Ad Valvas 1995-1996 - pagina 67

AD VALVAS 14 SEPTEMBER 1995 ^ B H M H I M B ^ H i H H a ^ B H H H B ^ H H a H ^

PERSONEELSKATERN

" " " ' " ^ " ' " " " " ^ " ' ^ " ' ' ^ " ' ' " " " ' ^ " ' ^ " " " ^ ' ^ ^ " " PAGINA U.

Drie diensten, één arbo- en milieuverslag 'Arbo en milieu zitten voor tachtig procent in het gedrag van de mensen' Voor het eerst heb b en Personeelszaken, de Bedrijfsgezondheidsdienst en de Dienst voor Veiiigheid en iVlilieu samen een verslag over het milieu en de arbeids­ omstandigheden aan de vu geproduceerd. De samenwerking is bevallen.

"Als je het zo leest, denk je: gut, ge­ beurt dal hier allemaal?" C. Jonker, hoofd van de dienst Personeelszaken (pz) IS duidelijk tevreden over het deze week van de drukker gekomen Arbo­ en milieujaarverslag 1994. Het verslag bete­ kent een primeur voor de vu: het is voor het eerst dat Personeelszaken, de Be­ drijfsgezondheidsdienst en de Dienst voor Veiligheid en Milieu (DVM) samen met één verslag op de proppen komen. Een ietwat gedwongen samenwerking, want de wet verplicht de vu jaarlijks de vorderingen op het gebied van de ar­ beidsomstandigheden te verslaan. Het nu verschenen arbo­ en milieuverslag vervangt de verslagen die de drie dien­ sten vroeger afzonderlijk uitgaven. Hoewel de contacten door het werken aan het rapport zijn geïntensiveerd, ge­ looft geen van de betrokken diensthoof­ den dat er binnen afzienbare tijd één arbo­dienst aan de vu zal ontstaan. De wet verplicht iedere universiteit wel een dergelijke dienst in huis te hebben, maar ook een officieel samenwerkingsverband tussen de verschillende diensten valt onder die noemer. "Alle expertise heb­ ben we in huis; bij de drie diensten. Een commerciële arbo­dienst inhuren is dus echt nergens voor nodig", aldus hoofd PZ, C. Jonker. Een gezamenlijke arbo­ dienst is ook niet echt nodig. "Als je één arbo­dienst wilt, dan kun je de huidige eenheden toch niet allemaal opheffen. Veel PZ­taken bijvoorbeeld hebben hele­ maal niets met arbo te maken. En die moeten wel blijven gebeuren." Ook hoofd Bedrijfsgezondheidsdienst, M. van Til, en hoofd DVM, W . van Al­

zier naar hun werk gaan. En ook omge­ keerd. Dan raak je het aspect welzijn. Daar hebben wij gelukkig niet zoveel mee te maken. Bij de universiteiten is de gedrevenheid over het algemeen hoog. Kijk maar naar de aio's. Die werken heel hard, maar die hoor je daar maar heel weinig over zeuren."

Kien

Arbeidsomstandigheden: een kwestie van Itien b lijven

standigheden te berichten. "Er gebeurt volgens mij niet zoveel dat je elk jaar een verslag hoeft te maken. De wet schrijft het dan wel voor, maar volgens mij kun je in tussenliggende jaren volstaan met een veel korter rapport. Onze situatie is Verzamelterm wat dit betreft bijvoorbeeld anders dan Personeelszaken vindt het nu ter tafel die van een produktiebedrijf." Zijn liggende arbo­ en milieujaarverslag ove­ maatregelen op het gebied van de ar­ rigens geen voldoende vervanging van beidsomstandigheden hier minder ur­ haar oude Sociaal jaarverslag. Later dit gent? "Niet op alle terreinen", geeft Jon­ jaar hoopt de dienst nog met een Perso­ ker direct toe. "Maar de dienst voor vei­ neel in cijfers te komen, waarin de be­ ligheid en milieu heeft heus de plekken langrijkste personele mutaties kwantita­ al wel gespot waar iets moet gebeuren." Over de vraag of aan de vu arbo­ en tief worden weergegeven. Jonker vraagt zich bovendien af of het milieu­aangelegenheden hoog op de wel zo nodig is jaarlijks over de voort­ agenda staan, zijn de drie diensthoofden gang op het terrem van de arbeidsom­ enigszins verdeeld. Jonker vmdt arbo ­ phen, zijn blij dat de samenwerking vol­ doet aan de wettelijke eisen. "Zo gaat het goed," zegt Van Alphen, "dus zie ik ook geen aanleiding om dat te verande­ ren en geforceerd te gaan fuseren."

AVCAU

een afkorting van 'arbeidsomstandighe­ den'­ daarvoor te veel een 'verzamel­ term'. "Een aantal punten, zoals in­ spraak en mobiliteitsbeleid krijgen hier wel veel aandacht, maar er staan ook an­ dere dingen hoog op de agenda die hier niet in genoemd worden. Sommige din­ gen mogen best wat meer onder de aan­ dacht gebracht worden, maar we moe­ ten ook met overdrijven. Het is niet nodig om van alles esnfuzz te maken." "Maar systematische aandacht, en dan vooral preventief, is wel nodig", vult Van Til aan. Van Alphen denkt dat de aandacht voor arbo alleen niet voldoende is. "Mensen kxirmen in de rottigste om­ standigheden werken en toch met ple­

"Ik durf gerust te zeggen dat de ar­ beidsomstandigheden hier nergens be­ neden niveau zijn", zegt Jonker. "Na­ tuurlijk kan er altijd wel iets verbeterd worden, de werkverhoudingen bijvoor­ beeld. Mensen moeten kien op hun ar­ beidsomstandigheden zijn. Maar net als bij de invoering van de autogordel, moet zich dat ontwikkelen." Ook op milieugebied loopt de vu niet achter, volgens hoofd DVM. Van Alphen. "Vroeger hadden we een vuilverbran­ dingsoven met een warmte­terugwinin­ stallatie. Dat moet je zien als een iets te groot uitgevallen open haard, met een relatief grote uitstoot. Het sluiten van die oven was echt een doorbraak m het nemen van milieu­acties op de vu. Wat je ook ziet, is dat milieu nu steeds meer bij de afzonderlijke diensten en facultei­ ten gaat leven. Eerst kwam alles bij DVM vandaan. Nu met de nvMexL­audits ­ eva­ luaties van het milieubeleid ­ bij de bèta's wordt dat een beetje omgebogen. Daar ben ik heel blij mee." De drie diensthoofden zien het geven van voorlichtmg als hun belangrijkste taak voor de komende jaren. De be­ drijfsgezondheidsdienst wil de mensen vertellen hoe ze het ziekteverzuim kun­ nen terugbrengen, DVM wil de milieuri­ sico's de universiteit uit hebben en Per­ soneelszaken zal zich op de mobiliteit blijven richten. "Arbo en milieu zitten voor tachtig procent in het gedrag van de mensen", aldus Van Alphen. "Dan kunnen wij wel zuurkasten blijven door­ meten, maar wat schiet je daarmee op?" Jonker valt hem bij. "Mijn idee van de arbo­wet is dat het een goede structure­ ring geeft van de problematiek, een wat vaster stramien. Maar de dingen die nu ter tafel liggen, lagen er natuurlijk al lan­ ger. En zo hoort het ook."

'Als er nu een explosie komt, zijn de gevolgen minder groot' Ze zwoegen op de achtergrond en treden zelden voor het voetlicht. Toch zou er niets gaan zoals het gaat, als zij zich er niet mee bemoeiden. Een nieuwe serie over de drijvende krachten en hun motivaties: de werkpaarden. Marius Schakel is naast docent ook veiligheids­coördinator b ij de faculteit scheikunde. Zijn functie werd zo'n twintig jaar geleden ingesteld na een brand bij die faculteit. Sindsdien waakt hij over de gevaarlijke stoffen en geeft hij voorlichting. Dat blijft nodig, zegt hij, "hoewel ik hier nooit ernstige dingen meemaak." "Ik heb altijd geprobeerd de indruk te vermijden dat ik het onderzoekers alleen maar lastiger wil maken. Veiligheid werkt niet alleen belemmerend, maar is uiteindehjk in hun eigen voordeel. Ik wil geen politie­agent zijn." Marius Schakel is universitair docent bij Scheikimde, maar werkt aan diezelfde faculteit ook als veiligheidscoördinator. Hij zorgt on­ dermeer voor richtlijnen voor de ruim veertig laboratoria bij zijn faculteit en geeft voorlichting aan medewerkers en studenten. Een functie die hij kreeg na een brand­ je in 1974, dat bij Scheikunde de door­ slag gaf officieel wat meer aan veiligheid te gaan doen. "In die twintig jaar is er veel veranderd", herinnert Schakel zich. "De grootschalige experimenten zijn voor het merendeel verdwenen. Als er nu een explosie of zo komt, zijn de ge­ volgen minder groot. Ook de sterke toe­

name van de milieuzorg is echt iets van de laatste jaren." Invoering van de arbo­ wet, nu enkele jaren geleden, zou ook een grote verandering genoemd kunnen worden, maar volgens Schakel zijn de effecten van die wet voor zijn werk be­ perkt. "Inhoudelijk heeft de wet weinig doen als je je kunt inleven in de gebrui­ veranderd. Wel is er het een en ander ker, de onderzoeker." geformaliseerd. We werken nu met een "Minder leuk is dat er soms dingen op veiligheidsjaarplan bijvoorbeeld. De je af komen waarvan je je afvraagt of ze dingen zijn wat minder vrijbU jvend ge­ wel zo'n groot probleem vormen. Voor­ worden." beeld is de registratie van gevaarlijke Op de vraag of hij zijn werk leuk vindt, stoffen. Als je die volgens de letter van antwoordt Schakel met een diplomatiek de wet zou uitvoeren, zou dat op de re­ 'ja en nee'. "Ik vind het leuk om in eer­ searchafdelingen een vreselijke bureau­ ste instantie chemicus te bHjven. Ik cratie met zich meebrengen. Je moet hecht eraan om met beide benen in de ook reëel blijven." praktijk te staan. Als je je alleen met vei­ Ondanks alle voorschriften gaat er ligheid bezighoudt, heb je het gevaar al­ toch nog wel eens iets mis, erkent Scha­ lerlei rare dingen uit de koker te laten kel, "maar ernstige dingen heb ik hier komen die volstrekt onwerkbaar zijn. Ik nog nooit meegemaakt. Als veiligheid denk dan ook dat je dit werk alleen kimt , alleen incidentjes oplossen zpu beteke­

Veiligheidscoördinator IVI. Schakel: 'De dingen zijn wat minder vrijblijvend geworden' NICO Boink ­ AVC/VU

nen, dan heb je hier weinig om handen. Het belangrijkste is voorlichting. De vei­ ligheidsvoorschriften staan tegenwoor­ dig in een boekje van honderd pagina's. Alle studenten krijgen in hun eerste jaar te horen 'wat wel en wat niet mag'. En ook met nieuwe medewerkers heb ik bijna altijd wel een gesprekje. Iedereen weet dat ik er ben. Mensen stappen hier vaak binnen met kleine, praktische pro­ bleempjes. Dat is essentieel. Dan kun je je boodschap kwijt." "Het klinkt misschien wat arrogant, maar ik denk echt dat we hier een voor­ trekkersrol hebben vervuld", vervolgt de scheikundige. "De faculteit vlfas al ver

voor het ontstaan van de arbo­wet bezig met veiligheid en alles wat daarbij hoort. Stralingsbescherming is bijvoorbeeld al heel lang wettelijk geregeld, maar op het gebied van toxicologische en chemische veiligheid was het veel waziger. Je moest steeds zelf de grens zien te trekken tus­ sen wat toelaatbare risico's zijn en hoe je je werk goed kunt blijven doen. Dat is voor de laboratoriums deels nog steeds zo."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen