Ad Valvas 1997-1998 - pagina 273

Gnffioenzaal op zoek naar gebruikers

"Ik ben weer in wonderen gaan geloven" Dat op Uilenstede een nieuwe muziek/theater-zaai staat, is voor een groot deel te danken aan het doorzettingsvermogen van Ad de Ruyter. Zelf wijst het hoofd van het Cultuurcentrum VU bescheiden naar zijn medewerkers: "Ik kan wel iets verzinnen, maar we hebben het met z'n allen waargemaakt".

Het idee voor een eigen ruimte voor muziek- en theatervoorstellingen ontstond in 1 992, tijdens het dertigjarig bestaan van het Cultuurcentrum VU "In een grote tent op het parkeerterrein van Uilenstede organiseerden we een feestweek", vertelt Ad de Ruyter. 'We hadden een mooi programma en elke avond zat die tent vol. Toen dacht ik- dit verdient een zaal. Op het Cultuurcentrum hebben we inmiddels genoeg m huis aan ervaring, ideeën en eigen producties. Voeg daarbij de beroerde repetitie-omstandigheden van de orkesten en koren aan de VU en het verhaal is rond". Eigenlijk vanaf het moment dat hij er in 1977 kwam werken, verbaasde De Ruyter zich erover dat de Vrije Universiteit geen goede ruimte voor voorstellingen heeft. De aula is vol gens hem, ook na de verbouwing van enkele jaren terug, absoluut ongeschikt. Toch treedt daar binnenkort cabaretier Jeroen van Merwijk op. "Dat kan ook best, als hij even vergeet dat hij een theaterprogramma speelt. HIJ staat met een microfoon op een verhoging, dat is alles. Voor Van Merwijk maakt dat weinig uit, maar bij toneeluitvoeringen zijn theaterelementen als licht en decor onmisbaar". Tussen droom en werkelijkheid ligt een periode van vijfjaar. Het grootste obstakel was uiteraard de financiering. "We zijn begonnen met een haalbaarheidsonderzoek. Intermezzo, de verhuurder van Uilenstede, heeft een architect gevraagd om een maquette te maken met een globale begroting. Daarmee zijn we de universiteit doorgetrokken en het idee werd met eens zo slecht ontvangen. Alleen gingen alle deuren dicht op het moment dat er over geld gesproken moest worden: jammer, maar we zijn net aan het bezuinigen. De ommezwaai kwam toen we een financieel

De volgende bedrijven zijn bij de nieuwbouw van het Cultuurcentrum V U , Griffioen betrokken geweest: opdrachtgever: stichting voor jongeren huisvesting Intermezzo, Amstelveen directie en architectuur:

dejong Hoogveld deKat architecten, Utrecht aannemer bouwkundige werken: DURA Bouw Amsterdam BV, Amsterdam constructie: Coudstikker-de Vries, Zoetermeer warmte- en luchtinstallaties: technisch bureau Mampaeyvan Alphen, Haarlem electrische installaties: Knipmeyer Blok Eiectrotechniek, Amsterdam adviseur bouwfysica en akoestiek: Lichtveld Buis Partners, Utrecht adviseur theatertechniek: Hans Wolff Partners, Amsterdam

Ad de Ruyter voor zijn nieuwe Criffioenzaal plan voor het hele Cultuurcentrum maakten, waarin de dekking van de nieuwe zaal was inbegrepen. Een belangrijk onderdeel van dat plan was dat de docenten die onze cursussen geven met meer uit de formatie van de VU betaald werden, maar uit de contributies. Daarmee leverden wij ongeveer drie formatieplaatsen m en dat woog tegen de exploitatie van de zaal op". Volgens De Ruyter houdt deze constructie met m dat de nieuwe zaal er ten koste van de cursussen IS gekomen. "Dat hangt af van hoe alles de komende jaren loopt. De cursussen zijn inderdaad wat duurder geworden. Daar staat echter tegenover dat we met de zaal een

eigen winkel kunnen runnen. Als dat goed lukt, zijn er alleen maar winnaars. Dan komen er meer activitei ten, meer studenten en dan betaalt het gebouw zichzelf'. De Criffioenzaal wordt door Intermezzo voor lange termijn verhuurd aan de gebouwendienst van de Vrije Universiteit. De gemeente Amstelveen speelt een rol op de achtergrond, legt De Ruyter uit. Een paar jaar geleden heeft de gemeente Uilenstede van de VU overgenomen. Omdat er nogal wat achterstallig onderhoud was, IS een verdeling afgesproken: de gemeente nam de verantwoording voor het terrein, als de VU zich m zou zetten voor een op-

looflijk belangrijk voor de aanblik van een voorstelling". Soms kan De Ruyter nog nauwelijks bevatten dat het gebouw er echt staat. "Ik hoop met dat het al te dramatisch klinkt, maar ik ben weer m wonderen gaan geloven. Dat heb ik er wel aan over gehouden: als je wer kelijk ergens voor gaat, lukt het ook. Twee jaar lang heb ik overal dat verhaal gehouden en regelmatig werd ik door mensen voor gek verklaard. Maar ik moest doorgaan, omdat ik wist dat het zou lukken. Hij heeft er geen bezwaar tegen de drijvende kracht achter de Criffioenzaal genoemd te worden, maar benadrukt de rol van de medewerkers van het Cultuurcentrum: "Zo'n gebouw komt er alleen als de buitenwereld vertrouwen m de organisatie heeft". Het komend jaar kan die organisatie zich bewijzen. Nu dat prachtige gebouw er staat, met alles wat erin mogelijk IS, moet het wel voluit gebruikt worden. "We hebben natuurlijk onze eigen gezelschappen en initiatieven, maar we hopen ook dat er andere studenten activiteiten gaan plaatsvinden. Het cabaretfestival van het VUcorps, een Strakfeest waarover ik laatst in Ad Valvas las, dat zijn ideeën die allemaal in onze zaal gerealiseerd kunnen worden. We moeten m contact zien te komen met actieve mensen binnen de VU. Als enige beperking geldt dat er maximaal 400 mensen in kunnen. Het is dus geen kanjer van een zaal, maar wel voor veel gelegenheden geschikt". Zelf gaat De Ruyter in de nieuwe zaal cabaret programmeren. "Voorlopig één voorstelling per maand. Cabaret IS mijn liefde, ik volg de ontwikkelm Dick Roodenburg gen binnen die wereld op de voet". Wie kunnen we de komende tijd op Uilenstede verwachten? "Eén van de waardering van de voorzieningen eerste zal Niet Schieten zijn, een voor sport en cultuur. Op het Sportjonge groep die perfect grappen en centrum zijn onder andere de fitnessliedjes weet te combineren. Ze hebruimtes verbouwd, het Cultuurcenben al een paar keer met veel succes trum kreeg de Criffioenzaal. tijdens de eerstejaars introductie geZijn favoriete plek in het nieuwe gespeeld. Verder wil ik op korte termijn bouw weet De Ruyter al: "Bij die glaSanne Wallis de Vries naar Uilenstede zen wand in de foyer. De ruimtebele halen, een van de aanstormende taving daar vind ik geweldig". In de lenten. En tijdens de openingsavond zaal zelf zijn de geluids- en lichtvoor op woensdag 1 O december komt nazieningen duidelijk zichtbaar aanwetuurlijk Paul Haenen. Ik denk dat we zig. "Onze zaal heeft klank. Koor, orzo'n mooie zaal hebben, dat we op kest of popmuziek: het maakt met den duur ook try-outs van bekendere uit. De akoestiek is helemaal regelartiesten op Uilenstede kunnen krijbaar en zal met weinig kunstmiddegen". len heel natuurlijk klinken. En we kunnen het podium op alle mogelijke manieren uitlichten. Licht is zo onge-

"Als je hier goed speelt, klinkt het ook goed" Het VU-orkest en het VU-kamerorkest hebben de nieuwe Criffioenzaal al een keer kunnen uitproberen. Het orkest speelt in januari onder andere Ein Deutsches Requiem van Brahms en het kamerorkest repeteert voor de uitvoering van de opera Idomeneo van Mozart, waarmee de zaal in februari officieel wordt geopend. Daan Admiraal, de dirigent van beide gezelschap pen, heeft jaren naar de nieuwbouw uitgekeken. HIJ vat samen wat er mis was met de vorige repetitieruimte: "Als je een verhuiskaartje stuurt, noem je ook het oude en het nieuwe adres. Daarom zal ik eerst vertellen waar we al die jaren Mahler, de Sacre du Pnntemps, het Requiem van Verdi en die andere grote werken hebben voorbereid. We zaten met soms honderd man m een zaaltje met laag plafond en groezelig werklicht, waar de afzuiginstal latie de warme, vochtige en zuurstofarme lucht gekoeld terugblaast. Ramen konden met open, vanwege de geluidsoverlast. De violen overstemden de blazers en je hoorde elkaar zo slecht, dat van samenspelen nauwelijks sprake was". Admiraal speelde nog met met het voltallige orkest m de Criffioenzaal, maar zijn eerste indruk van de akoestiek is zeer positief. "Ik heb met de blazers gerepeteerd en daar was ik heel enthousiast over. Als de fagotten een grondtoon spelen, wordt die met door het plafond of door de wanden opgezogen, maar weerkaatst. Die informatie is essentieel voor de andere spelers, die kunnen daarop afstem men. Een akkoord kun je zien als een bouwwerk, datje met alle instrumenten optrekt. Tijdens zo'n blazersrepetitie gaat het gorgelen: alle geluiden versterken elkaar. Als je zuiver speelt, klinkt het prachtig. Tijdens een violenrepetitie voor Idomeneo kreeg ik hetzelfde gevoel De muziek klonk droog, maar op een goede manier. Droog met reflectie, maar zonder galm. Als je hier lelijk speelt,

Dick van Elven hoor je dat meteen. Maar als je goed speelt, kifnkt het ook goed. In de oude zaal klonk alles als karton en daardoor gingen de spelers het zoeken m kracht. Dan krijg je zo'n werkorkest. Hier kun je op souplesse gaan werken" De architectuur van het nieuwe gebouw spreekt Admiraal erg aan. "Het is low-budget, maar heeft toch een artistieke bevlogenheid. Dat terra cotta van de buitenkant vind ik mooi en doordat de

schoenendoos van de zaal doorloopt m de foyer, houdt foyer en zaal contact met elkaar Heel leuk gedaan. En de foyer straalt door zijn ronde vormen en opgaande lijn een soort welkom uit." Over esthetiek gesproken, sommige mensen vinden de opvallende akoestische panelen m de zaal met mooi. "Dat zal me echt worst wezen. Ze werken m ieder geval prima".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen