Ad Valvas 1996-1997 - pagina 614

PAGINA 8

AD VALVAS 5 JUNI 1997

'Word geen hielenlikker of carrièrepikker' Oud-bestuurders van studentenbonden en hun loopbaan De nieuwe besturen van studentenbonden LSVb en ISO staan al klaar achter de coulissen, de bestuurders van het lopend jaar kunnen binnenkort dus weer gewoon studeren. Wacht hun daarrta een glanzende carrière in politiek of bestuur? Dat valt tegen, zo blijkt uit de loopbanen van hun voorgangers. Veel groter is de kans dat ze toetreden tot de onderwijsbureaucratie die ze in hun bondstijd juist bestreden.

Hanne Obbink Mike Riegel is onder de pannen. Aan het begin van zijn jaar als LSvb-voorzitter, najaar 1995, botste hij nog met minister Ritzen. Die "speelde spelletjes", voegde Riegel hem toe. D e minister pikte dat niet en riep hem tot de orde: hij moest zich "wat zakelijker" uitdrukken. Het eind van Riegels jaar verliep evermiin in harmonie: de LSvb stapte uit Ritzens project 'kwaliteit en studeerbaarheid'. Maar that was then and this is now. Inmiddels is alles vergeven en vergeten. Want Riegel is kortgeleden in dienst getreden van het ministerie van onderwijs. E n jawel, hij gaat werken voor het studeerbaarheidsproject. Maurice M o m m e n , Riegels maatje in het vorige Lsvb-bestuur, herinnerde zich de vele gesprekken van vorig jaar nog, en dat zou Riegel weten ook. "Wat een held", foeterde M o m m e n in een column. "De mond vol van het bureaucratenbolwerk in Zoetermeer, en nu gaat-ie er zelf deel van uitmaken." Hij waarschuwde zijn voormalige kameraad: word geen carrièrepikker of hielenlikker. Uiteraard heeft Riegel deze tirade over zichzelf afgeroepen: hij blies altijd hoog van de toren. Maar hij is niet de enige die de overstap van studentenbond naar onderwijsbureaucratie heeft gemaakt. Integendeel. "We lijken wel een goedkoop opleidingsinstituut voor ambtenaren van het ministerie van onderwijs", meesmuilt een Lsvbbestuurder van een paar jaar geleden. Dat IS enigszins overdreven - maar niet zeer. De LSVb heeft sinds zijn

laconiek, "Het is ook de taak van de studentenvakbond om tegen ministeriële plannen te protesteren. Maar ik heb met andere afwegingen te maken. Als de politiek bepaalt dat er bezuinigd moet worden, voer ik dat uit. Een ambtenaar is loyaal aan zijn meerdere." Zo erg is dat niet, want, zegt Bosman, "Ritzen doet het goed. Dat kan ik wel verdedigen."

Babyboomers Er is leven buiten het onderwijs, ook voor oud-LSvb'ers. Maar bijna zonder uitzondering werken ze toch voor de 'publieke zaak'. D e vakbond en de media komen meer dan eens voor als werkgever, maar ook de verstandelijkgehandicaptenzorg, plattelandsjongeren en Greenpeace blijken oudLsvb'ers werk te bieden. In het bedrijfsleven daarentegen zijn er maar heel weinig terechtgekomen. Vreemd genoeg is geen enkele oud-bestuurder doorgedrongen tot de landelijke politiek. Maarten van Poelgeest, de bekendste studentenleider aller tijden en voorzitter in 1988/89, had wel die ambitie. Hij had Tweede-Kamerlid voor GroenLinks willen worden, maar het lukte hem niet op de kandidatenlijst terecht te komen. " D e concurrentie is groot bij GroenLinks", verklaart Van Poelgeest, "want er zijn weinig zetels te vergeven en er is veel lokaal kader dat meedingt naar een plaats. Een hele generatie babyboomers is al vanaf het emd van de jaren zeventig bezig. Een buitenstaander zoals ik is lastig voor hen. Die komt er niet tussen."

oprichting in 1983 zo'n vijftig mensen in zijn dagelijks bestuur gehad. Van 70 procent is achterhaald waar ze gebleven zijn. Mike Riegel blijkt de vijfde die zijn brood verdient bij de voormalige tegenpool, twee anderen zijn bij de Informatie Beheer Groep beland. Onder meer de eerste voorzitter van de Lsvb, Mariétte Hamer, is Riegel voorgegaan: die is hoofd 'strategisch beleid' bij de directie hoger beroepsonderwijs van het ministerie. Maar er zijn er meer geweest die een door het ministerie betaalde baan (of baantje) hebben overgehouden aan hun Lsvb-tijd. In de jaren tachtig leverde vooral de chaos rond de studiefinanciering werk op. De mvoering van de nieuwe wet, in 1986, werd zo'n puinhoop dat er in allerijl overal m het land 'steunpunten' moesten worden opgezet. Een aantal daarvan " werd aanvankelijk gerund door Lsvb'ers. Op een na hebben ze die baantjes inmiddels ingeruild voor ander werk. Wat in de jaren tachtig de studiefinanciering was, is nu de bureaucratie rond onderwijskwaliteit. Het secretariaat van de commissie-Wijnen, die namens minister Ritzen projecten op het gebied van studeerbaarheid keurt, wordt bemand door twee oudLSvb'ers. Een derde heeft dit secretariaat alweer ingeruild voor een baan als 'junior-beleidsadviseur bij de hboRaad en een vierde is lid van de commissie zelf. Ook Maurice M o m m e n en Kysia Hekster (voorzitter in 1994/95) verdienen geld aan onderwijskwaliteit. M o m m e n als medewerker van de -

Maarten van Poelgeest, de bekendste studentenleider aller tijden, deed een vei^eefse poging om Tweede-Kamerlid voor GroenLinks te worden Bram de Hollander door Ritzen gesubsidieerde - Keuzegids Hoger Onderwijs en Hekster bij het zogeheten Expertisecentrum Academische Zaken van de Universiteit van Amsterdam. Al met al heeft ongeveer eenderde van alle oud-LSVb-bestuurders een plek gevonden (vast, tijdelijk in deeltijd of hoe dan ook) in de onderwijsbureaucratie.

Overloper Gerard Bosman weet hoe het voelt om voor 'carrièrepikker' of 'overloper' uitgemaakt te worden. T o t december 1987 was hij actiefin de LSVb, onder meer als lid van het eerste bestuur, in 1983. Een motie van wantrouwen in de Tweede Kamer tegen de toenmalige minister Deetman was het keerpunt. D e motie (over de chaos bij stu-

diefinanciering) werd verworpen. N o g diezelfde avond, achter de gordijnen van de Tweede Kamer, werd Bosman gevraagd te gaan werken voor het 'crisisteam' dat de chaos te lijf moest. Bosman nu: "We hadden alles gedaan om de motie erdoor te krijgen. Maar die slag verloren we. Daarom voelde ik me vrij om over te stappen." H o o n was zijn deel, althans van een aantal LSvb'ers van die tijd. Maar, zegt Bosman, "links Nederland verwacht altijd veel van de staat. En wat was er nu mis aan om ervoor te zorgen dat studenten op tijd h u n geld kregen?" Inmiddels werkt Bosman op het ministerie, als 'account manager juridische zaken' bij studiefinancieringsbeleid. Hij werkt dus mee aan het beleid waar de LSVb van nu steevast tegen is. "Dat wéét je", zegt Bosman

Simone van Geest (voorzitter in 1992/1993) slaagde daar wél in. Maar haar elfde plaats bleek, hoewel de prognoses lange tijd anders beloofden, niet genoeg voor een Kamerzetel voor GroenLinks. Van Poelgeest werkt nu bij het Nederlands Instituut voor Zuidelijk Afnka, de opvolger van enkele anti-apartheidsorganisaties. Van Geest kwam via Radio Rijnmond, Veronica Nieuwsradio en Ritzens Kennisdebat (!) terecht bij de tv-actualiteitenrubriek Netwerk. Landelijk is het dus met gelukt, maar op gemeentelijk niveau zijn vier voormalige Lsvb-bestuurders in de politiek actief D e enige die dat fulltime doet is Robert Giesberts, die voorzitter was in 1990/1991. N u is hij gemeenteraadslid voor GroenLinks in Utrecht. "Ik ben gewoon gevraagd", zegt hij. Hij was bij GroenLinks meer bekend als voorzitter van de plaatselijke afdeling van de fietsersbond ENFB dan

als

Lsvb'er. Dat laatste komt misschien wel goed uit. Als LSvb-voorziner maakte Giesberts deel uit van een groep studenten die bij een actie in het gebouw van wat toen de Informatiseringsbank heette voor vele tonnen schade aannchtte. Het leverde hem een boete van driehonderd gulden op. "Nee hoor", zegt Giesberts opgewekt. "Dat deel van mijn verleden speelt geen rol meer."

ISO-bestuurders trekken de wijde wereld in

Oud-LSVb-voorzitter Mike Riegel is overgelopen naar het kamp van de vijand: het ministerie van onderwijs Bram de Hollander

Nedlloyd, Proctor G a m b l e , A e g o n , Gist B r o c a d e s . D i t soort n a m e n k o m t onder de werkgevers van voormalige LSVb'ers nauvcelijks voor. O n d e r die van o u d - i s o - b e s t u u r d e r s des te m e e r . H e t aantal i s o - t n e n s e n dat in de onderwijsbureaucratie blijft h a n gen, is daarentegen op de vingers van een h a n d te tellen. D e twee studentenbonden h e b b e n al jaren m o e i t e uit te leggen waarin z e n u precies van elkaar verschillen. Vanouds was de Lsvb 'links' en het ISO 'gematigd' o f ' p r a g m a tisch'. iVlaar m e t het blote o o g zijn de verschillen in s t a n d p u n ten a m p e r te z i e n . D e twee b o n den onderscheiden zich vooral van elkaar in h u n stijl. D e loopbanen van o u d - b e s t u u r ders bevestigen dat beeld. H e t ISO heeft sinds het in 1989 officieel door m i n i s t e r D e e t m a n erkend is als 'vertegenwoordiger

van a l g e m e n e studentenbelangen' z o ' n veertig bestuursleden z i e n l a n g s k o m e n . O p e e n handjevol na h e b b e n die allen het wereldje van het h o g e r onderwijs achter zich gelaten. E é n v o o r m a lige ISO'er werkt v o o r de Informatie Beheer Groep. Twee oudbestuurders m a k e n als management trainee beleid aan e e n u n i versiteit. D a a r n a a s t h e b b e n n o g een paar i s o ' e r s losvaste functies - in e e n c o m m i s s i e of een r e d a c tie of een raad o f z o . E n dat is het. H e t internationale bedrijfsleven trekt m e e r . Ook k o m e n velen i n de advocatuur terecht - w a t gezien het grote aantal r e c h t e n studenten onder iSO'ers voor de h a n d ligt. S o m m i g e n k o m e n in h u n praktijk het hoger onderwijs n o g t e g e n . Rens Snel bijvoorbeeld (voorzitter in 1990/91) heeft

ooit e e n zaak gehad die de h o g e r onderwijswet WHW betrof. "Onze kritiek destijds bleek terecht: de bepalingen die universiteiten a u t o n o m i e geven, zijn een w a s sen n e u s . " Calluna Euving is e e n van de twee management trainees. Ze werkt aan de vtiskundefaculteit van de T e c h n i s c h e Universiteit Delft en trekt n o g dagelijks p r o fijt van haar i s o - e r v a r i n g e n . "Ik weet zeker dat ik door de brievenselectie b e n g e k o m e n dankzij m i j n iso-tijd", zegt z e . M a a r haar "tweede liefde", naast het h o g e r onderwijs trekt: het lokaal bestuur. "Ik wil in elk geval niet e e n h e e l l e v e n a a n de universiteit werken", zegt ze d a n ook. H e t hoger onderwijs zal het z o n d e r oud-iso-bestuurders moeten d o e n . (HOP)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen