Ad Valvas 1996-1997 - pagina 232

AD VALVAS 28 NOVEMBER 1996

PAGINA 10

Studentenbladen zoeken nieuw talent (IVI/V) Lange tijd heeft het maken van eigen bladen tot de cultuur van allerlei studentenclubjes behoord. De krantjes waren kweekvijvers van nieuw schrijftalent. Nog steeds geven allerlei faculteitsverenigingen hun eigen krant uit, maar het lijkt steeds moeilijker te gaan. "Het is alweer anderhalf jaar geleden dat we voor het laatst verschenen", trof Bladluis in een van de redactionelen aan. Bladluis

In lang vervlogen tijden kende de vu een echt studentenblad, Pharetra geheten. Iedereen zat altijd vol spanning op het verschijnen van het nieuwe nummer te wachten. Welke roddels en schandalen had de onafhankelijke redactie van het door de studentenvakbond SRVU uitgegeven maandblad nu weer bij elkaar weten te vergaren? De bestuurders van de vu spraken vaak schande van de zedeloze, bandeloze en goddeloze stukken en een enkele keer dreigde zelfs een verschijningsverbod, maar de leden van het college van bestuur lazen het blad altijd met rode oortjes op zoek naar hun eigen naam. Maar toen

begin jaren tachtig lege pagina's in het blad verschenen met de mededeling "hier had het artikel van Klaas moeten staan", was duidelijk dat de doodstrijd begonnen was. De SRVU heeft later nog wel pogingen ondernomen een nieuw algemeen studentenblad van de grond te krijgen, maar het literaire, journalistieke niveau van vroeger bleek in het Ritzentijdperk niet meer haalbaar. De naam van het huidige SRVU-huisorgaan, Nieuwsbrief, geeft de versmalling en verschraling al aan. Anno 1996 zeggen zestien faculteitsverenigingen op de vu een eigen orgaan te hebben, maar we kregen ze niet allemaal onder ogen. Het kost de verenigingen over het algemeen duidelijk moeite de drukpersen aan het

Periodieken van de faculteitsverenigingen op de VU* Faculteitsvereniging

Naam blad

Verschijning

Favervuta AVE BCraket MFVU Koinon JVleriijn Kitsch AIK Vspvu QBD Cicero VIOR CDP Vspvu Eos Storm

Boomdasjee Avenir Ecotribune Invuus Koinon Nieuwsbrief De ronde tafel Kitsch Bulletin AIKScoop Tranz QBD-Magazine Nieuwbrief VIOR-Magazine Criminologenkrant Papieren Binding De Dageraad Strotklep

4 keer per jaar 6 keer per jaar 4 keer per jaar 5 keer per jaar enkele keren per jaar 4 keer per jaar 5 keer per jaar 12 keer per jaar 5 keer per jaar 5 keer per jaar onregehnatig 6 keer per jaar enkele keren per jaar 6 keer per jaar 12 keer per jaar 5 keer per jaar

* Een aantal studienchti ngen heeft een blad dat losstaat van de vereniging. Deze bladen zijn niet in dit overzicht opgenomen, ook al gebruiken sommige verenigin-gen deze wel als medium.

draaien te krijgen. De meeste kranten worden gesierd door dringende oproepen voor nieuwe redacteuren en stukkenschrijvers, meestal met de verontschuldiging dat het tijdschrift helaas later verschenen is dan de bedoeling was. Een flinke stapel kranten dateert van voor de zomervakantie, omdat het eerste nummer van de nieuwe jaargang nog in de maak is. De Criminologenkrant spant waarschijnlijk de kroon wat deadlineoverschrijding betreft. In nummer 59 van de 25ste jaargang van het tijdschrift voor en door criminologieen strafrechtstudemen, verschenen in januari 1996, staat vermeld dat de redactie er anderhalf jaar over gedaan heeft om een nieuwe krant uit te brengen. I>e redactie wenst de lezers alvast een fijne kerst, want de kans is niet groot dat voor die tijd een nieuwe krant zal verschijnen. Erg actueel is het blad niet. Het eerste artikel is een terugblik op een excursie die in november 1994 (!) plaatsvond naar Maastricht. Overigens bestaat het blad voor zo'n kwart uit gekopieerde krantenartikelen, zodat de redactie met een wat royale opmaak toch nog achttien A4'tjes vol heeft weten te krijgen.

Geeltje De econometristen hebben een passende oplossing bedacht voor het chronische gebrek aan kopij. Zij loven in ieder nummer van Ecotnbune een bedrag van 25 gulden uit voor het beste ingezonden verhaal. Maar desalniettemin vermeldt het jongste nummer dat "het aantal ingezonden artikelen weer bedroevend laag was", zodat het bestuur van de vereniging weer het blad moet vullen. Dat levert stukjes op in de trant van "de eerste activiteiten hebben al plaatsgevonden, bijvoorbeeld de eerste borrel. We mochten daar veel mensen begroeten. Fantastisch natuurlijk." Het geeltje ging overigens naar Raymond Kat voor zijn verslag uit Madrid, waar hij met een Erasmusbeurs enige tijd verbleef en zich verbaasde over het hoge aantal vrouwen bij het wiskundecollege. Namelijk twaalf tegen maar twee jongens. Overigens vormen verslagen van Erasmusuitstapjes tegenwoordig een niet onaanzienlijk deel van de inhoud van de verenigingsbladen. Daarnaast vallen de voorzichtige pogingen op om seks de kolommen Ijiimen te halen. Zo publiceerde

Marja Verstoep

Bar en Boos

Uit 'Avenir', jaargang 3 , nummer 1

Boomdasjee van de toekomstige tandartsen een overzichtje van wie het met wie houdt en columniste Tante Sjaan doet verslag van de laatste ontwikkelingen: "Ik zag nog net Mark van S. vertrekken samen met Nanda van K." Origineel is het idee overigens niet, want de scheikundigen publiceerden al eerder hun "chemisch matras". De tandartsen springen er een beetje uit omdat ze een redelijk professioneel ogend blad weten te maken met een professionele omslag in kleurendruk. Ze hebben dan ook op bijna elke linkerpagina een advertentie staan van een bank, verzekeringsadviseur of leverancier van praktijkinrichtingen. Maar waarschijnhjk verdienen de economen met het blad Avenir toch de prijs voor het beste blad, zowel qua verzorging als qua inhoud. Zij richten zich vooral op de vakinhoud met doorwrochte economische beschouwingen, die ze afwisselen met leuke stukjes. Die hebben echter het nadeel dat niet altijd duidelijk is of de inhoud geheel, gedeeltelijk of maar een beetje uit de duim gezogen is. Zo bleek de column waarin beweerd werd dat scripties werden overgeschreven, een grapje te zijn. Dit journalistieke euvel van vermenging van fictie en feiten komt bij meerdere bladen voor. Blijkbaar veronderstellen redacties dat de lezer dit soort humor makkelijk doorziet, maar dat is niet altijd waar, leert de ervaring. Hoewel waarschijnlijk niemand de medeling in het medische blad Invuus serieus zal hebben genomen dat rector Boeker verkleed als robot de nieuwe ingang bij de medische faculteit zal komen openen. De scheikundigen geven him Papieren

Binding uit op het formaat van een dubbelgevouwen A4'tje. Het bevat vooral veel verenigingsnieuws, inclusief de nieuwe statuten. Ook Strotklep van Wiskunde houdt het klein, maar heeft leuke plaatjes en niet als enige , een cryptogram. Het blad doet verslag van hoe de verenigingsvoorzitter zich kaal liet scheren en vermeldt dat "Alisja wel erg lang met z'n arm om Bas heenzat". Overigens is ook het bloemengietertje uit de verenigingskamer gejat. Op steeds meer faculteiten verschijnt een onafhankelijk blad dat soms in de plaats komt van het bestaande verenigingsblad. Zo is bij scw het ooit roemruchte Mundusbulletin verdwenen en vervangen door Essay. Overigens is er ook een reeks bladen die eerst verenigingsblad waren, maar in de loop der tijd faculteitsblad zijn geworden, zoals Slowmotion van Bewegingswetenschappen, Moxi (voorheen De Wakkere) van Nederlands en Split van Woord en Beeld. Maar de verenigingsbestuurders willen toch hun ei kwijt, dus de allerlaatste trend is dat er nu echte mededelingen-A4'tjes verschijnen, zoals bij bijvoorbeeld SCW en Geschiedenis. En dat levert het volgende proza op: "De kop is er af, de eerste algemene ledenvergadering heeft plaatsgevonden. De statuten zijn goedgekeurd, het zeskoppig bestuur (nee, we zijn niet koppig ja we zijn met z'n zessen) is samengesteld." Kan er niet eens een schrijfcursus in de onderwijsprogramma's worden opgenomen in deze doorgeschoten no-nonsenstijd?

'Ik zou hier gek worden' Elsbeth Vernout

Het is een vrolijk groepje studentes van faculteitsvereniging Crime Does Pay (CDP) van criminologie dat het voorportaal van de Bijlmerbajes binnenkomt. Maar als de bewaker achter glas op strenge toon sommeert de paspoorten in te leveren, verstomt het luidruchtige geklets. Dit is geen grap, dames, lijkt de portier te willen zeggen, dit is de Bijlmerbajes. De meeste studenten criminologie die vandaag meegaan op de excursie en rondleiding door de toren Demersluis, zijn niet meer zo onder de indruk van machtsvertoon van bewakers. Al veel vaker drongen ze tot de torens van het Huis van Bewaring door, om wekelijks in het kader van een 'huiskamerproject' met gedetineerden te praten. Het geliefde project is, na twintig jaar, door bezuinigingen opgeheven. Clarissa Noomen, voorzitter van CDP, betreurt het verlies ervan. "Ik heb daar veel geleerd, veel mensenkennis opgedaan. Alleen moest de Bijlmerbajes twee bewakers aanstellen om ons te beschermen en dat werd helaas te duur." De rondleiding door de Bijlmerbajes met de bevlogen uitieg van Stef van der Mey, hoofd bureau Sociale Dienstverlening, maakt iets goed van het verlies van het huiskamerproject. In de Demersluis bevinden zich 117 cellen waar alleen mannen hun straf uitzitten. Demersluis kent vijf verschillende afdelingen, vertelt Van der Mey, die al achttien jaar met "boefjes" werkt. Paviljoen 4A is de afdeling die de studentes vandaag gaan bezoeken. "In 4A zitten gedetineerden met een beheersprobleem. Ze hebben lange straffen en vaak tbs en ze vertonen agressief gedrag. Er zitten negen mensen vast die door zeventien bewa-

Faculteitsvereniging Crime Does Pay bezoekt de Bijlmerbajes

kers in de gaten worden gehouden. Ze kunnen maar met z'n drieën tegelijk recreëren, anders slaan ze elkaar de hersens in. Ze zijn gevaarlijk, er zitten gijzelaars bij. Sommigen hebben helemaal geen contact meer met anderen." De waarschuwingen van Van der Mey maken de studentes licht opgewonden als ze de lift instappen in de toren waar de cellen zijn. Er staat één cel leeg op de afdeling en daar mogen de studenten een kijkje nemen. De

spanning stijgt als de rondleider waarschuwt dat ze de luikjes op de deiu-en niet mogen optillen. "Zitten de gevangenen echt achter die deuren?", vraagt één van de studentes zich verontrust af. Paviljoen 4A bestaat uit twee rijen cellen tegenover elkaar met in het midden een trap naar nog meer cellen. Op de muur is een pinguïn geschilderd die, onder het genot van een cocktail, op een tropisch eiland van de zon geniet. "Hoe moet je hier ooit wat gezelligs

Peter Wolters - AVC/VU

van maken?", vraag een studente zich vertwijfeld af terwijl ze rondkijkt in de kleine cel. Met de sobere inrichting en grauwe kleuren straalt de ruimte een diepe triestheid uit, precies wat je je van een gevangeniscel voorstelt. De tafel, stoel, het bed en de televisie zitten allemaal verankerd in de muur, zodat de gedetineerde nergens mee kan gooien. "Hier drijf je mensen tot agressie. Ik zou hier gek worden en gaan slaan en schoppen", zegt Karlijn Enneking, tweede-

jaars studente rechten. "Je vergeet dat de mensen die hier zitten het daar zelf naar gemaakt hebben", reageert Van der Mey. "Je moet er wel wat voor doen om hier te komen." De isoleercel in de top van de toren staat als volgende op het programma voor de criminologen. "We gaan nu naar boven, mensen die daar moeite mee hebben kunnen hier wachten tot we terug komen." De aanvankelijk zo vrolijke stemming onder de studentes slaat nu definitief om in een bedrukte sfeer. "Dit vind ik heel naar", zegt Klaartje Bergisch, die de isoleercel al een keer heeft gezien. "Niet tegen de muren leunen, want daar pissen ze tegen", weet ze nog van de vorige excursie. De wanden van de isoleercel zijn mintgroen geschilderd, wat volgens Van der Mey een rustgevende werking op de gedetineerden heeft. De isoleercel is een lege, betonnen ruimte, op een stalen toilet en een kussen na. "Zo kunnen de mensen zichzelf niets aandoen", legt het hoofd Sociale Dienstverlening uit. Het meest verontwaardigd zijn de studentes over het touwtje van de luxaflex, dat achter glas zit waardoor de gedetineerden er niet bij kunnen. "Dat is toch frustrerend", vinden de bezoekers. De luchtkoker waarin de gedetineerden even frisse lucht kunnen inademen ziet er zo mogelijk nog mistroostiger uit dan de isoleercel. Vier betonnen muren schermen de gevangenen af van de buitenwereld, alleen de wolken zijn te zien als je naar boven kijkt. Clarissa wijst op een tekst op de muur, die de ruimte toch nog een menselijk tintje geeft. "Hoi Casper, hou je taai. Daniel", staat er geschreven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen