Ad Valvas 1997-1998 - pagina 610

PAGINA 16

AD VALVAS 7 MEI 1998

In rokerige cafés, op sociëteiten, in zalen op de VU en kamertjes driehoog achter in de stad komen studenten bijeen. Om feest te vieren, te bomen over een serieus thema, slap te ouwehoeren of een hobby te delen. Deze week: onderwijsoverleg bij sociaal-culturele wetenschappen.

Onderwijsoverleg bij sociaal-culturele wetenschappen: 'Soms weet ik niet zo goed meer welke achterban ik vertegenwoordig.'

Bram de Hollander

'Kapotte muizen en netwerkbeheerders zonder tijd' Marianne Hoek van Dijke Ze komen eens in de zes vs'eken bij elkaar in het Wis- en Natuurkundegebouw. Daar hebben ze het over scw, het FB, MT, de MUB, uhd's, fte's en natuurlijk over SG, al dan niet in combinatie met MVB. Het gaat hier niet om een geheim genootschap ter bevordering van het gebruik van afkortingen, maar gewoon om het onderwijsoverleg op de faculteit sociaal-culturele wetenschappen. "Iedereen die wat kwijt wil over het onderwijs binnen de faculteit kan naar deze vergadenngen komen", vertelt Norbert, student-lid van het faculteitsbestuur van scw. "De studenten die in commissies zitten krijgen zo informatie. Ik studeer bijvoorbeeld politicologie, maar ik moet ook meepraten over de andere studierichtingen. Hier hoor ik wat er leeft." Het blijkt echter niet mee te vallen om 'gewone' studenten enthousiast te krijgen voor deze bijeenkomsten. Van de negen aanwezigen zijn er acht actief in een of meerdere commissies en gaat de negende daar net mee beginnen. Norbert blijft er nuchter onder. "Als je ziet hoeveel studenten er binnen onze faculteitsverenigmg EOS actief zijn, vind ik het nogal meevallen met de betrokkenheid. Het is belangrijk dat studenten hun belangen verdedigen binnen de faculteit, maar dit is natuurlijk wel een heel specialistische vergadering. We krijgen onze commissies nog steeds makkelijk vol." Onder het motto "negen mensen, dat past precies in dit zaaltje" nemen de studenten monter plaats. Een grote pot thee gaat rond en diverse pakken koekjes worden op hun waarde geschat. "Wauw, dit is echt één brok chemicaliën!", roept Felicité na haar eerste hap van een mierzoete, rozewitte schuimvlinder. Dan is iedereen er klaar voor en kan Carmen de vergadering openen. In de week ervoor heeft Norbert 'sollicitatiegesprekken' gevoerd met studenten die lid wilden worden van de facultaire studentenraad, het nieuwe orgaan waarin studenten na invoering van de MUB hun mening kunnen geven over het onderwijs. Die gesprekken leverden een lijst met maar liefst twintig kandidaten op, van wie er slechts vijf gekozen kunnen worden. Volgens Norbert blijft het ook in de nieuwe bestuursstructuur zinvol om mee te praten over het onderwijs op de faculteit. "Al mogen studenten niet meer meebeslissen, ze mogen in zo'n vergadering wel over heel veel zaken hun mening geven. En studenten kijken nu eenmaal op hun eigen manier tegen dingen aan." Norbert stelt Stefanie, Marjolein en Felicité ("Norbert: "namens MVB", Felicité: "én SG", Norbert: "(zucht)

...'t is moeilijk, al die studierichtingen.") voor als topdrie van de kieslijst voor de toekomstige facultaire studentenraad. Marjolein stelt zich als nieuwelinge in het gezelschap aan de anderen voor. Ze heeft voor ze naar de vu kwam twee jaar in Leiden gestudeerd. "Het lijkt me leuk om ook hier weer actief te worden in de faculteit", vertelt ze. Als blijkt dat zij en Stefanie vnendinnen zijn en samen squashen, ziet Felicité opeens interessante mogelijkheden voor hun samenwerking in de studentenraad. "Als we willen overleggen over moeilijke punten gaan we gewoon met z'n drieën squashen", oppert ze. Niet zonder trots memoreert Norbert nog even dat de eerste vijf kandidaten op de lijst voor de studentenraad dames zijn. "De faculteit heeft pas een notitie over emancipatiebeleid uitgebracht, maar wij kurmen al met een voorkeursbeleid voor mannen beginnen." Na een rondje langs de verschillende commissies, komt het inhoudelijke

punt van vandaag op tafel: de computervoorzieningen van de faculteit. Voor de zeventienhonderd studenten zijn maar twee computerzalen beschikbaar en er komt pas in 1999 uitbreiding. "Welke klachten horen jullie over de computers?", vraagt voorzitter Carmen. De verhalen vliegen meteen over tafel: kapotte muizen, printers die na elke geprinte pagina een blanco velletje leveren, tentameninschnjvingen die mislopen, e-mail die het niet doet, netwerkbeheerders die geen tijd hebben en nog veel meer. Norbert vertelt dat het faculteitsbestuur heeft besloten om voor halve dagen een student-assistent aan te nemen. "Een goed idee, maar kunnen we hem niet op een tennisstoel tussen de twee ruimtes zetten, dan neemt 'ie tenminste geen plek in beslag", stelt Stefanie voor. "Ik vind trouwens dat studenten die een werkstuk moeten inleveren voorrang moeten hebben boven mensen die alleen maar aan het Internetten zijn", vervolgt ze. "Nu zitten de

zalen om half drie tjokvol met mensen die uitgebreid aan het e-mailen of Internetten zijn." Femke is het daar principieel niet mee eens. "Internetten kan net zo goed voor je studie zijn." Maar dat er iets moet worden ondernomen om te voorkomen dat studenten vier uur lang alleen maar via Internet met andere gebruikers aan het kletsen zijn, daar is iedereen het over eens. Alleen weet niemand precies wat. Na een laatste rondje, waarin iedereen vertelt hoe de colleges gaan, sluit Carmen de vergadering. Felicité is tevreden. "Ik vind dit soort vergaderingen wel leuk. Het is alleen jammer dat er zo'n lage opkomst is. Soms weet ik niet zo goed meer welke achterban ik vertegenwoordig. Veel studenten denken dat het allemaal wel voor ze geregeld wordt en dat ze zelf niets meer hoeven te doen. Ik denk precies het tegenovergestelde." De tweedejaars maatschappelijke vraagstukken beleid met als specialisatie sociale gerontologie zit in verschillen-

de facultaire commissies en organiseert ook nog eens de facultaire introductie. "Met mijn studie schipper ik een beetje, maar in principe lukt het wel. Ik hou van de afwisseling en vind het leuk om op een andere manier met de faculteit verbonden te zijn dan alleen via mijn studieboeken." Ze zal haar activiteiten zeker op haar cv zetten, maar verwacht daar niet veel van. "Ik doe het er niet om. Hooguit zien mensen dat ik enthousiast en gemotiveerd ben en mitiatieven durf te nemen." Norbert is evenmin uit strategische overwegingen actief op de faculteit. "Je bent hier met een soort politiek bezig, maar ik zou de echte politiek niet in willen. Ik wil niet met mijn ellebogen werken en me profileren in de media. Dan werk ik liever op de achtergrond." Carmen trommelt ondertussen haar medecommissieleden op. Want vergaderen is leuk, maar er moet nu gegeten en geborreld worden. "Wie gaat er mee?"

FEUILLETON Dagboek van Katja (Katja geeft hierin gratis uitstekende investeringsadviezen. Waarom geen Ajax-aandelen, en wel aandelen Organon? Verder is ze vaeer op oorlogspad en wist u dat 'Voel 'n erg pad' een anagram is van Van der Ploeg?)

32. o lief dagboek - het is me niet gelukt

om in het ziekenhuis een verhouding met een dokter te beginnen, en de verplegers bleken, zoals gewoonlijk, homo - en wat heeft een heel heet hetero meisje van achttien lentes daaraan. Een verpleger wilde wel weer een verhouding met mij als ik me zou verkleden als jongetje. Hij zei: "Je verkleedt je toch ook als meisje - je loopt toch niet naakt door de straat." Daar zit wat in. Vrouwen dragen streepjespakken en noemen dat chic. Vrouwen dragen al weer jarenlang spijkerbroeken; ikzelf liep twee jaar geleden nog in de oude colberts van mijn vader. Vroeger keerde je een pak, tegenwoordig keer je de mode. "Hoe zie ik eruit als jongetje?" vroeg ik aan verpleger Frans. "Met een iets te lange korte broek", zei hij. Daar had ik toch geen zin in. De decadentie neemt hand over hand toe; normen en waarden liggen in de goot te grabbel en de grabbelaars glimlachen geil over geld. Men laat zich betalen in opties. Ik moest erg

lachen toen ik las dat Frank en Ronald de Boer bij Ajax betaald zullen worden in aandelen. Het Ajax-aandeel zal nooit een hoge notering krijgen en dat komt door het eigenaardige product dat voetbal is. Een gewoon bedrijf geeft iets dat je in handen kunt nemen: gloeilampen, vliegtuigen, pleeborstels. Maar wat is een 'overwinning'? Voor wie is die overwinning? Voor wie voetbalt een elftal? Een gewoon bedrijf heeft de hoop (en kan de hoop hebben) dat zijn product door de hele wereld gekocht zal worden. Iedereen een pleeborstel - ja graag. Maar een voetbalelftal is juist gebaat bij vijandschap. Hoe groter de vijand, hoe zoeter de overwinning. De markt is per definitie klein. Je bedrijf mag dus nooit te goed lopen. Dat heeft Ajax zelf het afgelopen seizoen bewezen. Bij gebrek aan tegenstand werden ze, zonder fraai voetbal, te eenvoudig kampioen. Niemand was er echt blij mee, behalve trainer Olsen. Ik had dit seizoen liever aandelen Vitesse gehad bij de thuiswedstrijden. Of down-opties bij Feyenoord. Ajax leek nu een beetje op een pooier in te

ruim Italiaans maatpak, waardoor de kinderen in de buurt dachten dat er een cloviTi over de straat liep. Mijn advies: investeer nooit in een product dat je niet kunt vastpakken, ruiken en zien. De AEX-index zal oplopen tot 1250 punten, dan gaat hij fors naar beneden. Waarom vertel ik dit eigenlijk? Omdat er op dit ogenblik door de hoge heren in Den Haag geformeerd wordt. De uitslag was toch verrassend. Ikzelf hoop dat Rick van der Ploeg weer terugkeert. Van der Ploeg, de grootste womanizer van Nederland

- en ik heb hem nog niet gehad. Dat kan niet. Rickie - ik heb mijn zinnen op hem gezet, dus ik weet zeker dat ik hem krijg. Hij zal de rol van Wijers moeten overnemen, mocht die geen zin hebben of niet worden gevraagd. (Gezien de uitslag is toch nog van alles mogelijk.). Ik ben begonnen mijn ideeën over economie aan Rickie voor te leggen in een brief die begint met: "Lieve Rick - ik ben achttien jaar, mijn oudere vriend heeft me net verlaten, en ik woon nu alleen. Ik heb door mijn studie mijn werk als fotomodel moeten opgeven, en heb nu een zeer karig inkomen. Nu wordt mij de mogelijkheid geboden om zwart te werken, kan ik nu..." En de brief eindigt met: "Waarschijnlijk kun je niet langskomen, want je hebt het erg druk. Ik ben zelf eigenlijk ook pas na tienen 's avonds alleen. Dan heb ik de tijd helemaal voor mezelf, al zie ik er erg tegenop om alleen te slapen. Etc." Nadat ik de brief had geschreven, ging ik ronddwalen in het anagram 'wonderland', was ik romantisch als monarchist en dronk ik hete thee. Ik dacht aan die potentiepil voor mannen die ze een uur van te voren moeten innemen. Niet één man heeft zich ooit kunnen beheersen om met mij een voorspel van een uur te houden. Die potentiepil - daar zou ik trouwens wel aandelen in willen hebben. Katja van Groeningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen