Ad Valvas 1996-1997 - pagina 275

I D VALVAS 19 DECEMBER 1996

PAGINA 5

Illustratie: Aad Meijer

'Al moet ik door de modder, ik wil mijn studie afmaken' Temponormslachtoffers op de VU Hoe gaat het met de ongeveer 2300 studenten op de VU die vorig jaar de temponorm niet hebben gehaald? Lopen ze met opgetrokken schouders rond op de universiteit, geveld door stress vanwege de hoge studiedruk en de fikse I studieschuld van zesduizend gulden? Drie studenten vertellen over hun leven na de gemiste temponorm. tisbeth Vernout I Hoewel ruim één op de vijf studenten I op de vu vorig jaar de temponorm I miste, blijkt het toch zeer moeilijk stuI denten te vinden die openlijk over dit I onderwerp willen praten. Uiteindelijk I zi)n drie studenten psychologie bereid I hun 'temponorm-blues' uit de doeken te doen Wat niet betekent dat de gemiste temponorm voor Rudy de Jong (22), Sandrme Sarazin (22) en I Chnsty Cremers (20) het favoriete ' gespreksonderwerp is in de kroeg. "Ik begin er liever niet over op een verjaardag of zo", zegt Rudy. "Het voelt toch alsof ik gefaald heb." Dat dit artikel alleen over psychologiestudenten gaat, komt simpelweg omdat deze studenten zich bij hoge uitzondering geroepen voelden te praten over het onderwerp. Ze willen hiermee het probleem bespreekbaar maken. Met een afwijkend aantal temposlachtoffers bi) psychologie heeft dit dus niets te maken. De dne psychologen in de dop vallen nog onder de regelmg van 1995, waarm iedere student recht had op vijf jaar basisbeurs met een mogelijkheid tot lenen van twee jaar. Dit jaar zijn de teugels nog strakker aangetrokken door het invoeren van de prestatiebeurs: studenten hebben recht op vier jaar basisbeurs, met mogelijkheid tot dne jaar lenen. Deze basisbeurs is alleen een gift als je binnen de gestelde tijd - meestal vier jaar - afstudeert. Haal je het eerste jaar de temponorm van 21 punten niet, dan moet je de beurs plus rente van dat jaar terugbetalen, tenzij je de studie toch nog bin-

nen vier jaar weet af te ronden. Rudy de Jong bleef steken op veertien studiepunten omdat hi) een ongeluk kreeg met de brommer, waarna hij drie maanden uit de roulatie was. "Ik heb overwogen om te stoppen met de studie, want ik had zoveel vertraging opgelopen. Maar ik wil dit zo graag, dat ik heb doorgezet. Tot het laatste moment heb ik gedacht dat ik het vereiste aantal punten wel zou halen. Daardoor heb ik te laat aan de bel getrokken bij de decaan. In de zomervakantie moest ik nog allerlei tentamens inhalen. Toen ik één daarvan met haalde, begon het te dagen dat ik die 21 punten wel kon vergeten." Rudy probeerde nog een beroep te doen op het noodfonds van de universiteit, speciaal bedoeld voor studenten die vanwege problemen buiten hun schuld om de temponorm niet halen. Maar de decaan, die de aanvraag beoordeelde, vond dat Rudy tijd genoeg had gehad om de studiepunten te vergaren. Geen noodfonds voor Rudy, wel een studieschuld van zesduizend gulden. "Als zo'n ongeluk niet genoeg is, vraag ik me af waimeer je wel in aanmerking komt voor dat noodfonds. Moet dan eerst je been geamputeerd worden?"

Bijbaantje Om de studieschuld te kurmen voldoen, legt Rudy nu maandelijks 125 gulden opzij. "Dat moet, al sta ik hartstikke rood. Anders is het niet te doen, dan moet ik aan het eind van mijn studie ineens duizenden guldens aflossen. Ik laat het geld automatisch afschrijven, want ik wil er niet meer

aan denken." Zijn mkomsten zijn een thuiswonende beurs van 125 gulden plus een aanvullende beurs van 450 gulden. Daarnaast verdient hij vierhonderd gulden per maand bij met zijn bijbaantje als verkoper van spijkerbroeken. Sandrme Sarazin komt uit Franknjk. Haar buitenlandse afkomst is een van de redenen waarom ze niet aan de temponorm kon voldoen. De studie psychologie viel Sandnne zwaar, vooral in combinatie met het wennen aan Nederland, werken in een restaurant en de vele Engelse boeken die ze moest doorworstelen. "Ik heb geen moeite met het Nederlands, maar wel met het Engels en bijna alle literatuur is in die taal. Daarnaast heb ik een disciplineprobleem." Sandnne haalde vorig jaar acht van de 21 studiepunten die nodig zijn om de temponorm van 50 procent te halen. Nu moet ze net als Rudy haar basisbeurs met rente van het afgelopen jaar terugbetalen. "Ik knjg een uitwonende beurs, dat is 425 gulden per maand. Ik wil geen ouderlijke bijdrage want ik wil onafhankelijk zijn. Daarom werk ik twee tot drie avonden m de week in een Frans restaurant om mijn studie te kurmen betalen. Ik verdien per maand zo'n zevenhonderd gulden bij." De psychologiestudente oogt niet zwaar aangeslagen door de gemiste temponorm, maar toch voelt ze dat er nu veel druk op haar staat. "Ik baal ervan. Ik doe het eerste jaar nu over, want voor de propedeuse bij psychologie moet je 32 punten halen. Ik kan ook niet nonchalant doen over dat geld, het is een groot bedrag. Ik voel nu veel meer druk, iedereen gaat er van uit dat je het nu wel zult halen. Het is bijna onmogelijk voor mij om nu nog in vier jaar tijd af te studeren. Ik ben geen perfecte student, ik haal niet alles in één keer. En ik ben actief biimen de faculteit, daar gaat ook veel tijd in zitten. Als je de hele dag alleen maar aan het studeren bent, heb je oogkleppen op." Sandrine wil het tij

keren door het volgen van de cursus studievertraging bij Psychologie. "Je leert hoe je jezelf discipline kunt aanleren en hoe je een studieplan moet opstellen. Ik doe dit om te voorkomen dat ik het weer niet ga halen." Sandrine hoort bij de steeds groter wordende groep studenten die met wil lenen omdat de studieschuld door de hoge rente snel oploopt. "Ik heb nooit een lening willen afsluiten. Ik wilde later geen last hebben van een schuld die ik nog moet terugbetalen, maar ja, nu zit ik met die zesduizend gulden studieschuld." Uit een onderzoek van het Economisch Instituut Tilburg m opdracht van minister Ritzen blijkt dat in 1991 40 procent van de studenten een lenmg had. In 1995 was dat nog maar 12 procent. Dat staat met los van de maatregel die in 1992 werd ingevoerd dat de rente ingaat op het moment dat de lening wordt afgesloten en met meer op het tijdstip van afstuderen.

Hobby "Ik heb gewoon te veel dingen naast mijn studie gedaan", zegt Christy Cremers. Ze komt er openlijk voor uit dat de studie met haar eerste prioriteit was vorig jaar. Door vele nevenactiviteiten haalde ze slechts zes studiepunten. "Ik kom uit Limburg en kende hier niemand. Ik vind het belangrijk dat ik me lekker voel m Amsterdam en heb daarom veel tijd gestoken in het leggen van nieuwe contacten." Naast haar bijbaan van acht uur in de week bij het GAK is Christy voorzitter van de commissie die het Havelaarcafé op de psychologiefaculteit nmt. Ook besteedt ze veel aandacht aan haar hobby: fotografie. "Het is belangrijk om je horizon te verbreden. Ik wil nog een vak bij Italiaans doen en een tijdje naar het buitenland. Als dat niet meer kan, dan mis je al die dingen die belangrijk zijn voor je algemene vorming." Christy ontvangt een uitwonende beurs van 425 gulden en een ouderlij-

ke bijdrage van dnehonderd gulden. Daarnaast verdient ze vierhonderd tot 450 gulden bij. "Ik spaar al een tijdje vijftig tot honderd gulden per maand voor mijn reis naar het buitenland. Maar ik vrees dat ik dat geld nu aan mijn studieschuld van zesduizend gulden moet besteden." Dit jaar gaat Chnsty het anders aanpakken met haar studie, al blijft ze erbij dat het voor een student belangrijk IS zich ook op andere gebieden te ontplooien. "Ik ga nu veel minder uit en moet me meer op de studie nchten. Mijn vnenden maken nu afspraken met me om te studeren en ze zeggen: 'Ik zie je vanavond m de bibliotheek', m plaats van m de kroeg." Van de studenten uit de mentorgroep waar Chnsty en Rudy vong jaar samen in zaten, is de helft afgehaakt. Ze zagen het niet meer zitten vanwege de smdieschuld m relatie tot wat de studie ze gaat opleveren. "Men vraagt mij ook wel: Waarom ben je niet gestopt met de studie?", vertelt Christy. "Ook via de faculteit kreeg ik tot twee keer toe een bnef waar m stond dat ik beter kon stoppen. Maar het IS toch te gek dat op zo'n manier alleen studenten met rijke ouders kunnen studeren!" BIJ alle drie de studenten is een soort fatalistische houding te bespeuren, vindt Sandnne. "Je legt je maar snel bij die regels neer." Rudy: "De regelgeving verandert constant. Ik ga me er niet meer druk om maken. Als ze geld van me willen, gaan ze hun gang maar. Ik kan er toch niets aan doen. Het is een ontmoedigmgsbeleid. Ik zie mensen om me heen afvallen. Zij hebben wel de ambitie om te leren, maar met hun omstandigheden wordt geen rekening gehouden. Maar al moet ik ervoor door de modder kruipen, ik wil deze studie afinaken." Dan tovert Rudy een cynisch lachje op zijn gezicht: "Als Ritzen later bij mij in de praktijk komt, betaalt hij wel het dubbele!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen