Ad Valvas 1995-1996 - pagina 255

PAGINA 7

AD VALVAS 7 DECEMBER 1995

Studenten halen niet alles uit hun studie'

Als ik het voor het ze^en had. Telewerken: onvermijdelijk \T\] »»'»

* ^

w * * ^

Wat zou er gebeuren als drs C.H.B. Fisser, adviseur kantoor­ automatisering van de afdeling Bestuurlijke Informatiesystemen (FEZ), het voor het zeggen had. Achtste aflevering van de estafettecolumn, waarbij de pen van hand tot hand gaat.

Nieuwe praeses bestrijdt hardnekkige vooroordelen rond Corps

Kees Fisser

De buitenwereld plakt het vu­corps nog steeds het imago op van een elitair bierdrinkend brallend ballenclubje. En dat is niet terecht, zegt Marieke van Maanen, de nieuwe 'praeses corporis' ­ zeg maar de voorzitter ­ van de grootste studentenvereniging aan de vu. "De leden van het vu­corps vormen een heel gemêleerd gezelschap en we bieden een breed scala aan activiteiten." Praeses Marieke v an Maanen: 'Als het zo doorgaat wordt het Corps langzaam maar zeker een gewone Amsterdamse studenten-v ereniging. Dat zou zonde zijn' Bram de Hollander

Dirk de Hoog

Eén van de meest hardnekkige vooroordelen over het vu­Corps is dat mannen er de dienst uitmaken. Er zijn echter net zoveel vrouwen als mannen lid. Ook in de senaat en andere bestuursorganen zijn vrouwen ruimschoots vertegen­ woordigd. "Ik geloof dat ik de vijf­ de vrouwelijke praeses ben", zegt Marieke van Maanen. Ze is vierde­ jaars sociale psychologie, maar heeft door haar activiteiten in het verenigingsleven wel enige studie­ vertraging opgelopen. "Wat voort­ gang betreft ben ik pas tweeënen­ halfde jaars." Sinds de fusie tussen het Corps en de Vereniging van Vrouwelijke Studenten aan de vu aan het eind van de jaren zestig, bestaat de afspraak dat in de bestuursorganen vrouwen en mannen evenredig vertegenwoordigd zijn. Van Maa­ nen: "Wat emancipatie betreft zit het wel goed bij het Corps, hoewel er altijd dingen beter kunnen." Zo is het niet altijd makkelijk vrouwen als voorzitter te krijgen voor de senaat of als bestuurslid van de sociëteit. "Vrouwen kunnen dat best, maar zien er vaak tegenop in het openbaar te moeten spreken. Fysiek is dat ook niet altijd even makkelijk in een vergadering waar meer dan honderd leden in de zaal zich luidkeels met de gang van zaken bemoeien."

Aidsfonds Wat politieke opvattingen betreft is het Corps allang geen rechtse eenheidsworst meer. "Op de socië­ teit komen sprekers van de jonge­ renorganisatie van de WD, maar ook D66 heeft er de verkiezings­ overwinning gevierd." Zelf schreef Van Maanen onlangs in Ad Valvas een buitengewoon kritisch artikel over de lezing die de Zuidafri­ kaanse vice­president De Klerk aan de vu hield. "De Klerks uitleg van het apartheidsregime is met ja en amen aangehoord", was haar stelling. "Nou ja, ik heb dat stuk natuur­ lijk op persoonlijke titel geschreven en niet als praeses van het corps".

zegt ze. "Van huis uit ben ik betrokken bij wat er in Zuid Afrika gebeurt." Binnen het Corps kan ze vrij pra­ ten over haar politieke betrokken­ heid. "Niemand kijkt daar vreemd van op. Toen er een musical van Zuidafnkaanse jongeren in Am­ sterdam speelde, zijn we er met ons dispuut heen geweest. En naar die lezing van De Klerk heb ik een paar andere senaatsleden meege­ nomen." Ze IS natuurlijk niet op grond van haar politieke betrokkenheid voor­ zitter geworden. "Natuurlijk is het Corps in de eerste plaats een gezel­ ligheidsvereniging, waarbinnen de negenentwintig disputen een belangrijke rol spelen, maar de ver­ eniging organiseert verder van alles en nog wat. Laatst was er een spre­ ker van Greenpeace en in februari komt minister Ritzen. En jaarlijks

tot vier uur open, maar het echte nachtbraken is niet meer voor iedereen weggelegd. "Op doorde­ weekse dagen gaan de meeste bezoekers tussen half twaalf en half een naar huis. Studeren is een seri­ euze aangelegenheid tegenwoor­ dig." Vanwege de toenemende studie­ druk daalt het aantal nieuwe Corpsleden. Het laatste jaar waar­ in studenten nog zes jaar mochten studeren was een hoogtepunt met 240 nieuwe leden Dit jaar kwamen er maar 140 novieten. "Die daling komt deels door de studiedruk, maar zeker aan de vu blijven steeds meer studenten nog een poosje bij hun ouders wonen. Wat dat betreft is er ook een mentah­ teitsverandering bij studenten zelf gaande. Ik vind zelf dat je zoveel mogelijk uit je studiejaren moet zien te halen, zowel wat gezellig­

'Ik vind datje zoveel mogelijk uitje studiejaren moet zien te halen, zowel zvat gezelligheid betreft als andere activiteiten'

organiseren we een collecte voor het Aidsfonds." Verder wijst ze erop dat het Corps vier keer per jaar een zoge­ naamde faculteitsavond organi­ seert, waar hoogleraren over hun vakgebied komen vertellen. Ook komen elk jaar een paar beroemde schrijvers of artiesten langs en vin­ den er regelmatig discussiebijeen­ komsten plaats, zoals vorig jaar met burgemeester Patijn. Een voornemen van het nieuwe bestuur luidt evenwel: 'minder organiseren'. "We zullen ons toch, moeten aanpassen aan de huidige generatie studenten en die hebben geen tijd om elke avond met de vereniging bezig te zijn. Vroeger stelde je nog wel eens een tenta­ men uit als er een leuk feest of een sporttoernooi was, maar dat kan echt niet meer." Officieel is de sociëteit nog steeds

heid betreft als andere activiteiten. Die kans heb je maar één keer m je leven. Ik heb de indruk dat lang niet alle studenten die kans met beide handen aangrijpen." Maneke heeft ook de indruk dat studenten aangepraat krijgen dat de studie zó zwaar is dat er geen tijd overblijft voor het verenigings­ leven. "Bij Economie werden dit jaar de mentoren van het Corps bewust gepasseerd in de introduc­ tieweek. Dat zal wel komen uit angst dat we alleen maar meedoen om zieltjes te winnen. Natuurlijk probeer je mensen naar de socië­ teit te halen, maar onze mentoren doen net als de anderen gewoon mee aan het hele programma." Om het ledental op peil te hou­ den werft het Corps ook op de U VA en in het Hoger Beroeps Onder­ wijs. Nu studeert nog zo'n zestig procent van de bijna achthonderd

leden aan de vu. "Traditioneel was die verbondenheid met de vu natuurlijk veel groter. Dat merk je ook op reünies. Op het laatste lus­ trumcongres kwam bijvoorbeeld collegelid mr J. Donner. Zo kon hij ook zijn oude dispuutsgenoten nog eens opzoeken. Als het zo doorgaat wordt het Corps langzaam maar zeker een gewone Amsterdamse studentenvereniging. Dat zou wel zonde zijn." "De vu mag ook wel eens iets meer doen om het studentenleven op peil te houden", stelt Van Maanen. Ze verwijst onder meer naar de, in haar ogen, buitenge­ woon karige toedeling van beurzen door de universiteit voor bestuur­ ders van verenigingen. "Van de vu krijgen we twee beurzen. Want de vu heeft in totaal maar tien bestuurstoelagen ingesteld. Dat is niks vergeleken met andere univer­ siteiten. In de meeste steden krij­ gen alle bestuursleden van het corps een beurs, ook aan de uvA. Die geven meer dan honderd beur­ zen, waarvan er een naar ons corps gaat." Zelf krijgt Marieke geen toelage van de universiteit, hoewel ze dit jaar elke dag van 's middags 12 uur tot laat in de nacht op de sociëteit te vinden is. "Er zijn niet alleen weinig beurzen aan de vu. Er zijn ook strenge voorwaarden voor het bepalen van studiepunten. Ik kwam er drie te kort." Van Maanen Jsan het bestuurs­ werk alleen blijven doen omdat haar ouders fmancieel bijspringen. Die waren zelf ook lid van een corps in hun studententijd. Toch zat het corpslidmaatschap Marieke niet in het bloed. "Toen ik gmg studeren, had ik dezelfde vooroor­ delen als veel andere studenten. Het corps leek me niks. Ik was meer geïnteresseerd in toneel en cabaret. Tijdens de introductie bleek het corps ook op die gebie­ den actief te zijn. Ik ben toch maar gaan kijken en, zoals je ziet, met genoegen blijven rondhangen."

Als ik het voor het zeggen had , zou ik uit hoof­ de van mijn functie van leer trekken tegen d e producenten van de standaardtoepassingen voor kantoorautomatisering, zoals bijvoorbeeld tekst­ verwerkers en spread sheets. Zij presteren het namelijk om bijna elk jaar met een nieuwe versie te komen, d ie weer net wat meer mogelijkhed en biedt d an z'n voorganger. Net wanneer je als gebruiker gewend bent geraakt aan de functies en command o's, is d e bed iening in d e nieuwe versie toch weer zo and ers d at je ­ zeker in het begin ­ voortd urend mis grijpt. En als je in de praktijk kijkt naar de functies d ie de gemid d eld e gebruiker nod ig heeft, d an blijkt d e 80/20­ver­ houding zelfs nog aan de ruime kant te zijn: tach­ tig procent van d e gebruikers heeft ruim vol­ doende aan twintig procent van de functionaliteit van het pakket. Daarom is terughoudendheid bij de introd uctie van een software­upgrade op z'n plaats. Als ik het voor het zeggen had, zou ik nog meer aandacht schenken aan d e opleid ing d ie PC­ gebruikers nod ig hebben voor het professioneel werken met de applicaties. Hierdoor zal men ook met meer plezier en zelfvertrouwen met de pro­ gramma's kunnen werken, hetgeen een extra, positief effect zal hebben op de efficiency en de produktiviteit. Niets is zo frustrerend als gere­ geld tegen (kleine) problemen aan te lopen als gevolg van een gebrek aan kennis. Als ik het voor het zeggen had en een nota zou schrijven over de hoofdlijnen van het personeels­ management van de Vrije Universiteit voor d e komende vijfjaar, d an zou ik daarin in elk geval aangeven welk beleid gevoerd gaat word en met betrekking tot telewerken. Flexibele arbeid svor­ men zijn immers van groot belang. Telewerken past uitstekend in het huid ige overheid sbeleid voor toename van d e werkgelegenheid , een rechtvaardige verd eling van betaald e en onbe­ taalde arbeid tussen partners en het beperken van d e (auto)mobiliteit. Telewerken is d us onvermijdelijk en moet gestimuleerd word en. Niet voor niets streeft d e Europese Commissie naar een aantal van tien miljoen telewerkers in het jaar 2000.

Opmerkelijk is dat managers vaak nadelen kun­ nen opsommen, d ie zich in de praktijk nog niet hebben voorged aan. Toch blijkt vooral het mid­ dle management nogal eens huiverig te zijn voor telewerk, omd at men de medewerkers niet meer 'onder hand bereik' heeft. Wie op aanwezigheid wil blijven sturen, in plaats van op (elektroni­ sche) bereikbaarheid en output, voert echter nu al een achterhaald beleid . De optie telewerken zal op termijn zelfs één van de faciliteiten wor­ den, d ie van een werkgever een aantrekkelijke werkgever maken. Als ik het voor het zeggen had , zou ik als werk­ gever een goede financiële regeling treffen voor medewerkers d ie voor thuis een PC willen aan­ schaffen; een regeling d ie verd er gaat d an een renteloos voorschot. Hoewel veel med ewerkers niet zijn ingeschaald op een salarisniveau waar­ op men (onbetaald ) overwerk mag verwachten, kopen deze med ewerkers toch een PC voor thuis, omdat zij zich moreel verplicht voelen hun werk thuis af te maken. Maar omd at PC's technisch zeer snel veroud eren, komt het in d e praktijk geregeld voor d at men thuis al weer aan een nieuwe, zwaard ere pc toe is nog voor het moment waarop d e huidige PC via een maande­ lijkse inhouding op het salaris is afbetaald . Wie uit het bovenstaande betoog zou afleid en dat het droevig gesteld is met de kantoorautoma­ tisering, heeft het mis: er is zeker sprake van een bewustwordingsproces, al zou d at ­ als ik het voor het zeggen had ­ wel eens wat duideUjker in beleid vertaald mogen word en. Kees Fisser geeft de pen door aan Heleen Hegge, office manager bij de Dienst Ontwikkelingssamenwerking

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen