Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 174

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 174

9 minuten leestijd

AD VALVAS 2 NOVEMBER 1995

PAGINA 6

Van de 'oe' naar de 'a' Zingen met de juiste lichaamshouding "Voor mensen die tot nu toe aiieen in de badltamer of op de fiets zongen", zegt de programmafolder van liet Cultureel Centrum van de vu. Op de cursus stemvorming leer je niet alleen zingen, maar ook ademhalen. De schouders niet omhoog, niet naar voren, maar iets naar achteren en naar beneden.

"«("«Mi^^WH?''*^ «s«ï.**, >

'Je moet je lippen tuiten, in een zandlopervorm. Alsof je de klank aan het boetseren bent'

Bram de Hollander

Dick Roodenburg

Zangdocente Caroline van Bavel begint haar les met oefeningen om dè houding te ontspannen. In de spiegels langs de wand kunnen de deelnemers kijken of ze het goed doen. Een voorbijganger denkt dat in het zaaltje op Uilenstede een toneelrepetitie plaatsvindt, maar het zou ook de voorbereiding voor een uurtje krachttraining kurmen zijn. Soms vertonen de cursussen van het Cultureel Centrum en het Sportcentrum opvallende overeenkomsten. "Oké, nog een keer die afroloefening", roept de docente stemvorming. "Naar beneden, diep door je neus naar je rug toe uitademen en als je beneden bent je hoofd en armen losschudden. Bij het uitblazen mag je veel lawaai maken. Dan weer lekker diep inademen en wervel voor wervel omhoog rollen. Als je het gezicht recht vooruit hebt, ga je op je tenen staan. Alsof iemand met een touwtje aan je kruin trekt en je wilt toch naar beneden". Op rondslingerende stencils staan de houdingen en oefeningen uitgebeeld, handig als huiswerk. "Nee, niet alsof je een stomp in je maag krijgt. Denk maar dat je een heet

snoepje hebt, of iets lekkers ruikt. Zorg dat je heel wijd wordt van binnen". Pas na ongeveer tien minuten klinken de eerste noten, om de stem los te maken. Van Bavel speelt de toon op de piano. Het uit elf vrouwen en drie marmen bestaande gezelschap neuriet na. "Van binnen een oe zingen, met zo'n deftige-damegevoel." De aanwijzingen gaan gepaard met een uitleg van de werking van het strottehoofd. "Dat moet los in je keel hangen. Daarom is het belangrijk voorin te zingen. Als je achterin zingt, spant de tongrug en trek je het strottehoofd omhoog." Voorin zingen lijkt het devies, maar met medeklinkers kan dat natuurlijk niet altijd: de 'k' en de 'g' zijn nu eenmaal keelklanken. De '1' kan zowel voorin als achterin gezongen worden. "Zoveel mogelijk voorin dus. Tenzij je jazz

zingt, want dan ga je de '1' natuurlijk niet op z'n Frans uitspreken." Vandaag worden echter de klinkers geoefend. De docente laat horen hoe je langzaam van de 'oe' naar de 'a' gaat. "Je moet je

iLMltMUr lippen tuiten, in een zandlopervorm. Alsof je de klank aan het boetseren bent." Even barst de groep in lachen uit, de zandlopers in de spiegel zien er wat geforceerd uit. "Ja, je mag best wat overdrijven." Na nog enkele toonladders is het eindelijk tijd voor een echt liedje. 'She's always a woman' van Billy Joel wordt tweestemmig gezongen en iedereen krijgt een solo.

Caroline van Bavel studeerde sociale pedagogiek aan de Vrije Universiteit en ging daarna naar het conservatorium in Hilversum met als hoofdrichting zang en lichte muziek. "Voornamelijk jazz, maar ook pop en latin. Daarvoor had ik privé-zangles en ik heb altijd in koren gezongen, ook klassiek". Sommige eerstejaars zullen Van Bavel tijdens de Ideeweek gehoord hebben in de Beurs van Berlage, want ze zingt met vier andere vrouwen in de acapellagroep No Place For Jennifer. "Dat optreden was een groot succes. Ik heb begrepen dat we volgend jaar terug mogen komen." De nu bijna vier jaar bestaande zangformatie verzorgt een avondvullende theatershow en bracht afgelopen zomer haar eerste CD Welcome to the game uit. De bedoeling van de cursus stemvor-

ming is volgens de docente om de deelnemers zelf te leren zien, voelen en horen of ze htm zangstem gezond gebruiken. "Met gezond bedoel ik gewoon dat je hem niet beschadigt en dat je er lang mee kimt doen". Zijn er dan zoveel zangers die hun stem verkeerd gebruiken? "Nou, mensen die als amateur in een popbandje gaan zingen, staan toch al gauw hun stem te verpesten." De manier waarop iemand zingt zegt veel over de persoon, aldus Van Bavel. "Dat interesseert me heel erg. Vooral de combinatie van iemands karakter en hoe iemand er bij staat. Houding is absoluut belangrijk, bekken, rug, schouders. De stand van je hoofd bijvoorbeeld: als je je kin een beetje te hoog zet, hoor je maar de helft van je stem. En als je flink wilt uithalen, moet je stevig op de grond staan." Op het Cultureel Centrum van de vu is Caroline van Bavel ook betrokken bij het musicalproject. Zij begeleidt het koor en de solisten, die beide overigens nog versterking kunnen gebruiken.' Samen met docent popmuziek en dirigent van het musical-orkest Edwin Ligteringen koos ze dit jaar voor de muziek van Cole Porter. "Omdat we dat ontzettend leuke en interessante muziek vinden en ook omdat het redelijk bekend is. De musical You are the top met Willem Nijholt, die CD Red hot and blue; Porter staat flink in de belangstelling. En de jazzy benadering spreekt ons erg aan". Het project wordt geen echte musical, maar een collage van Cole-Portersongs. Eind april of begin mei volgend jaar zuUen de uitvoeringen plaatsvinden. Op dinsdag 5 en woensdag 6 december beginnen nieuwe cursussen stemvorming. Informatie: Cultureel Centrum vu, tel. 4445100. De CD Welcome to the game van No Place For Jennifer is te bestellen bij theaterbureau Dne Stenen, tel. 4200440.

'Laat geloofstradities maar botsen' Lustrumconferentie over verschil van opvattingen bij joden, moslims en christenen Een kleine honderdvijftig studenten en vermaarde wetenschappers uit binnen- en buitenland buigen zich van 6 tot en met 8 november op de vu over de visies van joden, moslims en christenen op de heilige boeken, ethiek en pluralisme. Hoogleraar godsdienstwijsbegeerte prof.dr H.M. Vroom zal tijdens dit congres met een joodse en islamitische collega in gesprek gaan over de omgang met andersgelovigen. Fneda Pruim

Nederland telt bijna een half miljoen moslims. De overgrote meerderheid van deze groep woont in de grote steden, waar inmiddels de helft van de jongeren onder de twintig allochtoon is. "Een heterogene cultuur brengt het gevaar met zich mee dat mensen zich niet meer vereenzelvigen met de samenleving als geheel", meent godsdienstfilosoof Vroom, die meewerkt aan een groot congres over dit onderwerp ter gelegenheid van de 115de verjaardag van de vu. "De laatste tientallen jaren zijn wij gewend geraakt aan een samenleving met een tamelijk grote mate van solidariteit en wellevendheid, waarin we weten wat we aan elkaar hebben en wat door de beugel kan en wat niet. Mensen uit een andere cultuiu- zijn bijvoorbeeld gewend om op een andere manier met afspraken om te gaan en vatten beledigingen anders op. Zij hebben andere gewoonten en andere ideeën over bijvoorbeeld emancipatie, patriarchaat, democratie en nationaliteit." Volgens Vroom is het heel belangrijk om daarover met elkaar in gesprek te gaan. "Je moet weten in hoeverre een afspraak een afspraak is, of je kunt voordringen in de bus en of je moet opstaan voor oude dames in de tram. Zo moet je bijvoorbeeld ook weten dat je in bepaalde culturen je oudere broer

niets kunt weigeren. Dus als hij je vraagt om ergens drugs af te leveren, dan moet je als klein broertje dat wel doen." Deze uitwisseling van cultuurverschillen heeft volgens Vroom tot doel dat we weer weten wat we aan elkaar hebben. "Multicultureel beleid is in Nederland lange tijd gericht geweest op behoud van culturele identiteit", aldus Vroom. "Dat werkte niet, want cultuur is iets heel beweeglijks. Neem nou een Turkse man die zich hier in de jaren zestig als gastarbeider heeft gevestigd. Hij heeft een aantal dingen uit z'n oude cultuur meegenomen, maar past zich voor een deel ook aan aan z'n nieuwe omgeving aan. Het Nederlandse beleid is lange tijd niet echt gericht geweest op het opnemen van groepen in de samenleving. Dat is sinds kort veranderd. Nu spreekt men over burgerschapscontracten en over inburgeren, dus nu wordt het meer de vraag hoe we jot één samenleving komen." •

Liberale truc Dat kan niet zonder dat we onze verschillende waardensystemen ter sprake brengen, benadrukt Vroom. "Achteraf vrees ik dat het beleid van behoud van culturele identiteit een liberale truc is geweest om te zeggen: we aanvaarden je als mens, maar niet als moslim. Volgens mij moet je de verschillende

Prof.dr H.M. Vroom: 'Een heterogene cultuur brengt het gevaar met zich mee dat mensen zich niet meer vereenzelvigen met de samenleving

als geheel'

Peter Wolters - A V C A U

visies op het leven expliciet maken en bespreken." Vroom meent dat er grenzen zijn aan de concessies die een maatschappij moet doen aan minder-heidsculturen. "In Nederland is er al veel veranderd door de komst van allochtonen, zoals het toestaan van bepaalde slachtrituelen en de oprichting van islamitische scholen. Daar sta ik helemaal achter. Maar op een gege-ven moment zouden er stemmen kunnen opgaan dat de Nederlandse strafwetgeving te soepel is. Dan komen we voor moeilijke vragen te staan. In andere landen schijnen plaatsen te zijn waar islamitisch recht wordt toegepast in moslimse gemeenschappen. Dat werkt, denk ik, ontwrichtend op de lange termijn, want we hebben een democratie die uitgaat van gelijke wet-geving voor iedereen."

Een heterogene cultuur mag dan gevaren in zich dragen, datzelfde geldt voor een cultuur waarin iedereen het met elkaar eens is. Verstarring ligt dan op de loer. "De westerse cultuur heeft duidelijke tekorten", zegt Vroom. "Daarom mogen we blij zijn als we de kans krijgen om in interculturele contacten van anderen te leren, vooral van de kritische vragen die mensen bij onze cultuur hebben." Zelfheeft Vroom veel opgestoken van gesprekken met zenfilosofen. "Zij zijn bijvoorbeeld heel kritisch over het individualisme, dat heel centraal staat in de westerse samenleving. Overigens denk ik dat dit individualisme meer tot uiting komt in wat we zeggen dan in wat we doen. Volgens mij valt het in de praktijk met de gemeenschappelijkheid nog wel mee." Op hun beurt kunnen

christenen moslims proberen uit te leggen hoe vrouwenemancipatie heeft geleid tot een andere uitleg van de bijbel. "Daar is inmiddels een meerderheid van de protestanten en een deel van de katholieken van overtuigd geraakt. Van westerse zijde hoop je natuurlijk dat moslims datzelfde proces doormaken." Dialoog hoeft volgens Vroom zeker niet altijd in een harmonieuze sfeer te verlopen. "Je moet uitkijken voor een sfeer waarin alles mooi en aardig is", waarschuwt hij. "Het is ook belangrijk om te kijken naar waar je met elkaar botst." Voor meer informatie: Paul Dercon, tet. 4446606

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1995

Ad Valvas | 674 Pagina's

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 174

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1995

Ad Valvas | 674 Pagina's