Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 452

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 452

1 minuut leestijd

AD VALVAS 20 MAART I997

PAGINA 6 '"ï.."*'^'* ^^•*^-i?*' ^'' ^ '^'f' '^<MJ*

'Op zoek naar de waarheid, of zo' Kunstenaar Sohier met billen bloot in Exposorium Maandagmiddag 17 maart werd met een openbaar interview 'Look wlio's tallying' geopend. Deze tentoonstelling bestaat uit achttien recente schilderijen en tekeningen van kunstenaar Roland Sohier en is tot en met 30 april vrij te bezichtigen in het Exposorium. Zijn werken beroeren onder meer de thema's leven en dood, de energie die vrijkomt bij conflicten en moraliteit. Christiaan de K efte De eenzaamheid van de twintigsteeeuwse humanist en de ontgoochelende nietigheid van de mens ten opzichte van het universum waren de twee onderwerpen die Irene Feenstra, docente kunstgeschiedenis aan de Universiteit Utrecht, met kunstenaar Roland Sohier besprak in een openbaar interview waarmee een tentoonstelling van zijn werk in het Exposorium werd geopend. In een halfduister KC-07 luisterden zo'n dertig toeschouwers naar een moeizaam filosofisch vraag-antwoordspel, terwijl een diaprojector op de wand een kunstwerk toonde. "Deze tentoonstelling is een egodocument", vertrouwde de kunstenaar zijn gesprekspartner toe. "Ik voel me met de billen bloot gaan." Sohier liet zich kennen als een perfectionist. "Ik ben op zoek naar de waarheid, of zo." In de week voor de officiële opening is hij zelf aanwezig bij het inrichten van het Exposorium. Zijn werken hangen nog titelloos en ongenummerd aan de schotten. Uitleg over zijn werken geven wil de Utrechtenaar wel, op voorwaarde dat hij niet hoeft uit te leggen wat hij ermee bedoelt. "Je vraagt aan een schrijver die zeven jaar als kluizenaar heeft geleefd toch óók niet: wat heeft u nou eigenlijk met uw boek willen vertellen?", zegt Roland Sohier (47), Wie weten wil wat Sohier wil overdragen, moet zelf maar kijken. Roland Sohier werd in 1950 in Amsterdam geboren en studeerde van 1967 tot 1972 aan de Gerrit Rietveld Academie. In deze jaren was daar nog geen sprake van een 'praatcultuur'.

OQ

Na zijn afstuderen exposeerde Sohier op verschillende solo- en groepstentoonstellingen. De vorm en de stijl van zijn schilderijen hebben een hele ontwikkeling doorgemaakt. "In het begin vloog mijn werk alle kanten uit. Ik maakte van alles, zelfs geaquarelleerde stillevens. Of mijn werk er beter op IS geworden? Ik zou het niet weten." Recentelijk gebruikte Sohier de diptiek (tweeluik) om vorm te geven aan zijn kunst. D e keuze voor deze vorm zou volgens publiciteitsmateriaal uit

Cultuur de "innerlijke onrust van de kunstenaar" voortkomen en een confrontatie uitbeelden tussen twee tegengestelde aspecten van de persoonlijkheid: gevoel en verstand. Op de vraag of hij dit ook allemaal precies zo beleeft tijdens het vervaardigen, antwoordt Sohier nuchter: "Dat is allemaal gelul achteraf. Ik denk echt niet 'nu ga ik eens een conflictueus werk maken'. Nee. Je start vanuit je intuïtie. Die is niet losstaand en niet onbeperkt. Je hebt namelijk te maken met het feit dat je in 1997 leeft en dat je als volwassene al een heel reservoir van bestaande beelden in je hoofd hebt zitten. Achteraf- zo'n dertig werken later - blijkt dat je werk zo te interpreteren valt." Op de tentoonstelling in het Exposoriu m is geen diptiek meer te bekennen. Dualiteit is er echter gebleven. D e dit jaar vervaardigde tekening Look who's

talking is daar een goed voorbeeld van. "In zekere zin kun je zeggen dat die dooie boom die rechts zo pregnant in beeld staat, zijn spiegelbeeld vindt in dat blauwe groezel links", legt Sohier uit. Hij vindt zich meer tekenaar dan schilder. Papier is zijn favoriete materiaal, prettig om mee te werken. Prettig werkmateriaal is echter geen garantie voor een gemakkelijke productie van schilderijen en tekeningen. Bij de ontstaansgeschiedenis van enkele werken moest de botte bijï eraan te pas komen. "Ik vind het prettig om soms rigoreus oplossingen te creëren", zegt Sohier. "Aan het schilderij Voorje staan, achter je staan kun je zien dat enn geknipt is. Het is samengesteld uit stukjes van een ander schilderij dat me niet beviel. Twee jaar had ik daaraan gewerkt en het wüde maar niet goed uitkomen." Pikant detail is, dat dit werk bij de opening op maandag als eerste werd gekocht door een bezoeker. Prijs: 4.500 gulden. D e tamelijk prijzige werken - allemaal boven de duizend gulden - zijn doortrokken van conflict en spanning. De absolute harmonie is gruwelijk saai, vindt Sohier. "De ultieme harmonie is natuurlijk de dood. Dat het leven allesbehalve harmonieus is, kun je om je heen zien: omgaan met mensen en middelen, ruzie maken, de liefde bedrijven. In al die dingen is wel een vorm van conflict aanwezig. E n dat is goed. Daar komt ontzettend veel energie bij vrij." Hoe mensen omgaan of zouden moeten omgaan met elkaar komt naar voren in Carry each other. "Het gaat erover dat je verantwoordelijkheden hebt ten opzichte van elkaar. H e t is bijna een opdracht aan de kijker, vind je met?", zegt Sohier. "Dat houdt in: zorgzaam en verantwoordelijk zijn voor elkaar. Zo'n thema is niet moralistisch, maar het heeft wel moraliteit. Al mijn werken gaan over normen en waarden. Welk schilderij representatief is voor mijn oeuvre? Mijn werken zijn allemaal representatief."

'Look who's talking' ( 1 9 9 7 ) van Roland Sohier: "In zekere zin kun je zeggen dat die dooie boom die rechts zo pregnant in beeld staat, zijn spiegelbeeld vindt in dat blauwe groezel links." JWIard Willemse

o o o o^ o o CQ O O

o o IVlarjanne Dijk is achtstejaars student theologie. Ze hoopt dit jaar af te studeren. Deze week wordt ze 26 jaar. Wat vind je van het thema van de afgelopen boekenweek? "Ik vind het wel interessant, vooral dat je nu uit alle hoeken en gaten religieuzen naar boven ziet komen die anders vooral voor eigen toko spreken. Ik ben wel een beetje bang dat het meer exotisch en spannend is dan dat het echt ergens over gaat. Het is opvallend dat het thema mijn God is, terwijl de christelijke traditie onze G o d zou zeggen. Dat past heel erg in de tijd: iedereen maakt voor zichzelf een of ander beeld en gaat ermee aan de haal." Hoeveel boekenweekgeschenken verwacht je te krijgen? "Elk jaar knjg ik er ongeveer drie. Iedereen denkt: heb ik weer zo'n ding! Ik geef 'm maar aan Marjanne want die houdt van boeken. Die geef ik graag door aan anderen, die het vaak ook al hebben. Ik ben onlangs gaan samenwonen en nu hebben we hele stapels van alle boekenweekgeschenken van de afgelopen jaren liggen. Wie bij ons langs komt en er nog één niet heeft, krijgt 'm. Ze zijn ook handig om mee op vakantie te nemen en dan ter plekke weg te gooien." Hoe ga je je verjaardag vieren? "Het is fijn op zondag, 's Ochtends ga ik gewoon naar de kerk, en 's middags heb ik familie en vrienden uitgenodigd. Ik had bedacht dat we dan met elkaar naar het Tropenmuseum zouden gaan, want daar wonen we vlakbij en ik vind het altijd leuk om iets te gaan doen in plaats van weer met elkaar om die gezellige pot thee te gaan zitten. Daarna gaan we thuis aan de borrel." Peter Wolters - AVC/VU

Wie nodig je niet uit op je feestje? "Met pijn in mijn hart nodig ik mijn acht jaar jongere zusje niet uit, want die zit in Frankrijk dit jaar." Wat ga je eten? "Al die mensen die komen, mogen niet blijven eten, dat vind ik te veel werk. Ik ben de veertig dagen voor Pasen aan het vasten, maar de zondag valt daarbuiten want dat is een feestdag. Vasten betekent voor mij geen vlees, geen drank en geen snoepjes, dus ik ga die zondag van alles heel erg genieten. Vorig jaar vastte ik ook op de zondagen. Dat vond ik wel heel erg zwaar. Maar op zich vind ik het heerlijk om zes weken alles eens van een heel andere kant te bekijken." Wat staat er bovenaan je verlanglijstje? "Een brooddoosje, want dat is laatst gesneuveld. Verder heel erg veel boeken. En ik had bedacht dat ik een broodrooster wilde, dat leek me wel handig als je van die vieze oude broodjes hebt." Wat is het stomste cadeau datje ooit hebt gekregen? "Ik heb een keer van een overbuurvrouw in Harderwijk - ik was toen punk dus ik had allemaal heel psychedelische cadeautjes bedacht - een oranje plastic bakje met daarin gekleurde bolletjes watjes gekregen, verpakt in een bloemenpapiertje. Ze bedoelde het denk ik heel goed, maar ik vond het zó erg." Wat IS je favoriete leeftijd? "Ik vind het wel goed zoals ik nu ben. De tijd dat ik zestien, zeventien was vond ik ook heel leuk, maar dit is nog veel leuker omdat alles wat evenwichtiger is en de mening van iedereen om me heen veel minder belangrijk is geworden. Ik heb mezelf ook iets beter leren kennen." Welke verjaardag is je het meest bijgebleven?

"Mijn 23ste verjaardag, toen ik met een vriendin in Nicaragua zat. Het was een rare dag, want ik was er nog niet zo lang en wist niet hoe dat allemaal moest. Ik heb de mensen die ik kende uitgenodigd, maar wij zijn gewend om op stoelen zittend met elkaar te babbelen, terwijl zij allemaal wilden dansen en we hadden geen muziek. We hebben een heel grote taart laten maken om de hoek, zo'n heel vieze zoete roze, dat was wel leuk, en ik heb naar Nederland gebeld." Wat ergert je het meest op de VU?" "De afzichtelijke klimatologische omstandigheden in de biliotheek op de veertiende, net nu ik heb besloten om daar elke dag dapper de hele dag te gaan zitten studeren. Of je moet een deken meenemen, of je moet in een zomerjurk gaan, dan is het hartstikke heet en heb je de hele dag hoofdpijn. En überhaupt lijkt het wel of er helemaal geen lucht komt. Elke dag kom ik er weer bijna stikkend vandaan. Ik ga steeds klagen, maar dat helpt niet." Wat IS je boodschap aan de mensen op de vu? "Ik zou zo graag tegen iedereen willen zeggen dat het zo ontzettend belangrijk is om naast je studie een heleboel andere dingen te doen, maar ik heb gemakkelijk praten, want ik had achteneenhalf jaar voor een zes jaar durende studie. Toch moet het volgens mij nog wel kunnen, dingen ernaast doen. Alleen studeren heeft weinig zin. Af en toe eens kijken hoe het ergens anders gaat en een beetje oefenen met organiseren is voor nii) heel belangrijk geweest." (FP) Ken je iemand die de komende tijd jang is en die voor deze rubnek geïnterviewd wil worden'^ Bel dan Ad Valvas, tel 4445630, of stop een bnefje met naam geboortedatum en telefoonnummer van de jarige m de kopijbus naast de receptie in het Hoofdgebouw

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 augustus 1996

Ad Valvas | 674 Pagina's

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 452

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 augustus 1996

Ad Valvas | 674 Pagina's