Ad Valvas 1996-1997 - pagina 666

AD VALVAS 26 JUNI 1997

TAGINA 8

O v e r honger , dr o De eerste stapp^ v

'Honger naar kennis' Vorige week pri jkte Nora Halswi jk (22), eer­ stejaars bewegi ngswetenschappen, schaars gekleed en i n bevalli ge pose op de cover van de Nieuive Revu. "Ik m o e s t e e n beetje de snol ui thangen", zegt ze, " m a a r het was wel e e n leuke opdracht en ze betalen g o e d . " T o e n Nora begin dit jaar met haar studie begon, had ze niet bepaald het gevoel in het diepe te wor­ 'den gegooid. Z e had na de middelbare school al twee jaar op kamers in Amsterdam gewoond. Het eerste jaar werkte ze in een chique restaurant en het tweede jaar hield ze op de kop af zes weken een studie communicatiewetenschap aan de UVA vol. "Toen had ik er genoeg van en ben ik in een

coffeeshop gaan werken. Daar heb ik veel mensen­ kennis opgedaan." N a die twee jaar werken had ze "gewoon honger naar kennis". "Als ik eerder was begonnen met een studie was het niets geworden, maar nu was ik gemotiveerd." Z e twijfelde aanvankelijk tussen geneeskunde en bewegingswetenschappen. "Ik ben erg geïnteresseerd in het menselijk lichaam, maar geneeskunde duurt te lang. Deze studie was een goede keus, al weet ik nog niet precies wat ik er later mee ga doen." Ze volgt bijna alle colleges, maar heeft niet meer dan oppervlakkig contact met medestudenten. "Dat komt waarschijnlijk doordat ik twee jaar heb gewerkt. Ik stoor me regelmatig aan het gegiechel

Nora Halswijk: 'Ik stoor me r egelmatig aan het gegiechel tijdens de colleges.'

tijdens de­colleges. Als een docent moet vragen om stilte, vind ik dat echt gênant." Ze vmdt het erg prettig dat je zelf je tijd kan inde­ len. "Soms blijf ik een ochtend'in bed liggen, maar vlak voor de tentamens werk ik me te plet­ ter. Het was niet zo'n probleem om de tempo­ norm te halen, maar die zou niet hoger moeten worden dan 21 studiepunten. Volgend jaar moet ik twee of drie tentamens overdoen. Dat zijn vak­ ken die me het minst interesseerden." Nora kan zich niet herinneren ooit moeite gehad te hebben met het voor zichzelf zorgen. "In het begin vond ik het zelfs een feest om boodschap­ pen te doen, zelf te beslissen wat er op het menu zou staan, zelf koekjes uit te zoeken. Wel vind ik het soms een opgave om steeds opnieuw te koken. T o e n ik werkte en 's avonds laat thuis kwam, at ik bijna altijd een magnetronmaaltijd. Maar nu pro­ beer ik wat gezonder te eten." Regelmatig gaat ze een weekend naar haar ouders. O m de was te doen, maar vooral omdat ze het gezellig vindt. Maar toen ze kort geleden weer een paar maanden bij haar ouders moest intrekken omdat ze onverwachts op straat stond, was dat wel even slikken. "Mijn vader hoorde te veel over mijn leven, denk ik. Hij maakte zich behoorlijk bezorgd." Ondanks het modellenwerk vindt Nora het soms best moeilijk om rond te komen. "Toen ik werkte had ik veel meer geld. Ik moet nu leren prijsbe­ wust inkopen te doen bij Dirk van den Broek." Daarnaast heeft ze een vriendje die voornamelijk in de vs vertoeft. Dat levert gigantische telefoon­ rekeningen op. Voor activiteiten naast de studie heeft ze geen tijd en ze heeft er ook geen zin in. "Veel studenten bewegmgswetenschappen doen aan sport, er zijn zelfs een aantal topsporters." M e t een lach: "Maar ik doe niets." Z e is veel tijd kwijt aan het model­ lenwerk. "Ik vind het een fijne combinatie. In het modellenwereldje gaat het alleen om het uiterlijk. Als dat mijn leven was, zou ik me kapot vervelen." Wel is het werk soms lastig met haar studie te combineren. "Het kan opeens een paar weken heel druk zijn en dan wekenlang weer rustig. In de tentamenperiode stel ik prioriteiten: dan werk ik niet." N a een korte stilte: "Tenzij de Vogue belt natuurlijk." (SK)

'Wat z vertellen staat vaak al In het boek' "In het begi n dacht i k elke dag: wat m o e t i k n ü weer eten?", zegt Noortje Moll (21). N a e e n jaar op e e n i nternati onale s c h o o l i n de Ver­ enigde Staten besloot ze Engels te gaan s t u d e ­ r e n , m e t het doel de bovenbouwstudi e A l g e ­ m e n e Letteren te gaan d o e n . Omdat ze al een jaar in het buitenland had geze­ ten, vond Noortje het niet echt moeilijk om op kamers te gaan wonen. "Maar het is toch wel wen­ nen", geeft ze toe. "In de vs zat ik in een gastge­ zin. Daar kreeg ik ontbijt en avondeten, en de lunch kreeg ik op school. M ' n kamer werd ook voor mij schoongemaakt, dus het is toch anders dan op kamers wonen. Vooral het eten koken viel me tegen, want ik ben een beetje lui. D a n heb ik zoiets van: laat maar, en dan wordt het weer fast food. Maar dat is eigenlijk het enige. Het schoon­ maken valt wel mee, en ik vind het erg leuk om m ' n eigen dingen te kunnen doen en alles zelf te regelen." Haar kamer in Oud­West, vlak bij het centrum, is volgens Noortje "erg mooi voor een student". Z e vond deze kamer dankzij haar vader, die een aantal mensen kende in Amsterdam. Engels vond ze altijd al een leuke taal en ze houdt van Engelse literatuur, maar ze wil niet het onder­ wijs in, dus daarom stapt Noortje na de propedeu­ se over naar algemene letteren. "Dat is wat breder. Ik wil graag iets in de publiciteit of zo gaan doen, iets met schnjven." Voor een deel klopte het beeld dat ze bij de studie Engels had. "Maar er waren ook dingen waarbij ik niet had stilgestaan, zoals Oudengels. Daarvan wist ik niet eens dat het bestond! En ik vroeg me af waar fonetiek goed voor was, maar dat begin ik nu wel te begrijpen." Het studeren gaat Noortje wel goed af. "Voor de eerste tentamens was ik best wel zenuwachtig, maar het ging eigenlijk allemaal wel. Eén tentamen heb ik niet gehaald. Dat was algemene taalweten­ schap, een verschrikkelijk boek met boomstructu­ ren en zo." Noortje studeert niet erg veel. "Soms doe ik niks, maar als de tentamens heel dichtbij komen, lukt het me wel om de discipline op te brengen." Z e is niet zo'n trouwe collegebezoekster. "In het begin wel, maar de laatste tijd is het wat

minder geworden. Wat ze vertellen staat vaak al in het boek. D a n kan ik m ' n tijd wel beter besteden." Aan aerobics bijvoorbeeld, aan uitgaan met haar vrienden of aan de repetities van de Engelse toneelgroep Funest. D e v u is haar meegevallen. "Het is echt zo'n betonnen blok, maar de docenten zijn erg vriende­

Terwijl de besluitvr ner z stort en de geneitundè over lijden emgevii letterenstudent zi rage over de vraag: 'waiioet i De enige vr ouwelij ears van natikund bewegingswet^chap gewoon op bed gen. blikken ter ug op h ears

lijk en de studenten ook. Ik hoorde altijd dat vu­ studenten zo braaf zijn, maar dat vind ik wel mee­ vallen. H e t is alleen jammer dat de universiteit bui­ ten het centrum ligt. Als je iets wilt doen, moet je altijd eerst twintig minuten met de tram." (FP)

Michael Valker ing: 'in veel boeken ide stud uitgegaan dat God niet bestaat. Datst me ni

'Alsof je Is automotku

fDat hoop lie zi k'oort besta panta men tlles ' Zijn eerste jaar op de medische faculteit] nee. brach Michael niet tegenvallen, zegt hij zelf. Maar hij vindt het wel jammer dat er in 1 fiietl studie zo weinig ruimte is voor zinvrageil terhe "Vroeger sprak je van de geneeskunst. M ie ge is het niet meer dan een kunde. Dat vinil pedri ik jammer. D e geneeskunde van nu weel] de m geen raad met een onderwerp als lijden en, V Daar gaat het in de studie ook niet over 1 pen i( In de wetenschap is lijden zinloos. Maarl pondi daar wil ik me niet bij neerleggen. Daari| iich vind ik het zo interessant hoe Jezus li'oor omging met lijden. Hij genas mensen, dil biolo hij keurde het niet goed. Maar tegelijker' noter tijd had lijden bij h e m wel een goddelijk halen component. E n dat zul je niet snel horei op k£ op de vu, ook al is dit zogenaamd een mijn christelijke universiteit." een c Michael heeft altijd geneeskunde wUlen geme studeren. Pas de laatste maanden is hij kunn sterk op zoek naar de zin van de medisc fetatis wetenschap. Hij werd lid van de Christel jte lat ke studentenvereniging NSA, want "daar Eiteit word je met dit soort vragen niet vreeml |aat. aangekeken", en heeft een keer per maai' begri een afspraak met een studentenpastor. naar

" D e geneeskunde doet vaak net of di m e n s e e n m a c h i n e i s " , zegt Mi chael Valkering (20), eerstejaars geneeskui de aan de v u . "Alsof je als arts een a u t o m o n t e u r bent. D a a r heb i k eerli gezegd geen zi n i n. Er m o e t toch ni e| zijn?"

Noortje Moll: 'Mijn kamer is er g mooi voor een student.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen