Ad Valvas 1997-1998 - pagina 660

A D VALVAS 4 JUNI 1 9 9 8

PAGINA 6

Romeo en Julia op muziek van de Spice Girls Toneelgroep Cultuurcentrum VU speelt Shakespeare schouwburg en het dansgezelschap Introdans is op tournee met de balletversie van de Spaanse choreograaf Ramon Oller. De Romeo in het stuk van Het Zuidelijk Toneel wordt vertolkt door acteur Ramsey Nasr. In een interview met de Uitkrant (juni 1998) geeft hij zijn visie op het stuk: "Het zijn juist de jongeren die de vete voortzetten. Romeo en Julia gaan daarin mee omdat deze spannende situatie hun passie stimuleert. Ze voelen in wezen niets voor het huwelijk, dus moeten ze samen sterven." Janine Veeren kan het met deze interpretatie wel eens zijn en ze

Enkele jaren geleden kondigde regisseuse Janine Veeren al aan: "Als de nieuwe Griffioenzaal op Uilenstede klaar is, hebben we eindelijk de ruimte voor een grotere theaterproductie. Dan doe ik 'Romeo Julia'." Komend weekend gebeurt het: maar liefst dertig spelers bestijgen het toneel voor een moderne versie van Shakespeare's tijdloze liefdesverhaal. Tijdens de laatste repetities verloopt alles nog niet vlekkeloos.

Cultuur

Dick Roodenburg Op een dinsdagavond wordt op Uilenstede de massale vechtpartij uit de eerste scène van Romeo Julia gerepeteerd. Met stevige rock als achtergrondmuziek rennen de spelers door de zaal, her en der verwoede kungfubewegingen makend. Rustig, of eerder berustend, overziet regisseuse Janine Veeren de chaos. N a afloop geeft ze haar commentaar. Sommige spelers zijn nauwelijks tot bedaren te brengen, probeer dertig enthousiaste studenten maar eens in toom te houden. "Kan iedereen tijdens de regieaanwijzingen even z'n mond houden!", roept Julia-vertolkster Laura Roebroeck. Een speelster die even langs de kant zit, benadrukt dat het niet altijd zo'n rommeltje is: "Afgelopen weekend repeteerden we de romantische scènes, die waren prachtig. Wacht maar tot we op het echte decor staan, met de kostuums, dat ziet er heel anders uit. Het scheelt ook enorm als de lampen op je gericht staan."

DE

Romeo (Jan Willem Dijkstra) en Julia (Laura Roebroeck): 'Wat je niet mag, wil je juist hebben.' Het volgende fragment speelt zich af op een feest. Veel zonnebrillen en vrolijke muziek van de nog voltallige Spice Girls. Voor de choreografie van deze scène is dansdocente Eszter Triz ingehuurd, maar sommige acteurs zijn nu eenmaal geen danstjrpes. T e midden van h u n soepel bewegende medespelers vallen ze op door h u n zijwaartse blikken en de kwartslag te laat. Dat blijft de charme van een voorstelling waarm enthousiasme het soms wint van de professionaliteit. Ook wat betreft tekstvastheid zijn er verschillen. Net als zijn personage Romeo is acteur Jan Willem Dijkstra in dit opzicht de beste van de klas: hij

schijnt het complete stuk uit zijn hoofd te kennen en souffleert medespelers die even stilvallen. Tijdens het feest ontmoeten Romeo en Julia elkaar voor het eerst. Ze zijn op slag verliefd, maar hoe speel je dat? "Niet gaan zweven. Jan Willem', zegt de regisseuse als Romeo iets te hemels rondloopt. "De tekst zweeft al genoeg." Het verhaal van Romeo Julia zal bekend zijn: een oude vete tussen h u n families Montecchi en Capuletti staat de liefde tussen Romeo en Julia in de weg. Ze kiezen voor elkaar en daarmee voor de dood. Het drama is talloze malen uitgevoerd en deze eeuw - al

Ramon Busch

of niet gemoderniseerd - diverse malen verfilmd, op muziek gezet en in dans verwerkt. Een bekend voorbeeld is de film West Side Story van Robert Wise uit 1961, gebaseerd op de Broadwaymusical met muziek van Leonard Bernstein. Vorig jaar speelde Leonardo DiCaprio een hippe Romeo in de meest recente HoUywoodversie van het klassieke verhaal. H o e actueel de thematiek nog steeds is, blijkt uit het theateraanbod van de komende weken: naast de uitvoering in de Griffioen op Uilenstede zijn er nog twee Romeo Julia's te zien: het Zuidelijk Toneel speelt het stuk van 15 tot en met 18 juni in de Amsterdamse Stads-

Romeo Julia, vrijdag 5, zaterdag 6 en zondag 7 juni in het Cultuurcentrum VU, Griffioen, Uilenstede 106, Amstelveen. Aanvang. 20.30 uur. toegang ƒ10,Informatie en reservenngen tel. 020-4445100

'Op sommige momenten was ik ''desperate'''

SOLLICITATIE

Eric Baars solliciteerde op alles wat op zijn weg kwam, zo graag wilde hij aan de slag. Overal ving hij bot, maar net toen hij de moed dreigde op te geven, raakte zijn carrière in een stroomversnelling. Yvette Nelen

Naam:

vat eenvoudig samen: "Wat je niet mag, wil je juist hebben." Naast een liefdesverhaal is Romeo Julia volgens Veeren vooral een stuk over pubers die tegen h u n ouders in opstand komen. Over de invulling van de Romeo-rol denkt zij anders dan Nasr, die in het interview zijn personage beschrijft als iemand die onder vrienden stoere grappen maakt over meisjes, maar zich tegenover die meisjes juist weer heel netjes gedraagt. Veeren: "Onze Romeo is meer een buitenbeentje." Voor het decor van de voorstelling heeft ontwerpster Katrien Böttger optimaal gebruik gemaakt van de mogelijkheden van de nieuwe theaterzaal. Het speelvlak bestaat uit grote blokken, die niet zonder risico te betreden zijn. Volgens Janine Veeren weerspiegelt het decor de inhoud van het stuk: "Als je eroverheen loopt, kun je als het ware diep vallen. Zo gebeurt ook in het stuk alles op het scherpst van de snede: de personages worden uitgedaagd om dingen te doen die gevaarlijk zijn."

Bram de Hollander

Eric Baars Leeftijd: 27 jaar Studie: Algemene Letteren Afgestudeerd: Oktober 1997 Functie: Marketingmedewerker HIVOS Aantal sollicitaties: 47

"Direct na mijn afstuderen ben ik een halfjaar lang continu bezig geweest met solliciteren. Ik heb geen wereldreis gemaakt of lange vakantie gehouden; ik wilde gewoon aan de slag. Precies 47 brieven heb ik geschreven. Ik reageerde op alles. Ik ben zelfs een keer uitgenodigd bij een bejaardentehuis voor een baan als oproepmedewerker bij de schoonmaakdienst. T o e n heb ik mezelf toch maar het signaal gegeven: 'Dit moet ik niet doen.' Ik was zo desperate op sommige momenten. Ik wilde mijn eigen geld verdienen en van mijn uitkering af. Dat solliciteren ging op een vrij conservatieve manier. Elke week spelde ik de krant helemaal. Het kostte alleen al twee uur om de personeelsadvertenties te bekijken. Ik weet zeker dat ik iedere advertentie gezien heb die het afgelopen halfjaar is verschenen. In die tijd deed ik drie dagen in de week onbetaald werk bij twee non-profitorganisaties. Bij het Nederlands Centrum voor Inheemse Volkeren deed ik de eindredactie van het blad Indigo en voor een muzikantenbelangenorganisatie heb ik de Amsterdamse Popgids samengesteld. D a n had ik elke donderdag en vrijdag over om brieven te schrijven en cv's aan te passen. Daar zat ik dan, aan mijn eettafel. Mijn eerste gesprek was bij de AKO, als boekverkoper op Schiphol. Het gesprek was ontzettend formeel. Ik zat daar met de directeur Winkelbedrijf Schiphol en de personeelsfunc-

tionaris van de AKO. Eigenlijk kom je daar als simpele vakkenvuller, meer is het niet, maar ik kreeg vragen naar mijn hoofd alsof ik solliciteerde naar de functie van directeur bij Philips. Ze raadden me zelfs aan mijn vrijwilligerswerk op te geven, terwijl het ging om een baan van maar drie dagen. Ik voelde me door h u n vragen in de hoek gezet, ze zaagden maar door. Het tweede gesprek was informeler, maar daarna lieten ze mets meer van zich horen. Zelfs niet nadat ik een brief had geschreven aan de personeelsfunctionaris met de vraag waarom ik niets vernam. Sindsdien heb ik nooit meer een boek bij de AKO gekocht. De eerste twintig seconden van een gesprek zijn doorslaggevend. Je uitstraling is zó belangrijk. Ik heb veel geleerd van het boekje 184 mameren om een passende baan te vinden. Hierin staan handige tips. Ook heel simpele. Als je zweethanden hebt, leg dan eerst de palmen van je handen op je broek en sta dan op om een hand te geven. D a n kun je ongemerkt het zweet afvegen. Uiteindelijk is het heel raar gelopen. De afgelopen drie weken waren chaotisch. Eerst solliciteerde ik als helpdeskmedewerker bij een klein automatisenngsbedrijf. Ik zag het wel zitten, omdat ik er ook cursussen mocht geven en handleidingen schrijven. Het gesprek ging uit de kunst. Ik wist het zo te sturen dat ik kon laten blijken dat ik geschikt was. Dat had ik inmiddels wel geleerd. Je moet natuurlijk niet staalhard gaan zitten liegen, maar het is wel belangrijk o m

de feitjes mooi aan te kleden. T o e n ze me vroegen hoe snel ik me een bepaald automatiseringsprogramma dacht eigen te maken, zei ik: 'Twee weken.' ' G o h ' , reageerden ze. 'Normaal staat er twee maanden voor.' Maar volgens mij geloofden ze me wel! In diezelfde tijd had ik op het prikbord van het Centrum voor Inheemse Volkeren een advertentie zien hangen van de ontwikkelingsorganisatie HIVOS. Ze vroegen op korte termijn een marketingmedewerker en ik dacht: 'Het sluit misschien niet helemaal aan bij mijn opleiding, maar laat ik het eens proberen.' Twee dagen later werd ik uitgenodigd. Inmiddels had ik gehoord dat ik beet had bij de automatiseerder. Ik twijfelde of ik nog naar Hivos moest gaan, want ik had 'ja' gezegd. Ik ben blij dat ik toch gegaan ben, want het werk bleek er leuker en de organisatie sprak me aan. Ik kon affiniteit met ontwikkelingswerk tonen door mijn werk voor Indigo en mijn geschiedenisscriptie over Amerikaanse indianen. Ik was gemotiveerd voor de baan zonder dat ik me te veel door mijn enthousiasme liet meeslepen, wat ook nog wel eens gebeurt bij mij. Ik liet merken dat ik elk moment kon beginnen. Dat heeft volgens mij de doorslag gegeven. In korte tijd is alles veranderd. Ik zie de toekomst weer met vertrouwen tegemoet. Het marketingvak lijkt me afwisselend. Je kunt er alle kanten mee op. Dit is voor mij een grote stap op weg naar een machtige carrière. Dat had ik een maand geleden niet gedacht. Op dezelfde dag dat HIVOS liet weten dat ze me wilden hebben en ik de automatiseerder moest afbellen, kreeg ik ook nog een telefoontje van de AKO. Of ik toch nog bij ze wilde komen werken. ' N o u ' , dacht ik, 'bekijk het maar!'"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen