Ad Valvas 1995-1996 - pagina 130

AD VALVAS 12 OKTOBER 1995

PAGINA 6

Vrije Universiteit viert jubileum in Concertgebouw Muziekgezelschappen vu presenteren zich ook op dubbel-CD Op vrijdag 20 oktober viert de Universiteit liaar 115jarig bestaan. Ter gelegenheid daarvan geven orkest, koor en kamerkoor van de vu een concert in de grote zaai van liet concertgebouw, de hoofdstedelijke tempel der klassieke muziek. Dick Roodenburg

Op 20 oktober, de dag dat de vu 115 jaar bestaat, zingt het vu-kamerkoor de première van een stuk van de Nederlandse componist Carlos Michans. Nog geen week later staan vu-koor en vuorkest vi'eer op datzelfde podium van het Concertgebouw met een uitvoering van The nun'spnest's tak van de Brit Gordon Jacob. Het vu-koor heeft namelijk ook iets te vieren: het bestaat veertig jaar. En dan komt deze maand ook nog een dubbel-CD uit, waarop de vier muziekgezelschappen van de vu - naast de drie bovengenoemde ook het kamerorkest - zich in volle luister presenteren. De CD overlapt gedeeltelijk het lustrumconcert van 20 oktober. Van het orkest staat de Zesde Symfonie van Sjostakowitsj op de plaat en van het kamerkoor een studioopname van Michans' ...Et nova sunt semper. Daarnaast zingt het kamerkoor op de CD een aantal Franse chansons en een compositie van Marius Flothuis. Het grote koor legt op de plaat het stuk Of Man vast, een opdrachtcompositie van Willem Woestenberg die het koor in mei uitvoerde. Woestenburg liet zich inspireren door een, al dan niet historische, toespraak van het achttiendeeeuwse Indiaanse opperhoofd Seattie: in zijn tekst stelt hij de verknipte relatie tussen mens en natuur ter discussie. Het kamerorkest is digitaal vertegenwoordigd met de concert-aria Ah! Petfida van Van Beethoven en het Concertino voor piano en orkest van Honegger. Al met al geeft de dubbelCD een zeer gevarieerd en representatief beeld van het hoge muzikale niveau van de gezelschappen.

Metamorfosen Maar zo'n CD mag natuurlijk nooit reden zi)n om thuis te blijven. Live is altijd leuker. Het vu-jubileumconcert begint met het kamerkoor, begeleid

door een blaaskwintet. Speciaal voor het kamerkoor schreef Carlos Michans (1950) de compositie ...Et nova sunt semper, opgedragen aan dirigent Boudewijn Jansen. Michans baseerde zich op een tekst uit de Metamorfosen van Ovidius. Het kamerkoor zingt die natuurlijk netjes in het latijn, maar vertaald luidt deze als volgt: "Niets in deze wereld blijft. Alles verglijdt, elk ding krijgt vorm en gaat voorbij. Ja, ook de tijd verstrijkt in een gestage beweging als een rivier, die net zo min haar stroom kan stuiten als een vluchtig uur kan stilstaan; zoals water water voortstuwt en in de rug geduwd wordt, maar ook zelf naar voren duwt, zo holt de tijd vooruit en zit zichzelf ook op de hielen en vernieuwt zich steeds; want wat vroeger was, is nu voorbij en nu gebeurt wat nog niet was; ieder moment verandert." Voorwaar, ondanks het klassieke jasje toch een moderne gedachte. Mutatis mutandis - zoek daar maar eens een vertaling voor - geldt dat ook voor de muziek van Michans: als modem componist schuwt hij de traditie niet. Verder zingt het kamerkoor een liefdessonnet van de middeleeuwer Ronsard op muziek van Louis Andriessen een cantate van Francis

Poulenc naar een gedicht van de surrealist Paul Eluard. Zoals reeds vermeld, presenteert het orkest onder leiding van Daan Admiraal van de Russische componist Dmitri Sjostakowitsj de Zesde Symfonie, die in juni tijdens de zomertoumee al op het programma stond. Wat valt daar meer over te zeggen dan dat Sjostakovitsj door het vu-orkest op zich al de gang naar het Concertgebouw waard is. Ook na de pauze mag het orkest weer opdraven, maar nu als begeleider van het vu-koor. Dan worden delen uit The nun's pnest's tale gespeeld. Wie echter het volledige oratorium wil horen, moet op woensdag 25 oktober nogmaals naar het Concertgebouw. Drie jaar geleden bracht het VU-koor onder leiding van dirigent Jean-Marie ten Velden ook al The nun's pnest's tale van Gordon Jacob, maar toen in een kleine bezetting in de kleine zaal van het Concertgebouw. Ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan van het koor wordt het stuk nu groots in de grote zaal uitgevoerd, m de oorspronkelijke versie voor maar liefst tweehonderd zangers en musici. Daarvoor riep het koor de hulp in van

het orkest en van het Tilburgs studentenkoor Contrast. The nun's priest's tale is een verhaal uit de middeleeuwse Canterbury Tales van Geoffrey Chaucer en vertelt over de haan Canticleer met zijn zeven kippen en een vos die hem gevangen neemt. Een fabel waarin dieren al te menselijke eigenschappen bezitten. Gordon Jacob (1895-1984) was naast hoogleraar compositie en instrumentatie ook medewerker aan verscheidene naslagwerken. Misschien mede daardoor liet hij zich in zijn eigen werk duidelijk inspireren door de muziekgeschiedenis. In The nun's priest's tale zal een kenner de invloed van Bach tot en met Bartok herkennen en een leek zal de muziek vertrouwd in de oren klinken. Toch wist Jacob, net als Michans, al deze stijlen op een originele manier te verwerken en waarom zou een modem muziekstuk niet toegankelijk mogen zijn? Lustrumconcert Vrije Universiteit in het Concertgebouw, vrijdag 20 oktober 19 30 uur Kaarten via faculteiten en diensten Jubileumconcert vu koor m het Concertgebouw woensdag 25 oktober 20 15 uur Kaarten aan de zaal (ƒ22,50 / cjp stud , 65+, stadspas ƒ17,50) De dubbel-cd is vanaf 20 oktober te koop bij de vu boekhandel

Jean-Marie ten Velden dirigeert het VU-i<oor in grootse l>ezetting Bram de Hollander

Carlos Michans baseerde zijn compositie voor het VU-kamerkoor op een tekst van Ovidius Felix Kalknnan

Een opleiding in drie jaar? Alles kan 'Wij leiden niet op voor hoogwaardige werkloosheid, maar voor passende intellectuele arbeid' Kan een vierjarige opleiding in drie jaar worden geperst. Natuurlijk, zegt prof.dr G.W. Noomen, decaan van de faculteit sociaal-culturele wetenschappen. Alles kan. Maar is de komst van 'fast-food academicians' wel wenselijk? G.W. Noomen

Heeft mijn faculteit (SCW) behoefte aan drie- en vijfjarige opleidingen of juist niet? Geen idee. Aiijn faculteit is hard bezig met het ontwikkelen van nieuwe vieriarige programma's, als gevolg van een operatie die erin voorziet op termijn met minder mensen volwaardige programma's te ktmnen blijven aanbieden. Het zou onkies en weinig prudent zijn de opleidingscommissies te vragen en passant andere, kortere en langere varianten

mee te nemen. Aan die vraag dient trouwens diepgaand beraad birmen het faculteitsbestuur - verantwoordelijk voor het onderwijsmanagement vooraf te gaan alsmede nog diepgaander overleg met de onderwijscoördinator, want die man heeft altijd goede ideeën. Dat is allemaal nog niet gebeurd. Voor dat beraad en overleg is overigens nog wel wat tijd, want de drie-plustweegedachte is nog slechts een hoopvolle wens, uitgesproken door bewindspersonen die vinden dat "je het moet uitproberen". Paarse bewindslieden, die zich bhjkbaar thuisvoelen bij de, al dan niet terecht aan de apostel Paulus toegeschreven woorden "Onderzoekt alle dingen en behoudt het goede". Wat is goed? In het verband van dit onderwerp ben ik geneigd te denken dat er twee antwoorden zijn. Goed is wat de arbeidsmarkt/de werkgevers goed vinden. Goed is ook wat goed is voor de schatkist. Wat het eerste betreft: niet slecht om het aanbod op de vraag af te stemmen. Wij leiden niet op voor hoogwaardige werkloosheid, maar voor passende intellectuele arbeid. Wat passend is, is niet aan ons

Om te beantwoorden maar aan het veld. O ja? Ja. O. En wat het tweede antwoord betreft zou ik zeggen: van een lege schatkist wordt niemand wijzer. Ook studenten niet. Maar ik mis in de antwoorden een verhaal over kwaliteit en eindtermen.

Sneller Terug naar de werkgevers. Volgens vsNU-berichten van september 1995 . hebben deze al laten weten geen behoefte te hebben aan afgestudeerden met een driejarige opleiding. Een voorbarige reactie, want wat is er tegen academici die een vierjarige opleiding in dne jaar doen? Studenten moeten en kunnen harder en sneller werken, vindt de minister. Wanneer je geen weken van veertig uur maakt bij een programma van 42 studiepunten (1680 uur) houd je 420 uur per jaar over en dus ziet de ministeriële berekening er als volgt uit: 30 X 42 = 1260 X 4 = 5040 en dat is gelijk aan 40 x 42 = 1680 x 3 = 5040 uur en op die manier verdwijnen er geen studenten, maar vermindert het aantal studentjaren. Dus, het kan. Dat wil zeggen, naar de wijze van de koopman/vrouw en zijn/haar boekhouder. Ook naar de wijze van de

dominee/ja. Meer dan een koopman heeft de heer(seres) oog voor het heil van de gemeenschap. De vraag dient zich aan of het wetenschappelijk heil van de gemeenschap gediend is met driejarige bachelors en vijfjarige masters (zeker, de studenten worden steeds jonger). Om deze vraag te beantwoorden is aanvullend vergelijkend internationaal

onderzoek nodig, want als er iets is dat een instelling voor wetenschappelijk onderwijs en onderzoek kan doen, dan is het wel het leveren van een empirische onderbouwing aan een beleidsdiscussie. Zonder tweede- of derdegeldstroomproject kan ik die onderbouwing niet leveren, dus volsta ik hier met een paar spontane gedachten: a) alles kan, dus ook een drie-plustweevariant; b) alles is geoorloofd, maar is alles ook

nuttig? Dat hangt niet alleen af van de wensen van de werkgever. Medebepalend zijn eindtermen die kennis, kunde, vaardigheden en attitude operationaliseren. Ik vrees dat vaardigheden en attitude onder cursusduurverkorting zullen lijden; c) als er iets moet gebeuren, dan radicaal: het voorbereiden op het zelfstandig beoefenen van de wetenschap moet doel en geen selectiemechanisme zijn. Het is nu al behelpen; d) Noblesse oblige (adel verplicht) tot nadenken over kwaliteit en studeerbaarheid, niet tot het opleiden van fast-food academicians; e) en als andere instellingen er toch aan begirmen? Dan heb ik de wervingsslogan al klaar: vu-sociale wetenschappers doen het in vier jaar en goed (dit Tante Betje moet mogen). Zij beschikken over degelijke kennis en een dienstvaardige attitude en dat zullen de werkgevers weten. Prof.dr G.W. Noomen is decaan van de faculteit sociaal culturele wetenschappen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen