Ad Valvas 1997-1998 - pagina 676

AD VALVAS 11 JUNI 1998

PAGINA 6

'Je eigen geweten speelt Geneeskundestudenten Sheila Kamerman Josine Leeuw (23): "Ik werd meteen ingeloot. Eigenlijk wist ik toen nog steeds niet of ik het nu wel écht wilde. Op de middelbare school vond ik biologie wel leuk, met name het menselijk lichaam, maar arts worden was geen roeping. D e doorslag gaf dat je als arts niet alleen gericht bent op de lichamelijke klachten van een patient, maar dat je ook een maatschappelijke functie hebt. Dat leek me wel wat." Renate de Jongh (23): "Ik heb eerst een jaar biologie gestudeerd m Utrecht. Maar het toekomstperspectief van die studie - onderzoek of onderwijs - trok me bij nader inzien niet zo. Ik dacht: als ik geneeskunde ga studeren vind ik niet alleen de studie, maar ook het werk dat ik ermee kan doen leuk. Ik werd ook in één keer mgeloot." Wessel Hanselaar (23): "Op de middelbare school gingen de bètavakken me het beste af en in die richting wilde ik verder. Tegelijkertijd zocht ik een beroep waarin ik veel met mensen te maken zou hebben. Het leek me weinig inspirerend om mijn leven door te brengen in een laboratorium. Dus werd het arts. Ook ik kon meteen het eerste jaar beginnen." Michiel Schreuder (24): "Ik wilde graag huisarts worden en dus schreef ik me in voor geneeskunde. Als ik niet meteen was ingeloot, was ik economie gaan studeren. Accountant leek me ook een aantrekkelijk beroep." Ze zitten rond de tafel m café 't Smalle in de Amsterdamse binnenstad. Josine en Renate zitten beiden in het vierde jaar, Wessel begint over een week met zijn co-schappen en Michiel heeft daarvan al anderhalf jaar achter de rug en is in december klaar. Zij gaan werken op een vakgebied dat in hoog tempo steeds veeleisender wordt. Nieuwe ontwikkelingen en ontdekkingen volgen elkaar op. Discussies over xenotransplantatie, selectieve abortus en klonen worden afgewisseld met die over orgaandonatie en alternatieve geneeswijzen. Medisch ingrijpen is steeds vaker mogelijk en succesvol. D e patiënten worden steeds mondiger en veeleisender. Bovendien hebben ze uiteenlopende culturele achtergronden, waar de arts rekening mee moet houden. Hoe denken Josme, Renate, Michiel en Wessel

over hun geneeskundestudie, de vu en h u n eigen toekomst? Alleen Michiel koos met overtuiging voor de v u : "Ik, heb de verschillende onderwijsprogramma's naast elkaar gelegd en vond bij de vu de meeste aandacht voor medische ethiek en eerstelijns geneeskunde. Dat gaf voor mij de doorslag en ik heb de v u als eerste keus opgegeven." D e anderen kijken hem verbaasd aan. Zoveel wijsheid voor een ventje van destijds zeventien. "Ik wilde graag naar een grote stad", zegt Josine. "De vu stond niet bovenaan mijn lijstje, maar ik had er ook niets tegen."

Geneeskundestudenten van nu zijn de artsen van de toekomst. Hun beroep wordt steeds gecompliceerder, de patiënten veeleisender en de ethische dilemma's groter. Makkelijk zullen ze het niet krijgen: "Had je al gedacht aan al die keren dat je 's nachts uit je bed wordt gebeld?"

Uitdaging "De vu, waar ligt die?", was de reactie van Renate toen haar moeder haar telefonisch op de hoogte stelde van haar plaatsing aan die universiteit. "Ik wUde graag in Utrecht blijven, want daar studeerde en woonde ik al een jaar en had ik een sociaal leven opgebouwd. Maar aan de andere kant vond ik het ook wel een uitdaging en ben ik meteen naar Amsterdam verhuisd." Ook Wessels eerste keus was Utrecht, lekker dicht bij zijn ouderlijk huis in Nieuwegein. "Maar achteraf ben ik blij dat ik hier ben geplaatst. Vooral de aandacht voor communicatieve vaardigheden vind ik belangrijk." Niemand is de studie aan de vu tegengevallen. Wel missen ze allevier aandacht voor wetenschappelijke vaardigheden tijdens de opleiding. "Het is net een hbo-opleidmg, maar dan met meer stof', vindt Renate. Josine: "Je moet boeken, vele boeken, tot je nemen en reproduceren op het tentamen. T o t zelfstandig nadenken word je niet opgeleid." Ze liepen tegen dat probleem aan tijdens de wetenschappehjke stage in het vierde jaar. Josine: "Ik loop momenteel stage op de afdelmg fysiologie en merkte meteen al dat ik een grote achterstand heb als ik mezelf vergelijk met de medisch biologen." Wessel beaamt dat: "Opeens moet je zelf gaan nadenken, artikelen lezen en mterpreteren. Als je dat niet gewend bent, is dat heel moeilijk." D e asbak is bij het begin van het gesprek al van tafel verdwenen. Niemand rookt. Leven artsen-in-de-dop misschien gezonder dan andere studenten omdat ze zich bewuster zijn

'Niet iedereen heeft in geasfalteerde longen zitten snijden zoals ivij'

Wessel Hanselaar: 'Ik wil niet mijn hele leven opofferen aan mijn beroep. ' van de risico's? Gelach is het antwoord. Michiel: "Het schijnt dat veel artsen er juist een heel ongezonde levensstijl op nahouden." Renate: "Uit onderzoek blijkt dat artsen eerder doodgaan dan de gemiddelde Nederlander." Wessel: "Ze roken en dnnken vaak veel." Michiel: "En ze gebruiken veel medicatie. Als arts hoef je geen toeren uit te halen om aan medicijnen te komen. Trouwens, elke malloot weet dat roken slecht is. Daar hoef je geen geneeskunde voor te studeren." Wessel: "Nee, maar niet iedereen heeft in geasfalteerde longen zitten snijden zoals wij. Dat maakt mdruk." Josine, nadenkend: "Je let toch beter op. Als ik koorts hebt en mijn lymfeklieren zijn opgezet, dan ga ik bij jezelf na wat het kan zijn. Als ik geen

Renate de Jongh: 'De visie van de reguliere geneeskunde is best beperkt.'

geneeskunde had gestudeerd, had ik daar waarschijnlijk geen aandacht aan geschonken. Als mijn moeder buikpijn heeft en haar ontlastingspatroon verandert, denk ik onbewust meteen aan kanker. Al weet ik tegelijkertijd dat die kans heel klein is." Renate: "ledere geneeskundestudent doet wat anders met de kennis die hij heeft. Het hangt heel erg van je persoonlijkheid af." Michiel: "Je stompt ook af." Josme: "Dat klopt. Op colleges passeren zoveel ernstige ziekten de revue, van enge geslachtsziekten tot afschuwelijke kankergezwellen, dat het je op een gegeven moment met zoveel meer doet. Je kunt het vergelijken met de hongersnood in Afrika op de televisie." Hoewel er pas na de co-schappen definitief gekozen hoeft te worden.

hebben de meeste geneeskundestudenten wel een toekomstideaal. Michiel: "Ik wil specialist worden in een ziekenhuis, waarschijnlijk kinderarts. Ik vind het te gek om met kinderen om te gaan. Ze zijn zo spontaan en eerlijk. Laatst bespraken de arts en ik de verdere behandeling van een autistisch jochie met zijn moeder. Het kind was rondjes aan het crossen op zijn fietsje door de kamer. Maar plotseling stapte hij af en kwam bij mij op schoot zitten. 'Jij bent een lieve dokter', zei hij. Daar smelt ik van, daar kan ik weken op teren. Het is ellendig als kinderen ziek zijn. Maar als je ze kunt helpen, heeft dat heel veel effect: ze hebben namelijk nog een heel leven voor zich. Het klinkt misschien een beetje ongenuanceerd, maar bij oude mensen ben je meer aan het oplappen. T o t de gebreken zich elders manifesteren. Daarnaast heb je als kinderarts ook altijd met de ouders te maken. Dat is meestal niet makkelijk. Mensen zijn vaak overbezorgd en irrationeel als h u n kind ziek is. Ze willen tot in de puntjes weten wat er aan de hand is. Maar ik vind het leuk om met hen om te gaan en hen zo goed mogelijk te informeren." Wessel: "Ik heb mijn toekomst wat minder gedetailleerd voor ogen. T o e n ik met de studie begon, wilde ik specialist worden. Geen chirurg, want ik heb twee linkerhanden, maar internist leek me wel wat. Maar nu neig ik meer naar huisarts. Het lijkt m e een heel divers en breed vak. Bovendien sta je met twee benen in de maatschappij omdat je zo intensief contact hebt met patiënten. Daarnaast wil ik niet mijn hele leven opofferen aan mijn beroep, maar ook tijd overhouden voor andere dingen. Het werk als arts lijkt me hartstikke leuk, maar er is meer. Als internist heb je nauwelijks vrije tijd, als huisarts kun je dat iets makkelijker plannen. Maar als in de toekomst deeltijdbanen ook voor specialisten mogelijk worden, dan zou deeltijdintemist ook wel iets zijn." Michiel: "Een fulltime huisarts heeft het drukker dan een fulltime internist. Had je al gedacht aan al die keren dat je 's nachts uit je bed wordt gebeld?" Wessel: "Als huisarts draai je diensten die je afwisselt met collega's. Dat kan je beter zelf plannen." Renate: "Ziekteprocessen zijn net

Michiel Schreuder: 'Ik vind het te gek om met kinderen om te gaan.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen