gemaakt, valt nog te bezien. "M ensen die het aan de orde willen stellen, hebben dat in het verleden ook wel gedaan", denkt Jonker. "Slechts inci­ denteel is daar moeilijk over gedaan. Overigens niet alleen bij de zwaardere functies. Veel eenheden zijn krap bemenst tegenwoordig. Als dat goed draait, is het altijd moeilijk om iemand voor een deel te verliezen. Echt grote problemen zie ik daar ech­ ter niet van komen."

Illustratie: Berend Vonk

„JEKUSTMEHSENN/ETPMMGBHOM PART-'TIME TE $AAN W£RKEN,FRITS'.„ Deeltijdwerk kent onmiskenbaar een aantal voordelen. Als veel mensen ervoor kiezen, kan het een bijdrage leveren aan terugdringing van de werkloosheid en de vergrijzing. Bovendien kan het de positie van vrouwen verbeteren omdat juist zij vaak in deeltijd willen werken. Daar­ naast blijkt uit diverse onderzoeken dat deeltijders produktievere uren draaien dan voltijders. Op de werk­ vloer zijn er echter vaak ook nadelen. "Veel zwaardere functies kunnen best in deeltijd", denkt Jonker. "Alleen levert dat in het begin vaak grote communicatieproblemen op. M ensen zijn niet meer altijd bereikbaar en zul­ len taken moeten overdragen en meer moeten overleggen. Dat maakt het moeilijk erover te beginnen, alhoewel het op termijn met onuitvoerbaar is." Ander probleem is dat de meeste vol­

tijders geen uren willen inleveren, omdat hen dat een deel van hun mko­ men kost. Uit een recent onderzoek van de emancipatiecommissie onder leidinggevenden van de vu bleek dat veel mensen vinden dat hun baan zonder al te veel problemen een duo­ baan kan worden. Toch was slechts een kwart van de leidinggevenden bereid te overwegen om uren in te leveren. Van hen wilde tweederde echter niet meer dan een dag afstaan. 'Prima, maar dan voor een ander', lijkt de mening van veel vu­leidingge­ venden over deeltijdwerk. "Als mensen met terug willen in inko­ men, kan ik ze met dwingen parttime te gaan werken", lacht Jonker. "Onze sOP­regeling, waarbij je met je 58ste al minder mag gaan werken voor bijna je volledige salaris, kan wel een interes­ sante stimulans zijn. Als een faculteit

erin slaagt vijf mensen van de sop­ regehng gebruik te laten maken, kan men een nieuwe kracht aantrekken." Jonker voorspelt de deeltijdwerker aan de universiteit, ondanks het huidige gebrek aan belangstelling, een gouden toekomst. "Voor onze wetenschappe­ lijke staf is het de komende decennia misschien beter dat we mensen zoe­ ken die ook nog een baan hebben m een andere maatschappelijke instel­ ling. Nu merken we dat mensen die langer bij de universiteit werken, moeilijk aan de slag kunnen bij andere bedrijven. M ensen die met een been in de universiteit staan en met een been in de praktijk, kunnen mijns inziens m de toekomst voor een groot deel het mobiliteitsprobleem oplossen. Als je praat over de belangen die een universiteit kan hebben m deeltijdwer­ kers, zit daar misschien wat in."

Voorlopig combineren de meeste deeltijders hun ene baan nog met een gezinsleven. Dat dit ook bij 'zwaarde­ re functies' heel wel mogelijk is, bewijzen faculteitssecretarissen drs A.S. Kok van de faculteit psychologie en pedagogiek (FPP) en drs J. Kuijken van Bewegingswetenschappen. "Ik heb deze baan vanaf het begin in vier dagen gedaan", vertelt Kuijken. "En dat is nooit een probleem geweest. In eerdere banen werkte ik maar een halve week. M aar ik had wel door dat, als ik hogerop wilde, ik meer zou moeten werken. Meestal red ik het wel in vier dagen. Er is een behoorlij­ ke werkdruk. Ik neem ook wel eens wat mee naar huis, maar ik neem aan dat de andere secretarissen dat ook doen." De omgeving reageert goed op haar deeltijdwerk, meent Kuijken. "Soms móet ik weg omdat de kinderen thuis zijn. Dat geeft wel eens stress, maar ik denk dat ik dat zelf het meest verve­ lend vind." De combinatie werk en zorgtaken bevalt haar prima. "Ik ben altijd vrij flexibel geweest in het inde­ len van mijn werktijd. Dat maakt het ook makkelijk. M ijn twee verantwoor­ delijkheden kunnen elkaar ook in evenwicht houden: als ik het op het ene front druk heb, kan ik dat op het andere front makkelijker relativeren." Drs A.S. Kok is dat met zijn collega eens. Hij werkt momenteel viereneen­ halve dag in de week, maar heeft het tijdens zijn ouderschapsverlof ook een periode met een dag minder gedaan. "Ik ben ervan overtuigd dat het goed kan. Al moeten mensen er wel aan wennen. Maar ook dat valt wel mee. Een secretaresse zorgt voor mijn afspraken. M ensen hoeven dan natuurlijk niet te weten waarom ik er niet ben." Kok begon ooit fulltime aan de vu bij de dienst personeelszaken. Bij zijn overstap naar FPP wilde hij een dag inleveren, maar de faculteit had een sterke voorkeur voor een voltijdsecre­ taris. Er werd een compromis gevon­ den. "Ik heb niet het gevoel dat het nu zoveel planning vergt", vertelt Kok. "Ik moet de kinderen van school halen, dus houd ik me goed aan mijn tijd. Als ik weg moet, dan doe ik dat gewoon."

'We doen veel dingen waar mensen geen weet van hebben' Nationale secretaressedag aan de VU De meer dan 250 secretaresses van de vu vormen, op de aio's na, waarschijnlijk de grootste functiegroep. Vandaag, 18 april, is het nationale secretaressedag en wordt hun werk traditiegetrouw in het zonnetje gezet. "We doen veel dingen waar mensen geen weet van hebben", zegt Brigitte Schouten. "In die zin is de dag een goed initiatief." Peter Boerman

Brigitte Schouten (28) is vakgroepse­ cretaresse bij Methoden en Technie­ ken aan de faculteit sociaal­culturele wetenschappen (scw). Ze belandde drie jaar geleden via het uitzendbu­ reau op de vu bij Biologie, maar ver­ ruilde die tijdelijke plek na vijf maan­ den voor een vaste baan bij scw. Daar werkt ze nu full­time: ze neemt de telefoon op, verzorgt de in­ en uit­ gaande post, bereidt vergaderingen voor en werkt mee aan de lay­out van proefschriften. "Het werk is heel geva­ neerd", vertelt ze lachend. "Er zijn geen grote dingen die mijn werk ken­ merken. Ik doe eigenlijk alles wat er tussendoor komt." Schouten heeft geen secretariële oplei­ ding, maar een commerciële. Via allerlei baantjes is ze in het secretares­

sewerk gerold. Het werk aan de vu bevalt haar goed. "Ik ben er net voor mezelf uit dat ik voorlopig hier wil blijven. Dat lucht erg op. Ik heb het hier naar mijn zin. Ik word vrijgelaten in wat en hoe ik iets doe. M eestal pakt dat goed uit. M isschien dat ik in de toekomst nog wat meer taken naar me toe kan trekken, maar dat zien we wel. Ik ben nu bezig met een cursus management­assistente. Daarna kan ik misschien nog efficiënter werken." De vakgroep M ethoden en Technie­ ken verhuisde onlangs van de Ko­ ningslaan naar het wis­ en natuurkun­ degebouw aan de De Boelelaan. Schoutens uitzicht was daardoor niet langer het Vondelpark, maar de grijze daken van Buitenveldert en, bij goed weer, de Amsterdam Arena. Ook haar werk veranderde: op de Koningslaan fungeerde ze min of meer als receptio­ niste, nu is die taak goeddeels verdwe­ nen. "Vroeger deed ik het werk samen met een collega. Omdat we geen receptiewerk meer hebben, gaat die collega nu naar een andere vakgroep. Dan moet ik het alleen zien te rooi­ en." Vereenzamen zal Schouten echter niet. Ze zit op de kamer met de vak­ groepsecretaresse van sociologie. "Het is soms lastig dat er altijd iemand op je kamer zit. Maar het heeft ook zijn voordelen: als je een dag vrij hebt, blijft je werk niet liggen. En je kunt vakinhoudelijke vragen stellen en overleggen." Voor de inhoud van het vak kan Schouten ook terecht bij het secreta­ ressenetwerk van de vu waar ze zich een jaar geleden bij aansloot. Twee keer per jaar organiseert ze met die club een bijeenkomst met een licht

Vakgroepsecretaresse Brigitte Schouten : 'Ik word ers vrijgelaten in wat en hoe ik iets doe'

educatief karakter voor alle secretanë­ le medewerkers van de universiteit. Eind vorig jaar gmg het over archive­ ren, daarvoor over correct Nederlands en ook een lezing over Engelse gram­ matica staat nog op het programma. De bijeenkomst die het netwerk van­ daag, 18 april, organiseert gaat over telefoongedrag. Met dit soort presentaties wil het net­

werk van secretaressedag iets meer maken dan het obligate bloemetje van de baas. "We vnllen eigenlijk laten zien wat er gebeurt als de secretaresse er niet is", vertelt Schouten. "Het wordt vaak als een gewoonte beschouwd dat dit werk gedaan wordt. Nu wordt dat een keer zicht­ baar." Onmisbaar vindt ze de nationa­ le secretaressedag echter niet. "Het is

Peter Wolters - AVC/VU

altijd leuk als collega's aan je denken. Maar ik vind het een beetje overtrok­ ken, net als moeder­ en vaderdag. Het lijkt vooral op een commerciële actie van de bloemenwinkels. Ook al is het leuk dat wij er iets meer mee kunnen doen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen