Ad Valvas 1997-1998 - pagina 209

PAGINA 7

AC VALVAS 1 3 NOVEMBER 1 9 9 7

Wat vinden de Ik's van Nix?

iets te zeggen hebt'

Over e n g a g e m e n t : "Er zijn bijna zestig officiële jongerenorganisaties die zich bezighouden met poKtiek, milieu, duurzame ontwikkeling of andere maatschappelijke issues. Volgens een ruwe schatting komt dat overeen met een achterban van 400.000 fiere jongelingen. Ik vraag me wel eens af hoe een generatie die zoveel actievelingen kent, ooit aan zo'n slechte reputatie is gekomen." "Voor de groep aan wie het recht op participatie niet besteed is, pleit ik voor het recht op apathie. Achter het masker van disengagement en lamlendigheid gaat vaak een min of meer bewTJSte keuze schuil. Bijvoorbeeld de keuze om geen deel uit te maken van een wereld die toch altijd door anderen bestuurd zal worden." Over spiritualiteit: "Onze generatie is erg met zichzelf bezig. D e een zoekt het in spiritualiteit, de ander in psychotherapie. Het gaat niet om het hogere, het gaat om het Ik. Bovendien laten wij ons niet gemakkelijk iets vertellen. Wij bepalen zelf wel hoe wij op zoek gaan naar dat Ik. (...) W e zappen van boeddhisme naar antroposofie en snoepen de krenten uit de pap." Over onderwijs: " D e universiteit moet een nieuw vormingsideaal construeren. Minder gericht op vakkennis en absolute originaliteit en meer op creatief denken en abstractievermogen. D e universiteit moet vooral een plek blijven waar je echt leert nadenken en waar je een eigen visie ontwikkelt. Het is tijd voor een mentaliteitsverandering."

Martin Schravesande (links) en Sander Turnhout: 'Je mag ook een hambui^er komen halen zonder ons boek te kopen.' der: "Achterin staan niet voor niets adressen van verenigingen waar je lid van kunt worden. Stel dat je bijvoorbeeld affiniteit met het milieu hebt. Dan kun je je storten op groen Nederland, maar er zijn zoveel organisaties dat je daar niet goed uitkomt. In alle foldertjes lees )e hetzelfde, terwijl in ons boek jongeren vertellen over hun eigen ervaringen. Op grond daarvan kun )e denk ik beter een keuze maken dan aan de hand van die gelikte folders." Het schrijven van het boek heeft vooral Sander veel tijd gekost.

"Tot de zomer stond ik ingeschreven, maar de tempobeurs had ik wijselijk voor de kerst gehaald, want daarna heb ik geen zak meer uitgevoerd voor m ' n studie. Ik had toen een bijbaantje. N u heb ik me een jaartje uitgeschreven en heb ik een fulltime baan, maar het schrijven van het boek is de afgelopen maanden bijna een fulltime baan ernaast geweest." JVlartin liet het afgelopen collegejaar z'n studie even rusten omdat hij een kind kreeg en werkte fulltime in de fabriek omdat er brood op de plank moest komen. "Ik denk dat

ik van alle redactieleden de minste tijd in het boek heb gestoken, maar alleen met de wekelijkse reizen vanuit Goirle om te overleggen was ik al uren kwijt, en ook het inlezen vrat tijd." Concrete plannen voor de toekomst heeft de initiatiefgroep 'Alles begint met Nix' nog niet. Ze zijn gevraagd om college te komen geven op een uitgeversopleiding en misschien komt er volgend jaar een verhalenbundel, maar de jongeren wachten eerst af hoe h u n eerste pennenvrucht gaat lopen. "Ik denk niet dat we nog veel meer gaan uit-

bureau en ging weer zitten. Ik was zojuist tegen de mieke over mijn werk, over mezelf en over de situeerste teleurstelling aangelopen, maar het meisje had atie in ons gezin. En waar veel van mijn oude stuin ieder geval goed haar best voor me gedaan en een dievrienden in die tijd moeite hadden om begrip op tijdelijk baantje achter de lopende band zou ik ook te brengen voor wat er in mijn leven gebeurde, luiswel overleven. Bovendien had ik een sterke motivaterde Elsemieke altijd aandachtig en begripvol. Als tie om te werken. Mijn ouders hadden schoorsteenik naar huis ging wenste ze me een heel fijn weekbrand gehad. Bij het opmaken van de schade bleek end en lachte daarbij met die mooie ogen van haar. dat ze onderverzekerd waren en de herstelwerkJa, na een maand werken in de fabriek zag ik het zaamheden grotendeels zelf zouden moeten betalen. leven nog altijd rooskleurig in. Ik was verliefd, ik Voor een bijdrage aan mijn studie was geen geld had altijd werk en kon met wat moeite best rondkomeer. Ik had besloten mijn studie tijdelijk te ondermen van mijn loon. Er bleef nog geen geld over om breken en te gaan werken, zodat ik in mijn eigen mijn ouders te steunen maar dat zou een kwestie levensonderhoud kon voorzien. Zo was ik hen van tijd zijn. Een opstartprob'leempje. financieel met tot last, en kon tk misschien op termijn zelfs een steentje bijdragen in de kosten, wie Het was vrijdagavond; ik was bij het uitzendbureau weet. geweest en had me op de terugweg voorgenomen om Elsemieke volgende week mee uit eten te vragen, toen er een oude vnend bij me aanbelde. Ik maakte "Hoi, ik ben Elsemteke, wat kan ik voor je doen?" eten, we dronken wat biertjes en praatten over onze Ik stond op om haar een hand te geven en ik wilde klasgenoten van de middelbare school. iets gaan zeggen, maar voordat ik de juiste woorden Hoewel ik er zelf niets verkeerds in zag, schaamde had gevonden viel ik in de twee mooiste kijkers die ik me toch een beetje voor mijn jongensachtige verik ooit had gezien. Plotseling hoorde ik vogels fluiliefdheid voor Elsemieke. Ik had dan ook nog nieten, rook ik bloemen en was ik de reden van mijn mand over haar verteld. Maar nu, na een paar komst vergeten. biertjes tegenover deze oude klasgenoot werd mijn 'Laat me raden, je zoekt werk?", klonk een zoete behoefte om mijn vreugde met iemand te delen toch stem uit een nog zoeter glimlachende mond. te groot. Ik vertelde hem over Elsemieke, over mijn werk, over het uitzendbureau en hoe vriendelijk en Ik zocht werk en ik kreeg werk. Elsemieke zocht die behulpzaam ze daar zijn. Na mijn bekentenis keek winter steeds weer werk voor me. Zelfs als ze steen ik mijn vriend een beetje blozend aan om zijn reacen been klaagde over het beperkte aanbod aan tie te pellen. Hij keek me tien seconden streng in de baantjes wist ze voor mij nog wel iets te vinden. Ze noemde mij haar favoriete uitzendkracht'. Ik werk- ogen en barstte toen uit in een oorverdovende lachbui. Ik was verbaasd over zijn reactie; hij nam me te eerst een week in de verjfabnek, toen twee dagen met seneus! Maar toen hij was uitgelachen, keek hij op een groenteveiling, vervolgens twee weken in de mij vriendelijk aan en zei: "Pak je loonstrookjes er co'imetica-industrie, daarna een week avonddiensten eens bij en vertel eens precies wat je doet." bij een postorderbedrijf en tussendoor nog wat losse dagen. Naar een kantoorbaan vroeg ik niet eens meer want dan zou ik op het uitzendbureau niet Mijn schoolvriend bleek arbeidssociologie te studeren meer geholpen worden door Elsemieke. O, schone en wist me alles te vertellen over uitzendbureaus, Elsemieke. Het was een koude winter, maar elke over hun manieren om klanten te hinden en over morgen ging ik vrolijk fluitend naar mijn werk. De hun astronomische verdiensten. Allemaal dingen die hele dag door zong ik hardop voor mezelf: 't is altijd ik zelf had kunnen bedenken, maar over het hoofd lente in de ogen van de Randstadintercedente. En zag in mijn tomeloze verliefdheid. Aan een bureau vrijdagmiddag als ik op het uitzendbureau mijn met mijn loonstrookjes wist mijn vriend in een uur werkbriefjes moest inleveren, bleef ik zitten totdat de mythe die ik van Elsemieke gemaakt had tot op het personeel naar huis ging. Ik praatte met Elsede grond af te breken.

Bram de Hollander

kauwen over generaties", zegt Sander. "Daar is al veel te veel over gezegd", vult Martin aan. "Ik vind het niet mijn verantwoordelijkheid om een fulltime beroepsmatige spreekbuis te zijn. Als je jong bent en wat te zeggen hebt, vind ik het belangrijk dat je je mond opentrekt, maar het lijkt me nu wel leuk om weer wat anders te gaan doen." Alles begint met Nix De Ik's van Nix, Boom, Amsterdam, 1997, ƒ29,50, ISBN 90 5352 359 6

In de verffabriek waar ik in een week twee van mijn eigen spijkerbroeken had geruïneerd bleek ik recht te hebben op werkkleding. Mijn Elsemieke had niets gezegd. Op de groenteveiling was er loon ingehouden voor de dag dat ik werd ingewerkt. Mijn Elsemieke was stil geweest. In de cosmeticafabnek had ik met stoffen gewerkt die mij recht gaven op een gevarentoeslag. Mijn Elsemieke had gezwegen. Bij het postorderbedrijf hoorde het uitzendbureau mij toeslag te betalen voor de uren die ik maakte na zes uur 's avonds. Elsemieke wist van niets. Wel had Elsemieke over mijn loon gesproken dat 'ver boven het minimum' lag. Ik had gemiddeld ƒ 6,90 netto per uur verdiend. Het wettelijk minimumloon, en dat had ze - net als mijn recht op vakantiegeld - verzwegen, lag rond f 6,70. Twintig cent, dat kun je 'ver boven' noemen. Elsemieke kon dat. Dat was haar beroep. De volgende morgen fietste ik voor de laatste keer naar het uitzendbureau. Bij de gedachte aan Elsemieke schoot me toch weer dat deuntje te binnen, 't Is altijd lente m de ogen van de Randstadintercedente. Ik baalde van mezelf. God, wat was ik stom geweest. Alsof het Elsemieke of het uitzendbureau een reet kon schelen dat mijn ouders bijna failliet gingen. Ik voelde me vernederd toen ik dat pand voor de laatste keer binnenstapte. Elsemieke zat achter haar bureau. Ze glimlachte tegen een jongen van zo 'n zeventien jaar die haar gebiologeerd zat aan te staren. Hij zag diezelfde zachte begrijpende glimlach en die mooie vrolijke ogen. Daar was ik ook ingetuind. Ik moest het toch toegeven: het was werkelijk lente in haar ogen. Maar juist dat had ik zo verschrikkelijk verkeerd begrepen: het is altijd lente in de ogen van een Randstadintercendente. Dit IS een voorpublicatie uit 'De Ik's van Nix'

Over het m i l i e u : "Het gaat misschien wat ver om het huidige vakkenpakket overboord te gooien, maar ik denk wel dat het m dit techno-tijdperk uiterst zinvol is om scholieren naast wis- en natuurkimde een zeker natuurbewustzijn mee te geven. Scholieren zouden moeten 'participeren aan de natuur' (...). Pas dan is te verwachten dat toekomstige generaties ook daadwerkelijk het belang inzien van milieubewust handelen." Over drugs: "Op zoek naar eigen identiteit, te midden van een maatschappij in een stroomversnelling zijn drugs een manier om te ontsnappen aan de denkwijzen die je krijgt opgedrongen. Je zelfbeeld en je kijk op de maatschappij raken op een heel ander spoor. Dat kan erg verfrissend zijn. Als experimenterende jonge mensen de illegaliteit worden ingedreven, gaan waardevolle individuen voor de samenleving verloren. D e overheid moet daar niet aan meedoen. Het zou beter zijn als zij wiet gaat kweken in plaats van angst en haat. W a n t wie angst zaait zal geweld oogsten. Meer dan naar achterdocht uit het buitenland moet de overheid luisteren naar de zeer geslaagde experimenten met wietwinkels in eigen land." Over w e r k : "Ik wil net als bijna alle jongeren uiteindelijk werk waarvoor ik hard mijn best doe, waar ik iets kan presteren waar ik trots op ben, waar iemand anders iets aan heeft en waar ik dan eerlijk voor beloond word." "De arbeidsmarkt wordt nog steeds niet bestuurd door natuurwetten maar door afspraken. Afspraken waarop jij ook invloed hebt als het goed is. Maar als het niet goed is - en vaak is dat zo - dan zal je niets bereiken met wachten totdat iemand je om je mening komt vragen. Als hobby, uit woede, uit noodzaak of om de humor: hou je ogen goed open en je m o n d niet dicht." Over s e k s : "We kennen het plezier, de gevaren en de mogelijkheden van seks. Maar waar het eigenlijk om gaat, het uiten van emoties, daar hebben we nauwelijks aandacht voor. Daar hebben we niet mee geëxperimenteerd. Daar kan niemand ons iets over vertellen. Daar hebben de televisieprogramma's, de tijdschriften en instanties geen belangstelling voor. Daar schieten ze ernstig te kort. (...) Die oude relRoel (Van Duijn, fp) heeft het wat dat betreft toch wel bij het goede eind gehad met zijn plan om op scholen lessen in de liefde te verzorgen." Over het informatiebonibardement: "Door het steeds zelf samenstellen van de informatie wordt kennis veel persoonlijker. T o e n er nog niet zo'n overdosis media was, wist iedereen in grote lijnen hetzelfde over de wereld. Alleen G.B.J. Hilterman wist al die dingen nog ietsje beter. N u is wat iemand weet afhankelijk van zijn zap-, scan- en surfgedrag. Niemand gelooft G.B.J. nog. Wat weet hij nou dat mij boeit? Wat ik wil weten, daar kom ik zelf we! achter. D e infosurfer stelt zelf een pakket kennis samen. Op een paar gebieden is die heel specifiek en diepgravend. Over een hoop andere dingen weet hij net zoveel als ieder ander, om van een paar dingen gewoon helemaal niks af te weten."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen