Ad Valvas 1996-1997 - pagina 58

AD VALVAS 12 SEPTEMBER 1996

PAGINA 16

Doelformulering

^•*'*I> y^^' )^^]/'**^ ,-R.?*.^*^'

\

Adriana: 'To en ik ziek was, heeft Jo o st bij mij thuis sinaasappeltjes vo o r me geperst en iets heel gezo nds geko o kt.'

Bram de Hollander

'We lezen zelfs e ikaars post' Onafecheidelijk zijn ze, in hun werk, hun studie of in hun vrije tijd: de duo's van de Vrije Universiteit. Deze week: Adriana Esmeijer (30) en Joost Hameiynck (30). Z ij zijn de wetenschapsvooriichters van de VU. Marianne Ho ek van Dijke H u n kame r op de e e rste ve rdie ping is het he ctisch ze nuwce ntrum van de wetenschapsvoorlichting van de vu. De te le foon rinke lt, de fax zoe mt e n de e ­mail spre e kt. Joost e n Adriana beantwoorden vrage n ove r de be le ids­ standpunten van de v u e n sture n persberichten ove r we te nschappe lijk vu­nieuws de we re ld in. Adnana: "De v u adve rte e rt me t he t leesplankje. Dat kost ve e l ge ld. Wij proberen voor free publicity te zorge n, door bijvoorbe e ld onde rzoe ksre sulta­ ten in de krant te krijge n." Joost: "He t gaat dan vooral om naamsbekendheid. En he t he e ft e e n commercieel be lang. Wanne e r e e n on­ derzoeker van de vu in de publicite it komt, kan dat e e n voorde e l zijn bij een subsidie aanvraag." Wanneer ze e e n succe sje boe ke n, wordt e r taart ge haald. Zoals die ke e r dat e e n stukje van Adriana de ze lfde avond nog de voorpagina van he t NRCHandelsblad haalde . Ook me t he t be ­ richtje in de we te nschapsbijlage van de Volkskrant van afge lope n zate rdag zijn ze heel te vre de n. iVlaar alle be i vinde n ze de ide ële doe lste lling van h u n we rk veel be langrijke r: ope nhe id ove r we ­

DUO tenschappelijk onde rzoe k e n he t be ­ lang van de unive rsite it voor de sa­ menleving. Ze be ste de n dan ook ve e l tijd aan he t vinde n van de juiste de s­ kundigen om 'publie ksvrage n' te be ­ antwoorden. Naast te le foontje s van individuen krijge n ze ook ve e l vrage n van journaliste n. Ze he bbe n daardoor met he e l dive rse onde rwe rpe n te maken. Joost: "Er be lde onlangs ie mand die op zoe k was naar e e n hoogle raar die veel wist van ze de nwe tge vmg voor e e n publicatie ove r de ge schie de nis van de pornografie. Maar 'he e ft u e e n plaatje van e e n slak' komt ook voor." Adnana: "Me t vrage n uit he t pro­ gramma 'Wie we e t waar Wille m

Wever woont' kome n ze ook bij ons. En he t wordt ste e ds ge bruike lijke r voor journaliste n om e e n de skundige m hun programma te vrage n. Maar ie ­ mand moe t die de skundige we l re ge ­ len." Al die te le foontje s make n h u n we rk soms he e l he ctisch. N a e e n ramp of opvallend voorpaginanie uws staat de telefoon de re st van de dag vaak rood­ gloeiend. Nie t alle vrage n hore n bij h u n afde ling thuis. Tijde ns he t ge ­ sprek ve rwijst Joost ie mand door naar het Ne de rlands Instituut voor Alcohol en Drugs. D e vraag of e r e e n ve rband is tusse n lichaamsge wicht e n hoe sne l je dronke n wordt, vindt hij daar me e r thuishoren. Op die manie r we rke n ze als e e n fdte r. Alle e n de re le vante vra­ gen be re ike n de de skundige n. Adriana, die e e rst alle e n op de ze post zat, he e ft Joost ruim twe e jaar ge le de n aangenomen. Zijn komst was e e n grote opluchting voor haar, want he t werk we rd te ve e l voor haar alle e n. Joost had Adriana tijde ns e e n gastcol­ lege 'Popularise nng van de natuurwe ­ tenschappen' hore n uitle gge n hoe je wetenschapsvoorlichting moe t ge ve n, schreef hij m zijn brie f. Ook ble e k hij al e e n flinke stape l populair­we te n­ schappelijke publicatie s op z'n naam te he bbe n. Adnana: "En uite inde lijk zoe k je toch iemand uit die je le uk vindt. Joost is solidair. Op sommige dage n word je helemaal ge k ge be ld. Wanne e r hij dan aan me zie t dat he t nie t me e r gaat, neemt hij we rk van me ove r zonde r dat ik het hoe f te vrage n." Joost: "Die solidarite it is trouwe ns we ­ derzijds. We he bbe n e e n goe de zake ­ lijke same nwe rking. We we rke n alle ­ bei hard e n drage n ook same n de ve r­ antwoordelijkheid voor wat we doe n. Ook pe rsoonlijk he bbe n we e e n goe d contact." Adnana: "Toe n ik zie k was, he e ft hij bij mij thuis sinaasappe ltje s voor me geperst e n ie ts he e l ge zonds ge kookt." Joost: "O ja, dat is waar ook." Adnana: "En we mochte n same n op dienstreis naar Parijs." Joost: "Alle e n jamme r dat e r nog ze s wetenschapsvooriichters van aride re universiteiten me e ware n." Al doe t Joost de bèta's e n Adriana de alfa's, toch probe re n ze zove e l moge ­ lijk van e ikaars we rk op de hoogte te zijn. Zodat op he t mome nt dat één van he n e ve n de de ur uit is, de ande r de te le foontje s kan be antwoorde n. Joost: "We wille n zo goe d moge lijk op elkaar inge spe e ld zijn. We le ze n ze lfs eikaars post."

Adnana: "En als he t druk is, commu­ niceren we me t e lkaar via e ­mail, al zitten we naast e lkaar. D a n kan ik we l wat te ge n he m ze gge n, maar dat gaat toch he t e ne oor in e n he t ande re oor uit. Dit blijft te nminste op je sche rm staan." Joost: "De me move lle tje s gaan nie t zo snel me e r sinds we e ­mail he bbe n." Voordeel van h u n ve rschille nde vakge ­ bieden is, dat ze hun te kste n op e lkaar kunnen uitprobe re n om te zie n of ze helder ge schre ve n zijn. Adnana: "Als ik be grijp waar de stuk­ ken van Joost ove r gaan, be grijpe n journalisten ze ook." Joost: "Adnana is taalkundig ste rke r. Daar le e r ik veel van. Ze kan ook beter organise re n dan ik. Zij doe t bij­ voorbeeld al haar boodschappe n op zaterdag, te rwijl ik dat op maandag­ avond doe , dankzij Albe rt He ijn. Ee n sterk punt van mij is m ' n stre ssbe ste n­ digheid." Adnana: "Joost we e t zichze lf be te r te beschermen dan ik. We krijge n he e l veel vrage n op ons af, ook van colle ­ ga's. Ik be n dan te aardig, he t typische meisje van ons twe e e n. Joost is ve e l

directer, die ze gt ge woon ne e . Ik me rk wel dat ik e lk jaar me e r me nse n le e r kennen. Ik he b dit jaar we e r goe d op­ gelet, de be lange n van de afde ling goed be hartigd, de nk ik dan." Ook buite n he t we rk zie n Joost e n Adriana e lkaar ge re ge ld, zoals de he le afdeling trouwe ns. Adnana: "Toch ve rschille n we onge lo­ felijk van e lkaar. We he bbe n e e n he e l ander sociaal le ve n. Joost he e ft ve e l meer sociale ve rplichtinge n. Ve rde r ga ik naar de ope ra e n ik ge loof nie t dat hij daar e rg van houdt." Joost: "Ik hou me e r van T h e Prodigy. Maar we zitte n we l e ve n vaak in de kroeg. He t proble e m is alle e n dat we , warmeer we same n op stap zijn, ook over he t we rk prate n." Adnana: "Te rwijl he t dan natuurlijk over mijn nie uwe lie fde s moe t gaan. Joost vraagt zich ge loof ik we l e e ns af of we we l ge noe g pe rsoonlijk contact hebben." 'Joost: "Nou, dat valt we l me e . Ik he b de indruk dat ik we l ge noe g van Adri­ ana we e t."

"Eén ding staat voorop: de uitgave is prachtig verzorgd. H e t is lang geleden dat een Lsvb­uitgave er zo goed uit­ zag. E n de publiciteit die het heeft gekregen is e n o r m . O p zich is dit bijzonder o m d a t het boekje niet leesbaar i s . " D e z e vernietigende kritiek geeft Jera van Gelder in de laatst v e r s c h e n e n SRVU Nieuwsbrief. D e recensie gaat over het boekje dat de l a n d e ­ lijke studentenvakbond schreef over de wet w a a r m e e Ritzen de inspraak van s t u ­ denten aan de universiteit wil inperken. O n d e r de titel MUB ófMonet probeert de LSVb de ideale universiteit te beschrij­ ven en e e n alternatief voor de wet te presenteren. " D e schrijfstijl zou de doorsnee m a n a g e r niet m i s s t a a n . T e r ­ m e n als 'doelformulering' en 'verantwoordelijkheidstoede­ ling' vliegen je o m de oren", aldus de r e c e n s e n t e . Ze vindt het ideaalbeeld dat de Lsvb schetst "bijna n a ï e f ' . Zo staat in het boekje: "Voor de colle­ gezaal staan bevlogen onder­ zoekers e n blijken d i s c u s s i ë ­ rende studenten na e e n colle­ ge m e t m o e i t e plaats te m a k e n v o o r de m e n s e n die voor het volgende college k o m e n . " D e SRVU'ster citeert m e t i n s t e n u n i n g een recensie uit Vrij Nederland. "Het is proza dat had kunnen s t a m ­ m e n uit het revolutiejaar 1969 toen rebelse studenten de Ka­ tholieke H o g e s c h o o l in Til­ burg speels o m d o o p t e n in de Karl Marx Universiteit." Maar ze voegt er aan toe dat sinds 27 jaar de progressieve studentenbeweging blijkbaar weinig verder is g e k o m e n . " D e LSVb heeft b e w e z e n de toekomstige m a n a g e r è n de ouwe lul aan te kunnen spre­ ken", is haar conclusie. "Laten w e h o p e n dat n u ook de student in wat duidelijker en gespierde taal a a n g e s p r o ­ ken gaat w o r d e n e n dat d a n eindelijk het b e s e f doordringt dat studenten zeer binnenkort niks m a a r dan ook niks m e e r in te brengen h e b b e n b i n n e n de universiteit."

SflAlfilEI Theodor Holman

t Maagdenhuisbezetting 1968-1996 Is '68 dan voor nie ts ge we e st? Toch te ve rge e fs he t Maagde nhuis be ze t? Naoorlogs ginge n wij groots in 't ve rze t, al ben ik daarna tame lijk ge sje e sd. We wilde n alle s de mocratise re n, de school, fabrie k, de unive rsite it. Het volk die nde de mocratie te le re n. Zeer goe d voor de stude nte nkwalite it. Is '68 nu voor nie ts ge we e st? Zijn de stude nte n nu omkle e d me t macht? Welke stude nte nle ide r wordt ge vre e sd? 't Is rustig, vre dig, 'Hier leert men - Spreek zacht.' Verzet noch opstand; dit we rd nie t ve rwacht. Goddank: 't is alle maal voor nie ts ge we e st.

BLADLUIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen