Ad Valvas 1995-1996 - pagina 615

ADVALVAS 6 JUNI 1996

PAGINA 5

'Kennis is vooral noodzakelijke sociale bagage' Maatschappelijk debat moet licht werpen op wat mensen moeten kennen en kunnen Minister Ritzen lieeft opgeroepen tot een maatschappelijl< debat over de vraag welke kennis mensen begin volgende eeuw nodig hebben om als volwaardig burger te kunnen functioneren. Een onafhankelijk presidium geeft leiding aan dit 'Nationale kennisdebat' en gaat conclusies formuleren. VU-pollticologe dr M. Bussemaker is lid van het voorzitterscomité en laat haar licht schijnen over 'kennis voor morgen'.

veranderingen in de economie en de samenleving, en tot een andere vorm van werkgelegenheid, die kan worden "De vraag of er al genoeg bezuinigd is gecombineerd met een creatiever op onderwijs en wetenschappen en of leven", aldus de samenvatting van de studieduur langer moet, vind ik Emmerijs bijdrage. met zo interessant voor het maat"Dat vind ik opmerkelijk", zegt Busschappelijk debat", stelt Bussemaker semaker. "We doen hier op de faculdie werkt bij de opleiding voor maatteit veel onderzoek naar herverdeling schappelijke vraagstukken en beleid van betaalde en onbetaalde arbeid van de vu. Ze heeft speciale aandacht vanuit het perspectief van seksevervoor seksevraagstukken en doet schillen. En dan komen we ook tot de onderzoek naar mtemationale veranconclusie dat de traditionele indeling deringen in de welvaartsstaat met een subsidie van NWO. "Het maatschappe- van het leven, namelijk eerst een tijd studeren, dan veel jaren hard werken lijk debat is juist georganiseerd om en uiteindelijk met pensioen gaan, afstand te nemen van de alledaagse geen carrièreopbouw is die bij deze werkelijkheid in de politiek, om te tijd past, laat staan bij de toekomst. kunnen reflecteren op lange-termijnEn nu komt Emmerij, die een totaal ontwikkelingen. Daarbij moet ruimte andere achtergrond heeft, met vergezijn om op een nieuwe en creatieve lijkbare conclusies." manier naar zaken te kijken. Alleen Bussemaker ziet een levenslange mix maar roepen dat er meer geld nodig van werken en studeren niet alleen als IS, lost niets op." een mogelijkheid om zorgtaken evenBussemaker kwam wat toevallig in het wichtiger te delen, maar ook als een presidium van het Nationale kennisdebat terecht. Ter voorbereiding orga- noodzaak om bij te kuimen blijven in de snel veranderende high tech wereld. niseerde het ministerie een aantal ronde-tafelgesprekken met kopstukken "Als je nu gestudeerd hebt weet je een hoop feitjes op je vijfentwintigste, uit de politiek, het bedrijfsleven en de maar je loopt het risico tien jaar later wetenschap. Hun was gevraagd een aan de kant te worden gezet omdat je relatief jonger iemand mee te nemen kermis hopeloos verouderd is. Permawaarvan ze dachten dat deze een zinnente her- en bijscholing is dus noodvolle bijdrage aan het debat zou kunzakelijk." nen leveren. "De socioloog Kees Schuyt, bij wie ik gepromoveerd ben, Bussemaker heeft daar nog een ander nodigde me uit mee te gaan. En blijkargimient voor. "Steeds vaker wordt baar heeft mijn bijdrage zo'n indruk er geroepen dat studeren een investegemaakt dat ik gevraagd ben in het ring in jezelf is, waar je ook flink aan presidium te gaan zitten." mee moet betalen. Maar wie weet nu Een verslag van die ronde-tafelgeop z'n achttiende echt zeker wat ie sprekken is te vinden in de bundel later worden wil. Om de risico's van Bouwstenen voor het kennisdebat, waar- de investering aanvaardbaar te maken, in ook een zestal beschouwingen over moet je op latere leeftijd nog kuimen kennis staan van bekende wetenschap- veranderen en bijsturen. Misschien is pers als prof.dr H.M. Dupuis en de het hele model van het traditionele publicist Anil Ramdas. Door één bijuniversitaire onderwijs wel achterdrage voelt Bussemaker zich bijzonder haald. Je moet mensen niet een paar aangesproken en wel die van dr L.J. jaar achter elkaar volproppen met feiEmmerij, die adviseur is bij de Intertjes, maar ze met een soort strippenAmerican Development Bank. Volkaart cursussen laten lopen als ze daar gens hem moeten we overschakelen aan toe zijn. Dat kan ook nog op je op een nieuwe vorm van werkgelegen- veertigste of je vijftigste. Dit is ook heid, waarbij wordt uitgegaan van een onlangs voorgesteld door een belangmaatschappelijke structuur, waarin rijke internationale commissie van de mensen scholing, werk en verlof kunUnesco." nen afwisselen, in plaats van deze staOverigens wijst Bussemaker erop dat dia in een vaste volgorde door te het Nationale kennisdebat zeker niet lopen. "Dit zal leiden tot kwalitatieve alleen of zelfs niet in de eerste plaats Dirk de Hoog

Politicologe dr M. Bussemaker: 'Alleen maar roepen dat er meer geld nodig is, lost niets op' Peter Wolters - AVC/VU

over wetenschap en de universiteit gaat. Er zijn een zevental thema's geformuleerd die iedereen aangaan, jong en oud, hoog of laag. Eén daarvan is kennis, toegang en kansen. "Dat vind ik een heel belangrijk onderwerp, want scholing bepaalt steeds meer de plaats van mensen in de samenleving. Uit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat niet alleen het inkomen of de etnische afkomst, maar ook het opleidingsniveau van de ouders bepalend is voor de leerprestaties van kinderen in het basisonderwijs. Het gaat daarbij niet alleen om de formele toegang tot het onderwijs, maar ook om wat je ermee kunt. Met andere woorden om de sociale vaardigheden en het vermogen die produktief te

maken. Lukt dat niet dan dreigt het onderwijs een bijdrage te leveren aan de dreigende tweedeling in de samenleving." Daarbij moet wat Bussemaker betreft niet alleen gekeken worden naar traditionele methodes om de spreiding van kennis, macht en inkomen te vergroten. "Allerlei instituties, zoals het gezin, de kerk maar ook het onderwijs in de samenleving, zijn aan het veranderen. En als je eerlijk bent zie je dat allerlei programma's in zogenaamde achterstandsgebieden, met bijvoorbeeld veel allochtone leerlingen in de klas, maar weinig hebben uitgehaald. Je moet op zoek naar nieuwe vormen." Ze vond daar onlangs een mooi voor-

beeld van. Li Rotterdam is een voetbalclub na schooltijd een huiswerkklas gestart, waar vooral jongens van allochtone afkomst naar toe komen. "Schoolgaan vinden ze niet leuk, voetballen wel. Op deze manier lukt het toch de leerprestaties omhoog te knjgen." Nog een thema wil Bussemaker met name noemen, namelijk kennis en omgaan met elkaar. Ze haalt daarbij een citaat van Anil Ramdas aan. "Het vergaren van kennis is de brug die ons met de wereld verbindt, want zonder die kennis kunnen we ons andermans leven niet voorstellen." Voor Bussemaker houdt dit vooral m dat kennis niet alleen te maken heeft met allerlei kennisfeitjes en technische hoogstandjes, maar dat het de basis is van onze beschaving. "Het gaat om sociale bagage die het mogelijk maakt je te verdiepen in het leven en de achtergrond van andere mensen en daardoor met ze te communiceren. Dat is belangrijk om zaken als discnmmatie en vooroordelen tegen te gaan. Maar het wordt ook steeds belangrijker als element om je eigen leven in te nchten. De traditionele indelingen in het leven vallen steeds meer weg en dan heb je vooral sociale kennis en vaardigheden nodig om je eigen levensloop bij te kunnen stellen, nieuwe keuzes te maken en nieuwe feiten en kennis tot je te nemen. Dat is ook een element van het levenslange leren." Voorlopig heeft het presidium van het Nationale kennisdebat nog niet veel te doen. "De eerste fase is dat iedereen die dat wil, zelf bijeenkomsten organiseert. Maar ook bijdragen via Internet zijn welkom. Na de zomer gaan we inventariseren wat de discussie heeft opgeleverd en gaat het presidium gericht vragen om nadere bijdragen. Volgend jaar maart moet er dan een eindrapport liggen", legt Bussemaker de gang van zaken uit. En wat Bussemaker betreft verdwijnt dat rapport niet in een bureaula. "We hopen in ieder geval met conclusies en aanbevelingen te komen die niet zo abstract zijn dat er allerlei verschillende interpretaties aan kunnen worden gegeven. Maar uiteindelijk moeten politici natuurlijk de vertaalslag maken. Ik hoop dat de waarde van het maatschappelijk debat in ieder geval is dat er zoveel goede argimienten en ideeën op tafel komen en dat die zo breed bediscussieerd zijn, dat men er in Den Haag niet zomaar omheen of onderuit kan, ook als er plarmen bij zijn die geld kosten."

Als ik het voor het zeggen had... Meer aandacht voor de binnen- en buitenkant van de gebouwen Wat zou er gebeuren als geneeskundestudent Freerk Jonkers het voor het zeggen had? Zeventiende aflevering van de estafettecolumn, waarbij de pen van hand tot hand gaat. Freerk Jonkers

Als ik het voor het zeggen had zou er het een en ander veranderen aan de binnenkant en de buitenkant van de gebouwen van de vu. Wanneer een universiteit, zoals tegenwoordig zoveel gezegd wordt, een produkt (opleiding) verkoopt dan zal ze naast voldoende kwaliteit van het produkt (niveau van de studie in combinatie met een aantal faciliteiten) het produkt moeten verpakken en aan de man brengen om een goede afzet te bewerkstelligen. Waar op promotioneel gebied (Deze tijd vraagt om ...) goed werk wordt verricht, de studies een redelijke kwaliteit hebben, de faciliteiten (collegezalen, studiezalen, computers, etc.) over het algemeen aanwezig

zijn, is de uitstraling van de gebouwen van de vu geen reden om aan deze universiteit te gaan studeren. Mij is ni£t duidelijk hoe een gebouw als het hoofdgebouw aan het brein van een architect heeft kurmen ontspruiten (Prozac bestond waarschijnlijk nog niet). Hoe de campus een opgeleukt parkeerterrein heeft kunnen worden en waarom de faculteit der geneeskunde Amsterdam-zuidoost binnen vier muren is. De andere gebouwen van de vu ken ik onvoldoende, maar ik kan me voorstellen hoe die interieuren lijden onder het uitzicht op het hoofdgebouw, de campus en de faculteit der geneeskunde. Ik neem u graag mee op een wandeling over het vu-terrein. De tocht begint m de faculteit der geneeskunde. De verschillende vakgroepen hebben in dit gebouw de kans gekregen hun eigen gangen op te knappen. Het gevolg hiervan is een ratjetoe aan stijlen waar de meeste mensen acuut hoofdpijn van krijgen. Het verlaten van dit gebouw is momenteel lastig omdat de entree verbouwd wordt (ik hou mijn hart vast), maar uiteindelijk

bevinden we ons op de campus. Wanneer we hier lopen kunnen we nog een blik op de faculteit der geneeskunde werpen en ons afvragen waarom de bovenste twee etages mintgroen geschilderd zijn. We zetten de wandeling voort richting het hoofdgebouw dat beangstigend grauw (geef die kozijnen eens een echte kleur!) uit de aarde oprijst. De parkeerplaats waarover we lopen had ergens onder de grond gemoeten zodat het geel en roze dat hier domineert vervangen kan worden door gras, bomen en struiken, met het oostelijk deel van de campus als voorbeeld. Wellicht kan dan zelfs het robuuste betonnen bui^ ^....^^^^Tjg>?g^ tenmeubilair vervangen worden voor een iets aardiger ameublement met een dependance van het Bruin café eromheen. We kunnen hier het hoofdgebouw betreden en laten vervolgens de mensa, die een goede ontwikkeling doormaakt, en het te bruine Bruin café links liggen en begeven ons richting hoofdingang. Waar bij de meeste grote gebouwen de hoofdingang een grote, lichte, overzichtelijke, representatieve ruimte is, is ze bij de vu een donker

De Estafette

kruispunt. Het is een aaneenschakeling van botsingen mssen mensen uit verschillende richtmgen, een kleine receptie en een kudde zoemende kopieerapparaten. Eenmaal buiten is het even tegen'het licht knipperen en tussen de fietsen door naar de tram laveren. Ik kan me best voorstellen dat de gebouwen die de vu vroeger her en der in de stad bezat, niet meer aan de hedendaagse eisen voldoen van een universiteit, maar ze straalden wel een bepaalde sfeer uit die er nu niet is. Meer aandacht besteed voor de binnen- en buitenkant zou de vu goed doen. Dit is immers ook, met succes, gedaan bij de collegezalen in het ziekenhuis en bij de bewegwijzermg op het terrein. Kleur en licht moeten een kans knjgen door de budgetten te verhogen en meer expertise in te schakelen. Het produkt van de vu zal dan beter verpakt zijn, en als de kwaliteit voldoende blijft, een lang leven beschoren zijn. Freerk Jonkers geeft de pen door aan Joop Hopster, student economie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen