Ad Valvas 1996-1997 - pagina 51

AD VALVAS 12 SEPTEMBER 1996

PAGINA 9

zich aan vast te houden' iiHten laat te wensen over n met torenhoge schulden. Minister Ritzen, de VSNU t een nieuw studentenstatuut de rechtspositie van wil er voorlopig niet aan. vaKedupeerde studenten.

Tigenlijk ben je vogelvrij' Het merendeel van de studenten legt het bijltje erbij neer als zijn klacht al in eerste instantie wordt verworpen. Nancy van Beest ging door tot het eind en werd bozer en bozer. "Ik vind dat ik onrechtvaardig behandeld ben."

Illustratie: Aad Meijer

Oktober 1994. Studente Cultuur, Organisatie en Management (COM) Nancy van Beest verneemt van haar docente dat ze haar eindopdracht voor het vak 'gender en organisatie' niet meer mag inleveren. Ze is te laat. Daarom moet ze het vak komend jaar, inclusief colleges, huiswerkopdrachten, groepsbesprekingen en examen, van begin tot eind opnieuw volgen. Nancy sputtert tegen dat er nooit duidelijkheid is geweest over een uiterste inleverdatum en dat er, door ziekte van de docente die het vak oorspronkelijk zou geven, zelfs veelvuldig is geschoven met colleges en termijnen. Tevergeefs. Daarop vraagt de studente de studieadviseur om hulp, die haar adviseert de klacht bij de examencommissie te deponeren. Fout, zal het college van bestuur anderhalf jaar later oordelen. "U had meteen na het besluit van de examinator in oktober beroep kunnen instellen bij het College van Beroep voor de Examens (...). Naar ons oordeel heeft u de eventuele vertraging dus vooral aan uzelf te danken." Maar in oktober 1994 heeft Nancy nog nooit van dat beroepsorgaan gehoord. Noch de studieadviseur, noch de studentendecaan, noch de examencommissie hebben Nancy verteld dat ze daar met haar klacht moest zijn. uitgebreide brief aan de secretaris examencommissie vraagt Nancy Izichnvaneenafdewelk nut het opnieuw volgen van

tdheid van de documenten, de i ïrandenngen van de wettelijke ingen en het afschuiven van ver;li)kheden." Ie HBO-raad en de studenlen bedachten hoe zo'n stailiter uit zou moeten zien en laarover in februari een rapoude studentenstatuut zal moeten bestaan uit een ig van rechten en plichten iten. Zodat ze weten welke ze moeten volgen bij het [an klachten, wat de inschrij[jnen zijn van tentamens en [n van het overschrijden van len. Ook staat er bijvoordat studenten recht hebben op e.Mdeerbaar' programma en op (ibegeleidmg. Ze moeten bijvoorbctwef maal per studiejaar advies :r de voortgang van htm stuerschil met het oude stulut is dat het nieuwe rechts[hebben, zodat studenten er en een beroep op kunnen Omdat studenten tegenwoordig ïrote financiële risico's lopen bij idievertraging, mag hen wat ^mi studievoortgang niets in de a gelegd, zo redeneerden de e VSNU, de HBO-raad en de titeiïvakbonden eensgezind. Stuii moeten hun in het statuut ver' rechten kunnen afdwingen.

desnoods met tussenkomst van een rechter. Jasper Schouten van de studentenvakbond van de vu (SRVU) ziet daar ook wel wat in: "Als tentamens of colleges niet doorgaan, cijfers niet goed worden verwerkt of studiebegeleiding afwezig is, dan heeft een student zo 5000 gulden schuld. Natuurlijk is het heel vervelend om tegen je faculteit en je instelling te gaan zitten zeiken met een dergelijk document in de hand, dat is vanzelfsprekend geen fijne manier van omgaan met elkaar. Maar er moet iets gedaan worden om studenten tegen dit soort dingen te beschermen. En dat kan door er afdwingbare rechten van te maken."

Bende Aan de UVA staat het nieuwe studentenstatuut inmiddels zwart op wit. Komende week buigt de universiteitsraad zich erover. Volgens een woordvoerder van het ministerie van onderwijs is de vu ook gehouden aan de Wet Kwaliteit en Studeerbaarheid en als zodanig verplicht een nieuw studentenstatuut in te voeren. Maar mr. J. Dormer van het College van Bestuur weet het zo net nog niet. "Die wet geldt vanaf de dag dat die in het Staatsblad verschijnt voor de openbare universiteiten, maar niet rechtstreeks voor de vu. Wij gaan eerst nadenken hoe de vu staat tegen-

over de consequenties van deze wet." Een studentenstatuut met rechtskracht is volgens Dormer al helemaal niet aan de orde. Hij wijst erop dat het huidige studentenstatuut van de vu net in de nieuwe studiegidsen staat afgedrukt en dat het "buitengewoon onpraktisch is om dan over weer iets heel nieuws te gaan nadenken". Ook geeft hij aan dat het huidige statuut verwijst naar allerlei andere bepalingen met rechten, plichten en klachtmogelijkheden. Bijvoorbeeld naar de Onderwijs- en ExamenregeUng, die vastlegt wat studenten al dan niet behoren te doen en wanneer ze in beroep kunnen gaan tegen besluiten bij het College van Beroep voor de Examens. Een bindend studentenstatuut vindt hij dubbelop. "Dan wordt 't een grote bende." Jasper Schouten is het met Donner eens dat de Onderwijs- en Examenregeling studenten veel kan bieden. De SRVU pleit dan ook voor een uitbreiding en verbetering van de huidige Onderwijs- en Examenregeling. Die dan wel rechtskracht zob. moeten hebben. Schouten: "Je hoeft van ons niet per se het hele studentenstatuut opnieuw te schrijven. Een goede Onderwijs- en Examenregeling zou op zich voldoende moeten zijn. Maar als je vervolgens ziet dat een uitspraak van het College van Beroep op de vu geen stuiver waard blijkt te zijn, dan hebben studenten dus nog niets om zich aan vast te houden."

het vak dient. "Ik heb immers alle colleges al eens gevolgd! Bovendien heb ik al mijn andere vakken afgerond en ben ik volop bezig met mijn afstudeerscriptie. Het opnieuw moeten volgen van dit vak betekent een enorme vertraging voor mijn afstuderen." Ze vraagt de examencommissie dan ook haast te maken met de behandeling van haar zaak. Drie wintermaanden later, waarin Nancy herhaaldelijk belt en schrijft om te vragen waarom het zo lang moet duren, komt de examencommissie tot een oordeel. Per brief verklaart de secretaris van de commissie met de docente van 'gender en organisatie' gesproken te hebben, de argumentatie van de docente te steunen en daarom het dossier van Nancy te sluiten. Het College van Beroep voor de Examens zal er een jaar later over zeggen: "De examencommissie heeft naar het oordeel van het college in stnjd met de redelijkheid en billijkheid gehandeld door zonder zelf tijdig en behoorlijk onderzoek in te stellen het besluit van de examinator zonder meer tot het hare te maken." Maar na die winter van '94-'95 is Nancy nog steeds niet verteld dat het College van Beroep voor de Examens de instantie is waar ze moet zijn. Daar komt ze bij toeval achter. De studentendecaan, waar ze al vaker is geweest en die vindt dat ze er beter aan doet haar verzet te staken, is ziek. De decaan waar ze dan terechtkomt, maant haar spoed te zetten achter het indienen van een bezwaarschrift bij het College van Beroep voor de Examens, omdat de termijn die daarvoor staat bijna om is. De coM-studente gaat op zoek naar informatie over de gang van zaken bij het College van Beroep. "Ik wist niet wat ik moest doen: hoe ik zo'n bezwaarschrift moest opstellen, wat de termijnen precies zijn." Van het Bureau van Decanen krijgt ze een folder mee naar huis, waarin staat: "Meer gedetailleerd wordt het verdere verloop van de procedure uiteengezet in een hand-

leiding die verkrijgbaar is bij het Bureau Studentendecanen." Nancy, achteraf: "Ik ben een paar keer voor die handleiding geweest, maar ik heb 'm nooit gekregen. Ik kreeg het idee dat ik de eerste student was die daar om vroeg." Ten slotte, ze heeft inmiddels een advocaat in de arm genomen, dient Nancy haar bezwaarschrift in. "Na een hele tijd niets gehoord te hebben, kreeg ik op maandag een brief in de bus dat ik diezelfde week op een tweede zitting moest verschijnen. Tweede zitting? Ik belde op met de vraag of ik soms iets gemist had. Inderdaad, de eerste zitting." Het college had de uimodiging niet naar het adres gestuurd dat op haar bezwaarschrift stond vermeld, maar naar een oud adres. Nancy en haar advocaat zetten in op de tweede kans. Die ze eveneens missen. "Toen we daar kwamen, bleek dat de zitting verschoven was naar 's middags. Men had hier wel bericht over gestuurd, maar dat was niet aangekomen. Mijn advocaat en ik konden die middag niet en zo kon ik dus ook op de tweede zitting mijn verhaal niet doen." e advocaat weet een derde zitting te regelen en een half jaar later doet het D college uitspraak. Nancy krijgt gelijk. Bij

het vak 'gender en organisatie' is door het uitvallen van de docent afgeweken van hetgeen in de studiegids is vermeld, zo stelt het college, waardoor "onduidelijkheid over de van toepassing zijnde regels" ontstond. De docenten hebben volgens het college verzuimd duidelijkheid te verschaffen over de termijn waarop de eindopdracht moest worden ingeleverd en over de consequenties die aan termijnoverschrijding verbonden zouden worden. Ook wijst het college op "de in de faculteit bestaande praktijk, waarbij het kennelijk niet gebruikelijk is termijnen strak te handhaven". Voor Nancy van Beest komt die uitspraak te laat. Bij gebrek aan een vlotte behandeHng van haar zaak heeft ze het vak opnieuw moeten volgen. Inmiddels is ze afgestudeerd. Toch laat ze het er niet bij zitten. Ze richt zich tot het college van bestuur, geeft aan dat ze uit is op "herstel van haar rechtsgevoel" en eist een schadevergoeding van 1500 gulden voor de opgelopen studievertraging. Nancy: "Ik vind gewoon dat ik onrechtvaardig behandeld ben. Ik heb zoveel mensen benaderd en ik heb van niemand hulp gekregen. Je bent eigenlijk gewoon vogelvrij. Als volgende week een docent tegen een student zegt: 'Doe dat vak maar helemaal over', dan gebeurt het net zo makkelijk weer. En wat doe je ertegen? Niks blijkbaar." Het college van bestuur komt Nancy evenmin tegemoet. In een brief aan haar advocate (het is inmiddels voorjaar 1996) wijst het college de schadevergoeding van de hand en veegt en passant het besluit van het College van Beroep voor de Examens van tafel. Zo stelt het dagelijks bestuur van de vu: "Indien studenten het voor hen geplande studieschema niet volgen, zoals in het geval van uw cliënte, ontstaat een risico op studievertraging waar studenten in beginsel zelf verantwoordelijkheid voor dragen." Het gedrag van Nancy noemt het college "zeer onbehoorlijk" om, als klap op de vuurpijl, te concluderen: "De lange duur van de afhandeling van het beroep is voornamelijk uw cliënte toe te rekenen." Zo is Nancy nu nog net zo boos als op de dag dat het allemaal begon. "De studiegids staat vol met allerlei mogelijkheden voor studenten om te protesteren, om advies en hulp te krijgen, maar als iemand daar om komt, is er niemand thuis. Wat mij betreft is het één wassen neus. Het staat allemaal heel mooi naar de buitenwereld toe, maar in de praktijk werkt het niet." (MZ)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen