Ad Valvas 1995-1996 - pagina 216

r

AD VALVAS 1 6 NOVEMBER 19'

PAGINA 1 6 ntee^n$?»»;7^9?tiA.4Hi'

Izt^' f*»

't

' **

V

'Sr»

*

-r

• "Kl%

r"

> J

Dat de pianiste Rosalie heet, weten alleen de studenten theologie. Studenten filosofie kennen haar niet.

Peter Wolte rs - AVC/VU

De huiskamer der redenaars i'i

'­

Ellen van Dalen

^ - L ^ -

i '^r Vi**»

1 ?

Vpr

Over de dertiende verdieping van het vu­gebouw galmen de hoge tonen van de piano door de lange gang. Een voorbijgaande man neuriet opgewekt mee en loopt richting het lokaal waar de vrolijke melodie ook vandaan komt. In deze ruimte, die op andere afdelin­ gen dienst doet als lokaal voor werk­ colleges, hebben studenten filosofie en theologie hun eigen huiskamer gecreëerd: met luie ligstoelen, salonta­ fels en donszachte bankstellen. De koffie en thee staat er altijd klaar.

En terwijl op de achtergrond de muzi­ kale tonen van Mozart klinken, lijkt het erop dat deze studenten filosofie èn theologie genieten van het gezellig samenzijn. L ijkt, want wie een van de studenten aanspreekt, ontdekt dat ach­ ter deze fa?ade van intimiteit en ver­ broedering een koude oorlog schuilt. Rosalie Kuyvenhoven (20) is tweede­ jaars theologiestudent en bezoekt bijna dagelijks de huiskamer, die ook wel 'sociale ruimte' wordt genoemd. Omdat ze niet altijd zin heeft om te praten over filosofie, kerkgeschiedenis of theologische symboliek kruipt ze achter de piano om een half uurtje te spelen. Omdat het aantal theologiestu­ denten aan de vu klein is, kent ze bijna iedereen. In de sociale ruimte zitten de studenten theologie ook alle­ maal rond één salontafel, op een kluit­­ je in de hoek bij het raam. "Ik vind het hier ontzettend knus", zegt Rosalie. "De rest van de universiteit vind ik zo saai. Eten in de mensa doe ik dan ook zelden en bij een koffiepunt zal je me nooit zien. Ik voel me hier thuis. Het is zo vertrouwd. Hier ben ik tenminste geen nummer, maar gewoon Rosalie."

Dat de pianiste Rosalie heet, weten alleen de studenten theologie. Studenten filosofie kennen haar niet. "Ik spreek eigenlijk nooit met hen, bovendien zal je niet snel een filosoof in de hoek aantreffen waar de theolo­ gen altijd zitten, zegt Rosalie. "Zij hebben ook hun eigen domein en klit­ ten in de andere hoek van het lokaal bij elkaar." Aan deze zijde van de kamer hangt alleen informatie bestemd voor de filosofen, foto's van 'de Nietzschedag' en posters van de stu­ dievereniging Apeiron. Het domein van beide groepen is afge­ scheiden door een paar torenhoge planten en een lange tafel. De stoelen uit beide hoeken staan met de ruggen tegen elkaar geplaatst. Rosalie is niet de enige die nooit met een filosofiestu­ dent praat. Beide groepen praten nau­ welijks met elkaar. Hooguit zeggen ze elkaar bij binnenkomst even goeden­ dag. Waimeer en waarom de scheiding ooit is doorgevoerd, weet de theologiestu­ dent niet. En eigenlijk interesseert het haar ook niet, bekent ze. "Ach ja, soort zoekt soort. Ik zou ook niet snel naar de sociale ruimte of het café van bijvoorbeeld biologiestudenten gaan.

~

ns Rabin

ih ^Vt­r^mnn ft, t(vr ­.«v»

Uiteindelijk zoek je op de vu toch de vrienden uit je eigen vakwereldje." Z* denkt dat de tafel en de planten ook een soort psychologisch effect hebben: "Deze zichtbare scheiding maakt de drempel nog hoger om elkaar eens in de ogen aan te kijken", aldus Rosalie. Over de relatie tussen beide groepen zegt ze resoluut. "Weet je, tussen theologen en filosofen heeft het eigen­ lijk nooit echt geboterd. Hoe dat komt, weet volgens mij niemand. Misschien omdat wij in God geloven en zij God hebben 'weggefilosofeerd'. Bij filosofen zou ik mijn verhaal over het geloof niet kwijt kunnen. Zelf heb ik bovendien het idee dat filosofen de confrontatie met ons niet durven aan te gaan, omdat wij meer van God weten dan zij." Ook voor de filosofen is de koude oor­ log tussen beide groepen een feit. En dat terwijl er volgens tweedejaars filo­ sofiestudent Jaco Visser (20) best een aantal overeenkomsten zijn tussen filo­ sofen en theologen. "Beiden zijn we op zoek naar vragen rond zingeving, naar de diepere waarden van ons bestaan." Toch zal het volgens studie­ genoot Tjomme Klop (20) nooit wat worden tussen beiden, hoewel hij de laatste tijd wel wat vaker een gesprek aanknoopt met een student theologie. Klop: "Wij interpreteren zaken op een verschillende manier. Onze gedachten zullen dan ook nooit dezelfde zijn en worden: wij blijven in de ogen van theologen geloofsverketteraars." Opvallend is dat de wederzijdse haat­ liefderelatie op het eerste gezicht nau­ welijks merkbaar is in de ruimte. Twee filosofie­studenten klappen enthousiast wanneer Rosalie een moeilijke andante op de piano in het juiste tempo gespeeld heeft. Bescheiden ontvangt ze het applaus. De piano in de kamer is voor haar een manier om zich emotio­ neel te uiten, vertelt ze. "Ik volg al

^vWrV(.ij\< O<^K'

- ^

twaalf jaar pianoles, maar omdat ik niet mder thuis woon, kan ik niet op elk moment van de dag achter de piano kruipen. De piano in deze ruim­ te biedt echt een uitkomst: terwijl iedereen lekker relaxt, zorg ik voor de muzikale sfeer." De sociale ruimte betekent voor de student theologie in de eerste plaats een plek waar ruimte is voor vertier en geestelijke verdieping. Rosalie: "Tijdens colleges wordt geregeld gediscussieerd over bijvoorbeeld ethiek, dogma's en godsdienstfilosofie. Vaak bespreek je onderwerpen die heel dicht bij je eigen geloofsbeleving lig­ gen. Je bestudeert tijdens de studie het geloof op zoveel manieren dat je oor­ spronkelijke idee daarover wel eens behoorlijk op losse schroeven komt te staan. Zo hadden we het laatst over de symboliek achter geloofsbelijdenis. Na een lange discussie over Godsbeelden kom je dan uiteindelijk op de vraag: 'Hoe zie ik God eigenlijk?' Op zo'n moment ben je eigenlijk niet alleen met wetenschap bezig, maar ook met je persoonlijke geloofsbeleving." "Vaak zijn deze twee aspecten van ver­ stand en gevoel moeilijk met elkaar in evenwicht te brengen. Wanneer een college dan is afgelopen, zitten veel studenten nog met vragen, voor zich­ zelf maar ook naar anderen. In de sociale ruimte discussiëren we daar na het college dan over door." Ook voor de studenten filosofie heeft de huiska­ mer soms het doel om moeilijke the­ ma's nog eens uitvoerig te bespreken of om eikaars visie te horen. Gevraagd naar het onderwerp waarover zij spre­ ken zegt Klop: "Ook wij hebben het over God natuurlijk!"

<i.

Een Weine twee weken zijn ver­ streken sinds Rabin vermoord is en de mensenwereld heeft zoals gewoonlijk wat moorden betreft niet stil gezeten. Maar de begra­ fenis van Saro­Wiwa en zijn (hier) naamloze medeslacht­ offers is niet interessant genoeg voor de overkomst van vertegen­ woordigers van 84 regeringen, niet zo belangrijk als de begrafe­ nis van een Israëlische ex­gene­ raal. Het waren m a a r Afrikanen uit zo'n barbaars land waar ze elkaar toch altijd al doodslaan. Nee, dan het Heilige L and! De grootste schok bij de moord op Rabin gold dat de moorde­ naar een jood was en dat hij ook nog geroepen had dat hij in opdracht van God handelde. In diverse publikaties putten rab­ bijnen en dominees zich uit om te verklaren dat zijn daad op geen enkele manier in overeen­ stemming met de leer is. Was het niet zo'n droeve situatie, dan zou ik in een deuk liggen om dat gebabbel. E r bestaat geen boek dat zo uitpuilt van de goddelijke opdrachten als dat wat de Heilige Schrift genoemd wordt. Het begint meteen al met de eerste aartsvader. Hele conver­ saties voeren Abraham en God in de directe rede. Ook met diverse nazaten spreekt God en niet zelden zet Hij aan tot moord, zelfs tot massamoord. Rabins moordenaar staat dus in een degelijke traditie, is daarin zelfs een bescheiden m a n met z'n ene moordje. Een probleem, dat de bijbel ook al signaleert, is wel: hoe weet men dat iemand écht met God spreekt en niet fantaseert? Daar worden wel foefjes voor gegeven, m a a r die zijn nergens waterdicht. De pech van Rabins moordenaar is dat hij drieduizend jaar te laat geboren is, anders hadden we nu vast over hem gelezen als een held, als een m a n van God, een aartsvader, richter of profeet. SELMA S C H E K l

Meisjesaroma Dat studenten niet alleen maar egoïsti­ sche carrièrejagers zijn, blijkt uit het blad Papieren Binding van de vereni­ ging van scheikundestudenten, de vcsvu. Daarin lezen we dat de vereni­ ging het afgelopen jaar vijfhonderd gulden inzamelde en bij elkaar bakte. "In 1994 is de opbrengst van de bit­ terballenverkoop en de acceptgiro­ actie een groot aantal teddyberen gekocht, die naar Botswana zijn gestuurd." De teddyberen zijn terecht­ gekomen in een tehuis voor meervou­ dig gehandicapte kinderen, blijkt uit een eveneens afgedrukte dankbrief uit het Afrikaanse land. " We are writing to express how happy the children were to receive the toys you sent."

Veel liefdadigheid bij de scheikunde­ studenten, maar weinig liefde. Verschillende bijdragen in het blad beschrijven de moeizame omgang met het vrouwelijk geslacht. Een zekere Douwe beschrijft een 'wij­hadden­oog­ contact­ontmoeting' met een meisje ffl een lift op Uilenstede. Het meisje laat ­ zich net even te nadrukkelijk uit over het weer en laat Douwe in verwarring | achter. Minder subtiel is de bijdrage van Michiel Tromp. Hij constateert dat men in Zweden Saab­ en Volvo­ wagens maakt en "dat dientengevolge [ de vrouwen zeer behendig met pookjes kunnen omgaan, zodat het op­trekken een feest is als je een ritje met een Zweedse dame maakt." Scheikundestudent Kars, ook een­ zaam, weigert bij de pakken neer te zitten. Hij beschrijft hoe hij als heden­ daags alchemist uit verschillende stof­ fen een wondermooi meisje creëert. Ester geheten. "Ik betastte haar, ze was echt!" Maar niet volmaakt: "De sterke aroma die van haar afkwam, was niet te verdragen. Snel liep ik weg, maar ik keek niet goed uit. Ik stootte in mijn haast een bekerglas natronloog! om. De inhoud stortte zich over Ester f uit. En voor ik het kon verhelpen, ver­ zeepte ze voor mijn ogen. Een vreselijk | schouwspel, al mijn moeite was voor niks geweest." BLADLUlSl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen