Ad Valvas 1996-1997 - pagina 100

AD VALVAS 3 OKTOBER 1996

PAGINA 6

Zigeunermuziek op Zwervend Podium De mannen van Kolosvar treden op in wis- en natuurkundegebouw Sinds het vaste podium bij de mensa officieel opgeheven is, leiden de optredens van het Cultureel Centrum op de VU een zwervend bestaan. De programmering van zigeunermuziek is daarom niet vergezocht. Op dinsdag 15 oktober staan in het wisen natuurkundegebouw rond lunchtijd De mannen van Kolosvar op de planken.

Dick Roodenburg

In mei verzorgde Braziliaanse groep Berimbao de Ouro het acrobatische einde van vijf jaar culturele optredens op het zogeheten Standwerkpodium. Dit podium bij de ingang van de mensa m het Hoofdgebouw van de vu zou afgelopen zomer namelijk plaats maken voor een uitzendbureau. Zelfs de minder oplettende voorbijganger moet gemerkt hebben dat de plannen blijkbaar wat uitgesteld zijn, maar daar gaat de gebouwendienst over. Het Cultureel Centrum vu (ACC) ging op zoek naar geschikte plekken elders op de campus. Het gegeven van een steeds wisselende locatie bracht organisator Gert de Jager op het idee om - onder de noemer Zwervend Podium - zigeunermuziek te programmeren. Vorige maand deed het ACC de medische faculteit aan. Ondanks enig bureaucratisch geharrewar - mochten ze nu alleen buiten of toch in het restaurant spelen - was het muziekoptreden van het trio Solo Tres redelijk succesvol. Deze maand slaat het ACC zijn podium op in de hal van het wis- en natuurkundegebouw. Op dinsdagmiddag 15 oktober van half een tot half twee speelt daar het zigeunerorkest De mannen van Kolosvar. Kolosvar is de hoofdstad van het in Roemenië gelegen Transsylvanié. De mannen van Kolosvar brengen de traditionele zigeunermuziek zoals die in de bergen en op het platteland van Transsylvanié tijdens bruiloften en begrafenissen gehoord kan worden.

De mannen van Kolosvar

Groepslid Maurits de Lange omschrijft de muziek als een rauwe, uitgeklede variant van wat het publiek van bijvoorbeeld het Rosenberg trio of het orkest van Tata Mirando kent: "De altviool en de contrabas verzorgen het ritme en daar gaat de viool met grillige melodieën en trillmkjes overheen. In die zin is de muziek vrij

Cultuur eenvormig van klank: de functies van de instrumenten liggen vast. De bas zal bijvoorbeeld nooit eens een loopje nemen en hetzelfde geldt voor de altviool. De variatie zit vooral in de verschillende ritmes." Volgens De Lange maken De mannen van Kolosvar geen muziek om speciaal naar te luisteren: "Het is meer achtergrondmuziek." De groep ontdekte de muziek uit Transsylvanié min of meer bij toeval, aldus De Lange. "Onze eerste violist

heeft een klassieke opleiding en kwam eens een plaat tegen uit dat gebied. Hij raakte er meteen aan verslingerd. Dan ga je verder zoeken en kom je mensen tegen die er meer van af weten. Zo gaat dat. We zijn ook in Roemenie geweest. Daar hebben we met zigeuners samengespeeld en vooral veel geluisterd." De bezetting van De mannen van Kolosvar bestaat normaal uit twee violen, een altviool en een contrabas. De altviool IS omgebouwd tot een traditionele bratsch, een dnesnang instrument met een platte kam, waarop akkoorden gespeeld kunnen worden. Ook de contrabas is driesnarig. Op de vu komen echter maar drie mannen, omdat contrabassist Maurits de Lange volgende week op huwelijksreis gaat. "De eerste violist neemt het van mij over. Hij speelt uitstekend contrabas."

Scène uit 'Clueless': Jane Austen anno nu

VIJF JAAR L A T E R Destijds vertelden vijf nieuwe eerstejaars in Ad Valvas over hun verwachtingen en aspiraties. We zijn nu vijf jaar verder. Hoe is het hen vergaan in het vijfde jaar van hun studie en wat moet er van ze terechtkomen? Deze week: natuurkundestudent Steven de Graaff (23).

'Ik ga geen zes maanden naar Spanje voor onderzoek alleen' Peter Boerman

Steven de Graaff heeft deze zomer Amsterdam verruild voor de Spaanse hoofdstad Madrid. Hij hoopt er het komende halfjaar zijn afstudeeronderzoek te kunnen afronden en tegelijk vloeiend Spaans te leren. "Het klinkt natuurlijk nogal jongensboekachtig, maar ik denk wel dat ik hierheen ben gegaan voor het avontuur." De Graaff begon vijf jaar geleden aan de vu in de veronderstelling zich aan de 'echte', exacte wetenschap te gaan wijden. Later verruimde hij zijn blik: hij koos voor de theoretische natuurkunde, die wat dieper gaat dan sommen maken en proefjes doen, werd bestuurslid bij het vu-Corps en begon zich voor filosofie te interesseren. Afgelopen jaar keerde hij terug naar de meer exacte kant van zijn vak, deels uit pragmatische overwegingen. "Het was zo'n beetje de enige manier om naar het buitenland te komen. Maar het onderzoek dat ik ga doen op het gebied van de atoomfysica, ligt wel in mijn interessegebied, hoor".

zegt hij bijna verontschuldigend. Nu zit de laatstejaars student in Madnd, waar hij net een kamertje midden in het centrum heeft betrokken. "Een prachtige plek", vertelt hij over de telefoon. "Wat kamers betreft heb je hier vrij veel aanbod. Je moet alleen mazzel hebben dat je niet te ver uit het centrum zit." Een maand geleden zat De Graaff nog in Leon, een stad in het noorden van Spanje. Daar probeerde hij de eerste beginselen van de taal onder de knie te krijgen. Dat komt hem nu goed van pas. "Madrid is een hectische stad, net zoiets als Amsterdam, maar heel anders dan Leon. De mensen hier zijn wel behulpzaam, maar alleen omdat ze denken dat je geld hebt. Dan is het wel handig om de taal een beetje te kennen. Ze denken nogal eens dat je dom bent en dat ze alles kunnen maken. Maar nu ik de taal spreek, houden ze zich wel in. Toch een Hollander, hè. Altijd op de centen." Aan de natuurkundefaculteit waar De Graaff aan de slag gaat, studeren weinig buitenlandse studenten. Omdat hij onderzoek doet en geen colleges volgt.

Steven de Graaff, op weg naar Spanje: 'Ik wil een nieuwe Impuls krijgen om hard te werken.'

verwacht hij er sowieso niet veel tegen te komen. Dat betekent dat hij erg op zichzelf is aangewezen voor z'n sociale contacten. "Ik ga hier natuurlijk geen

zes maanden heen om alleen onderzoek te doen. Dan had ik net zo goed thuis kunnen blijven. Ik ben hier ook echt met het doel de taal en wat van

Jane Austen in Filmliuis Uilenstede De Engelse schrijfster Jane Austen (1775-1817) geldt als een van de grondleggers van de moderne roman. De subtiele manier waarop ze haar personages tekent en daarmee een ironisch beeld schetst van .de maatschappij waarm ze leefde en de positie van de vrouw daarin, hebben de tand des tijds ruimschoots doorstaan. Sinds een jaar kan zelfs gesproken worden van een ware Austen-hausse, getuige de vele verfilmingen van haar werk. Van haar bekendste roman Pnde Prejudice is een televisieserie gemaakt die momenteel wordt uitgezonden. Persuasion en Sense Sensibility draaiden onlangs in de bioscoop en Emma komt binnenkort uit. In Filmhuis Uilenstede zijn deze maand drie recente Austen-films te zien: op 10 oktober Persuasion van Roger Michell (Engeland, 1995), op 24 oktober Clueless van Amy Heckerling (vs, 1995) en op 31 oktober en 1 november Sense Sensibility van Ang Lee (Engeland, 1995). Persuasion en Sense Sensibility zijn fraai vormgegeven en uitstekend geacteerde kostuumdrama's die zich in Austens tijd afspelen. In haar film Clueless verplaatste regisseuse Heckerling de handelingen van de roman Emma naar het Beverly Hills van deze tijd, waarmee de actualiteit van Austen nog eens wordt onderstreept. De filmvoorstellingen beginnen om 20.00 uur, toegang ƒ 8,50. Voor meer informatie, tel. 4445100. (DR)

de cultuur te leren. Ik besef best dat dat niet altijd makkelijk zal zijn. In Leon keken ze nog op van een lange, blonde snaak van 1,93 meter. Hier is het allemaal wat anoniemer. Dat betekent dat ik wat meer energie in het ontwikkelen van mijn netwerken zal moeten steken." De Graaffs vijfde studiejaar, het laatste voor zijn afstuderen, is volgens eigen zeggen prima verlopen. De natuurkundige in spe heeft alle studiepunten die hem nog restten gehaald en hoeft nu alleen nog maar zijn scriptie m te leveren. "Dat ik wist dat ik naar het buitenland zou gaan, heeft me enorm gemotiveerd. Om de laatste vakken te halen, ben ik vrij gestrest geweest, maar de reis die ik in het vooruitzicht had was een prima stimulans om door te zetten." Wat er na het afstuderen gaat gebeuren, is hem nog steeds een raadsel. Hij durft zelfs nog niet te zeggen of hij wel weer terug naar Nederland wil. "Ik moet er m'n bul ophalen, maar verder heb ik geen idee hoe het loopt. Daarvoor zit ik hier. Ik hoop dat ik het komende halfjaar meer duidelijkheid krijg over wat ik wil." Toen De Graaff nog voorzitter van een dispuut bij het vu-Corps was, wist hij dat beter. Als hij klaar was, wilde hij een leidinggevende functie. Nu zijn z'n eisen minder hoog. "Ik denk dat ik leidinggeven nog steeds wel interessant vind. Maar ik hoef niet per se in zo'n positie te beginnen. Ik wil er uiteindelijk wel in groeien, maar hoe lang dat duurt maakt me niet zoveel uit." Ook zijn uitspraak van een jaar geleden dat hij naar het buitenland wilde om te kijken of hij wel echt op eigen benen kon staan, relativeert hij nu. "Ik geloof best dat ik voor mezelf kan zorgen. Ik hoef mezelf niets te bewijzen. Het gaat me er nu om een nieuwe taal te leren, een nieuwe uitdaging te krijgen. Een nieuwe impuls om hard te werken."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen