Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 435

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 435

8 minuten leestijd

PAGINA 5

AD VALVAS 14 MAART 1996

Immuno-therapie doorbraak bij kankeronderzoek Bestraalde tumorcellen terugplaatsen in het lichaam verhoogt immuniteit De kans dat darmkanker terugkeert, kan worden verkleind door de patiënt te vaccineren met bestraalde kankercellen. VU-oncoloog dr J.B. Vermorken hoopt dat binnenkort aan te tonen. In de strijd tegen kanker kan deze nieuwe techniek een belangrijke vooruitgang betekenen. Caroline Buddingh'

Kankeronderzoekers van over de hele wereld zijn deze week op de vu bijeen om te discussiëren over nieuwe behandelingsmethoden en medicijnen tegen kanker. Dr J.B. Vermorken, oncoloog bij het vu-ziekenhuis en de faculteit geneeskunde, sprak op het internationale sjmposium over zijn onderzoek naar immuno-therapie bij darmkanker. Zijn onderzoek suggereert dat de overlevingskansen van patiënten met dikkedarmkanker waarschijnlijk groter zijn, als ze zijn behandeld met een tumorvaccinatie. "Patiënten die zijn geopereerd wegens dikkedarmkanker, maar waarvan we weten dat de kans aanwezig is dat de ziekte weer terugkomt, geven we vier vaccinaties waarin de eigen bestraalde tumorcellen zijn verwerkt. Dit versterkt de immuniteit van het lichaam, waardoor de kans op terugkeer van de ziekte wordt verkleind." De oncoloog geeft aan dat zijn onderzoek een vooruitgang kan zijn voor het kankeronderzoek in het algemeen. "Hoewel ik nu nog weinig kan zeggen, aangezien we pas over een half jaar de resultaten van de laatste onderzoeksronde kunnen verzamelen, zien we al wel dat de overlevingskansen van de behandelde patiënten groter zijn dan die van patiënten die onze vaccins niet toegediend hebben gekregen." Dit vu-onderzoek is niet nieuw, aangezien in Amerika al eerder onderzoek is gedaan naar immuno-therapie bij kankerpatiënten. Maar dit is wel het eerste grootschalige onderzoek buiten de Verenigde Staten - ruim 250 patiënten hebben er aan deelgenomen waaruit blijkt dat de therapie werkt. Vermorken: "Uit Amerikaanse proeven met cavia's bleek al dat de therapie het meeste effect heeft als zoveel mogelijk tumorcellen in het vaccin nog levend waren en als het proefdier zijn eigen bestraalde tumorcellen kreeg toegediend en niet die van een andere cavia. Wij hebben deze procedure uiterst zorgvuldig gevolgd. We hebben de vaccins vervaardigd in één laboratorium en per patiënt vaccinaties gemaakt waarin de eigen bestraalde tumorcellen in waren verwerkt. De uitkomsten van een kleinschaliger patientenonderzoek in Amerika dat ook volgens de dierproefprocedure is gedaan, lijkt onze bevindingen trouwens te bevestigen." In eerste instantie heeft Vermorken

onderzoek gedaan naar patiënten met dikkedarmkanker die een bepaalde mate van doorgroei door de wand van de dikkedarm hadden of waarvan de lymfeklieren waren aangetast. Maar de oncoloog geeft aan dat als de therapie succesvol blijkt, ook onderzoek moet worden gedaan naar immuno-therapie bij patiënten met andere vormen van kanker. "De enige vereiste is dat het een solide tumor is. De kanker mag dus nog niet zijn uitgezaaid. Er is inmiddels geëxperimenteerd met pigmentgezwellen en nierkanker. Binnen de vu gaan we binnenkort bij longkankerpatiënten onderzoeken of de therapie ook bij hun effect heeft." Hoewel hij hoopvol is, wil de oncoloog geen uitspraken doen over de precieze overlevingskansen van patiënten met dikkedarmkanker na behandeling met tumorvaccinaties. "Ik ben bang dat als ik die geef, wordt beweerd dat alle kankerpatiënten zo'n vaccin toegediend moeten krijgen. Daar is het te vroeg voor. Als over een half jaar uit ons onderzoek blijkt dat deze therapie werkt, dan is dat alleen nog maar voor patiënten die een bepaalde kanker in een bepaald stadium hebben. Maar deze conclusies zijn dan wel een eerste stap in de ontwikkeling van tumorvaccinaties voor solide tumoren. In die zin kun je wel spreken van een doorbraak." Dr J. Vermorken, oncoloog aan de vu: 'We zien dat de over-levingscurve van de behandelde patiënten een positieve kant op wijst' Peter woiters - AVC/VU

Nieuwe anti-kankermiddelen op de tekentafel ijdens het negende internationale symposium, T over behandelingsmethoden tegen kanker, dat elke twee jaar wordt georganiseerd op de vu, zijn

deze week ruim vijftienhonderd deskundigen aanwezig. In 65 lezingen en vijfhonderd wetenschappelijke presentaties wordt stilgestaan bij de drastische verandering die de behandeling van kanker in de nabije toekomst zal ondergaan en de medicijnen die recentelijk op de markt zijn gekomen. Inmiddels ligt in de verschillende laboratoria een nieuwe generatie anti-kankermiddelen op de tekentafel, waardoor het kankeronderzoek een andere wending zal nemen. "Het wordt steeds duidelijker hoe kanker ontstaat en hoe de cel tot disfunctioneren overgaat. In de laboratoria zijn inmiddels geneesmiddelen ontworpen die het disfunctioneren

van deze cel kunnen corrigeren, zonder de omliggende cellen ook aan te tasten. Het is nu echter de vraag of deze geneesmiddelen ook bij de patiënt het gewenste effect hebben", aldus M.W. Lobbezoo, coördinator van het symposium. "Maar als dat het geval is, dan zullen kankerpatiënten in de toekomst steeds verfijndere geneesmiddelen toegediend krijgen. Ik durf niet te zeggen dat de alle vormen van kanker daarmee te genezen zijn, maar we maken dan wel een grote stap in die richting. In ieder geval maken deze ontwikkelingen dit symposium bijzonder interessant." Naast de nieuwe generatie anti-kankermiddelen komen tijdens het symposium ook medicijnen die onlangs op de markt zijn gebracht aan de orde. "In vergelijking met de oudere geneesmiddelen zijn

deze al effectiever en hebben ze minder bijwerkingen, maar ze zijn nog steeds ontworpen volgens de oude procedure", aldus Lobbezoo. "Voorheen kwamen geneesmiddelen bij toeval tot stand. In laboratoria werden proeven gedaan met stoffen en als de groei van een kankercel tot stilstand werd gebracht, werd onderzocht hoe dat mogelijk was." Volgens Lobbezoo volgen de ontwikkelingen op het gebied van kankeronderzoek elkaar echter zo snel op, dat nu al duidelijk is dat over twee jaar, als het volgende symposium plaatsvindt, het kankeronderzoek op een ander niveau zal staan. (CB)

Als ik het voor het zeggen had... Meer tijd o m te leven, minder studiedruk Wat zou er gebeuren als tweedejaars geologiestudente Ingrid Spillekom het voor het zeggen had? Twaalfde aflevering van de estafettecolumn, waarbij de pen van hand tot hand gaat. Ingrid Spillekom

Mijn naam is Ingrid Spillekom, ik ben 21 jaar en ben tweedejaars geologiestudente aan de Faculteit der Aardwetenschappen. Naast mijn studie ben ik zeer betrokken bij het wel en wee van de studenten binnen maar ook buiten onze faculteit. Ik ben lid van de SBB (studenten belangen behartiging) van Aardwetenschappen, ik zit in het bestuur van GeoVUsie, onze studievereniging, en daarnaast ben ik ook de studentenvertegenwoordiger van de bètafaculteiten in het student enplatform. Mede door al deze bezigheden worden mijn visie

op het leven, mijn idealen en ideeën elke dag een beetje verrijkt en bijgesteld. Bij de vraag wat ik zou doen als ik het voor het zeggen had, heb ik toch even zeer diep moeten nadenken. Ik heb deze vraag geprojecteerd op iets wat me steeds meer bezighoudt: de grote druk van de maatschappij op jongeren en op studenten in het bijzonder. De afgelopen jaren is deze druk alsmaar groter geworden en in de toekomst zal deze alleen nog maar toenemen. Hierdoor krijgen studenten amper de mogelijkheid om zich verder te verdiepen in de studie en om zich te ontwikkelen op andere gebieden. De hele studie wordt steeds meer een race in de tijd en jagen naar studiepunten. Het begint eigenlijk al bij het maken van je studiekeuze. Iedereen is op zoek naar die studie, die echt bij hem of haar past, maar niemand weet vooraf precies wat er te wachten staat. Als na een jaar blijkt dat de studie die je gekozen hebt niet de juiste is, dan ga je uiteraard op zoek

naar de studie die wel bij je past en/of goede perspectieven biedt. Het gaat tenslotte om je toekomst en daar wil je op de meest goede manier aan bouwen. Het probleem is nu dat je nog maar vier jaar studiefinanciering over hebt (in de toekomst misschien nog maar drie jaar) voor je nieuwe studie. En als je voor een relatief zware studie gekozen hebt, weet je vooraf al dat je naar alle waarschijnlijkheid een extra jaar zelf moet gaan betalen. Vervolgens kom je in de molen terecht, die 'studiepunten verzamelen' heet. Uiteraard vormen studiepunten een rode draad door je hele studietijd, maar in het huidige Ritzentijdperk draait het daar alleen nog maar om. Toen de norm van 25 procent werd gesteld, vond ik dat niet meer dan redelijk, maar vandaag de dag wordt er zelfs over 75 procent gepraat en dan vraag ik me af, waar we nu helemaal mee bezig zijn. Het plezier in studeren brokkelt beetje bij beetje af. Je krijgt nauwelijks nog tijd om je in bepaalde materie te verdiepen en li;en?es.?ujl?r\, sjep^s.meer geba- ,

seerd worden op het aantal studiepunten die te verkrijgen zijn. Door het zeer beperkte aantal jaren dat je mag studeren en door alle andere opgelegde regels, ga je steeds meer mee in één richting. De richting van de minste weerstand en de richting die de grote massa met jou volgt. Doodzonde, want ik zie de studentenjaren als dé tijd om jezelf te ontwikkelen. Je kunt je kwaliteiten verbreden en verder ontplooien, je kunt wegen üislaan die je anders links zou laten liggen en je kimt aan dingen ruiken waar je anders je neus voor op zou halen. Inderdaad, in deze tijd, waarin het (studie)klokje blijft tikken, durf je hier steeds minder tijd aan te besteden en zul je de ontdekkingstocht naar jezelf en het leven op een laag pitje laten staan of zelfs een beetje dood laten bloeien. Als ik het voor het zeggen had, dan zou ik jongeren meer mogelijkheden geven om uit hun knop te komen en om langzaam maar zeker te gaan bloeien...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1995

Ad Valvas | 674 Pagina's

Ad Valvas 1995-1996 - pagina 435

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1995

Ad Valvas | 674 Pagina's