Ad Valvas 1996-1997 - pagina 645

AD VALVAS 19 JUNI 1997

PAGINA 7

de eerste baan op de arbe idsmarkt W o u t e r O r d e l m a n (27) zit ont­ s p a n n e n , pilsje in de h a n d , op he t balkon van zijn r u i m e woning aan e e n w o o n e r f in A m s t e l v e e n . D e afge stude e rd ge oloog aan de v u he e ft e e n goe de b a a n als a s s i s ­ tent­projectleider bij he t m a r k t ­ onderzoeksbureau Tre ndbox BV. Werk dat in ve rste ve rte nie t m e t geologie te m a k e n he e ft.

'Vrijdagavond is heilig'

Als kind had Woute r al e e n voorlie f­ de voor he t zoe ke n van ste e ntje s e n scherven, dus de ke us voor e e n stu­ die ge ologie was sne l ge maakt. Hij had ge e n flauw ide e wat he m te wachten stond, maar de studie be vie l hem goe d. "Bij ande re studie s zie je elkaar alle e n tijde ns he t colle ge e n heb je me t e e n kle in groe pje vrie nde n contact. Bij ge ologie ga je e lk jaar een aantal ke e r me t z'n alle n voor veldwerk naar he t buite nland. Zit je met de he le groe p e e n paar we ke n in Spanje. Ik vond dat fantastisch." In he t de rde jaar be gon hij na te de n­ ken ove r zijn toe komst. Woute r: "Ik heb ve rschille nde ke re n ge sollicite e rd naar e e n aio­ of e e n oio­plaats in he t binnen­ e n buite nland. Dat is nooit wat ge worde n. Achte raf vind ik he t niet zo e rg. Je ve rdie pt je vie r jaar lang in e e n, soms tame lijk e e nzijdig, onderwerp e n daarna sta je we e r op straat. Dat le e k me toch nie t zo aan­ trekkelijk." Wouter spe cialise e rde zich in de sedimentaire ge ografie , die ge richt is op de ge laagdhe id van de aarde . "In Nederland ge e ft de spe cialisatie hydrologie de me e ste kans op we rk, maar dat trok mij nie t zo aan. Ik ve r­ wachtte half e n half dat ik late r in de oliewinning zou gaan we rke n, bij e e n buitenlandse maatschappij of op e e n boorplatform." Tijdens zijn studie we rkte Woute r als telefonisch e nquête ur bij Tre ndbox BV, e e n van de grote re marktonde r­ zoeksbureau's m Ne de rland. N a enkele maande n we rd hij supe rvisor en moe st hij e nquête urs be ge le ide n. "Een he le promotie ", ze gt Woute r met e e n grijns. "Ik kwam ook ope e ns

<­ ,, r ­ f

Wouter Ordelman (27), assisten t-projectleider bij een markton derzoeksbureau: 'Op een gegeven momen t verdwenen de wallen on der mijn ogen .' op e e n ve rhoginkje te zitte n." Ook dit we rk was op de n duur nie t bij­ zonder, maar we l e e n ide aal stude n­ tenbaantje. T o e n zijn afstude re n in zicht kwam, we rd hij ge vraagd voor

de functie van assiste nt­proje ctle ide r. Op vrijdag stude e rde hij af e n maan­ dag om ne ge n uur kon hij zich me l­ den op de inte rnationale afde ling van Trendbox. Daar wordt onde rzoe k

gedaan naar producte n die in ve r­ schillende lande n op de markt wor­ den ge bracht. "Je onde rzoe kt bij­ voorbeeld hoe ve e l kans van slage n een be paald soort bie r he e ft op de

internationale markt." He t he le tra­ ject van zo'n onde rzoe k, van he t maken van e e n vrage nlijst tot he t schnjven van e e n e indrapport me t een aanbe ve ling, be hoort tot Wou­ ters take n. Er komt e e n hoop vak­ kennis bij kijke n. "Je mag natuurlijk geen foute n make n, want he t gaat om gigantische ve e l ge ld. Ik wil ve r­ der in dit vak e n ga e e n ople iding doen voor marktonde rzoe ke r. " Het fulltime we rke n vie l he m de e e r­ ste we ke n nie t me e . "In he t be gin moest ik voortdure nd vrage n: 'Wat is dit, hoe gaat dat?' Dat is ve rve le nd." O m drie uur 's middags was hij bekaf. "He t is e e n kwe stie van we n­ nen. Op e e n ge ge ve n mome nt ve r­ dwenen de walle n onde r mijn oge n en lag ik 's avonds nie t me e r op ape ­ gapen. N u we rk ik re ge lmatig van acht uur 's morgens tot laat in de avond. Be paalde proje cte n kunne n gewoon nie t wachte n. Maar vrijdag­ avond IS heilig. D a n zit ik me t mijn vriendin op de bank e n tre k ik nog het lie fst de te le foon e ruit. Ne t opa en oma, ja, maar je moe t ook wat tijd voor je ze lf re se rve re n, ande rs gaat het nie t goe d." Met e e n blik op zijn zilve rkle urig autootje dat be ne de n op de parke e r­ plaats staat: "Ik kan e e n auto onde r­ houden e n ik he b e e n koe lkast e n diepvriezer ge kocht. Dat kun je me t doen me t e e n studie be urs. Nie ts is leuker dan in de stad te lope n e n gewoon ie ts te kunne n aanschaffe n." Wouter he e ft ge e n spijt van zijn stu­ die, hoe we l hij de ke nnis die hij opdeed nie t dire ct ge bruikt. "Ik zou eigenlijk ge e n studie we te n die ik lie ­ ver had ge daan. Bove ndie n had ik zonder studie de ze baan me t ge kre ­ gen. Ee n studie be te ke nt naast vak­ kennis ook inzicht e n alge me ne ont­ wikkeling. Als ik e e n rapport moe t ' schrijven, we e t ik dat ik me t e e n ' inleiding moe t be ginne n e n me t e e n conclusie moe t e indige n. Dat he b ik wel ge le e rd op de unive rsite it." (SK)

'Je moet liet overwiclit bevecliten'

Vier ke e r pe r we e k stapt P a u l a Rose (28) o m ze ve n uur 's m o r g e n s de de ur uit o m o m half n e g e n voor de klas te kunne n staan. Ze ge e ft de rtie n uur Grie ks e n Latijn aan le e rlinge n van he t St. Bonifatiuscolle ge in Utre cht, he tze lfde doe t ze ze ve n uur op het Albe rdingk Thijmcolle ge in H i l v e r s u m . "28 uur le sge ve n is een fulltime b a a n in he t onderwijs, m a a r ik vind he t pre ttig dat ik nog nie t zo'n volle we rkwe e k h e b . N u h e b ik tusse ndoor tijd o m e ve n a d e m te h a l e n . " Paula be gon tie n jaar ge le de n me t e e n studie rechten omdat "ze ze ide n dat je daar van die concrete dinge n me e kunt doe n", maar he t kon haar nie t boe ie n. Ze stopte in he t twe e de jaar, nam e e n baantje e n dacht na ove r haar toe ­ komst. "Ik had he imwe e naar Grie ks e n Latijn, waar ik k«nnis me e had ge maakt op de midde l­ bare school. Op e e n ge ge ve n mome nt he b ik de knoop doorge hakt e n ge koze n voor e e n studie die ik e cht le uk vond." Na haar afstude re n ging ze naar de le rare nop­ leidmg. "Ik wist nie t of he t wat voor me was, maar ik wilde he t m ieder ge val probe re n. He t is zonde om zo'n studie af te ronde n e n dan vervolgens ie ts he e l ande rs te gaan doe n." Ze vond he t he e l le uk. "Ik he b op twe e schole n stage ge lope n. Dat was e ige nlijk al e e n goe de voorbereiding op e e n e e rste baan. Maar e r was dan we l e e n be ge le ide r op wie je altijd kon terugvallen." Vorig jaar augustus stond ze voor he t e e rst alleen als juf voor e e n de rde klas gymnasium. "Ik ve rwachtte dat ik e e n groot de e l van de le s bezig zou zijn de le e rlinge n uit de gordijne n te halen, maar tot mijn ve rbazing vie l dat e rg me e . Ze zate n rustig te luiste re n e n wilde n ook be st nog wat doe n." Er zijn ook le sse n die minde r gestructureerd ve rlope n. "Dat vind ik he e l ve r­ velend. Je moe t probe re n om stre ng te zijn e n

aandacht te e ise n. Je moe t he t ove rwicht bevechten, te lke ns opnie uw." "Iedereen ze gt dat he t e e rste jaar he t zwaarste is", ve rvolgt ze . "Ik me rk dat ik de routine mis die ande re le rare n we l he bbe n in he t voorbe re i­ den e n ge ve n van de le sse n. Le e rlinge n houde n er ge e n re ke ning me e dat ie mand nie uw e n onervaren is. Op de le rare nople iding le e r je hoe belangrijk he t is dat je pre cie s we e t wat je wilt gaan doe n. Dus nie t tijde ns de le s twijfe le n, maar me t voortvare ndhe id doe n wat je in je hoofd he bt. Jij moe t de touwtje s in hande n he b­ ben. En als he t dan goe d gaat, is dat ge we ldig." Paula's le ve n zie t e r nu totaal ande rs uit dan toen ze nog stude e rde . "Vroe ge r zat ik dage n­ lang op mijn kame r of op de studie zaal te kste n te be stude re n. N u be n ik op e e n he e l ande re manier me t mijn vak be zig. Ik moe t mijn ke nnis aan le e rlinge n ove rdrage n, die ge e n vanze lfspre ­ kend ontzag he bbe n voor de oudhe id me t hoofdletters. Als ik e e n ve rhaal ve rte l, bijvoor­ beeld ove r slave rnij, kome n ze he e l dire ct me t h u n me ning. Dat vmde n ze stom, ge me e n of racistisch. Ik probe e r duide lijk te make n dat ze het misschie n we l be grijpe n als ze zich ve rplaat­ sen in de ge dachte nwe re ld van die tijd. Ande r­ zijds he e ft hun re actie ook ie ts he e l ve rfris­ sends." Hoewel ze haar kame r in e e n stude nte nhuis heeft ve rruild voor e e n ge ze llige be ne de nwo­ ning aan e e n Amste rdams ple in, is ze e r finan­ cieel nie t bijzonde r op vooruit ge gaan. "He t salaris van e e n be ginne nd le raar is laag, maar ik verdien he t te nminste ze lf. Dat he e ft we l wat. Ik we e t me t of ik mijn he le le ve n voor de klas zal blijve n staan. Je hoort we l dat le rare n op hun ve e rtigste zijn opge brand, maar daar zie ik op de schole n waar ik we rk nie t zove e l van. Voorlopig de nk ik nie t aan stoppe n. Ik be gin net." (SK)

• -il Paula Rose (28), lerares Latijn en Grieks: 'Mijn leerlin gen hebben geen van zelfspreken d gezag voor de oudheid.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen