Ad Valvas 1996-1997 - pagina 439

AD VALVAS 13 MAART 1997

PAGINA 9

van het 'erwijs

Illustratie: Aad Meijer

'Van bijbanen leer je meer dan je denkt' Nevenactiviteiten helpen studenten aan een baan Of je nu vakken vult bij Albert Heijn of bestuurswerk doet voor een vereniging, 'bijklussen' naast de studie loont. Afgestudeerden komen via bijbaantjes, een bestuursfunctie en soms via een actueel scriptie-onderwerp aan een baan. Maar je moet wel de kansen zien, meent loopbaanadviseur van de VU Eleonore Vos. "Sommige studenten lopen met goud in hun handen terwijl ze het zelf niet in de gaten hebben." Elsbeth Vernout Als iemand actief was tijdens haar studie dan is dat wel Anne Pek (29), in 1992 afgestudeerd historicus aan de vu. Haar 'buitenschoolse' activiteiten legden haar geen windeieren: ze werkt nu als eindredactrice bij zowel De Groene Amsterdammer als bij het blad voor zakenvrouwen VB-magazme. Al tijdens haar studie wist ze dat ze de journalistiek in wilde. O m ervaring op te doen werkte ze mee aan Minjon, een radioprogramma voor en door jongeren van de AVRO. Ze schreef hoorspelen en maakte radioteksten. Ook deed ze mee aan een columnwedstrijd van het glossy blad Cosmopolitan, wat haar de hoofdprijs én een bijbaantje als vertaalster van Franse artikelen opleverde. Verder schreef ze voor het vakgroepblad van geschiedenis, voor Ad Valvas en deed ze de eindredactie van de almanak die uitkwam bij het honderdjarig bestaan van studentenvereniging ssiXA. "Toen ik ging soUiciteren naar een vrijwillige stage bij De Groene Amsterdammer in 1991, kon ik al aantonen dat ik echt geïnteresseerd was in.de journalistiek. Als je dat niet kunt, dan nemen ze je met aan voor een stage. Via die stage ben ik aan mijn huidige banen gekomen." De manier waarop Pek haar carrière heeft aangepakt klinkt loopbaanadviseur Eleonore Vos van de v u als muziek in de oren. Zij adviseert studenten in de laatste fase van htm studie over het vinden van werk na het afstuderen. "De arbeidsmarkt voor staners is er een van korte contracten, uitzendwerk en freelance werk - die vaste baan is niet voor iedereen weggelegd. Je moet daarom zorgen dat je al behoorlijk gevormd bent als je met )e doctoraal op straat staat. Je kunt het beste je kwaliteiten al ontdekken als je werkt tijdens je studie, dan ben )e interessant voor de werkgever als je afstudeert."

Activiteiten naast de studie zijn volgens Vos zo belangrijk, dat ze op de vu tijdens de dag van het onderwijs op 19 maart een workshop organiseert met de titel 'bijbaantjes, bestuursbaantjes en loopbaan'. "In de werkgroep gaat het om het idee dat je van bijbanen veel meer leert dan je denkt. Je werkt misschien vooral voor het geld, maar realiseer je wel dat je er onbewust veel van opsteekt. In bijbaantjes moet je samenwerken, met stress omgaan en je leert je sterke en zwakke kanten kennen. Ook leer je jouw kwaliteiten onderscheiden van die van anderen. Want hoe komt een werkgever erachter of ze jou willen of iemand anders?" Als je alleen vwo en universiteit hebt gedaan, kun je je volgens Vos niet onderscheiden van je studiegenoten. "Je moet dan nog veel bewijzen na afloop van je studie. In bijbaantjes vind je mensen die je aan contacten kvmnen helpen. Je moet hiervoor wel met mensen gaan praten. Studenten leggen onvoldoende linken met mensen om hen heen die h u n een zetje kunnen geven. Ook onbetaalde bestuursbaantjes bereiden je voor op een baan waarin je met stress moet omgaan, waarin je flexibel moet zijn en mensen moet kunnen motiveren." Vos merkt dat de meeste studenten die bij haar komen meer middelen hebben dan ze denken om aan een baan te komen. "Laatst kwam hier een heel goede student die stage loopt bij Unilever. Hij zocht ingangen voor werk bij adviesbureaus. Maar hij was niet op de gedachte gekomen eens bij Unilever te vragen hoe hij dat het beste kon aanpakken. Daar heb ik hem op gewezen. Soms loop je met goud in je handen terwijl je het zelf niet in de gaten hebt." Oud-studente bednjfskunde Sandra van Bohemen (24) ondervond in de praktijk dat met alleen haar cv, maar vooral haar persoonlijkheid telde bij het vinden van werk. Ze is in septem-

ber 1996 begonnen met haar eerste baan bij KPMG, een groot accountantskantoor. "Het belangrijkste van activiteiten naast je studie is volgens mij dat je jezelf ermee ontwikkelt. Je wordt er een sterkere persoon van. Het draait met eens zozeer om het cv, de persoon achter dat cv is belangrijker voor een bedrijf. Studeren doet iedereen en dat vormt je maar op een bepaald terrem. Sociale vaardigheden zijn minstens zo belangrijk. Ben je tactvol, kun je je inleven in andere mensen, dat telt allemaal mee." Van Bohemen was tijdens haar studie actief in de verenigmg voor economen AVE. "Ik heb commissiewerk gedaan bij AVE en ook een jaar in het bestuur gezeten. Ik onderhield contacten met het bedrijfsleven, onder meer door het organiseren van de caseweek. Ik heb het bestuurswerk vooral gedaan om te groeien. Ik was heel onzeker en wilde dat overwinnen. N u heb ik daar veel minder last van. D e vereniging is een soort proeftuin geweest, waarin ik nog fouten mocht maken." Loopbaanadviseur Vos signaleert dat werkgevers vooral op zoek zijn naar studenten die zichzelf en h u n capaciteiten al enigszms kennen. "Je moet onzekerheid kunnen hanteren en een eigen loopbaan kunnen uitstippelen. Ook moet je in staat zijn de ondoorzichtige arbeidsmarkt in kaart te brengen om te zien waar je zelf tussen past. Ik raad studenten aan zichzelf op de markt te zetten als een soort product, met kennis van je sterke en zwakke punten. M e t voorbeelden uit je bijbaan of bestuurswerk kim je uitleggen wat voor persoon je bent." "Het cv is geen doel maar een middel", vervolgt ze. "Er zijn wel mensen die bewust dmgen doen om beter beslagen ten ijs te komen op de arbeidsmarkt. Maar je moet wel dingen doen die je leuk vindt, niet alleen om ze op het cv te kunnen bijschrijven. Veel studenten staren zich blind op grote bedrijven. Maar dat zijn niet de grootste werkgevers. De meeste banen vind je in het midden- en kleinbedrijf." Het loont de moeite van tevoren eens

goed over het scriptieonderwerp na te denken, want niet zelden leidt een scriptie - direct of indirect - tot een baan. Dit gebeurde Jan Hoffenaar (36), oudgediende van de v u , die in 1985 afstudeerde bij geschiedenis. Voor zijn scriptie deed hij vijf weken onderzoek in de archieven van de sectie militaire geschiedenis van de landmacht. Daar kwam hij erachter dat hij bij die sectie ook zijn dienstplicht kon vervullen met het doen van onderzoek en het beantwoorden van bneven. Door zijn contacten bij de sectie geschiedenis kon hij daar, eenmaal afgestudeerd, aan de slag als wetenschappelijk medewerker. Hij verdiept zich nu in de geschiedenis van het Nederlandse leger, heeft meerdere boeken op zijn naam staan en gaat bijna promoveren aan de Rijksuniversiteit Leiden. Ook Drea Berghorst (27), die in augustus 1995 haar verkort doctoraal bestuurskunde afrondde aan de vu, heeft naar aanleiding van haar scriptie een baan gekregen bij de landmacht, zij het bij een heel andere dienst. Haar scnptieonderwerp, Srebrenica, zorgde ervoor dat haar afstudeerperiode zeer stormachtig verliep. Op het moment dat ze de conclusie van haar scriptie neerpende, viel de enclave en werd het werkstukin één klap een belangrijke bron van achtergrondinformatie. Journalisten kwamen naar haar toe en ze kreeg tachtig aanvragen om haar scriptie op te sturen. Zelf publiceerde ze in die tijd opiniestukken m de Volkskrant en in Het Parool. T o e n de publiciteitsgolf was geluwd, verliep haar carrière eerst wat stroef. Berghorst belandde na haar afstuderen in volgens haar "vreselijke uitzendbanen waar ze tiepmiep was" en waar ze onder haar niveau moest werken. "Toen ik het uitzendwerk echt zat was, ben ik een maand thuisgebleven om me te bezinnen op hoe ik verder wilde. Ik heb toen een uittreksel van mijn scriptie m een vakblad gepubliceerd en ben op basis daarvan uitgenodigd voor een gesprek bij het ministerie van defensie. Ze zochten een beleidsmedewerker en hadden mij en nog twee andere kandidaten uitge-

'Je werkt misschien vooral voor het geldy maar onbetvust steekje er veel van op'

nodigd. We moesten een opdracht doen, een stuk schrijven en een presentatie houden. Ik ben uitgekozen en heb nu een vast dienstverband." E e n woord dat onvermijdelijk opkomt bij de rituele dansen van academici rond het vinden van een baan is netwerken. Jezelf laten zien, mensen aanspreken op borrels en in de juiste kringen laten vallen dat je werk zoekt. Maar niet alle afgestudeerden zijn gecharmeerd van netwerken, zo blijkt. Anne Pek: "Ik heb een omscholingscursus gedaan via het arbeidsbureau, maar ik werd misselijk van dat gepraat over netwerken. Netwerken kan alleen als het natuurlijk gaat, mensen pnkken er snel doorheen als je ze niets te bieden hebt." Borrels aflopen werkt volgens Pek pas als mensen je kennen. "Ik ga altijd naar borrels, dat vind ik gezellig en ook handig voor de contacten. Maar ik zou nooit op een borrel gaan staan roepen: ik wil een baan! Dat heeft geen zin. Je moet echt enthousiast zijn voor bepaald werk en van binnenuit willen. Bij De Groene Amsterdammer komen ook wel eens van die freelancers binnen die een enkele keer wat voor ons hebben geschreven en heel stoer gaan doen. Daar lachen wij om. Het heeft geen zin om interessant te doen, je moet jezelf zijn, bescheiden maar wel vasthoudend." "Aan het woord netwerken kleeft iets vies", vindt ook Sandra van Bohemen. "Je moet het niet te bewust doen, anders wordt het een belasting voor jezelf Het moet vanzelf gaan." Loopbaanadviseur Vos raadt niemand dan ook aan "domweg naar borrels te gaan om te netwerken", maar wel om "lid te worden van beroepsverenigingen waar je vakgenoten kunt tegenkomen". Jean-Luc Luys (28), afgestudeerd historicus aan de v u en werkzaam bij de op Oost-Europa gerichte Alfred Mozer Stichting van de PvdA, wordt nu hij sinds een aantal jaren werk heeft zelf soms als netwerk gebruikt. HIJ kwam via een vrijwillige stage bij de PvdA terecht. "Ik heb wel eens tegen een vriend gezegd: schrijf maar een brief om hier stage te lopen. Maar veel meer kan ik niet doen. Ik krijg last van schuldgevoel als te veel mensen me vragen of ik werk voor ze heb. Ik schiet altijd tekort. Wat ik wel wil zeggen is: wanhoop niet. Het kan niet zo zijn dat je tot je 65ste thuis zit."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen