Ad Valvas 1997-1998 - pagina 5

AD VALVAS 25 AUGUSTUS 1997

PAGINA 5

De W van Weggaan Rector magnificus Boeker neemt afscheid Na vier jaar rector te zijn geweest, draagt prof.dr. E. Boeker bij de opening van het academisch jaar de ambtsketen over aan prof.dr. T. Sminia. "Het is een eer om rector te mogen zijn, maar anderen bepalen je agenda. Dat maakt het wel eens zwaar", blikt Boeker terug. Hij is er blij mee dat een van zijn idealen vgn de grond is gekomen: aan de VU komt meer aandacht voor de overdracht van waarden in het onderwijs.

Dirk de Hoog "Het zwaarste van het rectoraat vond ik de vergaderingen van het college van bestuur op donderdagochtend, 's Avonds was ik dan vaak echt moe", vertelt prof.dr. Egbert Boeker. Bij de opening van het academisch jaar op 1 september draagt de natuurkundige na twee termijnen van twee jaar, zoals gebruikelijk is, het rectoraat van de vu over aan de medicus prof.dr. T . Sminia. "Bij de vergaderingen van het college moet je altijd erg op je tellen passen. Soms wmd ik me over zaken te veel op. Dat komt omdat ik bepaalde idealen heb en echt voor bepaalde zaken sta. Misschien moet je als bestuurder meer afstand bewaren. Dat het je niet echt uitmaakt of de uitkomst van de besluitvorming plan A dan wel plan B is", legt Boeker uit. De vraag of hij niet meer idealist dan bestuurder is, beantwoordt hij enigszins ontwijkend. "Ik wil in ieder geval niet de hele week vergaderen en politieke spelletjes spelen. Waar ik wel van houd is op basis van discussie en argumenten mensen overtuigen. Ik ben in mijn leven voorzitter geweest van verschillende clubs. Onder meer van een comité tegen kernwapens. Daar zaten mensen in van allerlei pluimage, verschillende politieke partijen, christenen, communisten, socialisten. Zoiets bij elkaar houden vind ik een uitdaging en daar liggen ook mijn beste bestuurlijke capaciteiten." Toen hij aantrad als rector, stak hij niet onder stoelen of banken dat hij bepaalde zaken aan de orde wilde stellen. "Degenen die me voor deze functie selecteerden, kenden me en ik had geen onduidelijkheid laten bestaan over wat ik nastreef Een van de dingen daarbij is dat ik vind dat het bijzondere van onze universiteit ook werkelijk iets voorstelt en dat we daarom moeten durven uitkomen voor de christelijk-oecumenische traditie waar we uit voortkomen." Het rectoraat van Boeker kwam te staan in het teken van de vier W s : waarden, waarheid, wijsheid en waardigheid. Bij zijn

aantreden legde hij uit dat deze begrippen in zijn ogen onlosmakelijk verbonden zijn met het beoefenen van de wetenschap. "Ik had niet echt een omlijnd programma hoor", zegt Boeker. "De rector van Nijmegen had me verteld dat je aan hoogleraren alles heel eenvoudig moet uitleggen. Hij had net een redevoering gehouden rond woorden die met een K begonnen. Ik zou niet meer weten welke. Ik wilde in ieder geval aandacht voor waarden in het onderwijs en van daaruit heb ik de andere W s erbij gehaald."

Sigaren Boeker heeft woord gehouden. Hij startte het project 'van waarden weten'. Daarin werd geïnventariseerd hoe het is gesteld met de aandacht van docenten voor de overdracht van waarden in het onderwijs. "In het begm hoorde je wel mensen de angst uitspreken dat het een poging tot reconfessionalisering van de vu was. Zo zei iemand tegen me: 'Ik heb de sigaren alvast klaargezet want de ouderlingen komen op bezoek'. Ik heb altijd verdedigd dat aandacht voor waardenoverdracht direct te maken heeft met de kwaliteit van het onderwijs. Ik vind dat alle universiteiten daar aandacht aan moeten besteden. Het wetenschappelijk onderwijs is niet goed als je alleen leert optellen en aftrekken. Je moet ook weten waartoe bepaalde dingen dienen of kunnen leiden en welke denkbeelden achter verschillende theorieën schuilgaan", aldus Boeker. Hij kijkt met tevredenheid terug op de start van het project. "Het lukt steeds beter op de faculteiten een draagvlak voor het project te creëren. Dankzij de inspanningen van veel mensen zijn nu de faculteiten biologie en letteren begonnen systematisch aandacht aan de overdracht van waarden te besteden. Het is de bedoeling dat andere faculteiten een voor een volgen." D e continuïteit van het project ziet Boeker na zijn vertrek als rector voldoende gewaarborgd. "Ik

Ingezonden Mededeling

Opening academisch jaar De officiële opening van het collegejaar vindt traditiegetrouw plaats in een openbare zitting van de Universiteitsraad. De opening van het collegejaar 1997/1998 geschiedt op maandag 1 september 1997 om 15.00 uur *) in de aula van het Hoofdgebouw. VU-studen-ten, -docenten en overig personeel zijn hierbij

van harte welkom De voorzitter van het College van Bestuur, dr. C.W. Noomen, zal een bestuurlijke beschouwing geven onder de titel: "Concordia inter nos?". Vervolgens zal Rita Kohnstamm een rede houden onder de titel "DEZE TIJD VRAAGT om niets bijzonders". Dr. R. Kohnstamm is psycholoog en vice-voorzitter van de Onderwijsraad. Daarna zal de rector magnificus, prof.dr. E. Boeker, de VU-onderwijsprijs uitreiken. Aansluitend vindt de overdracht van het rectoraat plaats aan prof.dr. T. Sminia. Een muzikaal intermezzo wordt verzorgd door het Zaans Blazers Ensemble onder leiding van Bas Pollard. Voorafgaand aan de plechtigheid vindt om 13.30 uur *) in de aula een liturgische bijeenkomst plaats. Het thema hiervan is "Niets is jammer". Hierin gaat voor de universiteitspastor mw. drs. J.A. Delver. Medewerking wordt verleend door leden van de Universiteitsraad en het Amsterdamse Dominicuskoor o.l.v. Tom Lówenthal en pianist Thom Janssen. Na afloop is er een receptie in de foyer. *) Aanvangstijden

een half uur eerder dan voorgaande

jaren.

Scheidend rector magnificus Egbert Boei<er: 'lic heb vaak allerlei kritische vragen bedacht bij de stukken die ik zelf had geschreven, maar tot mijn verbazing stelde niemand die in de raad.' Peter Wolters AVC/VU

heb het project altijd nauwgezet doorgesproken met onder anderen de conrectoren en die hebben het altijd gesteund. Ook de huidige voorzitter van het college, dr. G.W. N o o m e n en mijn opvolger prof.dr. T . Sminia. Het project is bestuurlijk echt ingebed." Aan het programma van de vier W s werd al snel een vijfde, die van warmte, toegevoegd. "Het is niet helemaal toeval dat ik juist daaraan aandacht heb besteed in mij laatste column voor het alumniblad Revue", aldus Boeker. "Voor een goede ontwikkeling van de wetenschap is het van goot belang dat academici midden in de wereld staan en ook een leven buiten de universiteit hebben. Dat neemt niet weg dat de organisatie ook op de werkplek dient te voorzien in elementaire menselijke behoeften, zoals medeleven, gezelligheid, of kort gezegd warmte", schrijft hij. "Veel wetenschappers besteden veel meer dan veertig uur per week aan h u n werk. Ze zijn er zo mee verbonden dat je niet alleen over een zakelijke verbinding met de instelling kunt spreken. Dat geldt trouwens ook voor veel andere medewerkers. H e t reilen en zeilen van de universiteit én van de mensen is nauw met elkaar verweven. Daar moet je als bestuur aandacht aan besteden." Boeker geeft een voorbeeld van wat er de afgelopen tijden is gebeurd op dit punt. "Er is veel verbeterd aan de aankleding van de gebouwen. N e e m de gang en hal van het Wis- en Natuurkundegebouw en het Auditorium, p n binnenkort moet de hal van het Hoofdgebouw een grote opknapbeurt krijgen. Ik vind het belangrijk dat daar een punt komt waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. N u zijn er weinig gezellige plekken om een afspraak te maken. Ik denk daarbij aan een soort koffiebar.

waar je echte cappuccino en zo kunt krijgen. Dat is toch heel wat aantrekkelijker dan nu afspreken voor de deur van de boekhandel." Boeker buigt deemoedig het hoofd als hem wordt tegengeworpen dat juist in de periode dat hij rector was, het college heeft besloten de koffiedames in het Hoofdgebouw te vervangen door automaten. "Dat heb ik altijd een heel moeilijk besluit gevonden. Ik vond het al erg dat de koffiedames en de portiers in het Wis- en Natuurkundegebouw zijn verdwenen. Dit soort mensen die je bij naam kermen en een beetje gezelligheid en sfeer in de gebouwen brengen, zijn heel belangrijk voor de cohesie van de organisatie. Maar we zijn gedwongen te bezuinigen waar dat maar mogelijk is. Juist doordat we aan de uitgavenkant altijd op de kleintjes hebben gelet, gaat het nu financieel goed met de v u . "

Boeker vindt dat studenten de afgelopen jaren een stuk timider en meegaander zijn geworden. "Dat is voor een deel een gevolg van de maatschappelijke cultuur. Waar zie je nog grote demonstraties tegenwoordig? Ook is de tijdsdruk op studenten ontzettend toegenomen." Ondanks dat vindt Boeker dat de progressieve studenten in de universiteitsraad de afgelopen jaren het meest onderbouwde weerwerk tegen het bestuur hebben geleverd. "Eerlijk gezegd heb ik regelmatig gedacht dat de universiteitsraad wel wat meer tegenwicht had kunnen geven. Ik heb vaak allerlei kritische vragen bedacht bij de stukken die ik zelf had geschreven. T o t mijn verbazing stelde niemand die in de raad. Alleen, eerlijk is eerlijk, de progressieve studenten hebben met wisselend

resultaat altijd goed h u n best gedaan kritisch te zijn." Dat in de toekomst de invloed van de studenten op het bestuur echt dreigt te verdwijnen, gelooft Boeker niet. "Je doet er verstandig aan studenten de nodige inbreng te geven. Zij merken tenslotte waar sommige zaken mislopen en komen soms met creatieve oplossingen. Je bent als bestuurder wel heel erg dom als je dingen doorzet waar bijvoorbeeld een studentenplatform unaniem tegen is. Waar we bij de nieuwe bestuursstructuur wel voor moeten oppassen is dat de hoogleraren niet te veel macht krijgen. Het is van groot belang dat ook de juniormedewerkers mee kunnen praten over het beleid. Tenslotte zijn zij het vaak die de vernieuwende ideeën aandragen." Over het antwoord op de vraag of Boeker nog een termijn rector had willen zijn, twijfelt hij. "Ik weet het niet hoor. Het is een grote eer om het te doen en het heeft leuke kanten. Maar je agenda wordt bepaald door anderen. Ik ga nu weer aan de slag met mijn eigenlijke vak milieu en natuurkunde. Eerst krijg ik een sabbatical leave tot kerst om een tweede druk van het handboek dat ik samen met anderen schreef voor te bereiden. Als ik dan 61 jaar word, maak ik gebruik van de regeling voor vervroegd uittreden. Maar ik ga niet echt weg, want ik word dan bijzonder hoogleraar op het gebied van milieu en natuurkunde. Hel grote voordeel daarvan is dat ik niet meer in vaste dienst van de VU ben. Dan ben ik vrij om mijn eigen tijd in te delen. Dat lijkt me heerlijk."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen