Ad Valvas 1996-1997 - pagina 228

AD VALVAS 28 NOVEMBER 1996

PAGINA 6

Klapschaats bevalt het best op de lange afstanden Casper Helling wint IJsvu-toemooi op Jaap Edenbaan Na de aanvankelijke scepsis kan de klapscliaats dit seizoen definitief doorbreken. De uitvinding van de VU-bewegingswetenschappers prof.dr.ir. G.J. van Ingen Schenau was afgelopen weekend de sensatie in Berlijn, waar de Nederlandse schaatsvrouwen de Duitse Gunda Niemann wisten te verslaan. Maar ook dichter bij huis, op de Jaap Edenbaan, reden de winnaars op klapschaatsen.

beschikt over het zeer geavanceerd ogende Rapsmodel, met meerdere scharnieren. Helling houdt het bij de oorspronkelijke klapschaats, uitgevoerd door Viking, met één scharnier aan de voorkant. Op dit moment valt nog niet te voorspellen welk type in de toekomst de beste resultaten gaat behalen. Casper Helling studeert, hoe kan het anders, bewegingswetenschappen aan de vu. Eigenlijk had hij al klaar moeten zijn, maar het schaatsen kost veel tijd. Na een mindere periode vorig jaar, maakte hij onlangs de overstap naar de klapschaats. "Het kon alleen maar beter, als je in de subtop zit heb je weinig te verliezen." Zijn eerste persoonlijke record is al binnen, wat zo vroeg in het seizoen opmerkelijk mag

Dick Roodenburg De buitentemperatuur schommelt tussen de drie en de zeven graden, de ijstemperatuur tussen nul en twee graden. Op een enkele fikse hagelbui en een verdwaalde bliksemflits na schijnt de zon. Het studentenschaatsseizoen wordt traditioneel geopend met het IJsvu-toemooi op de Amsterdamse Jaap Edenbaan, dit jaar op donderdag 21 november. De 85 deelnemers zijn, afgezien van een enkel familielid, tevens het voltallige publiek. Wie niet schaatst, moedigt langs de kant zijn ploeggenoten aan. Zelfs organisator Marijke de Jong, Asvu-trainer Kees de Vrij en prijsuitreiker Peter Lusse schaatsen mee. Met wisselend succes: De Jong moppert na haar 1000 meter dat ze liever een Elfstedentocht rijdt. De Vrij krijgt van zijn ploeg te horen dat hij wel erg ontspannen over de baan glijdt en Lusse vestigt, ondanks zijn val op de 500 meter, een persoonlijk record. Dat laatste is niet zo verwonderlijk, want het is de eerste keer dat de acteur aan een wedstrijd meedoet.

HET

Ijsvu-toernooi op de Jaap Edenbaan: Wie niet schaatst, moedigt langs de kant zijn ploeggenoten aan.

Bram de Hollander

"Maar over de 1000 meter was ik erg tevreden." Kees de Vrij vmdt het geringe aantal toeschouwers totaal geen probleem: "We hebben mensen opgeroepen om mee te doen, niet om te komen kijken." Opvallend genoeg wordt hij hierin gesteund door de Oljfmpische bobo Anton Geesink. Deze rasoptimist wist een positieve draai te geven aan het teleurstellende aantal bezoekers tijdens een karatewedstrijd, afgelopen weekend in de uvA-sporthal aan de De Boelelaan: "Er zijn weinig toeschouwers omdat iedereen meedoet. Zo hoort het in de sport." Marijke de Jong is dik tevreden met de prijzen, die sportwinkel Presto ter beschikking

stelde: "We konden zo een vuilniszak met trainingspakken, sokken en schaatshandschoenen meenemen." De prijzen liggen uitgestald op een tafel in de kantine van de Jaap Edenbaan, De Skeeve Skaes, waar aan de muren foto's hangen van schaatshelden uit voorbije tijden. Ard Schenk is de meest recente; van Sanex hebben ze in de Watergraafsmeer nog nooit gehoord. De deelnemers zijn verdeeld over drie categorieën bij de heren en twee bij de dames. De Dames A rijden een 500, een 1000 en een 1500 meter, de Heren A meten zich op de 500, de 1500 en de 3000 meter. Na de 500 en de 1500 meter staat IJsvu-topper Cas-

per Helling bij de Heren A nog op de tweede plaats. Hij moet tijdens de 3000 meter 6 seconden goedmaken op Rutger Tijssen, zijn directe tegenstander in die rit. Dat lukt ruimschoots: Helling wint de afstand met een voorsprong van 13 seconden. Bij de Dames A wint IJsvu/Prestoschaatsster Petra de Boer alle afstanden. Omdat zij echter buiten mededinging meedoet - het zou vreemd zijn als gulle gever Presto alle prijzen weer mee naar huis nam - gaat de hoofdprijs bij de dames naar Armechien Koch, tweede op alledrie de afstanden. Zowel Casper Helling als Petra de Boer rijdt op klapschaatsen. De Boer

heten. Het best bevalt de klapschaats hem op de langere afstanden, toch al zijn sterkste kant. "De korte afstanden gaan nog wat moeizaam. Maar het heeft geen zin tussendoor van schaatsen te wisselen." Ook de Nederlandse damesploeg haalde overigens tijdens de World-Cupwedstrijden te Berlijn de beste resultaten op de drie kilometer. Helling durft niet te zeggen of hij zijn overwinning aan de klapschaats te danken heeft. "Dat werkt van twee kanten: die klapschaatsen gaan lekker en ik ben ook in vorm." Half februari vindt in Heerenveen het Nederlandse studentenkampioenschap schaatsen plaats. Helling denkt zeker kansen te hebben: "Dat hangt vooral van m'n korte afstanden af. En van wie verder meedoet natuurlijk. Op zo'n titelstrijd komen toppers af die in Amsterdam niet aanwezig waren." De verwachtingen zijn hooggespannen, want in 1997 bestaat de IJsvu 25 jaar. Hoe kan dat beter gevierd worden dan met een kampioen in eigen kring?

PRACTICUM

Ik schiet vaak uit' Aan de VU doen studenten hun wijsheid niet alleen uit boeken op. Behalve colleges kennen de meeste opleidingen practica. Een serie over leren in de praktijk. Deze week: boren bij tandheelkunde.

Practicum tandheelkunde: 'Je moet precies doen wat in het boek staat.' Caroline Buddingh' Het snerpende geluid van de boor is al in de gang te horen. Voor iemand die niet uitkijkt naar het halfjaarlijkse tandartsbezoek, is dit practicum geen feest. Ruim honderd eerstejaars zitten op een kruk en hangen met hun hoofd boven een fantoom: een plastic poppenhoofd met een groot gat dat de mond voorstelt. Als de studenten voldoende ervaring hebben opgedaan met boren en trekken en poetsen, zal er een mond op de fantoom worden gezet met een formaat dat meer de werkelijkheid benadert. Bij de eerstejaars neemt de mond nu nog ongeveer eenderde van het hoofd in beslag. Noortje heeft een grote bril op tegen het spatten, plastic handschoenen aan

en m de ene hand een spiegeltje en in de andere hand de boor. "Het valt niet mee", verzucht ze. "Je moet precies doen wat in het boek staat, maar ik schiet vaak uit en dan heb ik een te groot gat geboord. Dan kan ik weer opnieuw beginnen." Een tweede moeilijkheid is dat Noortje m spiegelbeeld moet werken, omdat ze m een kies van de bovenkaak moet boren. Alle handelingen die ze verricht, hebben precies het omgekeerde effect. Ze haalt haar voet van het pedaal af, waardoor de boor niet meer dat vreselijke geluid maakt, spuit heel professioneel eerst de kies schoon en sjort vervolgens met beide handen het hele gebit uit de openmg. "Kijk maar", zegt ze terwijl ze de aangetaste kies aanwijst, "ik moest tot het zwarte

streepje boren, maar ik ben duidelijk te ver doorgeschoten." Haar practicumdocent, dr. René Gruythuysen, constateert hetzelfde, maar ze krijgt toch een handtekening voor deze opdracht en mag doorgaan met de volgende. Nu moet ze een gaatje boren in een kies met relief. Dat is weer een graadje moeilijker, aangezien ze er nu ook nog rekening mee moet houden dat de diepte van het gat overal hetzelfde moet worden. "De meeste studenten doen erg goed hun best", vertelt Gruythuysen. "Maar sommigen lopen echt te lanterfanteren. Nou, die laat ik het wel overdoen als het niet goed is. Bij serieuze studenten weet ik dat ze het boren uiteindelijk toch wel in de vingers krijgen. Het belangrijkste is dat ze leren

hoe ze hun hand moeten ondersteunen om met al te veel te bibberen." Hij laat vervolgens een andere studente zien dat ze haar hand kan ondersteunen en toch goed bij de kies kan komen als ze de boor een paar graden kantelt. Ze doet de greep na en knikt instemmend. "Ja, zo voelt het goed." Een stukje verderop is Laurence m de weer met een blauwe kleverige massa die naar tandpasta ruikt. Hij moet een afgietsel van het gebit maken. Dat lijkt erg eenvoudig, maar het tegendeel blijkt het geval. "Dit is de zoveelste keer en het mislukt steeds", zegt hij met een beteuterd gezicht. De " moeilijkheid is dat er geen luchtbellen in het afgietsel mogen komen. "Ik moet het gips dus in een hoog tempo heel goed kneden en daarna meteen

Peter Wolters AVC/VU

in de vorm duwen en die weer meteen in het gebit drukken. Zodra je maar iets aarzelt, komt er lucht bij." Hij laat het een paar minuten hard worden. "Nou, hopelijk is deze goed", zegt hij, terwijl hij het afgietsel van het gebit aftxekt. "Weer niet gelukt", zegt hij teleurgesteld. Terwijl een medestudent een half uur later uitlegt dat hij practica zo leuk vindt omdat hij zijn verstand daarbij op nul kan zetten, komt Laurence enthousiast huppelend voorbij. "Ik dacht: dit komt dus echt niet meer goed, maar het is me eindelijk gelukt."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen