Ad Valvas 1996-1997 - pagina 279

9C

]AD VAi.VAS 19 DECEMBER 1996

PAGINA 9

ERSONEELSKATERN VU-personeel gaat plat voor Lenette van Dongen om zich verspreiden over de nog schaarse vrije stoelen her en der in de zaal. Opvallend was met name het grote aantal vrouwen en jongeren dat op de show was afgekomen. Het wetenschappelijk personeel van de vu blonk net als voorgaande jaren uit in afwezigheid. Lenette van Dongen leek het niet te deren. De cabaretière, ondersteund door de voormalige ACC-docent Martijn Breebaart, wekte zelfs nogal eens De voorgaande twee edities van het de indruk te denken dat ze het tegen herfstfeest bestonden uit een diner met studenten had. Voor de pauze was 'de optredens van verschillende artiesten. man' haar lijdend voorwerp. De Om verschillende redenen, waaronder manier waarop Van Dongen seks een dalende belangstelling in het laat- bespreekbaar probeert te maken, wekt ste )aar, stapte organisator De Jager dit in omgevmgen als de vu doorgaans laarvan die formule af. "Zelf had ik het geschokte reacties op, maar in dit geval f gevoel dat het tijd was voor iets anders. had ze over het algemeen de lachers op En uit een heel klein onderzoekje dat haar hand. Een hoofdrol was er voor we gedaan hebben, bleek dat cabaret Dirk-Jan Coehoom, medewerker van het transferpunt bij Voorlichting en wel eens zou kunnen scoren." Dat bleek geen woord te veel gezegd. Externe Betrekkingen. Hij werd van de De voorstelling van rising star Lenette eerste rij geplukt om samen met Van van Dongen stond 3 december pas om Dongen een standje voor te doen uit kwart over acht gepland, maar ruim een Chinees seksboekje uit de "zoekjevoor achten zat de aula van de vu al zelfboekjeshoek". afgeladen vol. De groepen die daarna "Dit is al de derde keer dat me zoiets nog kwamen, zagen zich genoodzaakt overkomt", vertelt Coehoom na

Het herfstfeest van de v u is dit jaar een groot succes geworden. O p de .voorstelling van cabaretière L e i nette van Dongen kwamen bijna |750 mensen af. Reden om zeker 4 nog een jaartje vast te houden aan deze formule, aldus organisator drs. Gert de Jager van het eveneJ mentenbureau van het ACC, het I cultureel centrum van de v u .

afloop. "Het is ook het risico van de eerste rij, dat weet ik, maar pas zat ik in Dronten op de derde rij en toen werd ik ook gevraagd." Coehoom toonde zich een gewillig slachtoffer, en ook z'n vrouw, die was meegekomen naar de voorstelling, kon er de lol wel van inzien. De reacties die hij na afloop van anderen kreeg, waren niet eenduidig positief. "Die varieerden van: 'Goh, dat je dat durft' tot: 'Dat had je nooit moeten doen', en: 'Je hebt er zeker de hele nacht een natte droom aan overgehouden'", aldus Coehoom. "Het is we! grappig: m het voorlichtingsfilmpje voor de wetenschaps- en techniekweek hebben we seks angstvallig proberen te vermijden, maar bij zo'n Lenette van Dongen kan het opeens wel." Coehoom is niet bang geworden om nog eens om op de eerste nj te gaan zitten. "Nee hoor, ik heb Lenette zelfs nog een briefje geschreven om te zeggen dat ik het zo leuk heb gevonden. Met een grifïioentje erbij natuurlijk, als aandenken aan de vu." Enige smet op het herfstfeest was voor Coehoorn de "armetierige" drankvoorziening in de pauze. Al vnj snel was het bier op, waarna er ook

geen spa rood genoeg bleek te zijn. Ook dat er na afloop van de voorstelImg, die na de pauze overigens beduidend aan diepgang won, niets georganiseerd was om na te keuvelen, was hem een doom in het oog. "Het concept van de vorige herfstfeesten, aan tafel zitten met onbekenden, is inderdaad losgelaten", erkent organisator De Jager. Het huidige herfstfeest is vrij anoniem. Maar daar wordt volgend jaar volgens hem mogelijk iets aan gedaan. Wordt het feest dan ook eens eerder georganiseerd of komt de naam 'herfstfeest' te vervallen? Begin december heeft toch niemand meer een 'herfstgevoel'? "Die term is de eerste keer bedacht toen het feest nog wat vroeger viel, eigenlijk meer als werktitel. Omdat we steeds willen aanhaken bij het vorige feest, hebben we die naam er maar ingehouden. Al erken ik dat het in december niet echt herfst meer is. Wanneer we het herfstfeest organiseren, is echter vooral afhankelijk van wanneer de aula vrij is, en natuurlijk van de agenda van de optredende artiest." (PB)

Aio's SCW krijgen vertrouwenspersoon De faculteit Sociaal-Culturele Wetenschappen stelt binnenkort speciaal voor aio's een vertrouwenspersoon aan. De promovendi van de faculteit moeten bij deze persoon onder meer terecht kunnen voor probletnen met de begeleiding. De wens een vertrouwenspersoon in te stellen leefde bmnen de faculteit-al langer Een half jaar geleden bracht de vaste commissie voor de wetenschap aan het bestuur een groot aantal adviezen uit om het facultaire onderzoek te verbeteren. De adviezen betroffen vooral de positie van de aio's. De instelling van een vertrouwenspersoon was daar één van. "Er liggen dus geen persoonlijke incidenten aan ten grondslag", aldus profdr. D.Th. Kuiper, decaan van de faculteit. "Het gaat er puur om betere faciliteiten voor onze promovendi te bewerkstelligen." Inmiddels is het faculteitsbestuur, na instemming van de faculteitsraad, erin geslaagd een persoon te vinden die de functie van vertrouwenspersoon op zich wil nemen. Het is universitair hoofddocent dr. Dick Kooiman, die zelf geen verantwoordelijkheid heeft voor aio's en daardoor volgens Kuiper voldoende onafhankelijk is om de situaue van de promovendi te kunnen beoordelen. De vertrouwenspersoon 7al m elk geval één keer per jaar met elke aio van de faculteit om de tafel gaan zitten. Drs. A. Post, voorzitter van het aiooverleg van de vu, juicht het initiatief van SCW toe. "Het is altijd goed als je bij iemand, met wie je niet in een afhankelijkheidsrelatie staat, kunt zeggen wat je denkt." Helemaal nieuw lijkt het idee hem niet. Niet alleen heeft het aio-overleg een eigen vertrouwenspersoon, maar "er zijn ook meerdere faculteiten waar iets dergelijks gebeurt. BIJ mijn faculteit. Bewegingswetenschappen, is dat bijvoorbeeld de secretans. Zo iemand heeft geen belang bij de wetenschappelijke productie, maar een buitenstaander is hij ook met. Zo iemand is moeilijk te vinden." (PB)

Het personeelskatern verschijnt maandelijks als bijlage in Ad Valvas Redactie: Frank van Kolfschooten (hoofdredacteur, tel. 4445632), Peter Boerman (tekst, tel 4445631), Jeroen Zonneveld (tekst Ondernemingsraad), Ben Koster (vormgeving, tel, 4445633), Harmke van Rossen, (redactie-assistent, tel. 4445630) Redactiecommissie: Jeike Biewenga (Ondernemingsraad), Janneke Eppinga (Ondernemingsraad), Jessy van Geloven (Personeelszaken), Jan Ham (Personeelszaken) Productie: Drukkerij Dijkman, Amsterdam Int.Standaard Serie Nummer: 0166-0098

Hendriekje Bosma wijst naar een prent van Kamagurka die de tekst bevat: 'Waarschuwing, deze pagina bevat Peter Wolters - AVC/VU echte kunst'.

Eigen Kamagurka's tentoongesteld in het Wis- en Natuurkundegebouw hangen sinds vorige week bij een van de koffiepunten op de eerste verdieping acht zeefdrukken van Kamagurka. De werken komen uit de eigen collectie van de vu. Ze zijn aangekocht nadat de Belgische kunstenaar precies een jaar geleden een expositie had in het Exposorium. "We kunnen meestal niet echt veel werk aankopen", aldus de beheerder van de kunst op de vu, Hendriekje Bosma. "Maar deze waren zo goedkoop dat we ze niet konden laten liggen."

De serie van acht is volgens Bosma voor geïnteresseerden bij de uitgever te verkrijgen. Bij het koffiepunt in de o-vleugel zijn ze opgehangen in het kader van de algehele opknapbeurt van het Wis- en Natuui^ kundegebouw. De gebruikers van het andere koffiepunt op de eerste verdieping willen zelf voor iets aan de muur zorgen. Wat precies is nog niet duidelijk. Bosma verzorgt binnenkort nog wel de kunst die in de hal van het Wis- en Natuurkundegebouw, tegenover het servicepunt, komt te hangen. (PB)

JAARGANG 4, NUMMER 4

Personeelsfonds matig gebruikt Vorig jaar hebben dertien medewerkers een beroep gedaan op het personeelsfonds. Zij vroegen in totaal zo'n vijftigduizend gulden. Dat is twee keer zoveel als in 1994, toen negen mensen tezamen 25 duizend gulden ontvingen. Desondanks baadt het fonds met ruim drie ton eigen vermogen in weelde, zo blijkt uit het jaarverslag over 1995. Het personeelsfonds is in 1970 opgezet om werknemers van de universiteit en hun verwanten in fmanciële nood, te ondersteunen met renteloze leningen of giften. Het fonds biedt m de meeste gevallen hulp aan mensen die moeten verhuizen, maar daar niet voor gespaard hebben of aan mensen die door een echtscheiding in financiële problemen raken. Ook mensen die voor grote uitgaven staan of buitenlanders die snel naar huis moeten vanwege familieomstandigheden kunnen bij het fonds voor wat extra geld terecht. Personeel dat van het fonds gebruik wil maken, kan bij de secretaris een aanvraag indienen, waarna het dagelijks besmur over de aanvraag beslist. Het overgrote deel van de aanvragen wordt gehonoreerd. Toch is het aantal beroepen dat op het fonds wordt gedaan de laatste jaren erg laag, zegt penningmeester A.F.N. Groot. "De behoefte is duidelijk minder geworden, al is het fonds van tijd tot tijd nog wel nodig." Aan de bekendheid van het fonds kan het niet liggen. In 1993 werd een folder verspreid onder het personeel, maar die leverde volgens Groot "met bepaald een hausse aan aanvragen op". Werden in de beginjaren zo'n dertig aanvragen per jaar gehonoreerd en begin jaren negentig nog ruim twintig, nu schommelt het aantal rond de tien. Ook dit jaar weer, voorspelt Groot. Er zit nu 325 duizend gulden in het fonds, achtduizend gulden meer dan een jaar geleden en vijftienduizend gulden meer dan emd 1993. Twee ton daarvan staat op een depositorekening. Maar net iets meer dan een ton is uitgeleend aan personeel. En dat terwijl de donateurs van het fonds maar een kwartje per maand hoeven te betalen. "Het is bepaald niet zo dat we hard op zoek moeten naar nieuwe deelnemers", zegt Groot met gevoel voor understatement. Ook aan acties om het gebruik van het fonds te stimuleren, denkt men voorlopig maar niet meer. "We hebben gemerkt dat dat toch niet zoveel uitmaakt. We gaan gewoon op de oude voet verder." (PB)

Tublicatie-eis discriminerend' D e eis van onderzoekschool ISED,

waarin ook de v u participeert, dat toekomstige leden ten minste vijf internationale publicaties in vijf jaar moeten kunnen laten zien, is discriminerend voor vrouwen en in strijd met de Wet Gelijke Behandeling. Dat heeft de Commissie Gelijke Behandeling gesteld na een klacht van een in deeltijd werkende vrouw uit Leiden die lid wilde worden van de onderzoekschool, maar vanwege de publicatie-eis werd geweigerd. Hoewel de uitspraak van de commissie met bindend is, kan zij verregaande consequenties hebben voor alle onderzoekscholen die werken met publicatie-eisen. In de erkende onderzoekschool ISED.

instituut voor de studie van opvoeding en ontwikkeling, participeert de vu samen met de universiteiten van Leiden, Nijmegen, Utrecht en Groningen. Om lid te mogen worden van de school wordt onder meer als wetenschappelijk criterium gesteld dat je "over de afgelopen vijf volle kalenderjaren als auteur of als co-auteur ten minste vijf internationale publicaties moet hebben uitgebracht in wetenschappelijke tijdschriften of boeken". De vrouw uit Leiden beklaagde zich erover dat hierbij geen rekening wordt gehouden met de omvang van de aanstelling en dat daardoor vrouwen minder kans zouden maken om voor lidmaatschap m aanmerking te komen. Dat blijkt volgens haar ook uit de cijfers. Van de onderzoekschool zijn veel minder vrouwen lid dan je op grond van de totale manvrouwverhouding bij het wetenschap-

pelijk personeel van de universiteit zou mogen verwachten. De Leidse universiteit, die de onderzoekschool tijdens een zitting over deze zaak verdedigde, verweerde zich door te stellen dat de publicatie-eis niet al te moeilijk te halen is, ook voor deeltijders, en dat hij objectief gerechtvaardigd is. Gemiddeld produceren de leden van de school in vijf jaar vijftien publicaties. De eis stimuleert volgens de universiteit bovendien dat er flmk wordt gepubliceerd over het onderzoeksgebied. De Commissie Gelijke Behandeling was door dit relaas echter niet overtuigd. Zij stelde dat de huidige publicatie-eis niet het juiste instrument is om kwaliteit in de school te waarborgen, omdat hij vrouwen indirect discrimineert. Mocht de school toch vast willen houden aan de eis, dan kan ze

daarbij beter het aantal jaren waann de publicaties geschreven moeten zijn, verrekenen met de omvang van de aanstelling van het aspirant-lid. Voor iemand die halve dagen werkt, kan de school dan bijvoorbeeld beter vijf publicaties in tien jaar eisen. M. Hodes, secretaris van de emancipatiecommissie van de vu, is blij met deze uitspraak. "De uitspraak kan ook voor de vu grote gevolgen hebben, omdat volgens de commissie nu bij alle publicatie-eisen rekening gehouden moet worden met deeltijders." De emancipatiecommissie werkt momenteel aan een notitie over de eisen die gesteld mogen worden aan leden van onderzoekscholen. (PB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen