Ad Valvas 1996-1997 - pagina 47

AD VALVAS 12 SEPTEMBER 1996

PAGINA 5

'Daar komt de puntenpolitie!' Medicijnenstudente Marjolein de Jong leidt minister Ritzen rond op de VXJ Op maandag 9 september begon de dag vroeg voor Marjolein de Jong, tweedejaars studente medicijnen aan de VU. Om half zeven stond minister Ritzen met een hele colonne journalisten bij haar op de stoep voor een ontbijtje. De minister van onderwijs had namelijk beloofd de hele dag met haar op te trekken om het studentenleven van dichtbij mee te maken. Dirk de Hoog

"Ik was stomverbaasd dat de minister mijn uimodiging aannam", vertelt Marjolein. Op een forum met de minister bi) het vu-Corps in het voorjaar liet ik me spontaan ontvallen dat hij maar eens een dagje moest meelopen op de vu om te zien hoe het studentenleven er echt uit ziet. Eerst leek hi) helemaal niet op mijn uitnodiging in te gaan. Pas na afloop kwam hij naar me toe om een afspraak te maken."

Marjolein wil de minister vooral duidelijk maken dat door de toenemende studiedruk steeds minder ruimte overblijft voor het opdoen van sociale, organisatonsche en andere vaardigheden. Kortom: de academische vormmg is volgens haar in gevaar. "Als je later solliciteert, kijkt je baas heus niet alleen naar je tentamencijfers, maar ook naar andere dingen. Bijvoorbeeld dat je, zoals ik nu, preses van een dispuut bij het corps bent geweest", vertelt ze even later bij een kopje koffie op de tweede verdieping van het Hoofdgebouw. "Als ik zie hoe je deze dag hebt aangepakt, kun je anders al aardig organiseren", repliceert de minister.

Ervaren acteurs Eerder op de ochtend nam de in een sportief rood jack geklede minister de studente achter op de fiets mee naar de vu. De stemming zit er dan al goed in. Gewillig doen de twee als ervaren acteurs de aankomstscène nog een keertje over voor de televisieploeg die het bezoek vastlegt. Om kwart voor negen heet de decaan van de faculteit "de wat oudere student" welkom bij het college bioregulatie, "Ik kon het goed volgen", verklapt Ritzen na afloop. Marjolein vertelt dat Ritzen aantekeningen voor haar heeft gemaakt. "Hij heeft een goed handschrift. Ik kon alles lezen."

De twee pakken de sneltram naar de Bijlmerbajes. Marjolein heeft namelijk eerst psychologie gestudeerd en gaat nu haar scriptie over delinquenten met psychische problemen afgeven. Zo koos voor psychologie toen ze werd uitgeloot voor medicijnen. Dat zou haar nog vijf keer overkomen, waarna ze via de zogenaamde hardheidsclausule alsnog toegelaten werd. "Nu heb ik wel een probleem met de studiefinanciering, want ik moet zeker twee jaar studie zelf betalen." Tussen de middag luncht het gezelschap in de mensa, waarna een practicum anatomie volgt. De minister trekt gewillig een lange witte jas aan. Daarna is er een rondleiding door het Hoofdgebouw. "Jullie zijn vast economiestudenten", roept Ritzen tegen een groepje verlegen meisjes die op de tweede de lift instappen. "Nee, we studeren geschiedenis", is het antwoord. "Hè", roept de minister verbaasd, "vroeger zaten toch de economen op deze verdieping?" Even wordt er een kijkje genomen in de bibliotheek van Geschiedenis. "Dat is Ritzen. Krijg ik nu een tien?", antwoordt een meisje op de vraag of ze weet wie die man in een grijs-groene sweater is. Ritzen geniet zichtbaar van zijn bezoek, ook al reageert niet elke student even vriendelijk. "Wat komt U hier doen? Bent U van de puntenpolitie?", vraagt een student tussen de

middag in het restaurant ad rem. De minister legt met een glimlach het doel van zijn bezoek uit. Hij blijft staan bij een fototentoonstelling van Amnesty. Vol belangstelling bekijkt hij de foto's en stopt een folder in zijn zak. "Oh, wat ziet dat er prachtig uit', roept hij bij het zien van de vernieuwde bibliotheek van Psychologie. "Volgens mij doet de vu veel aan studeerbaarheid." Marjolein beaamt het, maar klaagt wel over het wat grauwe, ongezellige gebouw.

Droge sherry Tijd voor een bezoek aan het Brum Café. De minister bestelt een droge sherry. De camera's van de persfotografen klikken. Maar ook een enkele student blijkt een fototoestel op zak te hebben om de minister te vereeuwigen. "Hé Jo, jij hier", roept prof.dr. F.A.G. den Butter als hij de mmister toevallig in het café treft. Als de twee elkaar innig de hand schudden, zegt Ritzen tegen de omstanders: "Deze man is een van de belangrijkste economen van ons land." De vice-decaan van de economische faculteit lokt een discussie uit over de plannen van Ritzen voor het veranderen van de universitaire bestuursstructuur. "Hoi", roept Ritzen met het vuistje omhoog bij de opmerking dat de vakgroepen verdwijnen. Marjolem weert zich kranig. "Ik

kan me best voorstellen dat er dingen anders moeten. Onder docenten bestaat vaak weerstand tegen samen- • werking en verandering. Maar ik vind het onterecht dat de belangrijke en vaak ook leuke inbreng van studenten dreigt te verdwijnen." Een student komt proosten op de gezondheid van de minister. "Ik heb wel interesse om de politiek in te gaan", vertelt de jongen. "Dan kan ik je de PvdA aanraden", antwoordt de minister, die de naam en het adres van de jongen noteert. "We zijn serieus op zoek naar jong kader, ook voor m de Tweede Kamer", roept hij zijn omstanders toe. Nog een jongen geeft Ritzen spontaan een handje. Het blijkt een econometrist te zijn. "Die studie kan echt niet m vier jaar. Kunt u daar niet iets aan doen", vraagt hij. "Stap eens naar de opleidingscommissie", is het antwoord. De minister wordt weggerukt door Marjolem. Tijd om naar het vu-Corps te gaan. "Het is een geweldige man. Hij begrijpt dingen heel snel en kan volgens mij ontzettend efficient werken. Bovendien is hij heel veelzijdig. Hij aquarelleert, tekent en trekt 's zomers de bergen in. Bovendien heeft hij twee studies tegelijk gedaan. Maar ik ben het met m alles met hem eens", kan ze nog net uitbrengen voor ze de tram naar de stad induikt.

^4^fTpf

^ . Ritzen trekt gewillig een lange witte jas aan voor liet practicum anatomie.

Marjolein de Jong: 'Ritzen is een geweldige man. Maar ik ben het niet in alles met hem eens.'

"Wat me vaak opvalt, is dat jongeren overdreven veel waarde hechten aan het studentenleven en zich niet realiseren dat het 'echte leven' ontzettend leuk is. Om die reden hebben studenten de neiging zo lang mogelijk in de hun bekende omgeving te blijven rondhangen", zegt minister Jo Ritzen. "Daarom moet de overheid ze een handje helpen door ze sneller door de studie te loodsen." "Ik ben onder de indruk geraakt van de gemotiveerdheid van de medicijnenstudenten die ik vandaag gezien heb", zegt Ritzen aan het einde van de middag in het café van de medische faculteit. "Het was wel even wennen om een college bij te wonen, want het is alweer zeven jaar geleden dat ik zelf voor de banken stond, maar het viel me op dat het vrij rumoeng was m de zaal. Als ik docent was, zou ik om meer aandacht gevraagd hebben. Maar misschien waren de studenten wel afgeleid door de televisiecamera en de journalisten in de zaal." De minister is vol lof over de twee docenten die hij aan het werk heeft gezien. "Ik weet uit eigen ervaring hoe moeilijk het is om een mooi college te brengen. Maar deze docenten deden het prachtig. Bij het anatomie-

Foto's Peter Wolters - AVC/VU

Ritzen: Mk gun studenten best een lolletje, maar niet op kosten van de staat' practicum vond ik het fascinerend hoe de docent speelde met wel vijf verschillende apparaten zoals videoen televisieschermen om hersenpreparaten aan de studenten te demonstreren. Dat vond ik een interessante, uitdagende manier van doceren."

Zelfselectie Ritzen is van mening dat de uitdaging aan de student nogal eens ontbreekt. "Bij de medische en bèta-opleidingen valt het doorgaans wel mee, maar het probleem zit vooral bij de gammastudies. Daar gebeurt het nog te vaak dat men de studenten in het eerste jaar aan hun lot overlaat. Dat rare systeem van zogenaamde zelfselectie is mede een gevolg van de snelle groei van die studies. Gelukkig doet men er hier en daar wel iets aan, maar je ziet dat studenten hun tijd niet efficient benutten. Vaak zijn er maar de helft van week colleges of practica. De rest van de tijd besteden

de studenten echt niet allemaal aan de studie. Door een goed studieprogramma aan te bieden is er dus veel tijdwinst te boeken voor studenten." De minister is niet onder de mdruk van het verwijt dat hij zulke hoge eisen aan studenten stelt dat er geen tijd overblijft voor andere activiteiten. "Ik wil niet zeggen dat ze zeuren, want de veranderingen die we doorvoeren zijn gigantisch. Maar voor allerlei dingen blijft heus wel tijd over. Dat zie ik nu toch ook bij deze medische studenten. Die hebben het altijd al druk met hun studie gehad. Daaraan zal met zoveel veranderen. Bovendien blijven regelingen bestaan waardoor compensatie mogelijk is uit het afstudeerfonds voor studenten die bestuurswerk doen voor verenigingen of op het gebied van medezeggenschap." Dat de academische vorming in gevaar komt, vindt de minister een onterecht verwijt. "Die vorming hoort

birmen het studieprogramma thuis. Er is echt iets heel erg mis als studenten andere dingen zouden moeten gaan doen om zich die vaardigheden eigen te maken. Dat geldt ook voor communicatieve vaardigheden. Een afgestudeerd arts moet tijdens zijn studie leren op een ethisch en sociaal verantwoorde wijze met een patiënt te communiceren. Daarvoor hoeft hij niet naar een gezelligheidsvereniging te gaan."

Sneu Ook over het verwijt dat Ritzen de democratisering om zeep helpt, haalt hij de schouders op. "De bestaande structuur heeft zijn nut gehad om de oude regenteske verhoudingen te veranderen. Maar de bureaucratie dreigt de verkeerde kant op te gaan. Uit mijn Delftse tijd weet ik nog dat leden van de imiversiteitsraad per keer een envelop met vergaderstukken van zo'n halve meter dik kregen.

Ik denk dat de helft van de beleidsmedewerkers en andere universitaire ambtenaren weg kan als er een efficiëntere bestuursvorm wordt mgevoerd. Dat levert allemaal geld op voor beter onderwijs en onderzoek. Misschien is het hier en daar wel een beetje sneu voor al die studenten die jarenlang met veel inzet en deskundigheid bestuurstaken hebben verricht, want ik meen oprecht dat ze dat goed hebben gedaan. Het gaat er vooral om dat het geen goede zaak is dat het personeel zichzelf bestuurt. Daardoor worden pijnlijke beslissmgen eindeloos lang uitgesteld. Wat overigens niet klopt, is dat studenten alleen maar minder te vertellen krijgen. De opleidingscommissies krijgen juist meer te zeggen en die bestaan voor de helft uit studenten." Is het beleid van de mmister er niet op gebaseerd dat studenten ontzettend graag studeren en serieus bezig zijn? Studenten willen toch gewoon een leuke tijd? "Ach, ik merk dat studenten steeds vaker eisen aan de opleiding gaan stellen in de zm van studeerbaarheid en kwaliteit. Wat dat betreft zijn we het redelijk met elkaar eens. Ik denk dat veel studenten ook best in vier of vijf jaar klaar willen zijn. En tegen degenen die het vooral om een lolletje gaat, wil ik zeggen: dat gun ik je best, maar niet op kosten van de belastingbetaler." (DdH)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen