Ad Valvas 1995-1996 - pagina 366

A D VALVAS 8 FEBRUARI 1996

PAGINA 1

Bloeiende li efde De stelle

'Nu al samenwonen? Wat jongr

Voor sommigen betekent li efde alles samen doei Een promovendi-paar vertelt hoe de een zorgt vo psychologe verhaalt over het verband tussen ei vooruitzicht vertellen studenten Hoe liefde bloe Frieda Pruir la

Goede relatie: kaaschips ilr Stellen die dezelfde studie doen, kunnen elkaar de hele dag door zien. Maarten Hoogerwerf (26) en Gritta Nottelman (23), stu­ denten bij de vakgroep politico­ logie en bestuurskunde, ligt dat wel.

Ze kennen elkaar vanaf de eerste week dat Gritta op de vu verscheen. Een jaar later, ze waren allebei actief bij studievereniging Mundus van de faculteit, werd het wat. En sinds anderhalf jaar wonen ze samen in de woning boven het studentenpasto­ raat. Maarten: "Sommigen zeiden wel dat ze het wat vroeg vonden." Gritta: "Ik zat in m'n derde jaar, was drieëntwintig. Mensen reageerden zo van: Nou al samenwonen? Wat jong! En er zijn ook mensen die het über­ haupt wel raar vinden dat je in je studietijd een vaste relatie hebt. Dat heeft dan te maken met het cliché dat een student tot zeven uur uit gaat en helemaal geen rekening wilt hou­ den met anderen. Dat je nu tijd hebt voor dat soort dingen, want ben je ouder dan kan het allemaal niet meer." Ze voegt eraan toe: "Alsof een relatie betekent dat je geen vrij­ heid meer hebt. Ik loop ook gezellig te feesten." "Misschien dat een studentenrelatie gelijkwaardiger is", antwoordt Gritta

e vakgroep sociale psychologie D heeft de afgelopen anderhalf jaar 86 stellen gevolgd, hoofdzakelijk stu­

Maarten Hoogerwerf en Gritta Nottelman: 'Ais je aiiebei op jezeif i i ebt gewoond, verwaci i t je van de ander ni et dat-i e meteen alleri ei talcen op zicli neemt' Peter Woiters AVC/vu

op de vraag in hoeverre en studen­ tenliefde verschilt van andere liefdes. Maarten: "Misschien ja. Je hebt in elk geval allebei apart gewoond, waardoor je voor jezelf hebt leren zorgen." Gritta vult aan: "Stel je voor dat Maarten direct vanuit het ouderlijk huis bij mij in zou trekken. Misschien had hij dan verwacht dat ik dezelfde rol op me zou nemen als z'n moeder. Als je allebei op jezelf hebt gewoond, verwacht je van de ander niet dat­ie meteen allerlei taken op zich neemt." Bij hun vrien­ den zien Maarten en Gritta het ook; zaken als verzekeringen en bankreke­ ningen worden heel lang apart gere­ geld. Maarten: "J e hebt niet eens studentenverzekeringen voor stellen."

Een ander verschil met paren die niet studeren, zit 'm in de tijd die met elkaar wordt doorgebracht. Vooral nu beiden met de scriptie bezig zijn en veel thuis studeren, zien Maarten en Gritta elkaar veel. Maarten: "Dat heeft te maken met de vrijheid die je als student hebt. Als we vdllen kun­ nen we zomaar een middagje samen gaan winkelen." Gritta: "Voor ons geldt de stelling niet dat je elkaar pas echt leert kennen op vakantie. We zien elkaar sowieso al van 's ochtends tot 's avonds. Vanaf het ontbijt tot aan het tandenpoetsen doen we alles gemeenschappelijk."

Liefde begon op het Boekenbal Pier en Ada Rienks runnen samen de vu­boekhandel. H u n liefde begon tussen de boeken in het vroegere antiquariaat van Pier Rienks. Aan het eind van de dag waarop de negentienjarige Ada van der Weyden haar jaar als au pair in Engeland afsloot, liep ze regelrecht naar haar ouderlijk huis en nam plaats op de bank. Veertien dagen lang bleef ze er zitten. Toen begon haar vader met zijn gemopper: 'Hoe lang denk jij nou eigenlijk thuis te blijven zitten?' Een buurvrouw wist een baantje. Vlak bij de Amsterdamse Keizers­ gracht schudde Ada de hand van Pier Rienks, die naast zijn studie een anti­ quariaat had opgezet. Ada belandde achter de toonbank van het winkeltje naast het antiquariaat, waar ze boe­ ken, tijdschriften en kranten ver­ kocht. Hij: "Ik weet nog wel dat jij de eerste maanden meestal te laat was. Je raak­ te bijna al je loon kwijt aan taxi's." Toch heeft Pier geen moment over­ wogen Ada te ontslaan, want uitein­ delijk kwam ze altijd. Zij: "Ik vond het in het begin best eng." Hij: "De klantenkring was voor jou wat eng. Die hele provobeweging kwam bij ons langs." Zij: "Ik vond het eng omdat jij twaalf jaar ouder was." Pas dertien maanden later deed de liefde haar intrede. Natuurlijk op het Boekenbal. Zij: "Ik kan me jou niet voorstellen zonder boeken." Hij: "Ik houd gewoon van boeken."

denten van de vtJ, die aan het begin van het onderzoek al minstens drie maanden een relatie hadden. Zij wer­ den tot drie maal toe bestookt met vragen als: hoe lang wil je bij je part­ ner blijven; hoe tevreden ben je met je relatie (aan te geven op een schaal van een tot negen); hoe aantrekkelijk zou je het vinden om een relatie te hebben met een ander en wat heb je financieel en emotioneel in de relatie geïnves­ teerd. De uitkomst van het onderzoek beves­ tigt eerder onderzoek onder homo­ relaties en getrouwde stellen: de bestendigheid van een relatie neemt toe naar mate de partners tevredener zijn, hun investeringen in de relatie groter zijn en de alternatieven op lief­ desgebied beperkter. Studente sociale psychologie Fieke Harinck (23) illus­ treert dat aan de hand van relaties van mishandelde vrouwen: "Hoewel ze helemaal niet tevreden over hun rela­ tie zijn, blijven ze vaak bij hun man omdat er geen alternatieven voorhan­ den zijn en ze samen kinderen hebben en/of een huis." Een groter commitment in een relatie leidt er volgens Harinck weer toe dat beide partners contructiever omgaan met conflicten, zich minder openstel­ len voor mogelijke andere liefdesrela­

Zij: "Ik houd van hem en hij houdt na al die jaren ook nog steeds van mij, maar we houden samen van boe­ ken. Ik begrijp niets van mensen die geen boeken lezen. Dat lijkt wel een ander soort mens, afkomstig uit een ander werelddeel. Wat moeten zij enorm veel missen. Er wordt wel eens gezegd dat je met één been ook gelukkig kunt zijn, nou ik geloof het niet." In 1964 beloofden Ada van der Weyden en Pier Rienks elkaar eeuwi­ ge trouw.

Hij: "Van boeken houden en getrouwd zijn, gaat eigenlijk niet samen. Ik zag het ook bij collega's met een antiquariaat; dat ze meer verliefd waren op de boeken dan op hun vrouw en kinderen. Als ik vroe­ ger een eerste druk van Couperus verkocht, rende ik het liefst de klant achterna om het weer terug te kun­ nen kopen. Je houdt er gewoon van." Zij: "Op een gegeven moment moet je een keuze maken: wil je de rest van je leven zwijmelen in een Dickens­ pandje, of wil je ergens wonen waar je je kinderen kunt laten opgroeien.

h

ties, eerder bereid zijn om zich op te offeren voor de ander en hun relatie idealiseren. Vooral het idee van opof­ fering sprak Harinck aan. Zij besloot de mate van opoffering in relaties van vtJ­studenten te meten en hierover haar afstudeerscriptie te schrijven. "Opoffering kom je in een relatie voortdurend tegen", vertelt ze. "Je gaat met je vriend mee naar Filmpje, terwijl jij liever naar 'Golden Eye' had gewild, je verhuist mee omdat je vriend elders gaat werken of studeren of je luistert naar muziek waar je hele­ maal niet van houdt." Zelf koopt ze bijvoorbeeld altijd cheese­and­onion­ chips omdat haar vriend daar dol op is. "Ik vind het fascinerend om dat soort dagelijkse beslommeringen onder te brengen in een model." Ze ontdekte dat hoe sterker twee partners met elkaar verbonden zijn, hoe meer de mate waarin de een zich opoffert gevolgen heeft voor de mate van opof­ fering van de ander. Vertaald naar de

A Itijd n

^

Een sprookje is een tijdje leuk, maar aan elk sprookje komt een eind." Hij: "Ik heb toen een brief geschre­ ven naar de vu en gevraagd of ze niet een boekhandel konden gebruiken in hun nieuwe onderkomen in Buiten­ veldert."

Pier Ri eni cs: 'Uiteindelijk li i eld i lc tocli meer van liaar dan van de boelten' Peter Wolters - AVCAU

Ga je met je vriend na a r 'Filn O na afloop pa prika - of clieesej )r psychologie Fieke Ha rinck | |in dagelijkse beslommeringen o| 't Maar model of geen model, I llij welke rela ties va n vu-student!

Met een brok in z'n keel nam Pier Rienks in de herfst van 1967 afscheid van zijn oude boeken en het Dickens­ pandje in de grachtengordel. Hij: "Het is een bewuste keus geweest. Uiteindelijk hield ik toch meer van jou dan van de boeken." Zij: "Tsja." Hij: "Maar jij had dat ook, met die boeken." Zij: "Da's waar. Er is niets mooiers." Hij: "Hier is het anders. Ik heb hier alleen nieuwe boeken. Als ik nu een boek verkoop, dan kan ik het eenvou­ dig vervangen, op het antiquariaat kon dat niet. Ik ben iets van dat emo­ tionele kwijtgeraakt. Ik kan afstand nemen van de boeken hier. Daardoor kan ik jou meer aandacht geven." Ze kregen drie kinderen. Die vonden dat vader en moeder thuis te veel over boeken praatten en die zeiden dat zij het later anders zouden doen. Het echtpaar Rienks heeft het nage­ slacht naar eigen zeggen nooit aange­ moedigd de zaak over te nemen. Integendeel. Maar na z'n rechtenstu­ die zei de oudste: 'Pa, ik wil het wel.' De 65­jarige Pier Rienks besteedt zijn tijd nu aan het inwerken van z'n opvolger. En als Pier straks vertrekt, gaat Ada ook: "We zijn eens samen begonnen, we maken het ook samen af"

samen Barbara Oudejans (29) begon bijna twee jaar geleden bij Bewegings­ wetenschappen als secreteresse van haar vriend Raóul Oudejans (28) en zijn collega's.

Maar ze kenden elkaar al veel langer. Op de middel­ bare school in Alphen aan den Rijn behoorden ze tot dezelfde vriendengroep en vanaf de derde waren ze zelfs klasgenoten. Allebei Een studJ (erb studeerden ze aan de vu; het met ( lieui Barbara begon met Nederlands, Raöul studeer­ de bewegingswetenschap­ pen. Ze zagen elkaar nog wel eens op d' universiteit, maar pas op een reünie in Alphen m hun tweede jaar op de vu l«vi er liefde in het spel. Raoul had geschamperd dat zijn vriende wel beloofden hem in Amsterdam te bezoeken, maar m feite nooit kwamen Barbara wierp tegen dat zij daar verande ring in zou brengen. Twee dagen later stond ze op zijn stoep en vanaf dat moment deden ze alles samen. Toen Raöul als onderzoeksassistent bi| bewegingswetenschappen werkte, kwani een vacature vrij voor een secretaresse Barbara, die inmiddels genoeg had van haar onderzoeksbaan bij Letteren, voel» daar wel wat voor. "We waren altijd al vaak samen. We fietsten altijd al samen naar de vu, we hadden samen gestudea

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen