Ad Valvas 1995-1996 - pagina 83

PAGINA 7

I A D V A L V A S 21 SEPTEMBER 1995

Pluralisme mag niet eindigen in relativisme iGriffioen: VU moet oppassen voor relativisme bijvoorbeeld geen verschillende wegen naar eenzelfde doel, maar andere wegen." Griffioen vindt dat men de verschillen moet onderkennen en dat men tegelijkertijd kan pleiten voor het instandhouden van eigenheid, bijvoorbeeld als het gaat om een universiteit met een christelijk karakter» "Ik pleit voor een bepaalde vorm van pluralisme, namelijk ' dat kerk, staat en wetenschap ieder een eigen domein hebben en er geen eenheidsworst van staatsonderwijs of religieus bepaald onderwijs ontstaat. Uit die opvatting komt ook het 'vrije' van de vu tenslotte vandaan. Vrij van kerk en staat. Maar binnen dit pluralisme van structuren is het mijns inziens legitiem om grenzen te trekken van wat er nog wel bij hoort en wat niet." Griffioen weet uit ervaring hoe gevoelig het thema pluralisme kan liggen. "Vorig jaar gaf ik een aantal lezingen in China. Ik was vrij om te vertellen wat ik wilde. Maar in de titel van de lezing mocht het woord pluralisme niet voorkomen. Ze weten daar maar al te goed dat het een explosieve lading heeft."

Dirk de Hoog l'Tluralisme moet niet zover gaan, |dat mensen hun eigen opvattingen gaan relativeren. Zo van: ach, het is look maar een mening. Ik vind dat je loet opkomen voor je eigen overaiging en die moet claimen als seter dan een andere", zegt prof.dr Is. Griffioen. De sociaal-filosoof jgeeft woensdag 27 september het %erste college in de studium generalereeks 'Weg met de eenheid? Leve de veelheid' Iet voor iedereen toegankelijke studium generale is het sluitstuk is van een 1990 gestart onderzoeksproject aan de faculteit filosofie. De identiteit van ie vu IS een goede testcase voor het pluralisme-debat, volgens Griffioen, vant ook hier dreigt relativisme. "Ik kfind dat de Vrije Universiteit haar christelijk karakter kwijt is op het monent dat alles wat zich hier voordoet gelijkberechtigd is. Dan heeft het repativisme van de kleine verhalen (de naast elkaar bestaande, voorzichtige iovertuigingen) het gewonnen van een iStreven naar een eigen identiteit." "Op dit moment is het nog niet zo ver", vervolgt Griffioen. "De vtJ accepteert |de veelvormigheid van opvattingen, laar officieel gaat de universiteit er log van uit dat de christelijke levensovertuiging meer zeggingskracht heeft ian bijvoorbeeld de islamitische of de boeddhistische geloofsovertuiging. Tegelijkertijd heerst het besef dat de feitelijke ontwikkeling niet teruggedraaid kan worden naar de situatie van pakweg vijfentwintig jaar geleden."

Prof. Griffioen: 'De identiteit van de vu is een goede testcase voor het pluralisme-debat' Griffioen merkt dat in veel discussies het begrip pluriformiteit onnauwkeurig wordt gebruikt. Onder het mom van plunformiteit wordt alles op een grote hoop geveegd. "Dat merk ik nog wel

eens bij bijvoorbeeld mensen die racisme en discriminatie bestrijden. 'We zijn toch allemaal gelijk' is vaak de leuze. Ik pleit natuurlijk niet voor intolerantie ten opzichte van andersdenkenden of -

Bram de Hollander

gelovigen. Die hebben hun eigen recht van bestaan, maar het heeft geen zin bestaande verschillen zomaar weg te poetsen. Christendom, islam, hindoeïsme, boeddhisme zijn in mijn ogen

Ter afsluiting van het onderzoeksproject op de faculteit IS onlangs de bundel Pluralisme, Cultuurfllosofische beschouwingen van Theo de Boer en Sander Gnffioen (red) verschenen (Uitgeverij Boom, Meppel 1995 ISBN 90-53521887 ƒ39,50) Verschillende auteurs treden tijdens hel studium generale op als spreker Daarbij komen behalve filosofische onderwerpen zoals de opvattingen van Locke Nietzsche en Ankersmit ook thema's aan de orde als pluralisme in relatie tot de universiteit, politiek en techniek De eerste lezing is op v^oensdag 27 september om 16 00 uur in zaal 10A 05 in het hoofdgebouv^ Een programmaboekje is verkrijgbsfar via telefoonnummer 0204445670

'Studenten kunnen onmogelijk acht uur per dag werken' Terwijl de gewone Nederlandse werkemer dagelijks acht uur werkt, komt e gemiddelde student niet verder dan 'een schamele zes uur, zei minister Ritzen bij de opening van het academisch jaar in Rotterdam, ruim twee weken geleden. "Met andere woorden: talenten worden niet maximaal ontplooid." Maar bovendien: de niet-gestudeerde tijd kost de Nederlandse samenleving "heel voorzichtig" geschat jaarlijks 2,5 miljard gulden, het bedrag dat de studenten in de niet-gestudeerde tijd hadden kunnen verdienen. i Studies waar studenten het rustig aan doen, zitten volgens de minister in de beleids- en sociale wetenschappen, letteren, rechten en economie. Dit schrijft hij in het Hoger Onderwijs en On-

Volgens minister Ritzen besteden sommige studenten zo weinig tijd aan hun studie, dat een aantal opleidingen best een jaar korter kan. Dat is onzin, vindt onderwijsonderzoeker P. Vos. "Wie daar zijn beleid op baseert, gaat heel erg de mist in." derzoek Plan (HOOP). In die opleidingen besteden studenten volgens Nijmeegs onderzoekuit 1994 gemiddeld 1218 uur per jaar, in plaats van de wettelijk voorgeschreven 1680 uur. Amsterdams onderzoek uit 1992 komt tot vergelijkbare uitkomsten. De conclusie van minister Ritzen: deze studies kunnen ook in drie jaar worden gedaan, zonder dat dit ten koste gaat van de kwaliteit. P. Vos, medewerker van het Centrum

voor Lerarenopleiding, Onderwijsontwikkeling en Nascholing van de Rijksuniversiteit Leiden, is niet erg onder de indruk van het rekenwerk van Ritzen. Hij promoveerde in 1987 met K. van der Drift op een onderzoek naar de tijdsbesteding van studenten. Daaruit bleek dat studenten meer uren maken dan ze gewoonlijk opgeven en de minister dus met verkeerde getallen werkt. Bovendien gaat Ritzens vergelijking met 'gewone werknemers' op een

aantal punten mank. Vos: "Het is al jarenlang bekend dat de gemiddelde werknemer helemaal geen acht uur werkt. Dat lukt gewoon niet." Bovendien rept de minister met geen woord over de uren die studenten wekelijks kwijt zijn aan bijbaantjes om in leven te blijven. In het onderzoek van Vos en Van der Drift haalden studenten in bèta-studies 1300 netto-uren, wat het maximum was. Bij alfa- en gamma-opleidingen ging het om een gemiddelde van 800 tot 1200 uur per jaar. De verklaring voor het verschil is eenvoudig: wie 's ochtends practica volgt en 's middags naar college moet, bereikt al snel een goed gevulde werkweek. Maar wie, zoals bij rechten, weinig verplichte colleges en werkgroepen heeft, moet veel zelfdiscipline opbrengen om zich op de studie te concentreren. Urenlang

achter boeken zitten, houdt niemand vol. Om studenten meer uren te laten maken, moeten de studieprogramma's anders worden opgezet, denkt Vos. En dat kost geld. Per opleiding zijn volgens hem miljoenen guldens nodig. Geld dat minister Ritzen nooit ter beschikking heeft willen stellen. Het simpelweg inkorten van een opleiding - de optie van Ritzen - lijkt Vos ondoenlijk. "Dat heeft bekende nadelen: dan wordt de student alles nog meer voorgekauwd en heeft hij geen tijd meer om zelf met de stof bezig te zijn. Hij zal dan nog meer leunen op stampwerk kort voor de tentamens. En daarvan weten we al jaren dat het niet goed is." (HOP)

of ruime boulevards en pleinen met fraaie zichtassen zoals in Parijs, of elegante grachtengordels zoals m Amsterdam. Geen verpauperde krottenwijken en geen louche buurten. Geen verkeersopstoppingen, geen stank en geen

ik iedereen om op mijn manier gelukkig te worden. Met de beste bedoelingen zou ik begmnen als maatschappij- en wereldhervormer, en eindigen als fysieke en mentale dictator. Met de fraaiste oogmerken zou ik, plaatsvervangend denkend, voor iedereen het beste realiseren - en de grootste schade aannchten. Daarom zou, als ik het voor het zeggen had, iedereen het voor het zeggen hebben. En als iedereen het voor het zeggen had, werd het naar alle waarschijnlijkheid al heel vlug weer net zo'n bonte, verwarde, smartelijke en vreugdevolle bende als het nu is. Wie zijn mond opendoet, heeft het voor het zeggen. Maar als ik het écht voor het zeggen had, deed ik mijn mond meteen weer dicht!

iMis IK 1161 voor n d ZOSKOU ndciBB! Alle Droomprinsen, inclusief die Ene Wat zou er gebeuren als prof.dr Aad Kranendonk RA, hoogleraar Management van Informatietechnologie aan jde Postdoctorale Opleiding Management Consultant, het voor het zeggen had? De derde aflevering van de estafettecolumn, waarbij de pen van hand tot hand gaat. Aad Kranendonk Js ik het voor het zeggen had, dan verd alles anders, te beginnen bij tiezelf Immers: verbeter de wereld, lenzovoort. Ik zou een ander gezicht Ihebben, zeker! Dat wil zeggen: een kleijnere neus met minder knobbels, dikkejre lippen en fonkelblauwe ogen-zonderIbrii. En een lijf met sierspieren, zonder |me daarvoor op sportscholen te hoeven I afbeulen. Mijn leeftijd zou alleen lilt mijn paspoort blijken, eerder zou, wetend dat beauty slechts bkm deep is, een ander karakter me erg

welkom zijn: meer zelfvertrouwen, meer innerlijke rust en meer spontaneiteit. Ik zou een absoluut gehoor hebben en een perfecte pianotechniek. Mijn liedkunst zou Edisons waard zijn. En alle Droomprinsen, inclusief die Ene, zouden van hun Witte Paard afstappen om met mij een emdeloze strandwandeling te maken - minstens tot aan het emde van de wereld. Als ik het voor het zeggen had, dan werd het voor iedereen een stuk beter, leuker en gezelliger. Uiterlijk en innerlijk, vorm en inhoud zouden kloppen met wat elk zich zou wensen. Tekorten

en gemis, van welke aard ook, m welke gedaante ook, behoorden tot het verleden. Sterker nog: een ieders verleden zou een aangroeiende geschiedenis zijn van hoogtepunten. Psychiaters en psychologen lieten zich met vreugde omscholen tot filosoof; medici en verpleegkundigen begonnen sportscholen. Militairen werden choreografen; kazernes werden universiteiten. Politie-agenten waren uitsluitend geüniformeerde bezienswaardigheden voor toeristen. Kantoren en fabrieken zouden wonderen van architectuur zijn. Niemand zou het milieu belasten en anderen uitbuiten. Bonbons maakten niet dik. Iedereen kon van alles meer dan genoeg innemen zonder ziek of verslaafd te worden. En iedereen werd oud, terwijl 'alles het nog deed'.

Geen stank Als ik het voor het zeggen had, verdwenen hondepoep en graffiti uit elke stad. Alle steden zouden trouwens minder chaotisch en troeperig zijn: straten langs keurige grids zoals in Manhattan,

De Estafette lawaai. Iedereen hield van klassieke muziek in het algemeen en van Bach, Schubert en Wagner in het bijzonder. In het Concertgebouw zouden programmaboekjes niet ritselen, tassen niet dichtknippen en armbanden niet rinkelen. Niemand hoefde ooit te hoesten. Het applaus was altijd ovationeel. Er zouden altijd kaartjes zijn voor het Muziektheater - en vrijkaartjes voor wie arm was. Bovendien zou iedereen njk zijn. En het zou alleen maar regenen of sneeuwen als niemand daarvan last had. Als ik het voor het zeggen had, dwong

Aad Kranendonk geeft de pen door aan drs Veronica Bruijns. cursusmedev^erker Postdoctorale Opleiding Ma nagement Consultant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen