Ad Valvas 1997-1998 - pagina 634

AD VALVAS 14 MEI 1998

PAGINA 24

In rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en kamertjes driehoog aciiter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: sportdag van SSRA.

Het nieuwe vrouwendispuut IVIARESKA op de sportdag van SSRA: 'We zijn eigenzinnig en rebels.'

Bram de Hollander

'Niemand van ons kan voetballen' Marianne Hoek van Dijke D e zon schijnt fel in de bus naar Amsterdam-Noord. Die zit voornamelijk vol met studenten van studentenverenigmg SSRA op weg naar h u n jaarlijkse sportdag. Ze hebben er zin in: het zal dan misschien een beetje warm zijn om te rennen, een lekker voorjaarskleurtje zullen ze wel opdoen. De disputen zullen tegen elkaar uitkomen in voetbal en hockey. De organisatie is strak en de regels zijn helder: een wedstrijd duurt 25 minuten, de scheidsrechter heeft altijd gelijk en een elftal moet minstens vier dames bevatten. Dat laatste zal voor dispuut MARESKA (maar dan op z'n Grieks) geen probleem zijn. Een andere regel misschien wel: ze zijn als pas opgericht vrouwendispuut ook verplicht minstens vier heren te leveren per wedstrijd. Danielle, een van de leden van MARESKA, maakt zich er niet zoveel zorgen over. "Er zijn altijd wel jongens die zin hebben in een extra wedstrijd. H e t is veel erger dat mijn wekker het vanochtend niet deed. N u heb ik m e verslapen en ik heb de T-shirts bij me. Ik hoop dat we de eerste wedstrijdronde niet hoeven te spelen, want dan kom ik te laat en zijn ze vast boos op m e . " Over haar eigen sporttalenten maakt de tweedejaars medische biologie aan de v u zich geen illusies. "Zelfs vlak voor het doel schiet ik de bal er nog naast. En hoe zit het ook al weer met hockey, mag je nu juist wel of juist niet met de bolle kant van de stick slaan? Ik ga vooral voor de gezelligheid en natuurlijk omdat we ons als nieuw dispuut moeten laten zien." Gelukkig blijkt bij aankomst op het sportterrein dat het vrouwendispuut nog niet heeft hoeven spelen en D a nielle wordt liefdevol omhelsd door de andere dames, waarna ze gezamenlijk naar de kleedkamers gaan om h u n zachtroze T-shirts aan te trekken. Het toernooi speelt zich af op vier velden van voetbalvereniging IJ-boys, voor de gelegenheid het Ridderveld, TeleTigersveld, Jonge-Semperianenveld en Oude-LuUenveld gedoopt. Rond de kleedkamers zwermen de niet-spelende SSRA-Ieden rond met energiedrankjes en flesjes Spa in h u n hand. In de kantine zijn hapjes te krijgen, bij de touwtrekvereniging kun je proberen je eigen lichaamsgewicht in de lucht te tillen en de boxen naast de tafel van de wedstrijdorganisatie zorgen ervoor dat je zelfs op het verste veld de muziek nog kunt horen. De dames van MARESKA werken 's ochtends h u n voetbalwedstrijden af. Danielle mag bij de eerste wedstrijd in

het doel staan, maar wordt al snel vervangen nadat ze een bal heeft doorgelaten. "Ik durf m e gewoon niet op de bal te laten vallen. Echte keepers hebben veel meer bescherming, ik ben bang dat ik me bezeer." Schrale troost IS dat de heer die haar vervangt ook twee ballen doorlaat. Maar daar staat tegenover dat een andere gastspeler een doelpunt scoort voor de dames. N a 25 minuten staan ze 3-1 achter en wordt de scheidsrechter via de geluidsinstallatie opgeroepen bal, fluitje en eindstand te komen inleveren bij de wedstrijdtafel. "Dit was onze inkomwedstrijd", verklaart Marjolem van MARESBCA nog nahijgend het tegenvallende resultaat. "Dit is echt voor de gezelligheid. Niemand van ons kan voetballen, maar een paar van ons spelen wel hockey. Daar gaan we sterk bij terugkomen. Het is trouwens wel warm, hoor!" En terwijl de volgende wedstrijden van start gaan kunnen de dames even bij-

komen in het gras bij de wedstrijdtafel. D e eerste plastic zakjes met boterhammen komen te voorschijn en aan de rand van het voetbalveld swingt iedereen mee met nummers als Sisters are doing it for themselves. D e dames hebben h u n roze-witgeblokte zonnebrillen te voorschijn gehaald die, bij gebrek aan eigen kleding, voorlopig dienst doen als herkenningsteken van h u n damesdispuut. Annemarieke en Annelieke liggen met opgerolde mouwen te zonnen. Annelieke heeft ook haar T-shirt opgerold, wat haar navelpiercing zichtbaar maakt. Ze zijn allebei lid geworden van MARESKA omdat het hun leuk leek om een nieuw dispuut op te richten. "En er was nog geen vrouwendispuut bij SSRA en wel een mannendispuut", voegt Annemarieke toe. Annelieke, die eerst bij een gemengd dispuut heeft gezeten, vindt dit leuker. " D e interesses van heren en dames zijn heel verschillend, waardoor je in een

gemengd dispuut al snel twee groepen krijgt. Bij ons heb je dat niet. E n die verhalen over haat en nijd met vrouwen onder elkaar kloppen niet. Bij ons komt dat niet voor." Annelieke vertelt dat er in de jaren zeventig wel een damesdispuut bij SSRA was, maar dat de belangstelling ervoor zo sterk afnam, dat de vrouwen besloten om zichzelf op te heffen. "In die tijd moest alles opeens gemengd. N u mogen we gelukkig weer apart, hoeft alles niet meer uniseks." De dames van het voormalige MARESKA zijn elkaar onderling wel blijven opzoeken. Het nieuwe dispuut heeft hen op de hoogte gebracht van de heroprichting. Annemarieke: "We hebben allemaal leuke reacties van hen gehad. Een paar reünisten zijn bij de officiële heroprichting komen kijken, anderen hadden een briefje geschreven om ons succes te wensen." Annelieke: "En binnenkort komen een paar leden langs om ons te vertellen hoe ze vroe-

Dagboek van Katja (Waarin Katja familie blijkt te zijn van ene Eva, maar Rick van der Ploeg ook. Waarin Katja tevens een mening ten beste geeft over asielzoekers en toch niet discrimineert. Zo kan het dus ook!)

33. Onze universitaire opleiding zou tot de beste ter wereld behoren. D a t heeft zelfs in Der Spiegel gestaan. D e beste ter wereld - en dat met het kleine beetje geld dat de universiteiten krijgen. Ritzen heeft meteen halleluja geroepen toen het bericht bekend werd, en ontslag genomen. Een volgende minister van onderwijs kan dus weer lekker op de universiteit bezuinigen, immers: hij/zij kan zeggen dat juist door die bezuinigingen het universitaire peil zo omhoog gegaan is, hij/zij kan beweren dat bezuinigen de kwaliteit, zoals we hebben gezien, niet aantast, integendeel, en hij/zij kan zeggen dat verdere .bezuinigingen misschien wel de kwaliteit aantasten, maar die kwaliteit is zo hoog dat daar best iets afkan. H o e toets je of je tot de besten behoort? Door het een paar studenten te vragen? Der Spiegel vertrouw ik niet, net als die condooms die men aan asielzoekers uitdeelt. Als asielzoekershuizen, zoals de Knoeperd in Venlo, al niet deugen, als htm asiel-

aanvragenbehandeling niet deugt, als alle asielzoekerscentra niet deugen, waarom zouden dan die condooms wel deugen? Als ik een asielzoeker was, zou ik die condooms meteen gaan verkopen. Volgens mij kopen mensen eerder condooms van een asielzoeker dan een roos - vooral in cafés. Volgens mij hebben vooral jongeren vaker een condoom nodig in een café dan een roos. H o e vaak heb ik niet gevraagd: " H e b je condooms bij je?" En dan zei de jongen: " N e e , wil je een roos?" In de Volkskrant ergerde Liesbeth Wytzes zich aan de v u . Ze liep bij de v u naar binnen en zag al die leuke winkeltjes. D a t mag niet, vond Liesbeth. Begrijpt niets van markteconomie. Begrijpt niets van commercie en wetenschap. En aan zo'n Volkskrantbrief begrijp je meteen dat het onderwijs vroeger aan de v u toch wel heel slecht moet zijn geweest. Goed dat er bezuinigd is! Uiteraard ben ik bezig met formeren. Rick van der Ploeg en ik - ik heb z'n aandacht weten te trekken door even met m ' n mollige billen te zwiepen hebben uitgebreid de verkiezingsuit-

slag geanalyseerd. H e t totale failliet van het CDA! Katholieken stemmen tegenwoordig PvdA, gereformeerden G r o e n l i n k s of VVD. D e oude linksrechtsdiscussie zie je dan ook op onze universiteit. Marktdenken en ecodenken gaan hier hand in hand. Rick is een Macher. Hij wil dolgraag. Ik ken niemand die zo graag een p o sitie wil als hij. Zijn taaiorgaan zit duidelijk (zoals bij ieder mens overigens) in het oude, reptiele hersengedeelte - gezien de oerklanken die hij uitstoot onder het vrijen - maar het is wel een orgaan dat werkt, en dat kun

ger vergaderden. D a n kunnen we kijken wat we van h u n gewoontes overnemen. H u n karakter hebben we in ieder geval wel overgenomen. We zijn eigenzinnig en rebels." Daarom worden ze ook vaak geassocieerd met de Spice Girls. Maar van die Girl Power moeten ze niet zoveel hebben. Annelieke: "Als we al een voorbeeld hebben dan is het eerder M a d o n n a . " D a n kondigt de wedstrijdleiding de volgende ronde aan en moeten de dames weer aantreden. Ze zijn nu duidelijk beter in vorm, al weten ze him vele doelkansen nog niet optimaal te benutten. Uiteindelijk wordt het 1-1. Annelieke komt bezweet maar zeer tevreden het veld af. "We waren duidelijk beter op elkaar ingespeeld dan in de eerste wedstrijd. Maar ik denk dat het een goed idee is om als dispuutsactiviteit voetbalies te gaan nemen komend jaar."

je niet van alle organen van Rick zeggen. Rick is duidelijk al bijna vijftig. Hij wil wel, maar hij kan niet - zeg ik het zo duidelijk genoeg? Hij vindt versieren leuk, want dat is macht, maar bij het vrijen moet hij daadwerkelijk iets laten zien, en dan gaat het mis. Ik heb hem, tijdens een vrijsessie, over de Zwarte Eva-theorie verteld. D e Zwarte Eva-theorie is gebaseerd op genetisch onderzoek, en gaat er vanuit dat we allemaal afstammelingen zijn van een vrouw die honderdduizend jaar geleden in Afrika leefde. Van daaruit verspreidden wij ons over de hele wereld, waarbij we zo slim waren om andere volkeren te vernietigen. Als de Zwarte Eva-theorie klopt - en daar komen steeds meer bewijzen voor - dan volgt daaruit dat alle talen van één taal afstammen. (Lees hierover Philip Liebermann in 'Eve Spoke - H u m a n Language and H u m a n Evolution'). "Eigenlijk", zei ik tegen Rick, "zijn jij en ik dus echt familie van elkaar van Zwarte Eva." D a t hoorde hij niet graag. Maar toch heeft Rick wel iets. Machtswellust werkt erotiserend, omdat aan de andere kant daarvan altijd mislukte tederheid en ongemeende behoefte aan aandacht zit. En dat vindt een vrouw ook wel eens plezierig en een meisje zeker. Katja van Groeningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen