Ad Valvas 1996-1997 - pagina 628

AD VALVAS 12 JUNI 1997

PAGINA 6

In Japanse films regent het vaker dan in Japan Japans Filmfestival op Uilenstede

verhaal horen. Hij blijkt even onbetrouwbaar als de anderen. Geesten zijn ook maar mensen. In Ugetsu Monogatari komt een van de mannen na jarenlange omzwervingen weer thuis. Zijn vrouw is overleden, maar bezoekt hem 's nachts om hem te vergeven. Een even spookachtig als troostrijk slot van een prachtige film. De Duitse regisseur Rainer Werner Fassbinder zei ooit via de regisseur van deze film meer van vrouwen begrepen te hebben dan uit eigen ervaringen. Naast de klassiekers worden op het festival vijf recente films vertoond. Als voorpremière draait Kids Return, die pas in augustus officieel in roulatie

Van 19 tot en met 24 juni vindt in Amstelveen de Japanweek plaats. Als onderdeel van deze week organiseren het Cultuurcentrum VU en het Filmhuis Uilenstede een festival met Japanse films. Op het programma staan klassiekers van Akira Kurosawa en Yasujiro Ozu, maar ook een voorpremière van 'Kids Return', de meest recente film van Kitano Takeshi. Dick Roodenburg

Japanners vormen de grootste groep allochtonen in Amstelveen. Met z'n zestienhonderden zijn zij tevens de grootste Japanse gemeenschap binnen Nederland. Dat hoge aantal hangt samen met de aanwezigheid van multinationals als Brother, Canon, Yakult, Mitsubishi, Nissan en Sony in Amstelveen en omgeving. Dankzij die bedrijven en met de steun van Nederlandse sponsors is de Stichting Japanweek Amstelveen erin geslaagd een afwisselend programma samen te stellen. De activiteiten variëren van theeceremonies tot de Europese kampioenschappen Go en van een expositie van de Japanse beeldhouwer Tajiri tot een seminar over Japanse geneeswijzen. Een demonstratie sumo-worstelen kon helaas niet doorgaan: de zwaargewichten naar Nederland halen zou een miljoen gulden hebben gekost per persoon. Films zijn gelukkig gemakkelijker te vervoeren. Het Nederlands Filmmuseum beschikt over een collectie van tientallen klassiekers uit de geschiedenis van de Japanse cinema. Vijf daarvan zijn tijdens de Japanweek in Filmhuis Uilenstede te zien. Het festival begint op donderdagavond 19 juni met Rashomon van Aldra Kurosawa uit 1950, de film die de ogen van het westerse publiek oostwaarts opende. Verder draaien tot en met zondag 22 juni achtereenvolgens Ombaba (Kaneto Shindo, 1964), een rauwe vertelling over twee vrouwen die in hun levensonderhoud voorzien door mannen in een val te lokken en te beroven, Tokyo Story (Yasujiro Ozu, 1953), een subtiel portret van de na-oorlogse Japanse

Scène uit Rashomon.

familieverhoudingen, Ugetsu Monogatan (Kenji Mizoguchi, 1953), een verhaal over twee echtparen van wie de maimen hun vrouwen verlaten om hun ambities na te jagen, en Harakiri (Masaki Kobayashi, 1962), een fraai gestileerde kritiek op de in de ogen van de regisseur zinloze rituelen en autoritaire structuren in het oude Japan. De vijf films kunnen zonder overdrijving gerekend worden tot de hoogtepunten van de internationale filmkunst. Met Rashomon won Kurosawa in 1951 de Gouden Palm op het festival te Cannes, maar al eerder maakten

hij en regisseurs als Ozu en Mizoguchi meesterwerken die pas later in het Westen ontdekt zijn. Japanse films vallen vooral op door hun visuele pracht en net als in de Japanse literatuur speelt de natuur een belangrijke rol. Ugetsu Monogatari betekent vrij vertaald 'vertellingen van de regen en de maan'. Emoties worden in Japanse films vaak verbeeld via de natuur, waarbij regen uiteraard voor verdriet staat. In Japanse films regent het dan ook vaker dan in Japan zelf. Tegenover de schoonheid van natuur en architectuur staat het menselijk tekort. De personages in Japanse films is -

met hun humor, hebzucht, wensdromen en overlevingsdrang - niets menselijks vreemd en daarom kun je je, ook als westers kijker, gemakkelijk in hen verplaatsen. Die menselijkheid strekt zich, getuige Rashomon en Ugetsu Monogatari, uit tot na de dood. In Rashomon worden een jonge samoerai en zijn bruid overvallen door een bandiet. Die vermoordt de samoerai en verkracht de bruid. De zaak lijkt duidelijk, ware het niet dat de betrokkenen elk hun eigen visie op het verloop van de gebeurtenissen hebben. Via een medium laat ook de geest van de overledene zijn

gaat. Kitano Takeshi geldt als de duizendpoot van de Japanse film, naast regisseur is hij ook acteur. Hij speelde onder meer met David Bowie in Merry Christmas Mr. Lawrence, die tijdens het festival te zien is in het videoprogramma East meets West, waarin ook Mishima van Paul Schrader zit. In Kids Return keren een bokser en een yakuza terug naar de school waar zij enkele jaren eerder hun medeleerlingen terroriseerden. De film vertelt wat in de tussentijd met hen is gebeurd. Verder draait onder meer Black Rain van Shohei Imamura. Voor zijn laatstefilmDe Aal kreeg Imamura vorige maand in Cannes een Gouden Palm. Veel critici vonden dat hij die tweede Palm - hij won er ook een met De Ballade van Narayama (1983) - al in 1990 verdiend had voor Black Rain, een bijzonder mooie film over de sluipende nawerking van de atoombom op Hiroshima: de stralingsziekte waar mensen nog dagelijks aan sterven. Eigenlijk zou Imamura, de schakel tussen de klassieke en de huidige generatie, voor elke film een Palm moeten krijgen. Japans RImfestival 19 t/m 22 juni in Rlmhuis Uilenstede, Uilenstede 396, Amstelveen. Info: 020 4445100.

'Wij zijn de computermannen' De prestatienorm maakt het er niet eenvoudiger op om tijd te vinden voor bestuursfuncties naast de studie. Hoe slagen studentbestuurders erin om bestuurswerk en studie te combineren en waar doen ze al die moeite voor? Deze week: Bajoesoe Muntslag (23). Hij is vierdejaars bedrijfswiskunde informatica en rechten en bestuurslid informatietechnologie bij Stichting Student en Praktijk (STEP). Christiaan de Kiefte

In de maanden mei en juni organiseert de Stichting Student en Praktijk (STEP) de voorjaarcyclus Business.

Bijna afgestudeerde studenten bezoeken zo'n twintig bedrijven om zich te oriënteren op hun loopbaan, vertelt Bajoesoe Mimtslag (23). Hij is vierdejaars bednjfswiskunde informatica (BWI) en rechten en werkt als bestuurslid informatietechnologie (ir) bij STEP, een landelijke stichting die op de vu gevestigd is en studenten voorlichting geeft over loopbaanmogelijkheden binnen bednjven en kantoren. Ze ncht zich vooral op studenten economie, bedrijfskunde, rechten en informatietechnologie. "We richten ons op de grootste groep studenten omdat we niet genoeg mensen hebben om alle studenten in Nederland te benaderen", verklaart Bajoesoe. Inschrijving staat wel open voor alle studenten. Maar bijvoorbeeld natuurkundigen moeten niet rekenen op een springplank naar een op maat gesneden baan. "Wij organiseren drie soorten cycli van In-house-dagtn voor verschillende bedrijfstakken", vervolgt hij. Met het organiseren van dit soort dagen bij de bedrijven zelf, beoogt STEP studenten

dagen en begeleidde de deelnemende studenten. "Ik kreeg een goed beeld van de bedrijven die ik bezocht. Al waren het niet de adressen waar ik zelf als rr'er zou solliciteren." In zijn STEP-werk leert Bajoesoe veel. "Je werkt zeer intensief samen met je STEP-bestuursleden, intensiever dan je met werkgroepgenoten zou doen." Netwerken leert hij er ook van: "Ik treed op als contactpersoon en onderhoud relaties met de hoofden van de afdelingen personeelzaken. Als je gaat solliciteren, kan dat een voordeel zijn. Bajoesoe vindt dat het STEP-werk best beloond mag worden. "Voor dingen die voor algemeen nut zijn moet de imiversiteit geld beschikbaar stellen, of compensatie in studietijd." Ruw geschat besteedt hij vijftien uur

Bajoesoe Muntslag, bestuurslid bij STEP: 'Bij de borrel wordt het pas echt gezellig.'

BEST

Bram de Hollander

in contact te brengen met potentiële werkgevers. Vooral begrippen als 'sfeer' en 'bedrijfscultuur' blijken belangrijk te zijn. "Als je een bedrijf hier op de universiteit een presentatie laat houden, krijg je geen goed beeld van de omgeving waarin je later komt te werken", legt Bajoesoe uit. Een Inhouse-dag bestaat uit een informatief deel, een actief gedeelte waarin de deelnemers een case study moeten oplossen en presenteren en een informeel gedeelte, dat vaak een lunch, diner of borrel inhoudt. Tijdens deze programmaonderdelen kunnen bedrijven en studenten vrijblijvend met elkaar kennismaken. Bajoesoe: "Er mag met de indruk bestaan dat het een sollicitatie of een assessment is.

waar je rondloopt om jezelf te profileren." Toch begint ook een In-housedag vaak niet spontaan, met nerveuze studenten die op hun paasbest rondstappen. "Bij de borrel wordt het pas echt gezellig", vindt Bajoesoe. Dat studenten interesse hebben om met potentiële werkgevers kennis te maken lijkt voor de hand te liggen, maar welke waarde hecht een bedrijf aan een In-house-dag} Bajoesoe: "Met de economie gaat het steeds beter, dus de vraag naar werknemers neemt toe. Bedrijven willen vooral bij de goede studenten in the picture komen. Want bij onbekende bedrijven solliciteert een student niet." Een In-housedag verzekert de deelnemende bedrijven van naamsbekendheid door ver-

melding in brochures, maar vooral bij die geselecteerde groep van 25 studenten die op visite komt. "Deze studenten gaan na zo'n dag vaak ook bij dat bedrijf solliciteren", zegt Bajoesoe, die sinds drie maanden bij STEP werkt, vooral om zich te oriënteren op de arbeidsmarkt. "Elk bestuurslid kan wat van zijn studie kwijt in het STEP-werk", vertelt Bajoesoe. "De juristen stellen bijvoorbeeld contracten op met de drukkerij. De rr'ers zoals ik zijn de computermannen en zetten de Internetpagina's op." Als bestuurslid rr houdt Bajoesoe bovendien contact met bedrijven in de informatietechnologie. Bajoesoe was als vertegenwoordiger van STEP in

mei aanwezig bij enkele In-house-

per week aan zijn werk voor STEP. Hij is ook nog lid van de Utrechtse gezelligheidsvereniging Unitas, waar hij smds vorig jaar het verenigingsblad samenstelt. Daar besteedt hij één weekend per zes weken aan. Bajoesoe kan studies en werk goed combineren, vindt hij. "Dat geldt voor iedereen die bij STEP werkt. Als het niet goed met je studie gaat, heb je hier de tijd niet voor." Hij verwacht dat studenten door de prestatiebeurs afgeschrikt worden en dat STEP steeds moeilijker aan bestuursleden zal komen. En dat terwijl het zo'n goede tijdsinvestering is. "We komen veel mensen tegen die via STEP aan een baan zijn gekomen. Nee, we houden geen aantallen bij, want het zijn er al zo veel."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen