Ad Valvas 1997-1998 - pagina 53
AD VALVAS 11 SEPTEMBER 1997
PAGINA 7
Hap Snap
Coördinator DirkJan Coehoorn van de wetenschapswinkel: 'Misschien leeft nog altijd de gedachte dat het hier gaat om geitenwollensokken onderzoek. Maar kijk eens wat we de afgelopen tien jaar aan maatschappelijk relevant onderzoek hebben geleverd.' AVC/vu
'Nuttig werk, maar het mag niks kosten' Vijftienjarige wetenschapswinkel door geldgebrek weer net zo klein als in begin De wetenschapswinkel, die dit jaar zijn derde lustrum viert, is vandaag de dag net zo lutein als hij destijds begon. De ene na de andere faculteit sloot de afgelopen jaren de eigen afdeling van de winl<el. "Iedereen vindt het goed dat de wetenschapswinkel er is, maar niemand wil er geld voor uittrekken", constateren twee coördinatoren. Martine Zuidweg Aanvankelijk voelden sommige faculteiten wel wat voor een eigen afdelmg van de wetenschapswinkel en legden daar ook geld voor op tafel. Zo kwamen er vanaf 1982 naast de centrale wetenschapswinkel een chemiewinkel, een biologiewin kel, een economiewinkel, een geneeskundewinkel en een milieu winkel. Studenten van de betrokken faculteiten voerden onderzoek uit in opdracht van maatschappelijk zwak ke groepen. "We hoopten sterke decentrale winkels te ontwikkelen, zodat )e de verschillende vakgebie den niet allemaal vanuit de centrale winkel hoeft te behartigen. " D a t is ons een tijd gelukt", blikt coördina tor van de centrale wetenschapswin kel DirkJan Coehoorn terug. Een voor een gingen de winkels de afgelopen jaren echter ter ziele. D e biologiewinkel sneuvelde het eerst. De chemiewinkel heeft nog zeven jaar standgehouden, maar werd toen ook gesloten. De beide winkels
waren het slachtoffer van bezuini gingen van de twee bètafaculteiten. Dat de post wetenschapswinkel zo makkelijk van de begroting werd geschrapt, was een teken aan de wand. "Binnen de totale begroting van de faculteit gaat het om zo'n klein bedrag. Vijftienduizend gulden is weinig voor een faculteit", zegt Coehoorn. De opheffing van de economiewin kel ligt verser in het geheugen. Deze zomer zette het faculteitsbestuur er een punt achter. Coehoorn: "Dat de economiewinkel omviel, daar had den we nog vrede mee. D a t was gewoon een kwestie van vraag en aanbod. Er kwamen steeds minder onderzoeksvragen binnen, omdat studentenorganisaties als Uniconsult en Integrand zich op die markt begaven en vragen van maatschap pelijke organisaties gingen behande len." Wel kan hij zich druk maken over de opheffing van de milieuwin kel eerder deze maand. "Bij de milieuwinkel kregen we juist steeds meer vragen binnen van maatschap
Advertentie
NATIONALE
POSTCODE LOTERIJH De afdeling Telemarketing van de
Nationale Postcode Loterij is op zoek naar vriendelijl<e, commerciële telefonisten die minimaal 3 avonden per week beschikbaar zijn. De werktijden zijn van 17.30 tot 21 .30.
Interesse? Bel 020 6776805 en vraag naar Bernadette Wagemakers of Ester Vermeulen Windsant. Telefonische verkoopervaring strekt tot aanbeveling.
pelijke organisaties. D a n is het heel triest als je moet stoppen." Drs. Myra de Rooy, die de milieu winkel coördineerde: "We zijn twee jaar geleden begonnen omdat er zoveel vragen binnenkwamen op milieugebied." D e winkel, de enige milieuwinkel in Nederland, werd de afgelopen twee jaar vijftig keer gevraagd om onderzoek uit te voe ren en kreeg ruim tachtig verzoeken om advies. D e Rooy en Coehoorn hebben zich geërgerd aan de manier waarop de milieuwinkel het loodje heeft gelegd. Geen van de betrokken faculteiten was bereid het gat van tienduizend gulden in de begroting te dichten. Behalve het Instituut voor Milieu vraagstukken (IVM) en de centrale wetenschapswinkel betaalden de biologiefaculteit en de scheikundefa culteit mee aan de winkel. Omdat de afgelopen anderhalf jaar veertien studenten van aardwetenschappen via de milieuwinkel een onderzoeks opdracht uitvoerden of stage liepen, klopte De Rooy aan bij het bestuur van die faculteit. Maar de decaan wees naar het Hoofdgebouw, omdat hij vond dat het college van bestuur met meer geld over de brug moest komen.
Dominosteen "Als er een faculteit uitvalt omdat die vindt dat het op centraal niveau moet worden geregeld, dan zeggen de andere faculteiten: ']a, maar dan betalen wij ook niet.' We zien dat steeds weer. H e t is het effect van een dominosteen", zegt Coehoorn. D e Rooy voegt eraan toe: "Iedereen vindt het goed dat er een weten schapswinkel is, er is geen bestuur der die zal zeggen dat het niet nuttig is, maar ze willen er geen geld voor uittrekken." Coehoorn: "Zelfs Aard wetenschapppen, die niet betaalt, zegt: 'Het is heel nuttig maar we vinden dat het centrale niveau voor de kosten moet opdraaien. Iedereen verschuilt zich achter elkaar." Niet alleen de wetenschapswinkel van de v u heeft het moeilijk, op de andere universiteiten is de situatie niet anders. Met de opheffmg van de wetenschapswinkels van de Leid se en Rotterdamse universiteit is inmiddels begonnen. De overige universiteiten sloten de afgelopen jaren eveneens wetenschapswinkels, maar hielden meestal nog een cen trale winkel in stand. D e v u kent behalve een centrale wetenschaps winkel alleen nog een geneeskunde winkel. Met die laatste winkel, weet Coehoorn, zit het voor het komend jaar wel goed. Verder kan hij niet vooruitzien. De huidige tijdgeest, waarin van sociaal zwakkere groepen wordt ver wacht dat ze voor zichzelf opkomen.
doet de wetenschapswinkels geen goed, beseffen Coehoorn en De Rooy. Maar ze ontkennen met kracht dal de wetenschapswinkel z'n tijd heeft gehad. Coehoorn verheft zijn stem als hij zegt: "Misschien leeft nog altijd de gedachte dat het hier gaat om geitenwollensokken onderzoek. Dat hier mensen op san daaltjes rondlopen die het echte maatschappelijk onderzoek niet weten te vinden." Hij vervolgt: "Kijk even wat we de afgelopen tien jaar aan maatschappelijk relevant onderzoek hebben geleverd, kijk naar de rapporten die we hebben geschreven. Ritzen zet op dit moment nota bene miljoenen opzij om de universiteiten te bewegen maatschappelijk relevant onderzoek te doen. N o u , de wetenschapswin kels doen niet anders. Ons onder zoek naar milieueffecten van bestrijdingsmiddelen is in 1992 zelfs gepresenteerd aan minister Alders in Nieuwspoort." D e voorbereidingen voor een alfa en een gammawinkel gaan dan ook gewoon door. Coehoorn wil de bin ding met de faculteiten niet verlie zen. "We vinden het ontzettend belangrijk dat we een poot in de faculteiten hebben. W e hebben gezien dat faculteiten geneigd zijn om zich af te zetten tegen het cen trale niveau. Als je iemand van de wetenschapswinkel in de faculteiten hebt, bereik je veel meer. Je ziet meer, je hoort meer, je hebt meer contacten dan je vanuit het Hoofd gebouw kunt onderhouden." De recent opgeheven milieuwinkel had de bètakant van de universiteit moeten vertegenwoordigen. "We hoopten dat we met convenanten meerdere faculteiten achter een win kel konden krijgen. D a n hadden we een grotere slaagkans. Helaas is de bètakant nu al omgevallen. D a t is sneller dan we ooit hadden gedacht." De wetenschapswinkel zal zich in de toekomst minder afhankelijk opstel len en is bezig nieuwe financierings bronnen aan te boren. Vaker dan voorheen worden bemiddelingskos ten in rekening gebracht. Soms wordt daarnaast gezocht naar een sponsor. Niet voor niets viert de wetenschapswinkel donderdag 20 november zijn vijftienjarig bestaan met workshops over marktgericht werken, marktonderzoek, fondsen werving en nieuwe mediatechnolo gieën. D e doelstelling van de weten schapswinkel o m onderzoek uit te voeren voor kwetsbare groepen blijft overeind, zegt Coehoorn. "Wij zul len de komende jaren verder onder druk komen te staan, maar we heb ben in ieder geval geld tot 2 0 0 3 . "
Sommige promovendi doen geen enkele pogmg de nieuwsgierigheid van buiten staanders op te wekken. Zoals M.A. D a m die 11 september promoveert en zijn werk de titel meegeeft: 1,2Dimetallated Benzene Derivatives of Group 13, 14 and 15. H o e langer, hoe imponerender, moet zijn collega G.W. Somsen hebben gedacht, die amper een week later promoveert op Solventehmi nationbased coupling of column liquid chro matography and vibrationalspectroscopic detection techniques. Maar er zijn ook bèta's die wel degelijk h u n best doen ook het bloed van oma, broer of willekeurige voor bijganger sneller te laten stromen. Iedereen die IS opgegroeid met Kuifje moet een gevoel van herkenning krijgen als hij op de kaft van het proefschrift van P . C . Hinnen leest: XUVlaser Spectroscopy of H2 and the Mystery of the Diffuse Interstellar Bands. De beste titels komen echter van de oude rot ten, blijkens de afscheidsrede van de ver trekkende econoom prof.dr. A.H.Q.M. Merkies. Die luidt kortweg: Zo. •**
Wetenschap werkt. D a t blijkt maar weer uit de verandering die op komst is naar aanlei ding van het proefschrift van dr. A. Swij tink over sport en lichamelijke opvoeding tijdens de Tweede Wereldoorlog. Swijtink, die in 1992 aan de v u promoveerde, beschrijft sportbestuurder Karel Lotsy als een man die klakkeloos de bevelen van de bezetter opvolgde. Lotsy maakte in de jaren dertig faam als begeleider van het nationale voetbalteam. Tijdens de vooral na de oor log omstreden Olympische Spelen in Ber lijn in 1936 was hij chef d'équipe van het Nederlandse team. In september 1940 bood hij zijn diensten aan als sportadviseur van het door de Duitsers opgerichte depar tement van Opvoeding, Wetenschap en Kultuurbescherming. In zijn schrijven ver meldde hij dat "nooit een jood tot een van mijn medewerkers heeft behoord". D e komst van het nieuwe kantoor van ABN Amro grijpt het stadsdeel Buitenveldert aan om de Karel Lotsylaan van een nieuwe naam te voorzien. H e t stadsdeel stelt een prijs beschikbaar voor degene die met de origineelste naam op de proppen komt.
*** D e gemiddelde mens begint zijn brief aan een vriend of vriendin met 'lieve ...'. Een zeepmaker uit het Muiden van de negen tiende eeuw wist tenminste nog hoe het moest: "Mijnen door Gods Genade en Jezus Christus eeuwige Goddelijke Bloedige kruysverdiensten innig hartelijk zielsbemin de Broeder en Zuster, welke eene genade daar wij eikanderen op zulke hegte en goede gronden zoo mogen en kunnen noe men". Dat vermeldt het proefschrift van Otto Willem Dubois, die op 18 september promoveert. Hij verdiepte zich in romanti sche vriendschappen m de negentiende eeuw, met name die tussen Isaac da Costa en Willem de Clerq. Deze tot het christen dom bekeerde joodse dichter en literair ingestelde zakenman waren twee belangrij ke vertegenwoordigers van het Nederlandse Réveil, een protestantse beweging die het gevoel als bron zag van leven en geloof. Zachtheid, vrouwelijkheid en intimiteit typeerden h u n omgang met elkaar, maar h u n warme gevoelens voor elkaar bleven beperkt tot het geestelijke vlak. Zij hebben elkaar over een periode van 23 jaar maar liefst 3500 brieven geschreven. Ook ruzies leverden hen stof tot schrijven op. Aanleiding tot één van de ergste con flicten was dat De Clerq de naam van Da Costa verbasterd had uitgesproken. Daar over schreef Da Costa: "Ik bedwong mij en had de kracht, (neen! de zwakheid) erop te zwi)gen, maar waarlijk! de nasmaak blijft zoo bitter, dat ik mij er niet kan van ont doen, dan door u m oprechtheid te zeggen: Neen! De Clerq! zulke dingen zijn niet goed." T o c h bleven ze elkaar trouw tot in de dood. In een van zi)n laatste brieven schreef D e Clerq aan D a Costa: "Bij een steeds bestaande levendige behoefte tot elkander ligt er nog een knoop tusschen ons, die kunnen wij geen van beiden ont veinzen. Dien los te scheuren zoude won den geven zonder balsem. Ik heb het blij moedig vertrouwen, dat G o d die op Zijn tijd los zal maken."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 25 augustus 1997
Ad Valvas | 726 Pagina's