Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 382

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 382

9 minuten leestijd

I n Andalusië voel je: hier komt het vandaan' Workshop flamencogitaar ook voor beginners Al twintig jaar is Jan Snellen docent aan het Sportcentrum VU, waar hij onder meer schermen en fitness geeft. Komende week laat hij zich van een heel andere kant zien: tijdens een workshop op het Cultureel Centrum van de VU hoopt hij zijn liefde voor flamenco op de deelnemers over te brengen.

Dick Roodenburg De vraag of fitnesstraining op flamencomuziek mogelijk is, beantwoordt Jan Snellen ontkennend. "Voor zo'n les gebruik je vier beats per maat en daarop loop je, spring je of druk je je op. Flamenco telt vijf of twaalf tellen en heeft dan nog de accenten wisselend op de één, de drie, de zes, de negen en de elf." Met zi)n handen klappend geeft hij een ritme aan dat in een volle fitnesszaal inderdaad tot ernstige ongelukken zou kunnen leiden. Gitaar speelt Snellen vanaf z'n tiende. Hij leerde de eerste grepen van zijn moeder: "Kampvuurgitaar, met drie akkoorden liedjes zingen. Op de middelbare school speelde ik in de weekends met een vriendje in Amsterdamse nachtclubs. We kregen gratis drinken en eten. Geen alcohol natuurlijk, maar cola. Wat het eten betreft: de patatjes en broodjes kroket vlogen over de toonbank. Ons repertoire was gevarieerder: Dylan en ook Stones, maar dan lieflijk. We waren allebei gek van gitaar, het was voor ons een hobby waar we ook nog aan verdienden. Zo'n 25 gulden per nacht, dat vonden we toen heel wat." Snellen heeft overwogen om van de muziek zijn beroep te maken, maar koos toch voor de sport. Tijdens en na zijn Cios-opleiding liet hij de gitaar echter

Jan Snellen: 'Ik wil mijn lierde voor de flamenco aan anderen overbrengen.' niet liggen: "Ik bleef les nemen. Muziekschool, daarna klassieke les bij een leraar thuis. Van hen leerde ik de stromingen: bossa nova, een beetje jazz. Omdat je geïnteresseerd bent in het instrument, blijf je alsmaar bezig jezelf te verbeteren." Zijn liefde voor de flamenco dateert pas van de laatste vijf jaar. "Ik hoorde het wel eens, maar het klonk als sciencefiction, een technische begaafdheid waar je heel vingervlug voor moet kunnen spelen. Maar als je de flamenco gaat beoefenen, blijken er heel veel raakvlakken met klassieke muziek en met jazz te zijn. En toen ik er eenmaal mee bezig was, realiseerde ik me: zo heb ik altijd willen spelen. Mijn leraar

maakte me helemaal gek van flamenco, ik droomde ervan en speelde zo'n vier, vijf uur per dag." Zijn omgeving

Cultuur nam hem dat niet in dank af en daarom doet Snellen het de laatste tijd wat rustiger aan. "Ik hoef geen Paco de Lucia te worden. D a n moet je 24 uur per dag oefenen en ook nog Spanjaard zijn. Ik ben gewoon een Hollander die van flamenco houdt." Specifiek voor de flamencogitaar is

Bram de Hollander

volgens Snellen de techniek van de rechterhand. Daarmee tokkel je op de snaren en bepaal je het ritme. Door middel van falseta's, kleine solo's tussendoor, creëert de gitarist een sfeer waarbinnen de zanger zijn verhaal kwijt kan. In de ontstaansgeschiedenis van de flamenco speelt de gitaar overigens een ondergeschikte rol. "Vroeger werd alleen gezongen, begeleid door handgeklap. Later namen de dansers dat klappen over met het geroffel van him voeten. De gitaar is een ontwikkeling van de laatste eeuw. Pas sinds dertig jaar worden solostukken geschreven. De gitaar werd er als het ware uitgelicht." Snellen vergelijkt de flamenco met de

Amerikaanse blues. "Het zijn altijd emoties die worden bezongen. Iemand vertelt z'n levensverhaal, hij zingt over liefde en verdriet. Flamenco is bij uitstek de begrafenismuziek in Spanje. Daar wordt hartverscheurend bij gezongen, werkelijk gehuild. De zanger komt zo in een trance en de omstanders leven met hem mee. Dat is wat ze duende noemen, de Spaanse blues. Je moet dat voelen om de muziek te waarderen. Dat later gitaristen daar h u n techniek aan toegevoegd hebben, doet eigenlijk afbreuk aan de oorspronkelijke flamenco. Die is juist heel sober." Zoals het een ware gelovige betaamt, toog Snellen naar Spanje, op zoek naar de bron. "Jawel, een hele vakantie door dat bloedhete Andalusië, auto met kokende motor, gitaar opengebarsten van de hitte. M e niet realiserend dat de grote namen elders in Europa of in Amerika zitten om geld te verdienen. Maar als je daar rondrijdt voel je: hier komt het vandaan. Iedereen kan wel een beetje gitaar spelen. We logeerden bij families waar mettwee of drie akkoorden toch een heel gezellige stemming ontstond. Er werd bi) geklapt, een stukje vis gegeten, dat duurde tot diep in de nacht. Technisch stelde het weinig voor, maar het was wel het echte Spaanse flamencogevoel: met elkaar een emotie delen." Dat laatste is precies wat Snellen met zijn korte cursus wil bereiken: "Ook mensen die nauwelijks gitaar kuimen spelen zijn van harte welkom. Met een paar akkoorden maken we er wat van. Ik wil vooral mijn liefde voor de flamenco aan anderen overbrengen." De deelnemers wordt verzocht een gitaar met nylon snaren mee te nemen. "Stalen snaren doen voor beginners te veel pijn. Bovendien is het instrument lekker licht en hanteerbaar. Je kunt er met een gebrekkige techniek al een aardig geluid uit krijgen." Workshop flamenco-gitaar, maandag 24 februari 19 00 21 00 uur, Cultureel Centrum VU op Uilenstede, kosten ƒ 10,Voor meer informatie, tel, 4445100

o o o o^ o o

O o o o o o 0^o oo o

On o o

Saskia Meijer studeerde eerst een jaar Nederlands en is nu bezig met haar tweede jaar Algemene Letteren. Ze wordt op 26 februari 21 jaar.

Hoe vier je je verjaardag? "Gewoon met familie, kennissen, buren en een HEMA-slagroomtaart, een zelfgebakken appeltaartje, plakje kaas en plakje worst - de wc-kalenderverjaardag, zoals volgens mij de meeste Nederlanders hun verjaardag vieren. Het weekend daarna ga ik nog wel met een paar vriendinnen de stad in. Dat is eigenlijk de leuke manier van verjaardag vieren. We gaan lekker uit en daarna bij mij thuis in Broek in Waterland slapen met z'n allen." Wie nodig je niet uit op je feestje? "Frans Bauwer, de Havenzangers en mensen van 't Spijt me of Over de rooie die aan je deur bellen. Dat vind ik echt vreselijk." Wat staat er op het menu? "Ik hoop pannenkoeken of stoofpeertjes. Ik mocht vroeger altijd kiezen en dan werd het een van de twee, maar dat is nu een beetje te veel werk, want er blijven vast wel een paar mensen eten. Dus het zal wel soep met een broodje worden of Chinees." Wat staat er bovenaan je verlanglijstje? "Geschikte woonruimte in Amsterdam, liefst in de binnenstad. Maar dat is erg moeiUjk, heb ik gemerkt, dus ik hou het maar gewoon bij paimen en borden. Géén theedoeken, want een jaar geleden maakte ik al kenbaar dat ik op mezelf wilde gaan wonen en toen kwam iedereen met theedoeken aan, daar heb ik er nu negentien van." Wat IS het stomste cadeau datje ooit hebt 1?

"Ik hou niet van beeldjes. Die hele berg beeldjes die ik in de loop der jaren heb gekregen, heb ik naar een rommelmarkt gebracht. Daar heb ik ze nog zien liggen toen ik op zoek ging naar oude blikjes, die ik spaar."

Welke verjaardag is je het meest bijgebleven? "In 1986 werd de Elfstedentocht gereden op mijn verjaardag, en toen zei mijn opa: 'Dat mag je nóóit vergeten'. Dat heb ik altijd onthouden, al weet ik niet eens meer dat de tv aanstond." Wat was het hoogtepunt van het afgelopen jaar? "Mijn vakantie naar Amerika: eerst naar New York, daarna naar Californië en toen als klap op de vuurpijl nog naar Hawaii. Dat was echt een supervakantie, aangeboden door mijn exschoonouders toen het nog aan was met m ' n vriendje." Wat ergert je het meest op de VU? "De lucht. Ik hou helemaal niet van sigarettenrook en het idee dat al die dampen de hele tijd doorcirculeren, dat er hier nooit eens frisse lucht binnenkomt, vind ik vreselijk." Wie zou je liever willen zijn dan jezelf? "Ik zou wel een heel mooi kinderboek willen schrijven of heel leuke tekeningetjes willen maken bij kinderboeken. Adomo en de tijdspaarders was mijn favoriete kinderboek, maar de boeken van Aimie M . G . Schmidt vind ik ook erg leuk." Eet je nog vlees sinds al die gekke koeien en varkenspest? "Daar zat ik net vanochtend aan te denken toen ik in de krant las dat er per dag 80.000 varkens worden afgemaakt, dus dat die 30.000 varkens die door de pest worden gedood er niet eens zoveel zijn. T o e n schrok ik wel. D a n vraag je je af: is het me dat wel waard, dat stukje vlees, maar ik lust al geen kaas, dus dan wordt het wel erg moeilijk om ook nog vlees te laten staan."

Wat is de grootste blunder van je leven? "Dat ik me niet op m ' n achttiende heb ingeschreven bij de woningbouwvereniging. T o e n had ik ook nog een urgentiebewijs kunnen aanvragen. Die geven ze nu niet meer uit. En ik had actiever kunnen zijn op de middelbare school. Ik merk nu dat je als je een studie als Algemene Letteren doet er dingen bij moet doen om een baan te krijgen." Hoe oud wil je worden? "Als ik oud mag worden zoals Mary Dresselhuys, dan heel oud. Ik heb m een bejaardentehuis gewerkt, waar mensen in een katrol moeten worden gehesen om naar de wc te gaan - zo wil ik niet oud worden. Laatst was er op tv een discussie over of het acceptabel is varkens te kweken om hun harten te gebruiken voor mensen. T o e n dacht ik; nee. Maar als ik nu iets aan m ' n hart heb en ze zeggen: je kunt doorleven met een varkenshart, dan zou ik het misschien toch wel doen." Wat IS je boodschap aan het volk? "Probeer het overal een beetje beter achter te laten dan dat je er kwam. Als je deze wereld een beetje beter verlaat dan toen je erop kwam, dan heeft je leven denk ik wel zin gehad." (PP) Ken je iemand die binnenkort jang is en die vooi deze rubriek geïnterviewd wil worden'? Bel dan Ad Valvas, tel 4445630, of stop een briefje met naam geboortedatum en telefoonnummer van de jarige m de kopijbus naast de receptie in het Hoofdgebouw

Peter Wolters -^VC/VU !);J33d oj'i --^-'-^

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 augustus 1996

Ad Valvas | 674 Pagina's

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 382

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 augustus 1996

Ad Valvas | 674 Pagina's