Ad Valvas 1995-1996 - pagina 463

AD VALVAS 2 1 MAART 1 9 9 6

PAGINA 9

'Medisch onderzoek bij rugpijn vaaii verspilde energie' Een röntgenfoto dient vaak alleen 'om iets zichtbaars te kunnen doen voor de patiënt' Ais na maanden de pijn nog niet is verdwenen, proberen patiënten in het ziel<enhuis de oorzaak van de rugpijnen te weten te komen. De medici weten vaak bij voorbaat ai dat het medisch onderzoek geen duidelijkheid zal verschaffen. Waarom wordt er dan toch altijd een röntgenfoto gemaakt, vraagt dr fVlaurits van Tulder zich af. Hij promoveerde afgelopen woensdag op dit onderwerp.

Caroline Buddingh'

Even bukken om een papiertje van de grond te rapen. Vaak gebeurt er niets, maar soms schiet er bij het overpind komen een pijnscheut door je rug waar je nog een paar dagen last van kunt hebben. Tachtig procent van de bevolking heeft wel eens een tijdje last van zogenaamde 'lage rugpijn'. Hoewel deze pijn zich in de meeste gevallen binnen vier tot zes weken vanzelf oplost, is lage rugpijn een van de meest voorkomende redenen voor patiënten om een huisarts te raadplegen. In vijf procent van de gevallen, ruim een half miljoen Nederlanders, blijven de klachten aanhouden en is er sprake van chronische rugpijn. Deze patiënten hebben met bepaalde regelmaat een dusdanige pijn, dat ze nauwelijks kunnen functioneren. De totale kosten vanwege deze lage rugpijn liegen er niet om. In Nederland werden die voor het jaar 1991 geschat op 9,3 miljard gulden, waarvan 8,3 miljard aan ziekteverzuim- en arbeidsongeschiktheidsuitkeringen en een kleiner deel - 688 miljoen gulden - aan directe medische kosten. Volgens dr Van Tulder is het dus niet zomaar een medisch probleem, maar één met grote maatschappelijke en

Tachtig procent van de bevolking heeft wel eens een tijdje last van zogenaamde 'lage rugpijn' Peter Wolters AVC/VU

economische gevolgen. In zijn proefschrift Diagnostic and treatment of chronic low back pain m primary care geeft Van Tulder aan dat het niet zozeer van belang is de oorzaken van déze chronische lage rugpijn te traceren, maar dat patiënten effectieve behandelingen en therapieën krijgen waardoor ze weer redelijk kunnen functioneren.

Röntgenfoto "Als patiënten met rugklachten langere tijd thuis zitten en weinig bewegen, komen ze in een vicieuze cirkel terecht en wordt de kans dat de rugpijn nog verdwijnt kleiner. De spieren gaan dan verder vastzitten. Het is verstandig om in beweging te blijven. Hoewel de rugpijn daarbij dus niet wordt opgelost", aldus Van Tulder. Patiënten met lage rugpijn komen eerst bij de huisarts terecht. Die stelt vast of er sprake is van spicifieke of niet-specifieke rugpijn. Specifieke rugpijn ontstaat altijd als gevolg van een aandoening of ziekte, zoals infectie of reuma. Voor dergelijke rugklachten bestaan speciale behandelingen. Bij niet-specifieke rugpijn daarentegen is vaak niet duidelijk hoe de pijn ontstaat. Daardoor is er ook geen gerichte behandeling mogelijk.

Van Tulder: "Vaak wordt bij patiënten met chronische lage rugpijn vervolgens röntgenfoto's gemaakt. Dat is mijns inziens onterecht, aangezien daaruit vaak ook niet duidelijk wordt wat de oorzaak van de pijn is. Meestal worden deze foto's gemaakt om toch iets zichtbaars te kunnen doen voor de patiënt. Na een medische rondgang constateren de meeste patiënten dan ook dat de pijn niet is verdwenen en dat ook de oorzaak van de lage rugpijn niet is opgehelderd. Pijnstillers lijken dan nog de enige oplossing te zijn." Volgens de promovendus moet chronische lage rugpijn op een andere manier worden aangepakt. "Als de klachten na drie maanden nog niet over zijn, moeten patiënten met chronische lage rugpijn ervan uitgaan dat ze in ieder geval voor een langere periode last houden van pijn. Het enige dat we met behandelmgen en therapieën kunnen bereiken is dat ze, ondanks de terugkerende pijn, dagelijkse werkzaamheden kimnen blijven verrichten. Dus nadat de diagnose is vastgesteld, moet er actie worden ondernomen." Van Tulder geeft toe dat het voor de patiënten niet altijd even gemakkelijk zal zijn om hier overheen te stappen. "Natuurlijk is het frustrerend als je

niet weet hoe de pijn wordt veroorzaakt die je regelmatig voelt, maar patiënten een medische rondleiding geven terwijl van tevoren duidelijk is dat het waarschijnlijk nergens toe zal leiden, is ook verspilde energie."

Ondoorzichtig Volgens de promovendus is het zinvol als alle huisartsen chronische lage rugpijn voortaan vaststellen aan de hand van de richtlijnen die onlangs zijn vastgesteld door het Nederlands Huisartsen Genootschap. "Nu is het zo dat de ene huisarts een patiënt doorverwijst voor een röntgenfoto, terwijl de andere oefeningen voorschrijft of de patiënt doorstuurt naar de fysiotherapie. Dat maakt deze problematiek ondoorzichtig. Terwijl we weten dat de rugpijnen draaglijk worden als patiënten weer enigszins kunnen functioneren in het dagelijkse leven." Met name fysiotherapie en manuele therapie zijn volgens Van Tulder het meest effectief, waarbij de nadruk niet zozeer moet worden gelegd op massage en lichttherapie, maar op rek- en krachtoefeningen. "Patiënten moeten weer zwemmen, joggen en fietsen; ervaren dat ze wel degelijk nog kuimen bewegen. De therapeut moet daarbij aanwijzingen geven als de patiënt bij

bepaalde bewegingen de pijn voelt. Zodat als de persoon leert hoe de pijn kan worden opgevangen." Als de pijn aanhoudt, raadt Van Tulder de Zweedse rugschool aan, waar naast oefentherapie in groepsverband wordt ingegaan op de anatomie van de rug en hoe met rugpijn kan worden omgegaan. Uit onderzoeken blijkt dat de meeste patiënten na verloop van tijd minder last hebben van hun rugpijn. "Pijn is een relatief begrip. Birmen de behandelingen moet daarom individueel worden gekeken hoe de rugpijn kan worden opgevangen. Het is uiteindelijk de bedoeling dat minder mensen arbeidsongeschikt worden of zich ziek melden vanwege hun rugpijn, want die kosten liggen veel hoger dan die van de therapieën." Vandaag (21 maart) vindt naar aanleiding van dit onderzoek het 'Invitatiecongres diagnostiek en behandeling rugklachten' plaats, te Utrecht Informatie' dhr J van der Pas, Ziekenfondsraad, tel. 020-5478605

Goedgeklede sardientjes in blili VU-studente Tessa van den Berg verblijft tijdelijk in Tokyo. In twee afleveringen doet zij verslag van haar belevenissen. Deze keer: het percentage goed gepoetste schoenen in de overvolle metro. Tessa van den Berg

Als vierdejaars student Cultuur, Organisatie en Management zit ik op dit moment voor drie maanden in Tokyo voor een onderzoek naar training en voorbereiding die Nederlandse managers krijgen voordat ze worden uitgezonden naar Japan. Ik bekijk welk effect dit heeft op hun functioneren binnen Nederlandse ondernemingen daar. Gedurende mijn verblijf in Tokyo bezoek ik diverse Nederlandse bedrijven, zoals

KLM, Akzo Nobel, Philips, Unilever, Heineken e n ABN AMRO.

Ik zit hier inmiddels een maand, maar ik blijf mij verbazen over het openbaar vervoer. Ik woon net iets buiten Tokyo en reis dagelijks met de metro naar het centrum. Dit zijn de momenten waarop je wordt geconfronteerd met de enorme bevolkingsomvang van deze stad. De oppervlakte van Tokyo is vergelijkbaar met die van de provmcie Utrecht, alleen wonen er meer mensen dan in heel Nederland! In de metro ondervind je dit aan den lijve. In de spits voel je je als een sardientje in een blik. Het komt regelmatig voor dat ik denk: en nu kan er echt niemand meer bij. Toch weten de perronchefs er altijd heel geduldig nog wat mensen bij te proppen. Dat de metro's in de spits zo vol zitten, komt niet doordat ze niet frequent genoeg rijden. In de spits rijden ze elke vijf of soms zelfs elke twee minuten. Ze zitten zo overvol omdat de meeste

Japanners aan de rand van de stad wonen. Een appartement in het centrum van de stad is voor de meeste Japanners veel te duur. De grondprijs van de stad Tokyo en een daaraan grenzende prefectuur is meer dan tweemaal zo hoog als die van de hele Verenigde Staten In de ochtendspits is het verbazingwekkend om te zien dat bijna iedereen die een zitplaats heeft weten te bemachtigen, binnen enkele minuten zit te knikkeboUen. Op de vroege ochtend zijn de zaktelefoons de grootste rustverstoorders. 's Avonds rond 18.00 uur begeeft de eerste mensenmassa zich huiswaarts. Dat wil niet zeggen dat de meeste bedrijven dan him deuren gesloten hebben. Veel mensen werken over en zijn pas rond tien of elf uur 's avonds klaar. Tot die tijd is het druk in de metro, maar niet alleen met mensen die hebben overgewerkt. Japanse collega's en zakenrelaties gaan regelmatig met elkaar 'de kroeg in' met als gevolg dat er altijd wel een

paar mensen in de metro zijn die zich nauwelijks meer staande weten te houden omdat ze iets te diep in het glaasje hebben gekeken. Maar bezopen of niet, de Japanners zijn op elk moment van de dag keurig gekleed. In de metro zie je overwegend heren strak in het pak en dames in mantelpakjes. Scholieren dragen een uniform dat varieert van een matrozenpakje tot een geruite rok. Het percentage goed gepoetste schoenen is beduidend hoger dan in Nederland. Maar niet alleen zakenmensen en scholieren maken gebruik maken van het openbaar vervoer, je ziet bijvoorbeeld ook mannen op houten slippertjes (de Japanse versie van de boer op klompen) en omaatjes in kimono met een walkman op. Al voel je je dan soms als een sardientje in blik, om dit soort dingen kun je als kaaskop blijven lachen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen