Ad Valvas 1995-1996 - pagina 131

196

PAGINA 7

ADVALVAS 12 OKTOBER 1995

W ik met haar uitga, weet ik nog niet' Achter de schermen van 'All you need is love' Het was een streek van een vriend. Hij liad VUI student Bas Mulder ;• opgegeven voor een date l via 'All you need is love'. : Toen Veronica aan de bel hing, aarzelde hij even, maar uiteindelijk i ontmoette hij voor de { camera een zekere t ^ Barbara. "Ik heb wel het idee dat ik er eigenlijk niet I onderuit kan om een I keertje met haar uit te i gaan."

Informaticastudent Bas Mulder in dating-show 'All you need is love': 'Waarom het Barbara werd, weet ik nog steeds niet' Peter Wolters AVCAU

Frieda Pruim

"Toen Veronica plotseling op een avond aan de telefoon hing met de vraag of ik mee wilde doen aan een screentest voor 'All you need is love', was mijn eerste reactie: ik doe het niet", vertelt informatica-student Bas (22). "Ik had er geen behoefte aan om pontificaal met m'n hoofd in beeld te komen. Bovendien dacht ik eerst dat mijn vijf vrienden met z'n allen mij hadden opgegeven. Dat bleek gelukkig niet het geval. Een van hen had ons allemaal opgegeven, maar drie vrienden waren op vakantie. Ik en mijn vriend Bas bleven over. Toen dacht ik: wat kan mij het ook schelen." Samen met zijn vriend Bas ging hij naar de studio, waar ze zichzelf voor een camera moesten voorstellen. "Daarna kregen we een aantal vragen, eerst heel algemeen, maar daarna steeds meer relatiegericht: wat zoek je in een meisje en wat zoek je in een relatie - een beetje overdreven. Tot slot moesten we een proefoproep doen. Zo wilden ze erachter komen of je niet helemaal in de stress schiet als de camera's op je worden gericht." Een paar dagen later werd hij uitgenodigd om mee te doen met het programma. Zijn vriend was in eerste

instantie afgewezen, maar op een maandag, de dag van de opnamen, belden ze hem in paniek op dat er iemand was uitgevallen, dus of hij alsnog mee zou willen doen. "Ze hadden mij ook nog geprobeerd te bereiken, maar ik zat op de vu. Ze hebben toen een levensgrote foto van mijn vriend gemaakt. Daarmee onder de arm ging Robert ten Brink de meisjestribune af. Zeven meiden waren wel geïnteresseerd en werden met hem in de liefdestuin gezet."

Cameraploeg "Een week later was het mijn beurt. Eerst was het de bedoeling dat ik in de uitzending ervoor een praatje met Robert zou houden en dan in de camera een oproep aan alle meisjes in Nederland zou doen om een videoband op te sturen. Maar drie dagen van tevoren belden ze met de mededeling dat ze in plaats daarvan een clipje van me kwamen maken. De volgende dag stonden ze met een cameraploeg op de stoep. Die heeft vier uur lang gefilmd

voor een boodschap van veertig seconden." Op maandagmiddag toog Bas naar de studio voor de repetities. "Alles wordt van tevoren afgesproken", vertelt hij. "Waar je moet staan en kijken. Maar de drie meiden die voor mij waren uitgeselecteerd, kreeg ik nog niet te zien. Daarvoor worden tijdens de repetitie stand-tns gebruikt. Wat dat betreft is het een heel eerlijk programma. Alle verrassingen die je ziet, zijn echt." "Ik had wel een proefgesprekje met Robert, maar omdat het de bedoeling is dat de uitzending zo spontaan mogelijk is, stelde hi)^ tijdens de repetitie andere vragen. Hij is een ontzettende mafketel; zit de hele tijd grapjes te maken. Nou ja, hij doet dat programma ook al vier jaar. Dan heb je het wel een beetje gehad, denk ik. Eigenlijk is hij heel hypocriet. Zo zat er in de uitzending van mijn vriend een man die z'n vrouw ging vertellen dat hij zijn sterilisatie ongedaan ging maken. Tijdens de uitzending ging Robert daar heel

serieus op in, maar na afloop zat hij er schunnige grappen over te maken. Tegen iemand aan de bar zei hij heel cynisch: 'Kun jij volgende week niet in de uitzending komen vertellen dat je je zaadleider gaat doorknippen?' Dus ik denk niet dat hij echt aardig is."

Twijfelachtig Bas was niet echt zenuwachtig voor de uitzending. Maar toen hij bijna op moest, klopte het hart hem wel even in de keel. "Het is zo onwerkelijk", zegt hij. "Je komt van die trap af en continu raast door je hoofd: hier gaan drie miljoen mensen naar kijken. De opnamen worden niet overgedaan, dus als je een stomme fout maakt, heb je pech gehad." Op de drie videoboodschappen die hij te zien kreeg, reageerde hij nogal ongeintereseerd. Martine zag er "nogal twijfelachtig" uit en Sandra moest het doen met "Nou ja, leuk hoor, ik houd ook wel van zwemmen en zo". Barbara kwam er nog het beste af met haar hobby pianospelen. "Ik speel zelf gitaar, dus..."

Bas nu: "Ik deed mee voor de grap en had helemaal niet de intentie om daar mijn nieuwe vriendin te ontmoeten. Als ze dan zo'n clipje laten zien, kan ik niet gedwongen enthousiast doen. Zoals die tweede videoboodschap: dan staat daar zo'n meisje in het bos. Wat moet je daar nou over zeggen? Ik weet absoluut niet wie het is. Ik had de hele dag een begeleidster. Die had vlak voor de uitzending benadrukt dat ik gewoon moest zeggen wat er in me opkwam, wat het ook was. Dat heb ik dus gedaan." Toen Bas en zijn aanbidsters eenmaal in die liefdestuin zaten en uit beeld waren, moesten ze eerst even bijkomen van de stress. "We hebben met z'n vieren een beetje zitten praten, vooral over het programma en wat we tijdens de repetities allemaal hadden meegemaakt. We hebben ook met een half oog de rest van het programma gevolgd via de monitoren. Ik was de hele dag met de andere kandidaten opgetrokken, dus ik wilde wel graag zien hoe het met ze ging." "Op een gegeven moment werd ik gevraagd om een keuze te maken. Ik wist het echt niet, dus ik heb maar iemand gekozen. Waarom het Barbara werd, weet ik nog steeds niet. We hebben allebei tweehonderdvijftig gulden op onze rekening gestort gekregen, waar nog 25 procent kansspelbelasting vanaf gaat. Het wordt verder aan jou overgelaten wat je daarmee doet. Het is gelukkig niet zo'n programma dat je nog een keer terug moet komen om te vertellen hoe het was: twee hoofden in beeld die allemaal tegenstrijdige dingen zeggen. Als dat zo was geweest, had ik waarschijnlijk niet meegedaan." "Of ik wat met Barbara ga doen, weet ik nog niet. Ik heb wel het idee dat ik er eigenlijk niet onderuit kan om een keertje met haar uit te gaan. Zij had meteen allerlei plannen om sapien naar een galadiner te gaan of naar 'The Phantom of the Opera'. Ik dacht: Jezus! 'Hier is m'n nummer', zei ik. 'We bellen nog wel'."

'Een studie die eventjes in elkaar is gezet' Terwijl politici roepen om stelselherziening en studeerbaarheid, roemen universiteiten de kwaliteit van het eigen onderwijs. Maar wat vinden studenten nu eigenlijk zélf van hun studie? In deze serie leggen recent afgestudeerden hun studie op de weegschaal. Deze week drs Caspar SchoorI (25), een van de eersten die de kersverse studie milieuwetenschappen heeft afgerond. Martine Zuidweg

C

In sommige gevallen werd er gewoon wanprestatie geleverd. Slechte colleges, of helemaal geen colleges terwijl ze wel op het programma stonden. Dan kwam die docent gewoon niet opdagen. Het kwam ook voor dat we anderhalf jaar moesten wachten op een hertentamen. Rommelig vond ik 't. Het studieprogramma dat ons werd voorgehouden, bleek achteraf helemaal niet te kloppen. Je kunt merken dat het een studie is die eventjes in elkaar is gezet. Ze is opgericht omdat'er vanuit de politiek en het bedrijfsleven vraag zou zijn naar mensen die meerdere jargons verstaan: van biologie èn van aardwetenschappen. Maar de samenwerking tussen beide faculteiten is nog niet zoals die zou moeten zijn. Het was de bedoeling dat Biologie en Aardwetenschappen naar elkaar toe zouden groeien; dat Milieuwetenschappen een soort interfaculteit zou worden. Maar dat is voorlopig nog niet bereikt. Het blijven twee faculteiten, twee kampen. Daardoor kwam het voor dat de ene faculteit een excursie organiseerde juist op het moment dat de andere faculteit een examen had gepland. In mijn groep deed iemand een

Drs Caspar SchoorI (25): 'Ik heb het idee dat ze niet zo goed weten wat ze nou met die studie milieuwetenschappen willen'

onderzoek dat zowel een hydrologisch deel bevatte dat van aardwetenschappen komt, als een deel over kringloop dat weer afkomstig is van biologie. Die student had twee begeleiders nodig, want de begeleider van aardwetenschappen wist niet genoeg van biologie en de bioloog wist te weinig over hydrologie. Je merkt duidelijk dat die mensen van een heel

Bram de Hollander

KLAAR

AF ander vakgebied afkomstig zijn en dat die overloop die nodig is, dat die er nog niet is. Met name docenten van achterin de vijftig hebben niet zo'n zin meer om die overstap te maken. Die zitten al zo lang op hun eigen vakgebiedje. Na mijn propaedeuse aardwetenschappen besloot ik milieuwetenschappen te gaan doen, omdat dat breed georiënteerd is. Je bent zowel

met aardwetenschappen bezig, als met biologie, als met chemie en beleid. Dat is het grote voordeel van de studie: dat je niet vanuit een klein deelgebiedje naar een verschijnsel kijkt. Een aardwetenschapper bekijkt de bodem bijvoorbeeld als een fysisch-chemisch verschijnsel, terwijl een bioloog de bodem ziet als een medium waarin allerlei organismen leven. Als milieuwetenschapper moet je die verschillende invalshoeken stuk voor stuk kunnen doorgronden en weten te combineren. Dat generalistische, dat trekt me wel.

Het rare is dat ik me in mijn vierde jaar toch moest specialiseren. Dat is nou weer typisch. Moet je alsnog kiezen tussen biologie, aardwetenschappen en beleid. Ik heb het idee dat ze niet zo goed weten wat ze nou met die studie willen. Willen ze echt wetenschappers opleiden, dan moet je eerder gaan differentiëren, lijkt me. Wil je juist generalisten houden, wat dacht ik toch de bedoeling was, dan is het vreemd om in het laatste jaar te zeggen: 'Jongens, nou gaan we er toch nog even een speciaaltje van maken.' Het zou ook wel verbazingwekkend zijn

geweest als milieuwetenschappen meteen geweldig zou lopen. Maar het zou geen kwaad kunnen om iemand met een beetje gezag aan te stellen die de interfaculteit zou kunnen leiden. Iemand die op gelijkwaardige voet tussen de faculteiten in staat, die goed kan organiseren en vorm kan geven aan de studie. En die voor alles de twee faculteiten naar elkaar toe kan brengen."

5

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen