Ad Valvas 1995-1996 - pagina 92

PAGINA 1 6

A D VALVAS 2 1 SEPTEMBER 199S

Luxe-bestuurders Een flink deel van de studenten die dit jaar vers en verwachtingsvol in de collegebanken is aangeschoven, haalt de eindstreep niet. De ene studierichting kent meer uitvallers dan de andere. En onder degenen die wel slagen is maar een Mein percentage dat het in de voorgeschreven tijd redt. Nu is ook bekend geworden dat, eenmaal drs en gezegend met een aio-plaats, een op de drie aio's voortijdig afhaakt, terwijl slechts vier procent binnen de vier jaar een proefschrift voltooit. Intussen worden studietijd en -geld vrolijk verder afgeknepen door regeerders die indertijd zelf niet meer dan tweehonderd gulden collegegeld betaalden, ongelimiteerd ingeschreven konden staan en op hun elfendertigst afstudeerden zonder studieschuld, waarna de goede banen voor het oprapen lagen. Dit in ogenschouw genomen is het studentenprotest uiterst beleefd. Ritzen verdient dat zijn dienstauto ter waarde van een ton een paar deuken oploopt. Of een aanslag op andere emolumenten, die er vele zijn voor wie eenmaal een bestuurszetel bemachtigd heeft: buitenlandse reisjes, diners, feesten met luxe catering die de eenvoudige student die van 25 gulden per week probeert te eten, niet voor mogelijk houdt. Op regeringsniveau leeft men in weelde en schrapt intussen wat abstract in cijfers die een funeste invloed hebben op wie daarvan afhankelijk is.

p^

Surveilleren in de bètagebouwen: 'In geval van fraude wordt altijd het faculteitsbestuur ingelicht'

Bram de Hollander

^Het is hier een beetle spookv' De betonnen gewelven van de vu lijken onpersoonlijk. Maar in gangen, kamers en spelonken bakenen studenten, medewerkers en docenten hun domein af. Zo probeert iedereen een eigen plek te vinden. In deet vijf van 'Het Territorium' surveilleren twee informaticastudenten in het bèta-gebouw: na zevenen zijn de schemerige gangen van hen. E sbeth Vernout

Het bèta-gebouw doet spookachtig aan in de schemering. De overdag zo vertrouwd klinkende voetstappen in de gang Hjken 's avonds, als de stilte weerkaatst tegen het glimmende linoleum, op de holle tred van eeft ^geest. Het gezoem van computers in de linkervleugel van het gebouw kan bij

' territorium nacht makkelijk worden opgevat als naderend onheil. Onverschrokken trotseren de informaticastudenten Mirjam Bakker (21) en Arno Bakker (22) - overigens geen familie van elkaar - de duistere gangen. "In je eentje is het hier wel een beetje spooky, daarom surveilleren we samen", aldus Arno. Al twee jaar lopen Mirjam en Arno op woensdagavond hun rondes in het bèta-gebouw. Op de andere door-deweekse avonden surveilleren andere studentenduo's. Ze controleren of deuren op slot zitten, letten op de studenten die nog in de computerzalen aan het werk zijn en zorgen dat het -^i gebouw om elf uur is afgesloten. Vroeger konden fanatieke computerfreaks 's avonds de sleutel ophalen bij de systeembeheerder, om tot in de nachtelijke uren aan het beeldscherm gekluisterd te blijven. Maar dat is niet meer mogelijk. De apparatuur die in het gebouw aanwezig *» is, is inmiddels een fortuin waard en daarom moet iemand een oogje in het zeil houden. Surveilleren in het bèta-gebouw is niet zomaar een studentenbijbaantje: je wordt ervoor genomineerd door surveillanten die htm diensten al hebben bewezen. "Ze nemen niet ** klakkeloos iedereen aan, want je moet betrouwbaar zijn. In principe kan ik als surveillant via de computer inbreken in de bestanden met gegevens van studenten", vertelt Mirjam. "Maar dat

doe ik natuurlijk niet", voegt ze er snel aan toe. Volgens Arno zijn de computerbestanden van de hoogleraren beveiligd tegen slimme informaticastudenten. "Maar als je kwaad wilt, is het mogelijk om bij ze in te breken omdat wij ook fysiek toegang hebben tot hun computers." "Het surveilleren is een geliefd baantje", vertelt Mirjam. "Je loopt eens per uur een rondje door het gebouw en verder kun je achter de computer gaan zitten. Doorgaans zit je hier toch al een avond per week te werken aan opdrachten, nu word je er ook nog voor betaald!" In lokaal U-325, waar de studenten ook werken aan de voorbereidingen voor het volgende Europees kampioenschap programmeren, hebben de surveillanten hun thuisbasis. Lege koffiekopjes, een lege wijnfles en een stripboek van Haagse Harry geven de kamer een huiselijk karakter. Van alle surveillanten m het bètagebouw is Mirjam het enige meisje. Haar eerste studiejaar bij Informatica begon met tien studentes, maar als vierdejaars is ze met nog slechts een ander meisje overgebleven. De rest is afgehaakt of heeft een andere richting binnen de informatica gekozen. "Ik

wist van tevoren dat het een mannenwereld was", vertelt Mirjam. "Daar heb ik geen problemen mee. Ik word niet raar bekeken en ook niet voorgetrokken." Mirjam kreeg door haar keuze voor 'exact' in het begin wel verbaasde reacties van vriendinnen. "Ze vonden het een moeilijke studie voor een meisje. Zelf moeten ze niets hebben van computers." Volgens Mirjam valt het niet op dat zo weinig meisjes informatica studeren op de vu, omdat er bij andere studies genoeg vrouwen rondlopen. "Als ik veel meisjes wil zien, dan hoef ik alleen maar, zoals laatst, een bijvak psychologie te volgen. Dat kan niet op een Technische Universiteit." De enige maimelijke studenten waar Mirjam wel eens moeite mee heeft, zijn die personen met weinig sociale contacten. "Als ik met ze ga praten, zie ik ze denken: oh jee, een meisje. Je merkt dat ze zenuwachtig worden. Maar verder hebben mede-studenten tegen mij nooit anders gedaan dan tegen hun vnenden." Op de surveillanceronde van Adirjam en Arno blijkt dat de angst voor crackers de ware krakers van bestanden - er goed inzit bij het besmur van Informatica. 'In geval van fraude wordt altijd het faculteitsbestuur ingelicht' luidt de waarschuwmg die met ferme letters op het prikbord in een van de computerzalen hangt. Mirjam: "Wij doen de practica altijd via de computer. Je kunt daarom in pnncipe een practicum van een andere student kopiëren. Maar ze hebben daar wel wat op gevonden. Ze bekijken met een bepaald computerprogramma dat similarity checker heet, of de opdracht meer dan zestig procent op een andere lijkt. Als dat het geval is, zullen de docenten ongetwijfeld ingrijpen."

waarscV|ijnlijk h8<JiWt {*^»ar V\e.t Ujf-t lullJBf dat K[|' oWpsaoVrfccr kwavA...,

^

^3^

,(^a^'^:>

Al pratend lopen Arno en Mirjam door de lange, koele gangen. Hun stemmen klinken luid in het bijna verlaten gebouw, dat nu hun toebehoort. Zelfverzekerd openen ze verschillende zalen, waarbij ze checken of de computers niet meer staan ingelogd. In enkele ruimtes zitten nog een paar echte computerverslaafden aan het toetsenbord geplakt. Ze kijken niet op van de terminal als de schaarse voorbijgangers langslopen. Angst voor inbrekers, spoken of ander gespuis in de schemerige ruimten hebben Arno en Mirjam, zo samen op hun ronde, met. Ze kennen het gebouw te goed om nog op te schrikken van onverwachte geluiden. Sterker nog, ze zouden best wel eens écht iets spannends willen meemaken. De meest griezelige gebeurtenis in het bètagebouw was die keer dat het alarm van een computer oorverdovend ging loeien. "Verder is het niet zo'n spectaculaire job", meent Mirjam. Alhoewel, in maart 1993 is in één van de computerruimtes van het gebouw de Utrechtse computerkraker Ronald O. op heterdaad betrapt. De man, die bezig was birmen te dringen in de besloten bestanden van de universiteiten van Delft, Utrecht en Gronmgen, had de pech dat de Wet Computercriminaliteit nét twee weken van kracht was. Hij kreeg zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Het waren helaas niet de studenten die de rol van held konden spelen. Die eer viel te beurt aan de systeembeheerder. Hij betrapte de kraker, greep hem vast en nep toen snel de politie erbij.

.-^Aal je fl^ppoV nïetl<i*iit fui/«n wor SiuA/cpunten 1

Een student redt het niet meer met intelligentie en motivatie alleen, maar heeft een heleboel neventalenten nodig, zoals om kimnen gaan met enorme tijdsdruk en met de dreiging uitgesloten te worden als de norm niet gehaald wordt, kunnen leven van chronisch te weinig geld in te dure kamers met te weinig privacy. Wie het ondanks alle moedwillig door verwende regeerders geschapen stress en demotiverende omstandigheden lukt om af te studeren, is eigenlijk geweldig te bewonderen. SELMA SCHEPEL

Seksl Er zijn vele manieren om studenten via seks uit te baten. Bijvoorbeeld door het uitgeven van commerciële bladen die via universiteiten en hogescholen worden gedistribueerd. Zo verschijnt het magazine voor de student Nobiles vier keer per jaar. Het richt zich speciaal op economen en techneuten. De achterkant van de advertenties in het blad worden m hoofdzaak gevuld door artikelen over erg afgelikte onderwerpen, maar seks doet het blijkbaar altijd goed. Zo mag Rob van Hulst, bekend als dokter Ene uit de televisieserie Medisch Centrum West nog eens vertellen over zijn rondleidingen over de Wallen in Amsterdam. Volgens hem is het een fabeltje dat veel studentes in de prostitutie werken. "Dat is procentueel te verwaarlozen. Van de vierduizend prostituees die Amsterdam telt, is er maar een tiental dat studeert." En dat is erg verstandig van de ovenge tienduizenden meisjes en jongens in de grote stad. Want de titel boven een ander artikel in het advertentieblaadje luidt "De ontnuchterende waarheid achter de Amsterdamse prostitutie". Maar veel wijzer worden we er niet van, behalve dan dat ene meneer Davis Farer een boek over het onderwerp heeft geschreven waarin "de luchtige toon van bordeellevens een wrange nuance krijgt als een aantal prostituees vertelt over seksueel misbruik tijdens hun jeugd." En dan komen de tegenwoordig blijkbaar onvermijdelijke piercings nog even aan de orde. Chantal mag vertellen waarom ze voor een ring door haar navel koos in plaats van een door neus, lip of wenkbrauw. "Stel dat ik in een bedrijf een leuke, representatieve functie kan gaan bekleden, dan mag mijn piercing geen belemmering vormen", verklaart de studente het gerommel in haar onderbuik. BLADLUIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen