Ad Valvas 1996-1997 - pagina 667

~ W > VALVAS 26 JUNI 1997

PAGINA 9

jen e n t e g e n v a l l e r s )ïn van eerstejaars VTier zich op zijn passie ï((undèstudent mijmert iigeving, breeiit de i\ regelmatig het hoofd atioet ik nu weer eten?'. ij eerstejaars ioopt weg tikunde en de :achapper blijft soms Igen. Vijf eerstejaars h eerste jaar op de VU.

\i ide studie w o r d t e r al bij voorbaat van citl^ me niets.' Foto's Bram de Hollander

arts een r bent' "Dat heeft me veel inzicht gegeven. En hoop", zegt hij. "Veel boeken van de studie zijn zo droog. Daann wordt er al bij voorbaat van uitgegaan dat God niet bestaat. Dat zegt me niets. Ik heb ook een aantal colleges filosofie gevolgd. Daar kwamen we ook uit bij Nietzsche die zei dat alles relatief is. Daar kan ik dus ook niets mee. Bij het studentenpastoraat kwam ik erachter dat er mensen zijn die zich daar met bij willen neerleggen. Dat vond ik heel "[verhelderend. Ik vind het van de gekke dat ^e geneeskunde steeds meer neigt naar een bedrijf. Dat klopt gewoon niet. Pas als je je de mens achter de leerstof kunt voorstel, wordt het interessant. Noem me maar ken idealist. Dat geeft niets. Ik zou niet ponder idealen willen leven." lichael, die voordat hij ingeloot werd ^oor geneeskunde eerst een jaar medische biologie deed, zoals zoveel van zijn jaargenoten, heeft geen moeite de tempobeurs te halen. Hij woont sinds een paar maanden pp kamers. "Dat leek me wel goed voor tiijn ontwikkeling", zegt hij. Dat de vu ben christelijke universiteit is, zegt hij nooit gemerkt te hebben. "Terwijl dat toch zou unnen. Door bijvoorbeeld niet alleen de Itatistieken te laten tellen, maar door ook Ie laten zien dat je een persoonlijke universiteit bent. Dat je mensen aan het woord laat. Dat is moeilijk als wetenschapper, dat pegrijp ik wel. Maar moet je het daarom naar laten?" (PB) .. ,,....

^Jij moet eigenlijk biijven'

tUi

Anne-Marie Verwiel (19) was in september een van de twee meisjes die aan de vu natuurkunde gingen studeren. Na de middelbare school wist ze niet wat ze moest gaan doen. Een bètavak lag voor de hand, want daar was ze goed in. "Als je als meisje goed bent in die vakken, zeggen ze gelijk: 'Jij moet iets exacts gaan studeren, want er zijn al zo weinig meisjes"', zegt Anne-Marie Verwiel achteraf. Ze schreef zich in voor milieuwetenschappen bij natuurkunde. "Toen ik er naartoe ging dacht ik wel: nou zullen we het krijgen, allemaal van die eikeltjes. Maar dat zijn vooroordelen. Ik vond de sfeer heel goed." Ze zat er niet mee dat ze als vrouwelijke eerstejaars een bezienswaardigheid was bij natuurkunde. Ze lacht: "Je krijgt in ieder geval veel aandacht." Atme-Marie haalde elk tentamen, met goede cijfers. "Het was niet gemakkelijk of zo, maar ik vond het ook niet extreem moeilijk." En toch bleef er iets knagen. Ze merkte dat de stof haar niet echt boeide. "Je moet toch af en toe het gevoel hebben: hé wat leuk dat het zo werkt. Dat had ik niet. Als ze mij uitleggen hoe een computer werkt, denk ik: het zal wel. En al die wiskundige berekeningen... Ik dacht dat ik het wel leuk zou vinden om dat soort dingen te weten, maar dat viel dus tegen." Ze miste de koppeling met de samenleving. Ze had verwacht dat milieuwetenschappen ook over beleid zou gaan, maar het bleek in hoofdzaak natuurkunde met een heel klein beetje milieu erbij. En eigenlijk zag ze zichzelf ook niet in een laboratorium. "Ze zeggen wel: 'Je hoeft niet in een lab te gaan werken, kijk maar naar Ritzen, die heeft ook natuurkunde gedaan', maar je wordt wel opgeleid voor het laboratorium. Terwijl ik het juist leuk vind om iets met mensen te doen." Opeens wist ze het niet meer. Iedereen leek het vanzelfsprekend te vinden dat ze iets exacts zou blijven doen. Ze komt tenslotte uit een bètanest: haar vader studeerde wiskunde en scheikunde en haar moeder is chemisch analist. En de studiecoördinator zei: 'Je kan het toch, waarom zou je niet blijven?' Anne-Marie grinnikt: "Er werd ook gezegd: 'Je moet eigenlijk gewoon hier blijven, we hebben al zo weinig meisjes.'" Maar er waren er

Anne-Marie Verwiel: 'Als ze mij uitleggen hoe een computer werkt, denk ik: het zal wel.'

meer die er de brui aan gaven. "We zijn begonnen met dertig eerstejaars en nu zijn er nog maar zeventien over. Het andere meisje is ook vertrokken. Dat is niet echt motiverend, als de helft weggaat." In februari hakte Anne-Marie de knoop door en inmiddels studeert ze alweer ruim vier maanden politicologie aan de UVA. "Ik was altijd al geïnteresseerd in wat er gebeurt in de maatschappij. Ik lees graag kranten, wil weten.wat er gaande is", motiveert ze haar keuze. Ze vertrok naar de UVA omdat

ze daar makkelijk halverwege het jaar kon binnenvallen en omdat daar meer afstudeerrichtmgen voor politicologen bestaan. Ze heeft bij politicologie minder verplichte uren dan bij natuurkunde en denkt erover komend studiejaar ook te gaan studeren voor een rechtenbul om haar kansen op een baan te vergroten. AimeMarie heeft plezier in haar nieuwe studie. "Het was best moeilijk om een punt te zetten achter natuurkunde, maar ik ben blij dat ik de stap genomen heb." (MZ)

'lli iiop van droom naar droom' "Uiteindelijk ben ik gaan doen wat ik altijd al wilde", vertelt Manne van der Zee. Op zijn 23ste begon hij met politicologie aan de vu na eerst vier jaar economie in Groningen te hebben gedaan. Hij is geboren in Amsterdam, maar heeft inmiddels op diverse plekken in het land gewoond. "Ik ging in Groningen studeren omdat ik weg wilde uit

Amsterdam, weg van mijn ouders en weg van mijn jeugd. De keuze voor economie was eigenlijk een blinde. Toen overwoog ik al poUticologie, maar ik dacht daar later geen baan mee te kunnen vinden." Toch koos Manne uiteindelijk voor zijn passie. "Ik heb me meer in politicologie verdiept en mijn verwachtingen zijn tot nu toe redelijk uitgekomen. Ik vind het boeiend om bezig te zijn met hoe besluitvormingsprocessen verlopen. Ik weet heus wel dat

Manne van der Zee: 'Wat meer ruzie op de faculteit zou geen kwaad kunnen.'

het geen beroepsopleiding tot politicus is." Na Groningen, "een geweldig leuke studentenstad", wilde hij weer terug naar Amsterdam. "Dat is de mooiste stad van de wereld, ik voel me er thuis. Er gebeurt van alles, de mensen zijn open en het is een mengelmoes van culturen." In Amsterdam vond hij binnen drie uur een kamer na een bezoek aan het kamerbureau van de SRVU. 's Avonds werkt hij nu zo'n twintig uur per week als kelner. Zijn studie kost hem ongeveer 25 uur per week. "Ik eet meestal op m'n werk of op de vu, maar dat komt vooral door tijdgebrek." Naast zijn studie en zijn werk is hij actief op de faculteit. "Afgelopen jaar heb ik me beziggehouden met allerlei zaken rond computers en Internet. Daar heb ik een aantal workshops over georganiseerd. Komend jaar wil ik m de faculteitsraad en het bestuur van de vakgroep." De sfeer op de faculteit noemt hij open, maar hij vindt dat de staf te veel op consensus uit is. "Er zijn weinig extremen. Wat meer discussie, wat mij betreft zelfs wat meer ruzie, zou geen kwaad kunnen." Hij kan het bijna niet over zijn lippen krijgen, maar nu en dan denkt Manne wel eens: "Dat sommige mensen de vu wat truttig vinden kan ik me wel voorstellen." Aan carrièreplanning doet hij niet, maar hij heeft wel ideeën wat hij later wil gaan doen. "Ik zie mezelf niet mijn leven lang één beroep uitoefenen. Ik denk dat ik van project naar project en van baan naar baan zal gaan. Ik vind het leuk om een bepaald idee te realiseren. Zo hop ik van droom naar droom." Geld vindt hij niet echt belangnjk, maar een redelijk inkomen lijkt hem wel aantrekkelijk. "Ik vind het wel leuk om in een CD-winkel te kunnen kopen wat ik wil." Vooralsnog denkt hij aan een fulltime baan. "Maar ik besef dat ik als ik later een parmer heb en eventueel een gezin, consessies zal moeten doen. Ik geef toe dat ook voor mij geldt dat denken over gelijkheid mssen mannen en vrouwen nog niet direct betekent dat je dat ook in de praktijk volledig waar maakt." (DdH)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen