Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 246

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 246

9 minuten leestijd

AD VALVAS 5 DECEMBER 1996

PAGINA 8

'Studentensint hadl een slokje teveelk Jong en oud viert verjaardag van Sinterklal

Ook al is niet iedereen zeker van zijn bestaan, de verjaardag van SinlMwc jong en oud gevierd. Ook VU'ers hebben heel wat activiteiten op stapelH'Mk het kan niet, maar zo rond 5 december ga ik toch altijd weer even twijH vr ~^ af of hij werkelijk niet bestaat", bekent een studenJ Caroline Buddingh'

Sinterklaas in actie

Bram de Hollander

i k ben een oecumenische bisschop' Exclusief interview met Sinterklaas Je hebt sinterklazen en sinterklazen. De echte heeft de VU een aantal jaren achtereen bezocht, maar vanwege gebrek aan respect hield hij er mee op. "Studenten bestookten me met de kruidnoten die de Pieten hadden gestrooid. En Harry Brinkman, toen nog voorzitter van het college van bestuur, at schichtig zijn lunch op toen ik naast hem ging zitten. Zonder iets te zeggen liep hij daarna snel weg", onthult de goedheiligman tijdens een exclusief interview met 'Ad Valvas'. Caroline Buddingh' Hij heeft een grote witte baard en een staf met een krul en spreekt langzaam met een donkere stem. Dit is onmiskenbaar de echte Sint die een aantal keren de vu heeft bezocht. De Sint houdt, net als andere jaren, residentie in een oud klaslokaaltje in Amsterdam-Zuid, dat bezaaid ligt met sinterklaas- en pietenkostuums en brieven en tekeningen van kinderen. "We bieden ook onderdak aan de hulpsinterklazen en -pieten, vandaar", is zijn uideg en zet ruimhartig een bak met kruidnoten en schuimpjes op tafel. Tijdens zijn vu-jaren zat Sint in de hal op een verhoging en sprak hij de voorbijgangers aan. Mensen die hij nog van een vorig leven kende, liet hij dan naar voren komen en dan moesten ze een liedje zingen. "Maar dat was niet echt een succes. Het is moeilijk een grote meute aan te spreken. Leuk was het wel om door het gebouw te stiefelen met een grote groep pieten. Deden we een overval in de vissenkom, K C 07, terwijl er een college aan de gang was. Nou, dan raakte de docent meestal helemaal in de stress. Nee, dat werd niet echt gewaardeerd. En het werd helemaal een puinhoop als de studenten ons dan bestookten met de kruidnoten die de pieten hadden gestrooid", hermnert Sint zich. "Ik heb zelf in een ver verleden ook aan de vu gestudeerd, theologie, en ik weet dus wel dat studenten studentikoos-flauw kurmen zijn. Maar toch schrok ik er wel van dat er helemaal geen respect voor mij werd getoond." Ook Harry Brinkman, oud-voorzitter van het college van bestuur, kon het niet opbrengen de goedheiligman met

egards te benaderen. "Hij zat in de mensa in z'n eentje te lunchen en ik ben toen even naast hem gaan zitten. Maar hij reageerde heel schichtig. Misschien is het zijn gereformeerde achtergrond dat hij niet met een bisschop wilde praten. Hij at snel zijn lunch op en liep toen zonder iets te zeggen weg." Kleine kinderen hebben gelukkig nog wel respect voor de oude man. En dat doet hem deugd. "Dan kijk ik in de spiegel en denk: 'Ben ik degene die elk kinderhart sneller doe kloppen?' Ik herken mezelf dan niet. Maar van binnen ben je gewoon jezelf en probeer je zoveel mogelijk kinderen gelukkig te maken." Op echt kleine kinderen is de Sint niet zo gesteld. Die begirmen aan alles te plukken en steken hun handen in zijn baard. Hij vindt meisjes van rond de zes leuker. "Die zijn echt geïnteresseerd in mij en kijken aandachtig naar mijn gezicht. Dan heb je echt contact. Jongens zijn meer doerakken, zijn drukker en willen snel hun cadeau krijgen." Dat vmdt hij jammer. Want de goedheiligman vindt dat er voor hem een belangrijke taak is weggelegd. "Ik probeer de kinderen met wijze woorden te laten nadenken over iets dat voor hen belangrijk is. Zo van: 'Het is helemaal niet erg hoor, dat jij in je bed plast. Dat doet Sint ook wel eens.' En: 'Sint slaapt ook nog altijd met het nachtlampje aan.' Dat is een belangrijke, zeg maar pastorale, functie. In de zin van: er zijn voor een ander. Daarbij maak ik geen onderscheid in geloofsstromingen. Ik ben echt een oecumenische bisschop. Ik kom overal. Ik vind het ook belachelijk dat burgemeesters op de Veluwe de intocht van mij niet willen organiseren. Je moet onderscheid kunnen maken tussen het geloof in God en het geloof in mij. Ik heb geen boodschap voor de huidige tijd of over menselijk gedrag en dat heeft het echte geloof wel. Ik hou me meer met de peanuts bezig." Daarom moet Sinterklaas blijven, vindt de goedheiligman. "Ik kom wel uit Spanje, maar mijn verjaardag is een oer-Hollands feest. Dat moeten we in ere houden. Het doet me dan ook goed te horen dat het weer meer wordt gevierd. Het is leuk om het te vieren met kinderen, maar ook studenten en vu-medewerkers onder elkaar kunnen er een leuk festijn van maken."

D e enige plek op de v u waar echt niet wordt getwijfeld aan het bestaan van de goedheiligman, is kinderdagverblijf 't Olifantje. Met een enigszins angstige blik in h u n ogen vertellen de kinderen over h u n kennismaking met de gulle gever en zijn kompanen. Want hoewel de cadeautjes en het snoep welkom zijn, zijn ze toch wel een beetje bang. Maar nu Sint en Piet nog niet in de buurt zijn, maken ze vol overgave papieren daken en stoomboten en hoedjes, zingen ze zich suf en mogen ze twee keer h u n schoen zetten. Vanmorgen vonden ze een chocoladekikker in h u n schoen. "Die dagen voor Sinterklaas voel je echt de spanning in de lucht", vertelt Neeltje Zeeman, leidster van het kinderdagverblijf "Het geloof is nog zo puur, dat is echt vertederend. Ik bedenk me wel eens dat al deze kindertjes nog moeten ervaren dat het maar nep is. Dat vind ik nu al sneu voor ze. Ik weet namelijk nog hoe ik me voelde toen ik hoorde dat hij niet bestond. Vreselijk was dat." Kinderen van vu-gastdocenten uit het buitenland bleken afgelopen zaterdag ook niet zoveel moeite te hebben met het geloof in Sint en Piet tijdens het sinterklaasfeest dat de INGVU (International

Neighbour Group Vrije Universiteit) had georganiseerd. "Met de datum hoeven we het niet zo nauw te nemen", meent Ina Tiwari, medeorganisatrice van het feest. "Sinterklaas is nog een blanco blaadje voor hen." Sinds een aantal jaren werkt de INGVU niet meer met een studentsinterklaas. "Studenten kwamen altijd te laat of hadden een slokje teveel op. Dat vonden we op een gegeven moment wel welletjes. N u hebben we er één die altijd op tijd is en heel lief met de kinderen omgaat." Hoewel de buitenlandse kinderen geen sinterklaasliedjes kenden, durfden ze wel bij de goedheiligman op schoot en luisterden ze stilletjes naar wat hij, in het Engels, over ze te vertellen had. "Dat is wel raar hoor. Sinterklaas is zo'n oerhollands festijn en dan hoor je hem Engels spreken", zegt Tiwari. Maar de gezelligheid was er niet minder om. Er werd flink met pepemoten en snoep gestrooid, de chocolademelk en bisschopswijn vloeiden rijkelijk en ook aan cadeautjes en chocoladeletters was er geen gebrek. "Wij gaan donderdagavond om de cadeautjes dobbelen", verklapt een studente. Degene die zes gooit, mag een cadeautje uit het midden pakken of van iemand afpakken. We doen dit alweer een paar jaar en elke keer is het weer

spannend. Want we hebben wel ee je getrokken en een suprise en een gedicht gemaakt, maar het is dus de vraag bij wie die terechtkomt. Vt jaar waren we aan het eind zo meliji we een cadeautjes- en surprisegev« hebben gehouden." Jeanet, studentij rechten, gaat dit jaar geen Sinterkls vieren. "Geen tijd, tentamenstress" reageert ze kortaf. "Maar ik heb IK: , afgelopen weken al wel misselijk 211 eten aan kruidnoten en chocaladelet Als ik thuis aan het studeren ben, h me vaak niet beheersen. Ik vind hcü jammer hoor, want wij hebben thuu pakjesavond met kerst en dat is lanj leuk niet." Anouk, studente psychol viert Sinterklaas op dé avond meth ouders, haar oma, haar zus en broer en aanhang. "Sinterklaas is bij onsi prik. Daar wordt niet eens bij stdgei We trekken lootjes en leven ons het uit op de gedichten. Wat je elkaar 1 eens onder de neus wilt wrijven, km dan mooi doen", vertelt ze enthousi Dan wordt ze serieus: "Die tijd roni terklaas vind ik altijd weer bijzondei D a n hangt er iets magisch in de lui weet het, het kan niet, maar ik twi]t dan nog wel eens en vraag me af ofl werkelijk niet bestaat", bekent ze Op de vu zijn dit jaar verschillende

'Absoluut met met Kerstmis' Sinterklaas is een goede gelegenh e i d o m je ouders weer eens te zien, vindt Martijn Roest (21), derdejaars geneeskunde. Zijn ouders w o n e n in Sittard, zelf woont hij op kamers in A m s t e r d a m , m a a r voor de goedheiligm a n o n d e r n e e m t hij jaarlijks graag de reis naar huis.

was vooraf angstvallig geheim gehouden. "Maar achteraf is dat wel duidelijk geworden, hoor." Martijn zit geen weken te broeden op z'n gedichten. Naar eigen zeggen begint hij zelfs pas twee uur van tevoren. "Dan zit er meer pressie achter en heb ik meer inspiratie.

Meestal lukt het me wel. Een A-4tje krijg ik wel vol in twintig minuten. Ik heb dit jaar drie gedichten gemaakt. Op eentje heb ik behoorlijk zitten zwoegen, daar heb ik een fotostrip bij gemaakt. Ik wil wel iets leuks doen met mijn gedichten." (PB)

Martijn vierde dit jaar Sinterklaas op zondag 1 december. Een beetje vroeg, geeft hij toe, maar zijn vader vertrok deze week naar China en daardoor "kwam het nu eenmaal zo uit". En cadeautjes geven met Kerstmis komt bij Martijn niet im Frage. "Absoluut niet", zegt hij stellig. "De kerstman rijmt gewoon niet. En cadeaus onder de boom, dat is ook niks. We hebben het wel een keer geprobeerd, maar het had gewoon niet het juiste effect. Ik ben een warm voorstander van de Sinterklaastraditie. De kerstman is mooi verzonnen door de media, maar ik kan er niets mee." Behalve Martijns ouders deden ook zijn vriendin en zijn zusje zondag mee. Zijn broer was een week eerder al thuis geweest en moest nu verstek laten gaan. Voor het eerst was de familie Roest overgestapt op lootjes trekken. In voorgaande jaren kocht iedereen voor iedereen een cadeautje. "Maar dat werd een beetje te duur", zegt Martijn. "Vooral voor mij. En het gaat uiteindelijk toch meer om het idee." Wie wie had getrokken.

Martijn Roest: 'Ik wil wel iets leuks doen met mijn gedichten.' Peter Wolters - AVC/VU

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 augustus 1996

Ad Valvas | 674 Pagina's

Ad Valvas 1996-1997 - pagina 246

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 augustus 1996

Ad Valvas | 674 Pagina's