Ad Valvas 1995-1996 - pagina 459

AD VALVAS 2 1 MAART 1996

PAGINA 5

Faculteiten worstelen met doelstelling Christelijke traditie moeilijk te vertalen naar werkvloer Wetenschap beoefenen en God dienen zijn twee verscliillende zaken. Dat ontdel^te de ene na de andere faculteit in een poging de christelijke doelstelling van de VU te vertalen naar de werk-vloer. De rector stelt voor er maar vanaf te zien. Het uitdragen van je identiteit is 'uit', constateert hij.

Martine Zuidweg In het najaar van '93 besloot het bestuur van de vu te stoppen met de regel dat sollicitanten formeel moeten instemmen met de christelijke doelstelling van de universiteit. Wel wordt nieuw personeel geacht zich 'loyaal' te tonen aan de christelijke cultuur. Faculteiten moeten sollicitanten daarom in een inhoudelijk gesprek vragen naar hun houding ten opzichte van de identiteit van de vu. Op zijn beurt vertelt de sollicitant welke bijdrage hij of zij kan leveren aan de realisering van de vu-doelstelling. Van dat gesprek wordt vervolgens een schriftelijk verslag gemaakt, dat meeweegt bij de beoordeling van de feOTididaat. De universiteitsraad heeft van meet af aan geëist dat faculteiten en diensten eerst zelf nadenken over wat de christelijke doelstelling op de werkvloer betekent. Want het gaat niet aan alleen de kandidaat uit te horen, aldus de raad. Het college van bestuur heeft de faculteiten daarom gevraagd een notitie op te stellen over de manier waarop het bijzondere karakter van de vu tot uiting komt biimen de eigen faculteit: hun 'zelfbeeld'. Dat blijkt niet zo makkelijk. Na twee jaar heeft een derde dat nog niet voor elkaar gekregen. "Het is een ingewikkelde materie", zo verklaan secretaris C. Zeijlemaker het feit dat de notitie van de letterenfaculteit 'nog in ontwikkeling"is. "We zijn het stuk aan het herschrijven, omdat we over de oude versie niet tevreden waren." Volgens de secretaris kan het nog wel even duren voor het zelfbeeld van Letteren gereed is.

meer dan één A-viertje gebruikt. "Wat er nu ligt zijn toch niet meer dan aangeklede gesprekspunten", beaamt Boeker. "Maar zelfs bij een korte tekst zou je vol kunnen houden dat het de sollicitant in staat stelt een reactie te geven. En dat is toch de minimumfunctie van die zelfbeelden. Ik heb liever korte notities op basis waarvan een gesprek kan plaatsvinden dan helemaal niets. Een gebrekkig zelfbeeld is altijd nog beter dan geen zelfbeeld." Blijkens de notities hebben veel faculteiten geprobeerd zich op de vlakte te houden. Zo schrijft de rechtenfaculteit: "De faculteit beschouwt het als haar taak om levensbeschouwelijke aspecten van het recht onder de aandacht van studenten te brengen. Zij laat zich daarbij inspireren door de doelstelling van de Vrije Universiteit." Scheikunde meldt dat het bijzondere karakter van de tmiversiteit "een invulling krijgt in de wijze waarop de medewerkers en de studenten van de faculteit met elkaar omgaan". En vervolgt: "Door de practica in de eerste studiejaren en de samenwerking in het onderzoek in latere studiejaren bestaan er intensieve contacten birmen de facultaire gemeenschap." Concreet worden de faculteiten pas als ze wijzen op vakken die raakvlakken hebben met de vu-doelstelling. Dan gaat het met name over de vormende vakken. Aardwetenschappen meldt bijvoorbeeld: "In het dagelijks leven van de Faculteit der Aardwetenschappen vindt u georganiseerde uitingen van het bijzondere karakter terug in de colleges Algemene en Wijsgerige Vorming en Encyclopedie."

Gesprekspunten

Gehoorzaamheid

Biologie neemt het zekere voor het onzekere en wacht tot de nieuwe brochure over de identiteit van de vu op tafel ligt. "De brochure en de notitie liggen in dezelfde lijn, daarom hebben we besloten om beide in dezelfde discussie te behandelen", vertelt secretaris mr J. van der Zee. "Op dit moment hebben we wel iets van een zelfbeeld, maar dat is summier." Ook Geneeskunde en Economie melden dat hun zelfbeeld nog slechts geschikt is voor intern gebruik. De zelfbeelden die al wel op tafel liggen, getuigen niet allemaal van een grondige bezinning op de wijze waarop het bijzondere karakter van de vu tot uiting komt in de faculteit. In de woorden van rector-magnificus prof.dr E. Boeker: "Het zijn geen literaire meesterwerken." Een handvol faculteiten heeft niet

De faculteiten blijken vooral moeite te hebben met het verwerken van de christelijke doelstelling in hun zelfbeeld, constateerde Boeker. "Aangeven wat de christelijke traditie van de universiteit te maken heeft met actueel onderwijs en onderzoek, is echt lastig. Als iemand mij persoonlijk zou vragen eens op te schrijven wat mijn overtuiging te maken heeft met de dingen die ik doe, zou ik daar evengoed moeite mee hebben." De doelstelling van de universiteit gaat echter wel uit van een verband tussen levensovertuiging en wetenschapsbeoefening: "De universiteit stelt zich ten doel, overeenkomstig de grondslag der Vereniging, al haar arbeid in gehoorzaamheid aan het Evangelie van Jezus Christus te richten op het dienen van God en Zijn wereld." Sommige faculteiten komen er rond

Diensten hebben nog geen zelfbeeld De diensten van de vu gebruiken nog geen op papier vastgelegd 'zelfbeeld' bij sollicitatiegesprekken. Op termijn zullen echter ook de diensten hun ideeën over de invulling en vormgeving van de doelsteUing van de vu op papier zetten. De zelfbeelden van de faculteiten hebben voorlopig prioriteit, aldus mv J. Donner, bij het college van bestuur de verantwoordelijke voor personeelsaangelegenheden. Toen twee jaar geleden de dispensatieregeling werd afgeschaft, kregen zowel faculteiten als diensten de opdracht een zelfbeeld te formuleren wat

gebruikt zou kunnen worden bij aanstellingsgesprekken. Maar terwijl de faculteiten al geruime tijd met hun zelfbeeld worstelen, is het bij de diensten vooralsnog stil. "Bij de diensten komt momenteel in dit soort gesprekken de doelstelling van de universiteit aan de orde", aldus waarnemend collegevoorzitter Donner. "Het is uitdrukkelijk wel de bedoeling dat ook de diensten op termijn n a a r een zelfbeeld toegroeien. Maar laten we n u eerst m a a r bij de faculteiten beginnen. Daar vinden per slot van rekening veruit de meeste in aanmerking komende aanstellingen plaats." (PB)

Het zelfbeeld van de VU

Illustratie Bas van der Schot

voor uit dat God dienen en wetenschap beoefenen twee verschillende zaken zijn. Zo meldt Wiskunde en Informatica: "Birmen de Faculteit der Wiskunde en Informatica is er, vanwege de vorm en aard van betreffende gebieden, slechts beperkte mogelijkheid aan de doelstelling van de vu vorm te geven; directe raakvlakken met levensbeschouwelijke aspecten ontbreken veelal." Ook Psychologie vermeldt in het zelfbeeld dat "in het empirisch psychologisch onderzoek geen direct verband wordt gezien tussen onderzoek en levensbeschouwing". Boeker wijst erop dat het laatste deel van de doelstelling van de tmiversiteit makkelijker te realiseren is. "Het dienen van de wereld is wel onder woorden te brengen, dan heb je het over de maatschappelijke aspecten en over de samenwerkingsverbanden met ontwikkelingslanden. Maar bij het dienen van God kun je je afvragen: Is daar meer over te zeggen tegen een sollicitant in een stuk dat namens de faculteiten uitgaat? Daar zijn we nog niet uit, dat is een vraag die op tafel ligt."

Kopje t h e e Volgens Boeker is de vraag naar de betekenis van het dienen van God op zichzelf al moeilijk te beantwoorden. "Wat is dat. God dienen? Is dat het inschenken van een kopje thee? Natuurlijk niet, maar wanneer is daar wel sprake van? Dat is heel moeilijk. Ik denk niet dat dat een vruchtbare discussie is." Behalve Theologie heeft alleen Sociaal-Culturele Wetenschappen zich in haar zelfbeeld vol enthousiasme op de beantwoording van die vraag gestort. Deze faculteit, met aan het hoofd de toekomstige collegevoorzitter prof.dr G. Noomen, stelt dat het doel van haar onderwijs en onderzoek

ligt bij "het leveren van een wetenschappelijke bijdrage aan de kwaliteit van de samenleving, in casu de humanisering van de wereld, waartoe het dubbele gebod der liefde, waarvan het Evangelie gewag maakt, oproept". De faculteit vindt het wel degeUjk van belang te weten of sollicitanten aandacht hebben voor de relatie tussen levensbeschouwing en wetenschap. "Wij verwachten van de sollicitanten respect voor de doelstelling en instemming met de wijze waarop wij deze vertalen in het streven mensen te vormen tot verantwoordelijke cultuurdragers. Wij verwachten van sollicitanten dat zij aan dit streven gewetensvol een bijdrage zullen leveren (..)." Boeker vraagt zich af of dit zelfbeeld wel breed gedragen wordt binnen de faculteit sociaal-culturele wetenschappen. "We zijn nog niet zover, maar als we het in het college van decanen bespreken, willen we Noomen wel vragen wat zijn stafleden ervan vinden, welke reacties hij binnen de faculteit heeft gekregen." Dat het zo lang duurt voor de zelfbeelden van de grond komen, vindt de rector niet zo'n punt. "We hebben geen haast." De huidige notities zijn hem nog te mager, maar als het aan Boeker ligt worden de toekomstige, verbeterde versies uiteindelijk gebundeld. Met in het voorwoord een uitleg over de sollicitatieprocedure en in het nawoord een commentaar van het college van bestuur. "Nu we toch op deze route zijn, vind ik het persoonlijk verstandiger om die zelfbeelden wat aan te kleden, zodat ze in bredere kring gebruikt kunnen worden, dus ook door een subsidieverlener of een student die iets meer over de faculteit wil weten." Met 'aankleden' bedoelt Boeker: "Iets zeggen over wat je beoogt als faculteit met het onderwijs en het onderzoek. En dat hoef je wat mij

betreft niet krampachtig in het traditioneel oecumenische, christelijke kader te plaatsen." Volgens de rector-magnificus worden binnen het college van decanen op dit moment ook vraagtekens geplaatst bij de noodzaak om de doelstelling van de vu te vertalen naar de faculteiten. Wat nog niet betekent dat de christelijke identiteit van tafel wordt geschoven, zegt Boeker. "Wij denken dat die identiteit een extra bijdrage levert aan de cultuur en dat het goed is dat we er zijn." Maar om daar nou mee te schermen en je als christelijke universiteit te onderscheiden, ziet de rector niet zitten. "Nee, je probeert jezelf te zijn, je probeert in je traditie te staan. Je praat erover, je agendeert het in elk geval systematisch... Maar de maatschappelijke betekenis van deze tmiversiteit, het aanzien, zal door anderen gedefinieerd moeten worden. Door onze omgeving, door andere universiteiten." Op de vraag wat het nut is van een identiteit als je die niet naar buiten draagt, antwoordt de rector: "Het is voor een buitenstaander nu eenmaal veel makkelijker om iets te zeggen over je identiteit dan om dat zelf te doen. Dat heeft te maken met het nemen van afstand. Als een arts ziek wordt, gaat die ook naar een collegaarts omdat die meer afstand heeft." Het pontificaal uitdragen van je identiteit is 'uit' volgens Boeker. "We zijn niet meer zo triomfantelijk en dat is maar goed ook, vind ik zelf"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen