Ad Valvas 1996-1997 - pagina 360

AD VALVAS 6 FEBRUARI 1997

PAGINA 16

Zondvloed

Peter de Wolf: 'Ik heb al vijftien kinderen bij tien verschillende vrouwen en ben dealer.'

Bram de Hollander

'Als barkeeper ben je mens in het kwadraat' Terwijl het gros van de VU-studenten en -medewerkers geniet van zijn welverdiende rust, schiet een enkeling in de kleren en gaat tn het donker op pad. Omdat er niets anders opzit of uit vrije wil. Deze week: Peter de Wolf (27). Hij is vier nachten per week barkeeper in café Uilenstede. Marianne Hoek van Diike Sinds een maand studeert hij er weer bij, maar de afgelopen jaren heeft Peter de Wolf (27) zich vooral met de nachtelijke kant van het studentenleven beziggehouden. Van dinsdag- tot en met vrijdagnacht tapt hij biertjes en maakt praatjes met de klanten van café Uilenstede, voorheen de Soos. Hij werkt er al sinds 1994. "Ik stond dat studiejaar wel ingeschreven, maar voerde niet zoveel uit. Er waren zoveel leukere dingen te doen dan bestuurskunde studeren", vertelt Peter. "En omdat ik in mei van dat jaar in dienst moest, ben ik vanaf januari maar gaan werken om de tijd te vullen. Ik kwam al vaak als klant in het café en heb op een gegeven m o m e n t laten doorschemeren dat ik wel aan de andere kant van de bar wilde staan. T o e n ze me

vroegen, ben ik meteen begonnen." Ook tijdens z'n diensttijd bleef hij vrijdagnacht z'n uren draaien. En eenmaal afgezwaaid vatte hij z'n huidige ritme op: vier nachten per week van tien uur 's avonds tot drie of vier uur 's nachts achter de tap. Peter heeft daardoor een bijna omgekeerd leefritme. Hij schat dat hij hooguit twintig dagen per jaar voor 12.00 uur z'n bed uitkomt. "Toch blijf ik het raar vinden als ik om vijf uur 's nachts mensen tegenkom in de stad", zegt Peter. "Ik denk dan, daar is iets mee, terwijl ze waarschijnlijk gewoon zijn wezen stappen of net als ik gewerkt hebben. Voor de meeste mensen heeft de nacht iets magisch, exotisch. Ik weet dat ik het als kind heel bijzonder vond om met oudjaar op te mogen blijven. N u maak ik zelf

deel uit van de nacht en is het heel gewoon geworden." Vooral in het begin van een baravond is het flink aanpoten. Tussen tien en elf is het namelijk happy hour in het café en daar wordt flink gebruik van gemaakt. Hele eenheden van Uilenstede komen tegelijk binnen en het is niet ongebruikelijk dat Peter veertig biertjes op een rij staat te tappen. "Het is een soort huiskamer, een verlengstuk van de eenheid", analyseert Peter, "als ze de keuken netjes willen houden komen ze naar het café om te drinken." In de loop van de nacht wordt het weer wat rustiger en hebben de barkeepers de gelegenheid om alle lege glazen van het eerste uur te verzamelen en te spoelen. Peter krijgt dan ook meer tijd om praatjes met z'n klanten te maken. "Je hoort van alles. Mensen vragen je om advies of vertellen h u n problemen. Vaak gaat het over relaties, een verkering die uit is of moeilijkheden met de vrouw of de man. Of mensen die h u n baan kwijt zijn komen een paar straffe whisky's drinken. Als je ze kent, kun je er vaak wel wat mee. Ik merk wel dat ik moet uitkijken dat ik geen barkeepersmaniertjes krijg en automatisch opmerkingen ga maken als 'het valt vast wel mee'. Ik heb er wel eens moeite mee als er mensen naar me toekomen die ik helemaal niet ken. Dan maak ik grif gebruik van die maniertjes. Als ze aardig zijn gaat het wel, maar als ze bijvoorbeeld al flink aangeschoten zijn, probeer ik vooral de schade te beperken." Peter vindt het niet erg dat mensen hem om raad vragen. "Zij vertellen hun verhaal, ik vertel wat ik heb meegemaakt en hoe ik het heb opgelost. Je bent geen wonderdokter als barkeeper maar wel mens in het kwadraat. Al probeer ik de mededelingen over mezelf wel te beperken. Je bent toch al zo'n publiek figuur als barkeeper, een pinpoint. Iedereen die naar het café gaat, komt vroeg of laat de barkeeper tegen." Peter is zelf ook onderwerp van gesprek. "Je kunt beter in 'Goede tijden, slechte tijden' spelen dan in café Uilenstede achter de bar staan. Ik heb al

vijftien kinderen bij tien verschillende vrouwen en ben dealer. En dat terwijl ik niets over mezelf vertel! Ik heb op Uilenstede wel eens het gevoel dat ik beroemd ben. Ik zwaai de hele tijd naar mensen." Alleen als hij om tien uur 's ochtends op is, komt hij geen bekenden tegen. D e mensen van het dagleven treft Peter voor het eerst nu hij weer studeert. Dat is wel wennen, vindt hij. Een ander bijverschijnsel van het barkeeperschap is dat Peter regelmatig object is van vrouwelijke adoratie. "Er zijn meisjes die op soldaten verliefd worden en zo is er blijkbaar ook een groepje dat op barkeepers valt", stelt Peter vast. "Daarnaast zijn er ook meisjes die je gewoon leuk vinden. Ik probeer er altijd voorzichtig mee om te gaan. Ik maak wel een praatje met zo'n meisje om te kijken of het klikt, maar ik ga niet ten koste van mijn ge-

voelens het contact aanhouden. En iemand die verliefd is, heeft vaak maar heel weinig signalen nodig om te denken dat de ander hem ook leuk vindt." Inmiddels weten de meeste bezoekers van café Uilenstede trouwens dat Peter een vriendin heeft, met wie hij regelmatig achter de bar staat. Zijn ouders moeten het wat minder vaak met zijn aanwezigheid stellen sinds hij werkt. Afkomstig van Texel moet Peter er wel een paar dagen voor uittrekken om ze op te zoeken. Of dat in de toekomst beter wordt, valt te betwijfelen. "Ik ben van plan stage te gaan lopen op Aruba. Dat lijkt een beetje een 'Zwitserleven-gevoel', maar je zult er toch wel wat moeten doen. Als het bevalt, zou ik er wel willen werken", droomt Peter, "want ik wil met tot m ' n zestigste 's nachts bier blijven tappen."

Bijna w a s het Ad Valvas ontgaan, m a a r mogelijk heeft de zondvloed waaraan N o a c h met z'n ark vol dieren wist te onts n a p p e n , echt plaatsgevonden. Gelukkig doet de Volkskrant verslag van een lezing die de A m e r i k a a n s e geoloog W. Ryan vorige week hield bij Aardwet e n s c h a p p e n op de v u . S a m e n m e t zijn collega W. P i t t m a n heeft hij de hypothese o p g e steld dat aan het einde van de laatste ijstijd d e Middellandse Zee, die n a g e n o e g droog was k o m e n te staan, zo vol raakte m e t al het smeltwater, dat deze letterlijk overliep e n zich e e n w e g baande door wat n u de B o s p o r u s heet. H e t water stortte kolkend naar b e n e d e n in het toen n o g onbeduidende zoetwatermeertje dat n u de Zwarte Zee i s . D o o r de overstroming steeg het water in het m e e r in korte tijd 130 m e t e r . D e geologen konden als gevolg van de koude oorlog een lange periode zelf ter plaatse geen onderzoek d o e n , m a a r in 1993 m o c h t e n ze eindelijk het g e bied in o m h u n hypothese te toetsen. Inderdaad v o n d e n ze aanwijzingen dat de Zwarte Zee z o ' n 7500 jaar geleden plotsklaps zout in plaats van zoet water kreeg. B o v e n d i e n v o n d e n ze sporen van de oude oevers v a n het m e e r . E r zijn aanwijzingen dat vóór de vloedgolf het gebied r o n d o m de huidige Zwarte Zee welvarend en redelijk ontwikkeld was en dat er al landbouw plaatsvond terwijl in de rest van Europa de m e n s h e i d zich n o g bezighield m e t v e r z a m e l e n , jagen en vissen. H e t i s volgens de geologen goed m o gelijk dat overlevenden van de vloedgolf het verhaal h e b b e n doorverteld en h e t z o zijn weg heeft gevonden naar zowel de bijbel als het Gilgamesj-epos uit M e s o p o t a m i ë , waarin overigens ook e e n Noachfiguur voorkomt. M i s s c h i e n m o e t e n de verhalen van e e n paar jaar geleden dat resten van de ark o p e e n bergtop in Turkije zijn teruggevonden, toch iets serieuzer w o r d e n g e n o m e n .

SONNET Theodor Holman Patrickje voelt zich 'opgejaagd'. Ik reed te hard, kan ik er wat aan doen? Toen stierf die man, dat is mijn schuld toch niet? En Ajax wordt nu ook geen kampioen. Dat raakt mij ook hoor, dat geeft pas verdriet. En mijn vriendin is zwanger. Wist ik veel. Je weet toch nooit wanneer dat echt gebeurt? Moe boos. Daar heb ik heel erg om getreurd. Men heeft, wat mij betreft, een vooroordeel. Belach'lijk zware straf: tweehonderd uur Moet ik hard werken met mijn eigen handen. Daarvoor ben ik toch echt niet opgeleid. En daarom ben ik nu erg overstuur En ga ik lekker naar het buitenland. En weet je, ik rij erheen met topsnelheid.

BLADLUIS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen