Ad Valvas 1996-1997 - pagina 644

AD VALVAS 19 JUNI 1997

PAGINA 6

D e cultuurschok van Vier kersverse doctorandi Ze zijn kort geleden afgestudeerd aan de VU en hebben, meteen of na vele sollicitatiebrieven, werk gevonden. Hoe vergaat het hen? De verhalen van Paula, Wouter, Christiaan en Judith over hun eerste baan. "Opeens besef je wat een relaxt leven je eigenlijk had als student."

Shei a Kamerman

Christiaan Boelen (27), commercieel manager bij een autoleasebedrijf: 'Nu merk ik pas hoeveel tijd je hebt als student.' Foto's Bram de Hollander

'Diepgang mis ili bij dit werli' Strak in het pak, met keurig gepoetste schoenen, sokken in een gedekte kleur en een gestreken overhemd, kan Christiaan Boelen (27) zonder gêne bij een chique klant naar binnen wandelen. En dat is dan ook de bedoeling. Aanvankelijk wilde hij economie studeren, maar hij werd door zijn mentor gewezen op de destijds nieuwe studie bedrijfskunde-financiële sector. Een praktische studie, met een grote kans op een baan. Christiaan: "Ik ken niemand met die studie die werkloos thuis zit." De meeste studenten financiële sector rollen via een traineeship het bank- of verzekeringswezen binnen. Zo niet Christiaan. Hij zag zo'n traineeship, waarbij je "van de ene hoek naar de andere wordt gesleurd", niet zitten. Hij besloot tot een combinatie van zijn hobby (auto's) en zijn studie. "Dat is de autolease", zegt

Christiaan met een grijns. Tijdens zijn studie liep hij stage bij Personal Car Lease en toen hij zijn studie af had, kon hij daar meteen aan de slag. "Het leuke van dit werk is dat ik betrokken ben bij alle aspecten van het bedrijf. Zowel de marketing als juridische problemen en financieringsaspecten passeren de revue, terwijl bij een grote bank voor al die zaken een aparte afdeling bestaat. Als klein bedrijf ben je flexibeler en sta je dichter bij de klant. Ik vind dat een grotere uitdaging." Een werkweek van vijftig uur is geen uitzondering voor Christiaan, maar hij accepteert dat als de normale gang van zaken in zijn vak. "In het begin moet je hard werken, relaties opbouwen, de branche leren kennen. Het hoort erbij", zegt hij nuchter. Ook 's avonds is hij nog vaak met zijn werk bezig. "Vanavond moet ik een vergadering voorbereiden voor morgen."

Wel vindt hij het jammer dat hij geen tijd meer heeft om een onderwerp helemaal uit te spitten. "Die diepgang die je binnen de studie had, mis ik bij dit werk. Alles gaat ad hoc, het is moeilijk te plarmen. Ik heb zelfs moeite om tijd vrij te maken voor het lezen van vakliteratuur." Hoewel hij vooral de laatste twee jaar van zijn opleiding hard studeerde, valt dat in het niet bij zijn huidige werktempo. "Nu merk ik pas hoeveel tijd je hebt als student, het leven was een stuk relaxter. Je kan een paar dagen vrij nemen of om drie uur 's middags een vriend bellen om te gaan tennissen. Zelfs rustig de krant lezen of een avond televisie kijken, schiet er nu bij in. Het weekend gebruik ik meer om uit te rusten dan om uit te gaan. Het inleveren van de vrije tijd is de grootste opoffering geweest die ik heb moeten doen voor het werk." (SK)

Wat gebeurt er met de afgestudeerde academici? Het weekblad Elsevier schreef het enkele weken geleden al in een omslagartikel: "Het is één van Nederlands best bewaarde geheimen." De loopbaan van hbo'ers wordt goed bijgehouden in de Hbo-monitor - voor wo'ers is er niets. Tenminste, nog niet. Vanaf volgend jaar komt er ook een wo-monitor waarin onder meer wordt bijgehouden welke studierichtingen de meeste kans bieden op een baan en wat voor een baan een afgestudeerde kan verwachten. Ook op de vu was er tot 1994 geen algemeen alumnibeleid. Het verschilde per faculteit of de vijftienhonderd tot tweeduizend afgestudeerden die de universiteit jaarlijks verlieten, nog verder werden gevolgd. Met de aanstelling van Wim Heersink tot alumni officer in april 1994 kwam daar verandering in. Hij probeert de afgestudeerden beter in kaart te brengen. Dat bleek niet altijd even eenvoudig. Kleinere faculteiten zoals theologie en filosofie hadden geen structureel alumnibeleid, de gammafaculteiten pas sinds kort. Met name de bètafaculteiten konden op verzoek zo een up-to-date bestand met arbeidsmarktgegevens van hun afgestudeerden uit de computer laten rollen. Heersink: "Op die faculteiten is er tijdens de studie al veel persoonlijk contact. Bovendien wisselen ze gegevens uit met de beroepsorganisatie." Heersink begon met de tijdrovende taak een alumnibestand aan te leggen. Hij verzocht alle faculteiten om hun adressenbestand aan hem door te geven en kreeg van de studentenadministratie de gegevens van alle verse doctorandi. "Ik heb van ongeveer twintigduizend alumni een recent adres", zegt Heersink trots. "Het probleem is dat mensen gemiddeld vlak na het afstuderen drie keer verhuizen." Heersink maakte ook een alumnipagina op Internet, waar inmiddels gemiddeld één afgestudeerde per dag zijn gegevens op achterlaat. Bovendien staan alle universiteiten vanaf 1 juli 1997 vermeld op het PTT-verhuisbe-

richt. De allerlaatste troef die Heersink achter de hand heeft, is het nogal tijdrovende alumnihunttng, waarbij de doctorandi met het telefoonboek op schoot worden opgespoord. Alle geregistreerden en belangstellenden ontvangen twee maal per jaar het blad Revue. Daarin staat informatie over hun oude faculteit, over alumni, onderwijs en onderzoek. Ten slotte biedt het onderwijs-adviesbureau de faculteiten een modelenquête aan die zij naar afgestudeerden kunnen sturen om te registreren in welke functies zi) terechtkomen en of de opleiding wel goed aansluit bij de praktijk. Heersink: "Op mijn verzoek is de vraag eraan toegevoegd wat ze verwachten van hun oude faculteit en van de vu. Op die wensen kun je dan weer inspelen." De afgelopen jaren is er op de vu meer aandacht gekomen voor loopbaanoriëntatie. Het vorig jaar gestarte project 'Baan InZicht' is daar een goed voorbeeld van. Studenten houden zich vaak pas bezig met hun toekomstige loopbaan als de afstudeerdatum in zicht komt. Dan is het eigenlijk al te laat omdat het kiezen van de juiste bijvakken, stage en afstudeeronderwerp essentieel kunnen zijn voor de toekomst. Bij 'Baan InZicht' kunnen studenten loopbaanadviezen krijgen. Verschillende faculteiten organiseren zelf bedrijvendagen en een cursus loopbaanoriëntatie en sollicitatietrainingen. "Daarbij kunnen alumni heel goed van pas komen", meent Heersink. "Je kunt ze uitnodigen om over hun huidige baan te vertellen. Daar kunnen studenten een hoop aan hebben." Heersink droomt over een netwerk van alumni, die elkaar en studenten als een soort Rotaryclub kunnen helpen. "Oudere alumni, die vanwege htm religieuze voorkeur aan de vu zijn gaan studeren, laten zich voorstaan op hun vu-afkomst. Bij studenten van nu is dat veel minder. Maar als de vu door de toenemende concurrentie zich steeds meer gaat afficheren als kwÉliteitsuniversiteit, zou het heel goed kunnen dat het vu-gevoel weer een rol gaat spelen."

7Ar moet concurreren met promovendi' Dinsdagochtend half tien. Judith opent de deur van het souterrain aan een Amsterdamse gracht. Ze hoeft pas om één uur te beginnen met werken. In totaal werkt ze 26 uur bij twee advocatenkantoren. "Ik zoek allerlei juridische kwesties uit, schrijf brieven en doe wat administratief werk. Voor mij is het heel leerzaam, ik doe er de basiskennis van de advocatuur op." Het viel haar tegen dat de tijdens de studie opgedane kennis zo tekort leek te schieten. "Wat mij betreft had de studie wat praktijkgerichter mogen zijn. Alleen bij het vak strafrecht had ik het gevoel dat dat het geval was. Op kantoor merk ik vooral wat ik allemaal niet weet en moet ik constant allerlei dingen vragen. Soms vind ik dat wel gênant. De anderen zijn ook eens begonnen, denk ik dan maar." Toen Judith voor rechten koos, wilde ze kinderrechter worden, zoals wel meer beginnende rechtenstudenten. Ze is van dat idee afgestapt en heeft privaat- en strafrecht gekozen als afstudeerrichting. "Ik heb stage gelopen bij een strafrechtkantoor en op een dergelijke plek zou ik het liefst willen werken. Maar die markt is klein en regelmatig moet ik bij een sollicitatie

met mensen concurreren die zijn gepromoveerd. Tja, daar kan ik niet tegenop." Ze solliciteert ook bij andere advocatenkantoren. "Bij grote word ik vaak afgewezen met de mededeling dat ik te weinig arbeids- en ondernemingsrecht heb gedaan. Ik probeer ook steeds een RAio-plaats (opleiding voor rechter of officier van justitie) te bemachtigen. De eerste keer ben ik afgewezen. Er zijn per half jaar maar 25 plaatsen, dus veel kans heb ik niet." Financieel gezien is het geen vetpot. Judith werkt op basis van een uitzendcontract en heeft haar studentenbaantje in een café maar aangehouden voor extra inkomsten. "Toch zeg ik dat werk aan het eind van de maand op", zegt ze beslist. "Het kost erg veel tijd en energie, die ik beter kan gebruiken voor het schrijven van sollicitatiebrieven." De moeite die Judith moet doen voor een leuke baan, is niet uitzonderlijk. Hoewel veel net afgestudeerde juristen dromen van een carrière bij een internationaal opererend advocatenkantoor, lukt dat maar enkelen. Alleen afgestudeerden fiscaal recht komen gemakkelijk aan de slag in hun eigen richting. Toch ziet Judith de toekomst niet somber in. "Ik blijf proberen en heb het gevoel dat het wel komt." (SK)

Judith Levigne (26), juridisch medewerker op twee advocatenkantoren: 'Ik merk vooral wat ik allemaal niet weet.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen