Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 344

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 344

8 minuten leestijd

AD VALVAS 30 JANUARI 1997

PAGINA 16

De lift

Allard van der Molen: 'Die basisbeurs van 4 2 5 gulden verdien ik in drie nachten.'

Bram de Hollander

'Ik rijd in heel dure auto's' Terwijl het gros van de VU-studenten en medewerkers geniet van zijn welverdiende rust, schiet een enkeling in de kleren en gaat in het donker op pad. Omdat er niets anders opzit of uit vrije wil. Deze week: Allard van der Molen (24). Mij heeft een baantje als nachtwaker op een parkeerterrein bij Schiphol.

Marianne Hoek van Diike Slapend rijk wordt hij er niet van, maar Allard van der Molen (24) kan zonder problemen zijn studie bijhouden tijdens z'n werk. Gemiddeld twee nachten per week bewaakt hij een particulier parkeerterrein bij Schiphol. "Het is een perfect bijbaantje als je studeert", zegt Allard enthousiast. "Ik sluit 's avonds om half twaalf het terrein af, rij met een bestelbus van het bedrijf een rondje over de parkeerplaats, zet de bus ergens neer en moet er dan in blijven zitten tot half zeven de volgende ochtend." D e bestelbus is in die tijd zijn kantoor. Allard mag er doen en laten wat hij wil, zelfs even slapen als dat zo uitkomt. " T o t half twee 's nachts zit ik meestal te studeren of te lezen. Daarna heb ik het wel gehad. D a n slaap ik vaak een beetje.

Maar daar moet je je niet te veel bij voorstellen. Het is koud in zo'n bus. Je moet de motor laten lopen om het nog een beetje warm te krijgen, maar dat maakt weer een heleboel lawaai." Hij hoeft aan niemand verantwoording af te leggen van zijn werk. "De baas van het uitzendbureau is een keer komen controleren of ik er was. Hij had toevallig een vergadering in de buurt gehad. We hebben nog gezellig een half uurtje zitten kletsen met een paar blikjes isostar energydnnk." Maar ook zonder controle is Allard plichtsgetrouw genoeg om z'n taak naar behoren uit te voeren. T o t zijn standaarduitrusting behoren een slaapzak tegen de kou, boeken en wat te eten. "Ik neem niet veel eten mee. 's Nachts heb ik weinig nodig en je blijft anders toch maar vreten. Ik

drink ook nauwelijks, want dan moet je weer naar de wc en die is buiten het terrein. Dat is zo'n gedoe." Hij heeft vrijwel altijd dezelfde muziek bij zich. "Twee bandjes van Neil Young en eentje met gitaarherrie. Neil Young vind ik schitterend. Op het andere bandje staat lekkere muziek om mee wakker te worden." En in z'n eentje op de parkeerplaats kan hij die natuurlijk zo hard draaien als hij wil. Maar dat doet Allard, ondanks de goede stereo in de bus, bijna nooit. Het geluid vervormt te veel naar zijn smaak. Allard, die nog anderhalf jaar geologie voor de boeg heeft, werkt sinds afgelopen zomer, toen hij blut terugkwam van een veldexcursie, bij de parkeerservice. Het bedrijf waar Allard werkt heeft een aantal parkeerplaatsen bij de vertrekhal van Schiphol. Zakenmensen zetten hun auto daar voor vertrek neer en geven de sleuteltjes af. Als ze terugkomen, staat hun wagen weer klaar. In de tussentijd staat-ie geparkeerd op het terrein dat Allard 's nachts bewaakt. Ook overdag werkt hij regelmatig voor de parkeerservice. Hij rijdt dan auto's naar het parkeerterrein. "Er komen geen vakantiegangers bij ons, dus rijd ik vaak in heel dure auto's. Ik ben gek op Jaguars en Daimlers. Het is een groot feest als ik daarin mag rijden." Maar zelfs dat went op den duur. "Het zijn maar korte ritten en je ziet zoveel auto's", relativeert Allard. "Pas reed ik voor het eerst in een auto met een televisie aan de kant van de bijrijder. Dat had ik nog nooit gezien, dat was wel leuk." Toen Allard als bewaker ging werken, kreeg hij daarvoor geen speciale training. "Er staat een groot hek met betonblokken om het terrein en de poort heeft een stevig slot. Ik zit daar vooral om te voorkomen dat iemand wat probeert, maar ik heb geen bevoegdheden. Als iemand daadwerkelijk zou proberen om iets te stelen, kan ik niet veel doen." Hij heeft dan ook geen sterke verhalen te vertellen. "Toen ik hier net werkte, kwam iemand van de beveiliging van Schiphol een keer naar me toe om te zeggen dat ik geen witte

H o n d a Coupé moest binnenlaten, omdat daar twee vuurwapengevaarlijke gekken in zaten. T o e n dacht ik: als dat elke keer zo gaat, is dit een coole baan. Maar er gebeurde niets en daarna heb ik ook nooit meer iets meegemaakt." D e enige keer dat hij het een beetje eng vond, was z'n eerste nacht op de parkeerplaats. "Al die bulderende vliegtuigen over je heen en die lampeh overal. Het was ook een beetje mistig. Spooky vond ik dat." Allard werkt omdat hij geen recht meer heeft op een studiebeurs. N a een jaar HBO-milieukunde en twee jaar fysische geografie koos hij uiteindelijk voor geologie. Maar met een ouderlijke bijdrage erbij heeft hij nu maandelijks meer te besteden dan met z'n studiebeurs. "Die basisbeurs van 425 gulden verdien ik in drie nachten werken", rekent Allard. "De nachtdiensten zijn mijn basisinkomen. En per maand kijk ik hoeveel dagdiensten ik

nog extra moet werken om rond te komen." De student heeft geen moeite met de korte nachten die hij door z'n bijbaantje maakt. "Als ik bij vrienden ben, wordt het ook wel eens half vier. E n doordat je zo volledig uit je ritme bent, is het niet zo moeilijk om de dag erna gewoon door te gaan." D a t resulteerde er ooit in dat Allard tijdens een avond en een nachtdienst een praatje voorbereidde dat hij de volgende ochtend, na twee uur slaap, tot ieders tevredenheid hield. Zolang hij de avond na een nachtdienst maar op tijd naar bed gaat, is er niets aan de hand. "Ik merk zelfs dat ik mijn tijd efficiënter indeel nu ik werk. N u ik minder colleges heb dan in eerdere jaren, zou ik moeiteloos de hele dag voor de tv kunnen gaan hangen. Maar als ik gewerkt heb, ga ik daarna makkelijk nog een paar uur studeren."

SONNET Theodor Holman

Don't shoot the PvdA'ers "'t Was in café De Tempelier Dat wij na 't nuttigen van bier Betrokken raakten bij 'n gevecht." Zo heeft de wethouder gezegd. "Ik zei: laten we rustig praten, Ik had-nog steeds niets in de gaten. Die man keek opeens op ons neer En schoot ons neer met een geweer. "De reden is ons onbekend De dader was met bier verwend Waarover was hij toch ontstemd?" De dader sprak: "Ik ben patiënt. En dom. Want ach, ik heb recent Zowaar op uw partij gestemd."

Als m e n over één onderwerp aan de v u niet uitgepraat raakt, is het wel de lift in het Hoofdgebouw. In de lift zelf evenwel zwijgt m e n . "Het is alsof er een bord hangt: op straffe van tien studiepunten, verboden te spreken", c o n stateert ene Polly in HeelAL, het blad van A l g e m e n e Letteren. D e columnist doet verslag van een poging naar de tiende verdieping te k o m e n . " D e enige keer dat de stilte wordt doorbroken is als een, voor de o m s t a n d i g h e d e n , te vrolijk belletje klingelt en de geachte aanwezigen attendeert op weer e e n stoppen. D a t begint m e e s t a l te vroeg. O p etage e e n o f t w e e . " Ook deze keer is het m i s . "Welke idioot heeft het er n u voor over een dikke tien m i n u t e n op een lift te staan wachten, als hij m e t de trap zijn doel in twee m i n u t e n kan bereiken?" D e Uft stopt opnieuw op de derde verdieping. N i e m a n d stapt in of uit, m a a r de lift aan de overkant stopt ook. " D e v u als bolwerk van k e n nis en w e t e n s c h a p , m a a r een lift uitvinden die niet stopt op een etage o m d a t e e n andere lift er al stopt, schijnt nog een hels karwei te zijn", verzucht Polly, die zelf zegt naar de derde o f vierde verdieping zeker de trap te zullen n e m e n . Hij of zij roept schaatser Olav Koss in herinnering, die zich op h e t veroveren van de wereldtitel zou h e b b e n voorbereid door de post p e r trap rond te brengen in het 110 verdiepingen tellende N e w Yorkse World Trade Center. M a a r dit lijkt e e n geintje. V r e e m d overigens dat het nog geen klachten regent over die afschuwelijke pieptoon die tegenwoordig opklinkt als i e m a n d tussen de vernieuwde liftdeuren doorloopt. D a t is het geluid van de hypergevoelige sensoren die het simpele m a a r ook zo stille lampje in de deuren vervangen. Blijkbaar maakt vooruitgang lawaai. BLADLUIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 augustus 1996

Ad Valvas | 674 Pagina's

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 344

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 augustus 1996

Ad Valvas | 674 Pagina's