Ad Valvas 1995-1996 - pagina 155

AD VALVAS 26 OKTOBER 1995

PAGINA 1 1

Stage lopen in spijkerbroek

Stage lopen bij grote multinationals als Unilever, KPN of de ABN is de droom van vele studenten bedrijfseconomie. Dat er ook mogelijkheden zijn in de non-profitsector, ondervond Patrick Herremans aan den lijve. "De gezondheidszorg is voor bedrijfseconomen onontgonnen gebied", concludeert hij na een succesvolle stage via de Wetenschapswinkel.

Patrick Herremans (27), net afgestudeerd bedrijfseconoom aan de vu, sprong met meteen een gat in de lucht toen hij hoorde welke stageplaats de Wetenschapswinkel voor hem in petto had. Een stage m de zorgsector, tussen de bejaarden, dat was toch niet wat hij zich had voorgesteld bij een kijkje in de dynamische praktijk. Maar toch waagde Patrick, die vóór [zijn studie bedrijfseconomie ook Inog de heao afrondde, de gok. Hij j heeft er geen spijt van gekregen. Izijn stage in een wozoco, een [woonzorgcomplex voor ouderen in [Velserbroek, was een doorslaand [succes. "Eerst heb ik zelf van alles ' geprobeerd om een stageplaats te regelen. Bij verschillende grote bedrijven, waaronder de ABN en IBM, heb ik me aangemeld. Maar dat zijn zeer geliefde stages bij studenten bedrijfseconomie en bovendien duren de toelatingsprocedures heel lang. Een tijdje later zag ik een poster van de Wetenschapswinkel hangen over stageplaatsen. Ik ben daar, tussen twee colleges door, langsgegaan en heel toevallig hadden ze nèt deze stageopdracht binnengekregen." Voordat Patrick een voet in het woonzorgcomplex zette, kon hij een bejaardentehuis met van een [verpleegtehuis onderscheiden. "Ik Iwist niks van de ouderenzorg. De |enige ervaring die ik had met Dejaarden, was dat ik In mijn |bijbaan als taxichauffeur vaak Duderen naar het bejaardenhuis

moet brengen. Maar daar hield het dan mee op. Door veel te lezen over het onderwerp ben ik langzamerhand meer te weten gekomen over de verschillende vormen van zorg." Een woonzorgcomplex is een nieuw fenomeen, zo leerde Patrick al snel. "In een wozoco, waarvan er nu vijf zijn in Nederland, zijn verschillende vormen van zorg gecombineerd onder één dak. De vijf organisaties die in Velserbroek samenwerken zijn de thuiszorg, het bejaardentehuis, het verpleegtehuis, de ouderenzorg en een wijkgezondheidscentrum. De ouderen wonen in aparte woningen en als ze achteruitgaan, dan hoeven ze niet te verhuizen. Ze krijgen dan een andere vorm van zorg. Vroeger moest een oud echtpaar uit elkaar als de een sneller achteruit ging dan de ander, m een wozoco hoeft dat niet meer."

Keihard Gedurende drie maanden liep Patrick de deur van het wozoco plat. Hij interviewde de directeuren van de samenwerkende organisaties, evenals de bedrijfsleiders. Aanvankelijk schrokken de leidinggevenden van het directe karakter van de vragen van Patrick. "Ik heb keiharde vragen gesteld vanuit mijn bedrijfskundige achtergrond. Maar gelukkig namen ze me heel serieus. Iedereen vertelde een ander verhaal, merkte ik. Er was geen overeenstemming over de visie op de instelling. Ik

heb het hele archief doorgespit, maar kon niets op papier vinden over een eenduidige organisatiestructuur en een gezamenlijk beleidsplan." "De gezondheidszorg is voor bedrijfseconomen onontgonnen gebied", was al snel de conclusie van Patrick. "Toen ik m Velserbroek kwam, waren ze net eenjaar begonnen. Op het gebied van informatievoorziening lopen ze behoorlijk achter. Ook was er geen goed financieel informatiesysteem", vertelt hij. En, wat in het bedrijfsleven nooit zou voorkomen, het woonzorgcomplex hield geld over en wist met precies waar dat vandaan kwam. "De werkwijze van een wozoco is kostenbesparend. Maar ze konden niet goed aangeven op welke posten ze nou bezuinigd hadden." Patrick kon zijn vers opgedane kennis meteen in praktijk brengen. "Ik heb hun aanbevolen te kijken hoeveel hulp de bewoners per persoon afnemen. Hoeveel minuten gaan ze naar de fysiotherapeut, hoeveel minuten naar de huisarts?" Patrick introduceerde, naast de aanbevelingen, ook enkele bedrijfskundige termen in de softe sector. 'Bewoners' heten voortaan 'klanten' in Velserbroek, er dient derhalve een 'klantvisie' te komen en het is volgens de bedrijfskundige van belang de verschillende 'klantgroepen' te onderscheiden.

Ontspannen Het sluitstuk van zijn stage was de presentatie van de onderzoekresultaten aan vijftien managers van zorginstellingen. De conclusies van Patrick, onder meer dat de projectmanager van het woonzorgcomplex een sterkere rol moet gaan spelen, werden door de toehoorders ter harte genomen. Naar zijn aanbevelingen werd serieus geluisterd, enkele ervan worden ook daadwerkelijk uitgevoerd. Patricks scriptie, waar de conclusies van het onderzoek in zijn verwerkt, is als rapport verschenen bij de Wetenschapswinkel.

95-2

Opvallend op de bijeenkomst vond de bedrijfseconoom de open, ontspannen sfeer in contrast met de harde zakenwereld. "In het bedrijfsleven gaat het vooral om machtsspelletjes. Als je daar kritiek hebt op iemand, dan nemen ze dat niet aan, zeker niet van een student. Maar hier was iedereen heel geïnteresseerd en ze zeiden, ja, misschien heeft die student wel gelijk." De cultuurverschillen uiten zich volgens Patrick ook in de kledingvoorschriften. "Ik liep daar elke dag in spijkerbroek rond, dat vond ik wel prettig. Ik werd heel vrij gelaten. In een grote multinational moetje het niet in je hoofd halen ongeschoren en zonder stropdas op het werk te verschijnen. Maar in de gezondheidszorg dragen de managers zelf ook spijkerbroeken en Hawaii-shirts. Ik heb zelfs sandalen en geitewollen sokken gesignaleerd." Hoe prettig Patrick zich ook voelde in de zorginstelling, zijn eerste treden op de carrièreladder zet hij toch in een net pak. Op zijn buluitreiking kwam een vuhoogleraar Kosten en Winst op hem af met een aardig aanbod. "Ik schrok me kapot", vertelt Patrick. "Ik had mijn bul net ontvangen en wilde al roepen, 'laat maar komen dat bier', toen die hoogleraar ineens voor me stond. In zijn bedrijf, dat informatie-systemen voor top-managers ontwikkelt, was een vacature. Na een aantal gesprekken ben ik aangenomen." De baan biedt volgens Patrick goede perspectieven. "Ik krijg daar de kans op te klimmen m het bedrijf, op den duur kan ik adviseur worden. Het is een baan met toekomst, de cultuur van jasjedasje neem ik op de koop toe."

oo

n Si

De Wetenschapswinkel De Wetenschapswinkel bemiddelt tussen organisaties die opdrachten hebben en studenten of onderzoekers die deze willen uitvoeren. Wanneer u met een opdracht bij de Wetenschapswinkel komt, dan zullen wij daarvoor binnen de universiteit iemand zoeken. De Wetenschapswinkel werkt vooral voor groeperingen die onderzoek niet volledig zelf kunnen betalen. Voorwaarde hierbij is dat de resultaten van onderzoek niet voor commerciële doeleinden worden gebruikt.

6^.h

w^HKrwwiiifr

najaar

t

Heeft u een opdracht, of wilt u gewoon meer weten over de Wetenschapswinkel, aarzel dan niet om contact met ons op te nemen. Tel. (020) 444 5666. De Wetenschapswinkel maakt onderdeel uit van de dienst Voorlichting en Externe Betrekkingen van de VU.

Patrick Herremans: 'De gezondheidszorg is voor bedrijfseconomen onontgonnen gebied'

Bram de Hollander

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen