Ad Valvas 1995-1996 - pagina 315

AD VALVAS 18 JANUARI 1996

PAGINA 9

P E R S O N E E L S K A T E R N VU overweegt compensatie wachtgelders

JAARGANG 3, NUMMER 5

Wachtgelder kan zonder straf bijbaan opzeggen Peter Boerman De vu hoopt binnenkort een regeling te treffen om veel van haar wachtgelders te compenseren voor het inkomensverlies dat zij lijden door de per 1 januari ingegane nieuwe regels van minister Ritzen. "Wat ons betreft is het eerder een kwestie van dagen dan van weken", aldus B. Verboog, via de dienst personeelszaken betrokken bij de mogelijke schadeloosstelling. Volgens de oude wachtgeldregeling voor het hoger onderwijs kregen ontslagen vijftig-plussers zeventig procent van hun vroegere salaris, plus de mogelijkheid om de resterende dertig pro-

cent bij te verdienen. Vooral bij de reorganisaties in de jaren tachtig zijn veel oudere werknemers dankzij deze lucratieve regeling vrijwillig vertrokken, om banen voor jongere collega's te redden. Het besluit werkloosheidsuitkeringen onderwijs- en onderzoekspersoneel (BWOO) heeft de situatie per 1 januari echter ingrijpend veranderd. Wachtgelders moeten door de zogenaamde anti-cumulatieregel hun bijverdiensten voortaan grotendeels afdragen. De uitkering wordt gekort voor de uren dat men zelf geld verdient. In het gunstigste geval betekent dat voor wachtgelders met neveninkomsten dat ze hun bijverdiensten volledig moeten inleveren. Minister Ritzen hoopt met deze maatregel 28 miljoen te kunnen verdie-

nen. Of hij dat haalt, is echter nog maar de vraag. In een kort geding dat honderd oud-medewerkers van universiteiten en hogescholen vorige maand tegen de minister aanspanden, moest hij in ieder geval voor een deel overstag. Ook al achtte de Haagse rechtbank zich in deze zaak niet bevoegd, minister Ritzen zei de actievoerders wel toe dat hij een uitzondering zal maken voor de groep die dubbel gedupeerd dreigt te worden. Dat zijn mensen die in een bijbaan minder dan zeventig procent van hun oude uurloon verdienen. Omdat zij voor elk gewerkt uur een uur uitkering verliezen, zouden deze mensen zelfs minder overhouden dan wanneer ze thuis zouden zitten. Volgens de nieuwe regels krijgen deze mensen een strafkorting op

hun uitkering als ze hun bijbaan opzeggen, want dat is 'vrijwillig ontslag'. Ritzen heeft nu echter besloten dat oudere wachtgelders die armer worden van him bijbaan, deze zonder strafkorting aan de wilgen mogen hangen. Dat laat onverlet dat de meeste wachtgelders nog steeds flink moeten inleveren. De groep van honderd actievoerders bezint zich nu, samen met de landelijke vakbonden, op verdere acties tegen de minister. Mogelijk nog deze maand wordt een aantal proefprocessen tegen de minister gevoerd, waarbij de gedupeerden claimen dat hen de oude regeling was gegarandeerd. Een aantal universiteiten heeft inmiddels besloten zelf regelingen te treffen met de wachtgelders, variërend van volledige schadeloosstelling (Delft en

mogelijk ook Utrecht) tot het opnieuw aanbieden van een fulltime-betrekking (Rotterdam). Welke weg de vtJ kiest, is nog niet precies te zeggen, maar B. Verboog van de dienst Personeelszaken verzekert dat er haast gemaakt wordt. "Wij zijn vanzelfsprekend bereid mee te denken. Vanaf eind september voeren we overleg met de 280 mensen die bij ons onder deze regeling vallen. Met de meesten van hen zullen we, verwacht ik, een regeling treffen waar ze niet ongelukkig mee zullen zijn. Het is nu te vroeg om concrete plannen uit de doeken te doen, omdat we daarover nog overleg voeren met de bonden."

Personeelskoor zoekt nieuwe stemmen Peter Boerman Diverse pogingen in het verleden strandden op gebrek aan belangstelling, maar universiteitspastor Jannet Delver had onlangs met haar directe benadering wel succes. In haar omgeving vond ze zo'n twintig mensen bereid mee te werken aan een personeelskoor. Na drie keer 'verdienstelijk' oefenen op vrijdagmiddagen, durft dirigent Marien Abspoel (35) het nu zelfs aan om naar uitbreiding van het koor op zoek te gaan. "We hebben nu een samenstelling die je eigenlijk niet beter zou kunnen wensen", vertelt Abspoel: "zeven sopranen en vier alten, tenoren en bassen. Maar het blijkt voor veel mensen toch moeilijk het koor in het werk in te passen.

PERSGNEELSKATERN Het personeelskatern verschijnt maandelijks als bijlage in Ad Valvas Redactie: Frank van Kolfschooten (hoofdredacteur, tel. 4445632), Peter Boerman (tekst, tel. 4445631), Ben Koster (vormgeving, tel. 4445633), Harmke van F ssen, Anne Pek (redactieassistenten, tel. 4445630/4445631) Redactiecommissie: Mevr. dr. T.J, Biewenga (Ondernemingsraad), drs. P.G. Heemskerk (Ondernemingsraad), mevr. J. van Geloven (Personeelszaken) Produl<tie: Drukkerij Dijkman, Amsterdam Int.Standaard Serie Nummer: 01660098

Daarom willen we uitgroeien tot zo'n 35 mensen. Als de groep te klein is, werkt dat vertragend. Nu kunnen we in een uur een nieuw stuk doen, een oud stuk terugpakken en ook nog gewoon lekker zingen. Als het lukt om een grotere groep te krijgen, heb je meer armslag. Dan kunnen we meer toe naar een vaste groep met vastere stukken. Voor mensen met muzikale ervaring werkt dat ook leuker." Hoewel Delver het initiatief voor het koor nam met het oog op de kerstlunch, is het in eerste instantie niet de bedoeling uitvoeringen te geven, aldus Abspoel, "maar alleen om lekker te zingen. Het gezelligheidsgehalte is hoog, al wordt er ook wel iets van je gevraagd." De stijl die het koor zal kiezen, is nog niet helemaal duidelijk. Abspoel deelde zijn koorleden onlangs een soort enquête uit om erachter te komen wat men het liefste zong, maar kreeg nogal uiteenlopende antwoorden. "Het repertoire is nu heel breed, van heel oud tot heel nieuw en van close harmony tot volksmuziek. Ik heb het nu heel druk met het muzikaal begeleiden, maar liever sta ik voor de groep als dirigent. A capella zingen dus. De toekomst zal uitwijzen waar we uiteindelijk terechtkomen." De locatie voor de koorbijeenkomsten kan nog wel een probleem worden. Tot nu toe kon vrijdagmiddag in de lunchuren de kerkzaal worden gebruikt, maar omdat veel deeltijders

op vrijdag niet werken, wordt nu gezocht naar alternatieven. Het programma van de bijeenkomsten ligt voor Abspoel wel vast. "In principe wil ik om kwart over twaalf beginnen met inzingen en daarna een vol uur zingen. Als er dan tussendoor iemand wegloopt, omdat hij of zij moet werken, begrijp ik dat natuurlijk. Maar als je alles in een uur moet doen, wordt het wel erg kort." Of het met de achtergrond van de universiteit te maken heeft, durft de ACC-medewerker niet te zeggen, maar het is hem naar eigen zeggen wel in positieve zin opgevallen dat er aan de vu veel mensen zitten die muzikaal redeUjk ervaren zijn. Zelf noemt hij zich 'een beetje autodidact'. "Ik heb eerst fysiotherapie gestudeerd en daarna bewegingswetenschappen aan de Vb'. Muziek heb ik er wel altijd naast gedaan. Ik zit zo'n twaalf jaar in het vu-orkest. Vooral van Daan Admiraal, de dirigent daar, heb ik veel opgepikt. Admiraal is een meester in het enthousiasmeren van mensen. En daarmee heb je volgens mij wel driekwart van het dirigeren te pakken." Wie belangstelling heeft voor het koor kan zich bij de universiteitspastor melden. De selectiecriteria liggen volgens Abspoel niet hoog. "Je hoeft voor mij niet al in een koor gezongen te hebben, als je maar een beetje noten kunt lezen."

De dirigent van het personeelskoor Abspoel tijdens een repetitie

Yvonne Koningen

Wachtgelder voelt zich niet serieus genomen 'Steeds wordt erbij gezegd dat mijn kansen zo goed als nul zijn' Peter Boerman Drie jaar lang werkte Jaap Bosschaart bij het onderwijsadviesbureau op basis van een jaarcontract. T o e n moest hij 'op wachtgeld'. Sindsdien solliciteert hij op elke functie bij de v u waar hij enige kans op maakt, maar krijgt steeds nul op het rekest. Weert de vu haar wachtgelders soms moedwillig? Boos is hij niet, zegt hij. Wel verbaasd. "Ik sta er vrij neutraal tegenover. In eerste instantie denk je: het ligt aan mij, maar ik hoor van allerlei kanten dat het vaker gebeurt. Dat zou je moeten kunnen doorbreken." Bij Jaap Bosschaart begint het geloof te groeien dat de vu haar wachtgelders niet meer terug wil nemen, ondanks de forse kostenpost die een wachtgelder rflet zich meebrengt. "De grote boosdoener is het feit dat alles gedecentraliseerd is. Van personeelszaken heb ik al een paar maal suggesties gekregen voor banen waar ik op kan solliciteren. Maar steeds wordt erbij gezegd dat mijn kan-

sen zo goed als nul zijn. Als ze me ergens aannemen en ik word weer werkloos, moeten ze daar namelijk mijn wachtgeldverplichting overnemen." Bosschaart weet dat je niets kunt bewijzen, maar hij vindt het wel opvallend dat hij nog nooit is uitgenodigd voor een gesprek, terwijl hij wel een heel aardig cv heeft. "Je zou verwachten dat je op grond van het feit dat je al vu-werknemer geweest bent, aantrekkelijker bent om aan te nemen. Ze weten wat voor vlees ze in de kuip halen. Ze hoeven bovendien geen wachtgeld meer te betalen, maar krijgen ze gewoon werk voor hun geld." Toch keren wachtgelders volgens hem maar zelden terug op de universiteit. "De vu hoopt waarschijnlijk dat je voor het einde van je wachtgeldperiode wel ergens anders een nieuwe plek hebt gevonden. Maar dat kunnen ze niet sturen. Daarom vind ik het niet verstandig om alleen maar de blik naar buiten te richten en niet te kijken naar wat er binnen de vu allemaal mogelijk is. Ik zie dat als weggegooid geld, als kapitaalvernietiging."

Kern van het probleem zit hem volgens Bosschaart in de vaste aanstellingen. De vu wil haar personeelsbestand graag, zoals dat heet, flexibiliseren. Maar omdat mensen met een vaste aanstelling zich daar nauwelijks voor lenen, worden de contractwerkers daar meestal de dupe van. "Ik wil heel graag meewerken aan flexibilisering", aldus Bosschaart. "Mijn hele carrière is gebaseerd op job-hopping. Het is ook een mooi idee, als het maar niet steeds ten koste zou gaan van de werknemer."

Op straat "Flexibilisering treft nu alleen de mensen die al flexibel zijn. Terwijl je het ook ten positieve zou kunnen gebruiken voor de mensen die lijken in te dutten. Maar daarvoor moet je schijnbaar te veel weerstanden bij het personeel overwinnen." Volgens Bosschaart begint het erop te lijken dat allerlei regels die ooit door de vakbonden zijn bevochten, zich nu tegen hen keren. De afspraak dat je na twee jaar op jaarbasis te hebben gewerkt een vaste aanstelling moet krijgen, was ooit bedoeld om werknemers

meer zekerheid te geven. In de praktijk bhjkt dat hierdoor veel mensen na twee jaar op straat komen te staan. "Ze zijn bang om mensen een vaste aanstelling te geven, omdat die mensen vaak vastroesten. In plaats van daar wat aan te doen, zeggen ze dan maar dat er minder mensen nodig zijn. Dat is jammer. Flexibilisering wordt zo alleen maar gebruikt om arbeid goedkoper te maken." Hoofd van de dienst personeelszaken, C. Jonker, begrijpt de onvrede wel. Hij erkent dat de regel dat na een periode van tijdelijke contracten een vast dienstverband moet worden aangeboden, in het nadeel kan werken van de werknemers. "Dit geschiedt echter niet omdat de vu bang is om medewerkers een vaste aanstelling te geven, maar omdat alleen vaste aanstellingen mogen worden gegeven waarvoor structureel - dus voor langere tijd middelen beschikbaar zijn. Gelet op het financiële perspectief van de universiteit zal daarvoor in veel eenheden nauwelijks gelegenheid zijn." Om mensen in vaste dienst dan maar te laten vertrekken, ziet Jonker niet als

oplossing. "De suggestie dat medewerkers die langere tijd in vaste dienst zijn zouden indutten, wordt niet bevestigd door de praktijk. Veel medewerkers in vaste dienst ontmoeten op de arbeidsmarkt hetzelfde probleem als Bosschaart Een andere baan vinden is niet makkelijk. Ook bij een actieve bevordering van mobiliteit kan de vu daaraan weinig doen." Jonker wil echter wel bestrijden dat wachtgelders niet serieus genomen worden. "Uit de rapportages kan worden afgeleid dat nogal wat mensen die met ontslag zijn gegaan, opnieuw worden aangesteld bij de vu. Over uitkeringsverplichtingen worden daarbij in veel gevallen onderlinge afspraken gemaakt. Juist om herplaatsing te bevorderen. Vergeten moet echter niet worden dat ons beleid erop is gericht om een bepaald aantal formatieplaatsen slechts tijdelijk te bezetten. Als alle plaatsen voor vaste dienst beschikbaar zouden zijn, kan er na korte tijd bijna niemand meer worden aangenomen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen