Ad Valvas 1996-1997 - pagina 550

PAGINA 1 6

AD VALVAS 1 MEI 1 9 9 7

tiSSp:

i f

r.r^^

Uilenwiettrofee

Fausto de Oliviera IVIarreiros: 'Ik ben pas geslaagd als ik naar de Olympische Spelen mag.'

Bram de Hollander

'Slagen kun je op meerdere vlakken' De VU brengt niet de minsten der aarde voort. Ad Valvas maakt een rondgang langs beroemdheden die ooit geschoold werden aan de Vrije Universiteit. Deze week: Fausto de Oliviera IVIarreiros. Hij werd twee maal Nederlands kampioen marathonschaatsen en behaalde de tiende plaats tijdens de laatste Elfstedentocht. Marianne Hoek van Dijke "Ik heb nog zóveel pijlen op mijn boog, slagen kun je op meerdere vlakken", begint Fausto de Marreiros (30). De Haarlemmer heeft er inmiddels een succesvolle carrière als marathonschaatser op zitten en "snuffelt" nu wat aan het lange-baanschaatsen. "Tot nu toe gaat alles goed. In het schaatsen maak ik alles mee wat ik mee wU maken. Maar ik ben pas geslaagd als ik naar de Olympische Spe-

Geslaagd len mag. Dat is een droom van me en ik zal het mezelf nooit vergeven als ik niet probeer die waar te maken." Hij zal daarbij trouwens niet uitkomen voor Nederland, maar voor Portugal, het land waar zijn vader vandaan komt. Bij zijn voorbereiding wordt hij op dit moment onder anderen begeleid door Arie Koops, bewegingswetenschapper van de vu. Een vakgenoot, want De Marreiros heeft die studie van 1986 tot 1995 ook gevolgd. T o e n hij in 1986 uitgeloot werd voor geneeskunde, besloot hij om de 'alternatieve route' via bewegingswetenschappen te gaan doen. "Ik wilde mensen begeleiden bij het verbeteren van hun manier van bewegen via sport. Door mijn studie heb ik geleerd om bewegen breder te zien. Een huisvrouw moet zich ook goed kunnen bewegen. En als je bijvoorbeeld geen trappen meer kunt lopen is dat heel lastig. Ook kan ik nu meer dan alleen mensen meten en begeleiden. Ik weet ook hoe je een project opzet, de organisatie er omheen opbouwt." In zijn eigen sportieve carrière heeft zijn kennis hem vooral geholpen toen hij een paar jaar geleden na een ernstige blessure eigenlijk weer helemaal opnieuw moest leren schaatsen. "Door mijn studie besefte ik dat het mogelijk was om door training en aanpassmg een nieuwe manier te vmden."

Ook als bewegmgswetenschapper is De Marreiros vast van plan om te slagen. N a z'n afstuderen werd hij gevraagd om een groepsrevalidatietherapie op te zetten. Dat loopt inmiddels zo goed dat een ziekenfonds er geld voor vnj heeft gemaakt. De volgende stap is erkenning door de Verenigmg van Fysiotherapeuten. "Ik ben begonnen met het ontwikkelen van het programma. N u ben ik meer sturend bezig. Als het definitief vorm krijgt vmd ik mezelf ook beroepsmatig geslaagd." Maar het komende jaar wil hij zich nog niet te veel aan een baan binden om te kunnen trainen voor de Olympische Spelen. Dus zitten zijn dagen op dit moment van 's ochtends 8.00 uur tot 's avonds 22.00 uur vol met al z'n projectjes. Naast het opzetten van de therapie geeft hij fitness en sportmassagecursussen. En hij doet de admimstratie van de fysiotherapiepraktijk van z'n vriendin. De Marreiros is pas in de loop van zijn studie topsportaspiraties gaan koesteren. "Toen ik net m ' n vwo-diploma had gehaald, wilde ik vooral zo goed mogelijk schaatsen. T o e n mijn kleine broertje, die gelijk met mij begonnen was met schaatsen, opeens sneller reed dan ik, ging me dat te ver. Na een half jaar trainen had ik hem weer ingehaald. T o e n kwam de baanselectie in beeld en mijn volgende doel was de kernploeg." D e Marreiros trainde tijdens z'n studie m de winter 20 tot 25 uur per week en in de zomer 15 a 20 uur. Tentamens halen deed hij tijdens de herkansingen in de zomer, want dan had hij zelden een trainingskamp in het buitenland. Hij ontwikkelde een eigen methode van selectief studeren. "Ik probeerde zoveel mogelijk om consequent alle colleges te volgen. Daar pikte ik veel informatie op en hoorde ook wat belangrijk was om voor een tentamen te leren. Als ik mijn collegeaantekeningen nog een keer doorlas, kende ik het wel. En in de zomer zat ik veel op de vu om de boeken door te nemen." Zijn band met de vu is nooit heel sterk geweest. "Ik kwam hier om kennis te halen. Het had net zo goed in een andere stad kunnen zijn, maar hier hadden ze de studie die ik wilde

doen en de v u was het best bereikbaar." Doordat hij zo fanatiek sportte, kon hij zich bijna geen sociaal leven veroorloven. "Eén keer flink uitgaan betekende meteen twee, drie stappen terug in m ' n prestaties. Sport was mijn hobby en daar maakte ik ook mijn vrienden. D e mensen van de v u die ik nu nog zie zijn op één hand te tellen." En dat zijn dan ook nog mensen die hij bij hardloopwedstrijden heeft leren kennen. Ook in de wereld van het marathonschaatsen was hij een vreemde eend m de bijt. "Als ik een enorme bos haar zou hebben gehad en met een brilletje de hele tijd een beetje schichtig achter de computer had gezeten, was het wel anders geweest. N u deed ik gewoon mee maar dacht over sommige dingen wat meer na. En ik liet ze zweten. Anderen met meer techniek hadden 10 procent minder inspanning nodig om hetzelfde te presteren. Als ik hen dan toch voorbleef dwong dat wel respect

af. En ze konden ook gewoon gezellig met me kletsen." D e Marreiros is nooit door de vu gesponsord of gesteund in al die jaren. "Nee, ik heb daar ook nooit aan gedacht", zegt hij enigzins verbaasd. "Het liep zoals het liep. Ik reed natuurlijk al m gesponsorde ploegen, maar ik had misschien op een andere manier wel reclame kunnen maken. Het had me trouwens niets geleken om daarvoor een stukje studieplanning uit handen te moeten geven. Mijn studie is van mij!" Als er iets is dat hij kenmerkend voor zichzelf vindt, dan is het wel doorzettingsvermogen. "Ik ben individualistisch, koppig en hou niet van opgeven. Ik ga altijd eerst m ' n eigen weg en pas als ik een paar keer met m ' n kop tegen de muur gelopen ben kies ik de meest wijze weg. Het duurt soms wat langer, maar het resultaat is meestal positief."

Onlangs is weer gestreden om de titel Uilenwietkweker van het jaar, staat te lezen m Stnx, het blad van de bewonersvereniging op Uilenstede, een wijk waar veel vustudenten wonen. De opzet van het gebeuren was dit jaar iets anders dan voorgaande keren. Vroeger mocht de jury de producten meenemen en thuis testen. N u moest ter plekke geoordeeld worden. "Achter elkaar door roken en jureren", beschrijft het blad de procedure. Het duurde even voor alle kandidaten bij elkaar waren, maar na een half uurtje waren elf deskundigen aanwezig en kon het eerste trekje genomen worden. Enige discussie ontspon zich over de vraag of de oprukkende professionalisering van de kweek moest worden afgestraft met puntenaftrek, maar dit voorstel werd verworpen. Voorbeelden van de professionelere aanpak staan in het stuk vermeld. Al die studentkwekers zijn natuurlijk goed voor enige innovatie. Zo werd er gewerkt met gekruiste stekjes, in plaats van met zaad en ene Suus vnest zaden m om met de beste zaden van het voorgaande jaar verder te kweken. Rob en Edgar lopen de hele dag met de planten van balkon naar balkon te slepen om ze zoveel mogelijk zonlicht te laten krijgen. Maar Stan bakt ze helemaal bruin. Hij liet "tegen betaling van een astronomisch bedrag" Janet een plant kweken. Ook ex-gebruiker Jurgen ging commercieel. Hij kweekte een plant met de belofte de oogst onder z'n vriendjes uit te delen, maar zwichtte toen een gefortuneerde Uilenstedenaar geld bood. Uitemdelijk kwam ecokweker Eddy als beste uit de rook naar voren en mocht een zilveren antennepijp als wisseltrofee mee naar huis nemen.

SONNET Cl

Theodor Holman

Kameraad Bouterse 'Desi Bouterse: Adviseur van Staat.' Surinaamse leiders - het moet gezegd zijn dus zelf niet in staat om krom en recht te onderscheiden, dus moet kameraad Bouterse vertellen wat goed voor hen is. Desi: van enkele moorden verdacht, van drugshandel, van groot misbruik van macht. Weet veel, heeft menig onderwereldkennis. Maar is dit niet de schuld van Nederland? We laten Suriname toch verrotten? Honger, armoede, kinderen in krotten. Getuigt het niet van een zeker verstand: Laat daar een moordende dealer regeren, dat zal Nederland uiteindelijk leren.

BLADLUIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen