Ad Valvas 1996-1997 - pagina 184

AD VALVAS 7 NOVEMBER 1996

PAGINA 16

Opvallende promotie

Mare Matitaputty (rechts): 'Ik probeer hem een beetje te temmen.'

Bram de Hollander

'We houden allebei van eten en sport' Onafscheidelijk zijn ze, in liun werk, hun studie of In hun vrije ti|d: de duo's van de Vrije Universiteit. Deze week: Mare Matitaputty (35) en Jhon Tjong (32). Zij controleren de mutaties op de salarisadministratie. Marianne Hoek van Oijkè H u n twee bureaus en tafel zijn helemaal volgebouwd. D e m u u r hangt vol lijstjes met gratis kaarten uit de molen in de hal, Ajax-vlaggetjes en een Juventus-sjaal. Ook de kerstboom van vorig jaar heeft nog een plekje. De radio gaat even wat zachter tijdens het interview. Mare en Jhon controleren of de persoonsgegevens van de v u medewerkers en de veranderingen daarin goed worden ingevoerd voor de salarisadministratie. Mare: "Je moet je goed concentreren bij ons werk." Jhon: "We proberen verbanden te leggen en vooruit te denken. Wanneer iem a n d bijvoorbeeld minder uren gaat . werken, kan dat ook gevolgen hebben voor de reiskostenvergoeding, de spaarloonregeling, enzovoort." Mare: "Dat leer je niet één twee drie. Het duurt minstens een half jaar voor je die verbanden gaat zien. En komen wij er niet uit, dan vragen we het aan onze chef, 'chefke' noemen we h e m . " Jhon: "Hier binnen zijn we daarom

heel bescheiden, maar buiten deze kamer niet. We nemen wel eens mensen m de maling, maar dan goed ook." Mare: "Hij doet dat, hoor. Ik ben serieus, ik probeer hem een beetje te temmen." Jhon: "En we krijgen altijd de schuld als er iets gebeurt. Ook als we het met gedaan helDben." H u n grote specialiteit is mensen besluipen en aan het schnkken maken. Jhon: "Een aantal mensen is nogal gevoelig voor schnkken. Die duiken helemaal de kast m. Of de prullenbak, zoals Mare pas voor elkaar kreeg." Mare: "Of we bellen iemand op die ziek IS. Een oud-collega van ons had hetzelfde telefoonnummer als een Turks naaiatelier. Die heb ik een keer

met een Turks accent opgebeld. Hij legde heel geduldig uit dat ik het verkeerde n u m m e r had gedraaid. Pas toen ik vroeg of ik mijn Ford Transit voor vijf kamelen kon ruilen, kreeg hij door dat hij in de maling werd genomen." Jhon: "We hebben met heel veel mensen een goed contact. Het is leuk om geintjes met ze uit te halen." Ook elkaar nemen ze nog wel eens in de maling. Mare weet inmiddels dat hij zorgvuldig melding moet maken van z'n vrije dagen op de afdeling. Jhon was namelijk een keer met te beroerd om rond te baxuinen dat Mare in ondertrouw was gegaan op z'n vrije dag. Die mocht dat gerucht de volgende dag weer uit de wereld helpen. Ze maken met alleen geintjes, maar organiseren ook de voetbalpool van Personeelszaken voor de Championsleague, het EK en het WK. Mare: "En we regelen elke donderdag een exotische lunch. Meestal Surinaams of Indisch, dat is het meest gewild. Het eten wordt klokslag twaalf uur gebracht." Jhon: "Op onze kamer eten we met een groepje van ongeveer vijf mensen samen. D e andere mensen die meedoen, halen het eten bij ons op en nemen het mee naar h u n eigen kamer." Die gezelligheid is nog relatief nieuw. T o e n Mare ruim vier jaar geleden als uitzendkracht op de v u binnenkwam, kende hij niemand en viel hij buiten de bestaande groepjes op de afdeling. T o e n Jhon een jaar later ook als uitzendkracht werd aangenomen, was dat al verbeterd. Beide heren hebben inmiddels een vaste aanstelling en zijn zeer tevreden over h u n samenwerking. Mare: "Mijn vonge collega op deze kamer hield met zoveel van sport. Hij was eigenlijk anti-sport, terwijl ik wel van sport hou. Jhon ook, dus dat klikte meteen. En hij is Schorpioen, net als ik." Jhon: "Mare werkte hier al langer, dus hl) heeft me dingen uitgelegd. N u vullen we elkaar aan. Buiten het werk om squashen we een keer per week samen. Verder doe ik aan basketbal." Mare: "En aan kantklossen. Daar hoef je je helemaal niet voor te schamen, hoor." Jhon: "En hij doet aan figuurtekenen." Mare: "Nee, ik doe schaduwtikkertje."

Deze verscheidenheid aan hobby's is maar een van de uitingen van h u n verschillende karakters. Mare: "Jhon is meer een rekenjongen, de boekhouder van ons tweeën. Sommetjes laat ik altijd nog even door hem controleren." Jhon: "Mare heeft een iets andere humor. Dat komt door onze verschillende achtergronden." Mare had namelijk voor z'n aanstelling bij de vu vijf jaar bij het korps mariniers gediend. Mare: "Dat was een echt machowereldje. Ik werk nu met mensen waar ik in die tijd niets van moest hebben. 's Avonds kwamen de wilde verhalen los, echt jongens onder elkaar. N u werk ik met vrouwen. Maar ook toen ambieerde ik al een kantoorbaantje, hoor. Ik wilde eigenlijk naar een warm land, maar werd naar het noorden gestuurd." Jhon: "Ja, hij is op arettc training geweest in Noorwegen en nu klaagt hij

over de kou als het een keertje sneeuwt." N a zijn vijf jaar als kort-verbandvnjwilliger kon^Marc geen beroepsmilitair worden. Dat was de regel. D u s werd het een kantoorbaantje. Jhon is nooit in het leger geweest, maar mist dat niet. Jhon: "Ik heb altijd op kantoor gezeten, tot mijn volle tevredenheid. Van ons verschil in verleden is mets te merken. Alleen snap ik z'n verhalen soms niet goed, omdat ik dat wereldje niet ken." Ze denken dat ze ook wanneer ze geen collega's meer zijn, contact zullen houden. Jhon: "Waarom niet!" Mare: "Ja hoor. Jhon is een beller, dus ik denk wel dat het initiatief eerder van hem uit zal gaan." Jhon: "Het contact is nu al goed. We houden van dezelfde dmgen, eten en sport, dus dat zal wel lukken."

D e rubriek 'het wereldje' i n het C h e m i s c h Weekblad besteedde onlangs aandacht a a n de p r o m o tie van de vu-scheikundige Paul H.J. N e d e r k o o m . D e titel van zijn proefschrift luidt: 'A n e w m o l e c u l a r m e c h a n i s m for the activation o f the h i s t a m i n e H 2 receptor'. In e e n begeleidend persbericht wordt dat vertaald als: 'Een n i e u w m o l e c u l a i r m e c h a n i s m e voor de activering van de h i s t a m i n e H2 receptor en een w e r k i n g s m e c h a n i s m e voor G-eivtitgekoppelde receptoren in het a l g e m e e n ' . D e kersverse dr. Paul N e d e r k o o m kreeg n o g geen twee weken na zijn p r o m o t i e de Janss e n Research Foundation-CMD Award. R u i m aan m a a n d eerder h a d N e d e r k o o m de Serviër Y o u n g Scientist A w a r d i n o n t vangst m o g e n n e m e n op het E u ropese QSAR-congres in Lausann e . Ad Valvas b e s t e e d d e g e e n a a n d a c h t a a n de p r o m o t i e v a n N e d e r k o o m en aan de door h e m g e w o i m e n prijzen en werd p r o m p t op de vingers getikt door zijn p r o m o t o r , prof.dr. H . T i m m e r m a n . D i e schreef: "Jammer dat de opvallende p r o m o t i e uw redactie niet was opgevallen." H e t i s voor de redactie lastig o m uit te m a k e n welke van de rijstebrijberg van t w e e h o n d e r d p r o m o t i e s p e r jaar 'opvallend' is. H e t is dan ook zeer nuttig als de redactie niet achteraf, m a a r vooraf te horen krijgt dat er een 'opvallende' p r o m o t i e i n h e t verschiet ligt. Voor d e g e n e n die de p r o m o t i e ook g e m i s t h e b b e n en er m e e r van willen weten: vanaf n o v e m b e r ligt e r i n de b o e k w i n kels een boek over het a l g e m e n e w e r k i n g s m e c h a n i s m e van de eerder g e n o e m d e G-eiwitgekoppelde r e c e p t o r e n . O p basis v a n het proefschrift h e b b e n N e d e r k o o m , zijn p r o m o t o r T i m m e r m a n en c o - p r o m o t o r G.M. D o n n é - O p d e n Kelder e e n w e t e n schappelijk werk geschreven m e t als titel: 'Signal Transduction by G P r o t e i n - C o u p l e d Receptors. Bioenergetics and G Protein a c tivation: P r o t o n Transfer and G T P Synthesis to Explain the Experimental Findings'. D a t is een hele m o n d v o l , m a a r N e d e r k o o m is niet bang: "Nothing shocks m e , I ' m a scientist", c i teert hij Indiana J o n e s .

SONNET Theodor Holman

Boris Boris moet onder 't mes. Het is zijn hart. 't Is aangetast door Marx, wodka en stress: Door politiek te veel te vaak gesard En w^ellicht hier en daar een minnares. Zoals zijn hart, zo is toch Rusland ook: De toegangswegen grondig dichtgeslibd. De linkerzijde praktisch nondescript. En rechts is alles aangetast door smook. Het merendeel is grotendeels verjaard. Wat er nog tikt is zeer betreurenswaard: Damocles slijpt zijn machtig reuzenzwaard. Dat zieke hart is grondig afgestompt ^ En dient meteen te worden bijgepompt. Er komt anders een rouwrand om de kaart.

BLADLUIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen