Ad Valvas 1996-1997 - pagina 421

AD VALVAS 6 MAART 1997

PAGINA 7

Emancipatiecommissie wil nog niet wijteen De emancipatiecommissie moet in 2 0 0 0 worden opgeheven, vindt het college van bestuur. Maar de commissie vindt het te vroeg om het werk te staken. Er is nog genoeg werk te doen, vindt voorzitter Annechien Spoel. "Wij denken dat je niet zonder een orgaan kunt dat de vinger aan de pols houdt."

Veel docenten en studenten op de VU brengen een deel van hun werk- of studietijd door in het buitenland. Elke twee weken doet een van hen verslag in Ad Valvas. Deze week voor de tweede maai Mirjam van Veen. Zij studeerde theologie aan de VU en doet nu een half jaar onderzoek in Geneve. Mirjam van veen

Peter Boerman Het college van bestuur behandelt deze week de nota emancipatiebeleid voor de jaren 1997 tot en m e t 2000. Belangrijkste conclusie van die nota: de emancipatiecommissie mag in het jaar 2000 van het college verdwijnen. Op centraal niveau, vindt het college, maakt het emancipatiebeleid een steeds vanzelfsprekender deel uit van het algemene personeelsbeleid. In de vijftien jaar van haar bestaan heeft de emancipatiecommissie een aantal zaken voor elkaar weten te boksen, zoals goed ouderschapsverlof en kinderopvang. Er valt volgens het college weinig meer te bereiken nu de voorwaarden voor vrouwen optimaal zijn uitgewerkt. D e aandacht moet daarom verschoven worden naar de diensten en faculteiten zelf. Daar worden de mensen aangenomen en daar moet dus ook wat gebeuren om het aantal vrouwen in het personeelsbestand te vergroten. De emancipatiecommissie dreigt als het ware aan haar eigen succes ten onder te gaan. Maar Annechien Spoel, al drie jaar voorzitter van de commissie, vindt het onverstandig om nu al te praten over opheffing. "Wij zijn het er wel mee eens dat het aandachtspimt verlegd wordt van centraal naar decentraal", vertelt ze. "Maar wij vmden de consequentie om de commissie dan maar op te heffen wel erg ver gaan." De emancipatiecommissie heeft volgens Spoel ook in 2000 nog best bestaansrecht. "Je bent er nog niet als je er alleen maar voor gezorgd hebt dal er mooie regelingen komen. Je moet er ook op letten dat die regelingen blijven bestaan. H e t zou jammer zi)n als er helemaal geen centraal orgaan meer is om dat in het oog te houden." Ook de toekomst van het studentenemancipatiebeleid is met het opheffen van de commissie ongewis, vreest

Bericht uit Geneve

Overleeft de emancipatiecommissie van de VU, liier bijeen, het jaar 2000? Spoel. Studentenemancipatie laat zich naar de faculteiten toe moeilijk vertalen. " H e t is niet zo duidelijk wat daar de consequenties van zullen zijn." Bovendien houdt de emancipatiecommissie zich nu ook bezig met dingen, die decentraal waarschijnlijk niet zullen worden overgenomen. D e immer goed bezochte lunches van het vrouwennetwerk zijn daar een voorbeeld van, evenals de uitgave van de Netwerk Nieuwsbrief. Ook de uitgebreide onderzoeken die de emancipatiecommissie de laatste jaren op poten heeft gezet, bijvoorbeeld naar de positie van vrouwen in raden, besturen en commissies, zullen volgens Spoel met het verdwijnen van de emancipatiecommissie waarschijnlijk een zachte dood sterven. Daarnaast, en misschien nog wel belangrijker: er is de laatste jaren weliswaar veel bereikt, maar dat wil niet zeggen dat er in de toekomst geen punten meer overblijven die centraal de aandacht verdienen. Buiten- en naschoolse opvang staan binnenkort op de agenda, net als de streefcijfers die de v u moet opstellen voor al haar wetenschappelijk personeel. Ook advisering over de invulling van een 36urige werkweek ligt in het verschiet.

Het is daarom, met andere woorden, nog te vroeg om de emancipatiecommissie op te doeken, vindt Spoel. " D e emancipatiecommissie heeft nog niet gesteld hoe het wel zou moeten", geeft de rechtenstudente toe. "Maar bij de huidige plannen hebben we kort gezegd twee zwaarwegende kanttekeningen. D e ene is: wie gaat bewaken wat er bereikt is, en de ander: wie let er op dat er decentraal ook gebeurt wat er moet gebeuren. Als je geen centraal orgaan meer hebt, kun je makkelijk het overzicht kwijtraken. D e emancipatiecommissie kan ook een rol spelen in het beleid dat tot stand komt op de decentrale eenheden, de faculteiten en diensten. D a t is in het verleden al vaker gebeurd, bijvoorbeeld bij het onderzoek dat is gehouden onder analisten. H e t is ontzettend zonde om iets dat je zorgvuldig hebt opgebouwd, op deze manier als zand door je vingers te zien gaan." Met de emancipatiecommissie valt best te praten over een veranderende rol, denkt Spoel. "Wij merken ook dat het efficiënt zou kunnen zijn de aandacht te verleggen naar de faculteiten. Maar het is dan natuurlijk wel zonde als elke faculteit of dienst opnieuw het wiel moet gaan uitvinden. Er is op

Ingezonden mededeling

Feiten over Ijburg (lo)

IJburg wordt een inspirerende stadswijic, gebouwd in een Amsterdamse traditie. De nieuwe stadswijl< IJburg, die een thuis gaat bieden aan 45.000 Amsterdammers, wordt een bijzondere wijk. Er worden zes eilanden langs de kust van het IJmeer aangelegd, met elk hun eigen karakter. Daarmee wordt een eeuwenoude Amsterdamse traditie van bouwen in het water voortgezet; denk maar aan Uilenburg, Rapenburg en Zeeburg. IJburg wordt een stedelijke wijk met veel respect voor de natuur. Niet alleen een geweldige plek voor bewoners, maar voor alle Amsterdammers. Zo komen er jachthavens, een haven voor de bruine vloot en een strand. Dat is goed nieuws voor alle Amsterdammers. En in het bijzonder voor de ruim 100.000 woningzoekenden natuurlijk.

Amsterdammers willen Amsterdams iivonen. Stem bij het referendum op 19 maart in met het besluit van uw gemeenteraad om nieuwe woningen voor 45.000 Amsterdammers te bouwen. Zeg Ja! tegen wonen, stem vóór IJburg. informatie: Projectbureau IJburg, tel. 020 621 4176.

^ ) A ^

Sidney Vervuurt - AVC/VÜ

centraal niveau gewoon een club nodig die dat coördineert en in de gaten houdt. Want wat gebeurt er als een faculteit het niet oppikt? Emancipatie gaat niet vanzelf H e t lijkt ons in ieder geval nuttig de commissie in te schakelen bij de vormgeving van het beleid op het decentrale niveau. Er is in die vijftien jaar natuurlijk toch heel wat geleerd wat op de faculteiten zijn nut zou kunnen hebben." T o t nu toe heeft de emancipatiecommissie zich vooral beziggehouden met het scheppen van goede voorwaarden om werk met kinderen te kunnen combineren, niet alleen om het vrouwen te vergemakkelijken te blijven werken als er kinderen komen, maar ook om mannen te stimuleren zorgtaken op zich te nemen. Er kwam een recht op deeltijdwerk in de cao, er kwam ouderschaps- en zwangerschapsverlof en er werd voor kinderopvang gezorgd in 't Olifantje. Het gevolg was dat het percentage vrouwen de afgelopen jaren vrijwel over de hele linie een stijgende lijn vertoont. In tien jaar n a m het percentage vrouwen onder het vu-personeel toe van 28,3 naar 34,6. Bij de aio's, de enige categorie waar tot nu toe streefcijfers voor zijn opgesteld, was de stijging nog veel groter: van 20 procent in 1985 tot ruim 45 procent nu. Ook zijn vrouwen gemiddeld vaker voltijd gaan werken en zitten ze in hogere salarisgroepen. Alleen bij de universitaire hoofddocenten en de hoogleraren blijft de ontwikkeling duidelijk achter, al telt de v u voor Nederlandse begrippen relatief veel vrouwelijke professoren. Een mooi resultaat, erkent de voorzitter van de emancipatiecommissie, maar het is nog niet voldoende. "Er is veel bereikt, maar op sommige posities is het aantal vrouwen nog steeds bedroevend laag. E n wat er bereikt is, is ook heel kwetsbaar. Daar moet je toch op blijven letten."

Advertentie

Instructeurs en reisleiding gevraagd! Vinea, de grootste organisatie voor vakanties voor jongeren van 8-19 jaar, zoekt zeil- en surfinstructeurs en reisleiding voor tientallen actieve vakanties in Nederland en Europa. Vraag een informatiepakket aan bij: Vinea vakanties, telefoon: 0515-469777

Zodra ik de eerste slok van mijn koffie heb genomen, draait m ' n maag drie slagen in de rondte. Home sweet home: ook deze universiteit is niet bij machte fatsoenlijke koffie te brouwen. Van achter m ' n kantinetafeltje blik ik de Geneefse wereld in. Ik raak aan de praat met een Belg met Zuid-Afrikaanse wortels. Als hij mijn Nederlandse achtergrond gewaar wordt, begint hij me, vanwege de schanddaden van m ' n voorouders, uit te kafferen. Ik weet voldoende over erfzonde om deemoedig het hoofd te buigen en iets te mompelen over mijn verantwoordelijkheid hier en n u tegenover racisme. Redding daagt in de vorm van een Zwitserse die aan ons tafeltje een mega-stokbrood komt oppeuzelen. Mijn Belgische b u u r m a n wenst haar eet smakelijk en merkt op dat het stokbrood er niet slecht uitziet. D e Zwitserse maakt zich kwaad en deelt mee met rust qelaten te willen worden. W e hebben een nieuw gespreksonderwerp: Zwitserse geslotenheid. Al spoedig zijn we het erover eens dat wij buitenlanders aardiger zijn dan Zwitsers. 1 1

y^:P7''^ /Y f

\ / / /

f / / L-— if P-"]

i/l Ni \ (t \W\ \\ ^ (

xv \

Gezamenlijk halen we de Zwitserse alleengang over de hekel en na telefoonnummers te hebben uitgewisseld (wij buitenlanders onder elkaar, niet waar), nemen we roerend afscheid. Het is zondagochtend. Aangezien ik de avond ervoor ijverig Frans heb zitten leren (dat gaat in de kroeg n u eenmaal het beste), zoekt m e n mij die ochtend tevergeefs bij d e vrome scharen: ik ben aan het recupereren. Vanuit m ' n wat vage toestand hoor ik een telefoon rinkelen. Negeren helpt niet. D e aanhouder wint en dat ben ik in dit geval niet. Ik werk m e uit bed en neem het martelwerktuig op. D e Belg. Smachtend deelt hij mee intens naar mij te verlangen. Ik roep een hogere macht aan, maar daarvoor is het nu te laat: de Zwitserse PTT blijft feilloos haar werk doen. Smekend vraagt de Belg of ik terstond bij hem langs kan komen. Versuft en ellendig stel ik voor de volgende week in een kroeg af te spreken. Fout! D a t wekt valse hoop. N a een uiterst moeizaam gesprek keer ik terug naar mijn kamer. Gekweld realiseer ik m e dat m ' n buurvrouw m e t mega-stokbrood uit de kantine de zaken slimmer heeft aangepakt dan ik. Zwitserse moeders leren h u n dochters kennelijk in ieder geval om niet met vreemde mannen aan te pappen. Ik stel m ' n huisgenoten (de één uit het Duitstalige, de ander uit hel Franstalige gedeelte van Zwitserland) op de hoogte van mijn geestelijke nood. Blijmoedig brengen ze m e op andere gedachten door te beginnen over de eeuwige strijd mssen Duitsen Franstalige Zwitsers over de vraag wie van hen het aardigst en openst is. Ijverig graven ze de strijdbijl op en openen het debat. Ik heb even niet zo snel een mening paraat.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen