Ad Valvas 1996-1997 - pagina 30

AD VALVAS 5 SEPTEMBER 1996

PAGINA 6

ACC-docenten tonen eigen werk

Kunst laat zich niet veritlaren Beelden van Ellert Haitjema in het Exposorium Tot en met 2 1 oktober is in het Exposorium van de VU de tentoonstelling 'Mirroring the tongue', van Ellert Haitjema te zien. Afgelopen maandag werd de expositie geopend met een lezing van Edwin Jacobs, directeur van het Jan Cunen Museum te Oss. Dick Roodenburg Wie hoopte dat hij door de lezing van Edwin Jacobs wat meer te weten zou komen over de beelden van Ellert Haitjema, kwam bedrogen uit. Jacobs liet zestien dia's zien, waann hij de beelden van Haitjema plaatste naast werk van andere Nederlandse en buitenlandse kunstenaars. Onder meer het indrukwekkende State Hospital van Edward Kienholz en schilderijen van Mariene Dumas en Francis Bacon dienden als illustraties bij een betoog waarin weerspiegeling.

Cultuur verloren onschuld, verminkte lichamen en Jack Nicholson als M c M u r phy in One flew over the cuckoo 's nest enkele terugkerende sleutelwoorden waren. Een interessant verhaal, daar niet van, maar zó associatief en intuïtief en in een dermate hoog tempo voorgelezen, dat het voor de toeschouwers nauwelijks bij te benen was. Het enige concrete dat zij tussen de regels door - over het werk van Haitjema te weten kwamen, was dat de achtergrond m zijn schilderij Silent history 1996, een mantel in een kale ruimte, gevormd

'Silent history 1996' van Eiiért Haitjema: een mantel in een Belgische parkeei^arage

wordt door een Belgische parkeergarage. Jacobs eindigde zijn lezing met een citaat uit Het hof van barmhartigheid van A.F.Th, van der Heijden, waarin hoofdpersoon Albert zijn ouders vertelt dat hij naar Amsterdam gaat 'voor het experiment'. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg, meent vader. Dat is een waarheid als een koe, overpeinst Albert, om vervolgens te verzinken in een filosofisch kunstzinnige beschouwing over een buiten in de wei lopende koe. Natuurlijk heeft Jacobs gelijk: kunst

VIJF JAAR

laat zich niet verklaren, je kunt er alleen je eigen gedachten op loslaten. D e waardering voor het werk van Hai-tjema staat of valt met de blik van de toeschouwer. Het beeld Mirroring the tongue wordt m het persbericht van het Exposorium opgevoerd als humor, maar roept vooral associaties op met de beruchte verkrachtingsscène in de film A clock-work orange van Stanley Kubrick en krijgt daardoor een heel andere ladmg. Klopt het overigens dat het uiteinde van de glazen tong iets beschadigd is? En over film gesproken: het wezentje

Sidney Vervuurt - AVC/VU

Present hmp zou zo uit ET gestapt kunnen zijn. Mooi zijn de beelden Same belly, een transparant torso met een blauwe indruk, en Travelling light, een op plexiglas uitgevoerde röntgenfoto van een voet in een schoen. Beide werken verraden behalve originele ideeën ook veel vakmanschap in de uitwerking ervan. Dat laatste kan niet gezegd worden van het beeld Proper beating 1995, dat de indruk wekt alsof iemand een flinke fluim tegen het raam heeft geloosd.

In het Cultureel C e n t r u m van de v u (ACC) k u n n e n studenten allerlei c u r s u s s e n volgen op het gebied van de beeldende kunst. D e z e s docenten die de lessen geven, zijn allen ook b e e l d e n d kunstenaar. D e hele m a a n d s e p t e m b e r is in de expositieruimte van het ACC op Uilenstede h u n werk te z i e n . Fotografiedocent Paul F l e m i n g experim e n t e e r t al g e r u i m e tijd m e t scherptediepte. Zijn foto's van duiven in c l o s e - u p , m e t op de achtergrond t o c h n o g duidelijk het paleis op de D a m , haalden Het Parool. O p de expositie h a n g e n zwartwitfoto's die hij m a a k t e volgens hetzelfde p r o c é d é . D e gigantisch uitvergrote, van onderaf g e n o m e n s c h o e n e n wekken de indruk dat de fotograaf e e n kuil heeft m o e t e n graven o m zijn plaatje te schieten. H e t werk van de beide keramiekdocenten Rick Ebbers en H a n s Kapteijn laat twee zeer uiteenlopende benaderingen z i e n . Ebbers toont prachtige raku-gestookte v a z e n , terwijl Kapteijn twee voodooachtige b e e l d e n m a a k t e , waarvoor hij naast klei ook andere m a t e r i a l e n heeft gebruikt. H e t m o g e duidelijk zijn dat keramiek m e e r inhoudt dan pottenbakken. Van docente e d e l s m e d e n Charlotte K n e c h t m a n s liggen sieraden in de vitrine. Perfect vakwerk, al ogen de fraaie o o r h a n gers te zwaar voor een avondje disco. M e e r iets voor een staande receptie. Opvallend i n h u n e e n v o u d zijn de tekeningen van schilderdocente Lea Pagnier. D e s te opvallender o m d a t Pagnier in haar l e s sen bepaald niet kort van stof is en naar hartelust psychologiserend het werk van haar leerlingen analyseert. Zo zie je m a a r weer: verwar nooit de kunstenaar m e t zijn o f haar werk. Of verraadt de titel van de tekeningen toch haar ware aard? "In het geluid van de aarde verzonk de m a a n . " Volgende m a a n d geeft Lea Pagnier in het kader van het s t u d i u m generale e e n lezing op de v u . In zijn materiaalgebruik gaat docent v o r m g e v i n g Frank K o o p m a n het verst. O p het ACC staat hij bekend als de grootste r o m m e l k o n t , o m d a t hij regelmatig objecten van straat m e e b r e n g t , variërend van b o o m s t r o n k e n tot kapotte winkelwagentjes. O p dit m o m e n t prijkt in de keramiekzaal zelfs e e n aftands m o d e l scooter, m a a r die schijnt van een cursist van vorig jaar te zijn. Van al die rotzooi m a a k t K o o p m a n overigens m o o i e voorwerpen. Vrolijk hoogtepunt van de expositie zijn twee ladenkastjes in e e n s - v o r m , waarin de laatjes - oude sigarendoosjes? - t o c h recht schuiven. {DK)

LATER

Destijds vertelden vijf nieuwe eerstejaars in Ad Valvas over hun verwachtingen en aspiraties. We zijn nu vijf jaar verder. Hoe is het hen vergaan in het vijfde jaar van hun studie en wat moet er van ze terechtkomen?

'Tijd om naar een volgende fase te gaan' Frieda Pruim D a v i d B o s s c h a e i t (25) heeft h e t h e l e m a a l v o o r elkaar. " E r is v a n alles e n n o g w a t g e b e u r d h e t afgel o p e n j a a r " , glimt d e kersverse kennistechnoloog. "Ik ben g e t r o u w d , ik h e b e e n d o c h t e r g e k r e g e n , vorige w e e k b e n ik afges t u d e e r d e n ik h e b e e n b a a n d i e d e d a g n a m ' n a f s t u d e r e n is begonnen." David studeerde kunstmatige intelligentie met als specialisatie juridische kennistechnologie. N a dne jaar aan de v u stapte hij over naar de UVA omdat hij de sfeer daar opener vond. Sindsdien heeft hij nog wel een aantal vakken aan de vu gevolgd. Zo schoof hij het afgelopen jaar bij een groep eerstejaars rechten in de banken om zich de beginselen van het privaatrecht eigen te maken. "Zij hadden net een cursus jundisch denken of zoiets achter de rug, dus zij konden het allemaal veel beter dan ik", lacht hij, "maar ik vond het wel heel leuk. Het was weer eens een heel andere manier van denken."

D e vu IS veel schoolser dan de UVA, is zijn ervaring. "Het is veel duidelijker wat je moet doen. Bij de uvA is het meer zo van: lees deze vijf artikelen maar eens eventjes en dan gaan we het er eens wat over hebben. Dat vind ik moeilijker, het doorworstelen van bergen stof en daar dan over praten. Dat afgebakende van de vu bevalt me wel." Zijn droom om bij verzekeringsmaatschappij AMEV stage te lopen, is uitgekomen. "Ik heb een computersysteem voor ze gemaakt waar ze erg blij mee zijn." Hij is al een heel eind op weg uit de doeken te doen wat voor systeem dan wel, als hij geschrokken zijn hand voor z'n mond slaat. "O maar wacht eens even, dit is bedrijfsgeheim", roept hij uit. "Dat mag ik helemaal niet vertellen." Zijn scriptie vloeide uit deze stage voort. "Ik heb het onderwerp in stukjes gehakt. T o e n ging het wel, maar op een gegeven moment had ik er wel flink de balen van. Dan ben je twee maanden met hetzelfde verhaal bezig waar eigenlijk niemand iets van «napt en waarvan je het idee hebt dat niemand erin is geïnteresseerd." D e eerste versie was tot zijn vreugde

David Bosschaert: 'ik wil bijvoorbeeld steeds naar huis omdat 'iV. gezellig weer thuis wil zijn.' klaar op de dag voordat zijn dochtertje Juhëtte werd geboren. "Volgens mij zijn er weinig vaders die twee maanden de tijd hebben om van hun dochtertje te genieten", stelt hij tevreden vast. Ook bij het vinden van een baan had hij geluk. Eén open sollicitatie naar het belangnjkste bedrijf op het gebied van kennissystemen volstond. "Ik ben heel blij met die baan, want je voelt je als vader toch wel een beetje verantwoordelijk." Een ongelukje was Juliette allerminst. "Het is wel een beetje gek, want studenten gaan meestal niet trouwen en krijgen nog lang geen kinderen, maar wij hadden daar wel zin in. We vonden het

allebei heel erg leuk om jonge ouders te zijn om dicht bij het kind te staan. Het enige dat ik een beetje jammer vind is dat je dus geen kennissen hebt binnen de studentenwereld met een kind. Als je zelf geen kind hebt, heb je geen flauw idee hoe dat is. Ik voel me daadwerkelijk anders dan daarvoor: ik wil bijvoorbeeld steeds naar huis omdat ik gezellig weer thuis wil zijn." Vorige week vrijdag hield David zijn afstudeerpraatje. "Het is dus gelukt om binnen vijf jaar af te studeren", benadrukt hij. "Ik ben een jaar ziek geweest, dus ik ben wel een beetje trots dat ik het in vier jaar heb gered. Geen enge constructies en hoge lenin-

Bram de Hollander

gen en zo." In zijn eerste jaar kreeg David last van een onverklaarbare vermoeidheid die hem aan huis kluisterde. Hardlopen en een strak ritme hielpen hem er bovenop. "Dat is nu helemaal van de baan, maar ik- ben wel serieus geworden qua gezondheid om te zorgen dat het met meer terugkomt. Als je weet hoe het is om niets te kunnen, ben je zo blij als dat voorbij is, dat je alles zo goed mogelijk gaat doen. Daarom is het ook gelukt om binnen vier jaar af te studeren. Dat had ik nooit verwacht. Maar nu vind ik het wel tijd om naar een volgende fase te gaan."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen