Ad Valvas 1996-1997 - pagina 247

AD VALVAS 5 DECEMBER 1996

PAGINA 9

j|/jaak

ia| wordt door "Ik weet het, wiiH vraag ik me «^ ' sinterklazen gesignaleerd. Sommigen zijn elKaar zelfs tegengekomen. "Och", zegt e i van die Sinterklazen, "Daar zijn wij hulpjes voor." Bij de Dienst Ontwikgssamenwerking was het smterklaas,t vooral voor de kinderen bedoeld, ar bij Personeelszaken worden de [dewerkers verrast met de komst van de goedheiligman en worden ze getrakteerd op chocolademelk en banket. "Ik het hele weekend beziggeweest met lenken wat ik over alle medewerkers ga zeggen", vertelt Sinterklaas Ellen. Bij Biologie zijn Sinterklaas en zijn Pieten op [ecember langsgeweest en heeft de e man een kritische noot gekraakt ir de groei van de faculteit. "Iedereen ler zo positief over, maar ik zie vooral iblemen", zei de biologen-Sint. "Want ;t de groei zal de gezelligheid wel afne" Gezellig was het dinsdag 3 :ember in ieder geval bij de faculteitsniging van Psychologie en Pedago;, waar van vijf tot twaalf 's avonds ;ige sinterklaasliedjes werden aaid. Student Robbert Schravendijk: :h )a, om er niets aan te doen, dat is weerzo wat."

Illustratie: Aad Meijer

Wim en Clarissa Noomen: [ WW^

Bi'fC?*r«#C?»'

mm^m

Vader Wim Noomen (54), voorzitter van het college van bestuur, en dochter Clarissa Noomen (21), studente briminologie, kunnen zich allebei nog goed het moment herinneren dat ze van hun geloof in Sinterklaas afvielen. Wim: |"lk dacht: hé, dat zijn de schoenen van Stoffie." Clarissa; "De cadeautjes zaten altijd in een wasnand en we mochten de schoen zetten bij de bpen haard. Dat was helemaal echt. N a de verhuizing zetten we onze schoen bij de verwarning, dat was veel nepper." Vim' "Wi) hebben het thuis altijd gevierd, maar tedelijk bescheiden. Na de scheiding vierden we iiet met z'n drietjes." Illanssa; "Rosanne, mijn zusje, is zes jaar jonger.

Cr*i'3^

mmJ^mJMê^

m^^9ÊMÊ ^UFÊSm%?mm

dus we hebben nog heel lang gedaan alsof hij echt bestond." Wim: " D a n zetten we ook altijd sinterklaasmuziek op." Clarissa: "We vierden het ook nog bij oma. Moesten wij samen met onze nichtjes en neef op zoek naar een witte koffer die altijd in de logeerkamer onder het bed verstopt was. Maar toen wist ik al wel dat hij niet echt bestond." Wim: "Op een gegeven moment weet je dat hij niet bestaat, maar dat je wel verzekerd bent van cadeautjes." Clanssa: "Hoe oud was jij toen?" Wim: "Ik was een jaar of zeven. Sint en Piet kwamen op bezoek en ik zat net op de grens van geloven en niet geloven. Ik keek naar Sinterklaas en mijn blik stopte bij zijn schoen en ik riep heel hard: 'Hé, dat zijn de schoenen van Stoffie. Dat was onze buurjongen, die als Sinterklaas verkleed was." Clarissa: "Zei hij toen wat?"

Wim: "Ik geloof dat hij het moeilijker had dan ik. Dat heeft misschien ook te maken gehad met de manier waarop mijn vader en moeder er mee omgingen. Ze zeiden al heel vroeg tegen ons dat Sinterklaas zich van een aantal hulpklazen bediende en ook ouders ingeschakelde." Clarissa: "Mijn moeder vertelde het aan het ontbijt, ik was toen ook een jaar of zeven. Ik weet het nog goed. Ik zou net naar school gaan. Ze zei plompverloren: 'Sinterklaas bestaat eigenlijk niet.' Ik dacht toen: 'Hoe kan dat nu?' Daarna heb ik er eigenlijk niet meer bij stil gestaan. We vieren nog steeds elk jaar Sinterklaas. Maar dan natuurlijk wel anders. We hebben net ons lijstje besproken." Wim: "Ze heeft bij de vu-boekhandel net haar eigen cadeau gekocht. Dat mag ik inpakken. Ik heb gisteren al een gedicht gemaakt." Clarissa: " O , kijk eens aan." Wim: "Ja, dat hoort er wel bij." Clarissa: "Het is leuk om Sinterklaas met familie

of vnenden te vieren. Je bent dan weer eens een keer samen. Ik ben niet zo'n ster in het maken van surprises. Dichten vind ik wel leuk." Wim: "Je kunt elkaar dan lekker op de hak nemen. Maar pakjesavond vind ik ook zo leuk omdat je weet dat iedereen cadeautjes gaat krijgen." Clarissa: "Je hebt dan ook echt de moeite gedaan om iets leuks voor elkaar te kopen." Wim: "We doen het wel in stijl, met kruidnoten en chocolademelk. Maar ik heb geen nu geen cd met sinterklaasliedjes meer." Clanssa: "Chocolademelk drinken we eigenlijk elk weekend wel." Wim: "Het is jammer dat mijn dochters niet van marsepein houden, anders stond de hele tafel vol met marsepein in plaats van kruidnootjes." Clarissa: "Je krijgt elk jaar marsepein van ons." Wim: "Daar kan ik rustig de hele avond van genieten." (CB)

'Op die magnetmns kunnen ze me makkelijk pakken' De geheimzinnigheid is volgens Linda Klaver (22), vierdejaars Nederlands, het leukste van Sinterklaas. "Wie heeft wie en hoe heeft iedereen zich uit zitten sloven voor de surprises. Mijn m o e d e r w e e t m e e s t a l weken van tevoren al wie wie getrokken heeft, maar dan heeft ze er ook al heel wat schema's op losgelaten."

k

Het cadeau is volgens Linda ondergeschikt aan de surprise. Want het gaat niet om de heb, maar om het gebaar. "Ik heb dit jaar mijn broer getrokken en ik maak me een beetje zorgen om hem Hij heeft een scooter en rijdt zonder helm. Daar gaat zijn haar namelijk van in de wai zitten, zegt hij. Ik heb dan ook een helm voor hem gemaakt met een klep bovenop. Ik hoop een beetje dat hij de boodschap serieus neemt." Hoewel de studente Nederlands normaal gesproken pas op de avond voor het pakjesfestijn leuke surprise-ideeën te binnen schieten. wist ze dit jaar al weken van tevoren dat ze ten, dit zou maken. "Ik heb een ballon opgeblazen

en daar kranten omheen geplakt en daaromheen wc-papier. T o e n dat na een week helemaal hard was geworden, heb ik de ballon doorgeprikt en een helmvorm gesneden. Vervolgens heb ik de helm zwart geverfd. N u hoeft hij alleen nog maar te drogen." "Sinterklaas heeft iets", vindt Linda. "Dat volwassenen toneelstukjes opvoeren en er veel voor over hebben om kinderen te laten geloven dat de goedheiligman bestaat, is heel bijzonder en moeten we met z'n allen echt koesteren", meent ze. "Mijn zusje heeft er nog heel lang in geloofd en nog steeds kan ik m haar ogen zien dat ze twijfelt. Zeker op pakjesavond zelf. Dat sfeertje zou je nooit rond kerst kunnen creëren." Als haar moeder of haar broer haar heeft getrokken, krijgt ze bijna zeker een magnetron van karton. "Het afgelopen jaar heb ik twee magnetrons in brand laten vliegen. Ik kon er echt niets aan doen, maar daar kimnen ze me natuurlijk heel makkelijk op pakken." (CB)

Een h e l m m e t klep voor het b r o e r t j e van Linda, o m d a t zijn haar a n d e r s in d e w a r r a a k t . Peter Wolters - AVCAU

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen