Ad Valvas 1997-1998 - pagina 9

AD VALVAS 25 AUGUSTUS 1997

PAGINA 9

'Ingeloot in Rotterdam maar wil naar VU. Ruilen?' Plaatsing geneeskundestudenten zorgt voor veel leed Voor sommigen is het een nachtmerrie: Na jaren zijn ze eindelijl^ ingeloot voor geneeskunde, maar... aan de verkeerde universiteit. "Ze snappen niet wat voor een leed daarachter zit." Sheila Kamerman

Vanaf half juli verschijnen ze in de krant: tal van kleine advertentietjes in de rubriek 'oproepen': 'Aank. Stud. Geneeskunde wil studieplaats VU A'dam ruilen voor RU Groningen' of 'Ingeloot medicijnen in Rotterdam, wil naar vu of UVA. Ruilen?' Ze hebben het bepaald niet gemakkelijk, de aankomende studenten geneeskunde. Moeten ze niet zelden een paar jaar wachten voordat ze worden ingeloot, lopen ze ook nog het risico op een universiteit terecht te komen waar ze helemaal niet naar toe willen. Zo zou Hanna Telleman (19) uit Nijmegen het liefst medicijnen studeren aan de vu, maar ze is ingeloot in Rotterdam. "Ik ben gereformeerd en wilde daarom per se naar een christelijke universiteit. Ik ben nu wel naar Rotterdam gegaan om me te oriënteren, maar ik kreeg het idee dat daar alleen de feiten tellen. Ik ben op zoek naar iets extra's en ik verwacht dat op de vu wel te vinden." Eigenlijk snapt ze niet hoe ze in Rotterdam een plaats toegewezen heeft kunnen krijgen. "Je kunt op het aanmeldingsformulier vier voorkeuren aangeven, de vu stond bij mij bovenaan en Rotterdam kwam niet op dat lijstje voor." In ieder geval is ze niet van plan om het erbij te laten zitten. "Via de hardheidsclausule kun je bezwaar aantekenen. Ik heb brieven van mijn dominee bijgevoegd. Hopelijk helpt dat." Als het uiteindelijk allemaal niet mag baten, gaat ze de studie toch in Rotterdam proberen. "Ik heb wel overwogen om tegen de medewerkers van het centraal bureau aanmelding en plaatsing in Groningen te zeggen dat ik mijn plaats beschikbaar stel als ik niet naar de vu kan. Alleen om duidelijk te maken hoe belangrijk het voor me is. Ze snappen niet wat voor een leed daarachter zit." Arend Bierman, medewerker van het centraal bureau aanmelding en plaatsing (CBAP), voelt mee met de mensen die niet op de plaats van hun keuze terecht zijn gekomen. Maar hij vindt dat het bij een populaire studie als geneeskunde niet is te voorkomen. Van de 6244 mensen die zich dit jaar hadden aangemeld, konden er slechts

1750 worden geplaatst. "Dus moet je eigenlijk blij zijn dat je tenminste bent ingeloot. Natuurlijk houden we zoveel mogelijk rekening met de voorkeuren van mensen." Het is mogelijk om een verzoek tot ruiling in te dienen, maar Bierman benadrukt dat de kans dat het lukt niet erg groot is. "Groningen is bijvoorbeeld een heel populaire universiteit, daar willen gewoon veel meer mensen heen dan er geplaatst kunnen worden. Hij krijgt regelmatig teleurgestelde of boze aankomende studenten aan de lijn en nog veel vaker hun ouders. "Die gaan dan tegelijkertijd met mij én hun zoon of dochter die op de bank zit, overleggen. Dat vind ik wel eens gênant." Bierman kan dan alleen nóg maar eens uitleggen hoe de procedure in elkaar steekt, die overigens ook tot in detail te lezen is in de brochure 'instroomselectie'. Overigens heeft het geen zin om een advertentie in de krant te zetten. Er kan namelijk alleen geruild worden bij het CBAP. Bierman: "Het is

dan zaak om je zo snel mogelijk aan te melden. Wij plaatsen de studenten hier op een lijst en zoeken naar een mogelijke ruilpartner." Dat het af en toe kan lukken, merkte Anna Perez Mantos (21), die was ingeloot aan de vu maar in Groningen wilde studeren: "Ik kom uit Cuba en ben getrouwd met een Nederlander die in Groningen woont." Studeren aan de vu zou een bijna onoverbrugbare afstand tot gevolg hebben. "Gelukkig was ruilen mogelijk. Anders had ik helemaal in Amsterdam op kamers gemoeten." Thierry (24, wil niet met zijn achternaam in de krant) en Sonja Swart (22) hebben vooralsnog minder geluk. Thierry, die twee keer werd uitgeloot, heeft er twee jaar medische biologie aan de vu op zitten. Logischerwijs wil

Illustratie: Berend Vonk

hij, nu hij eindelijk aan de studie van zijn keus kan beginnen, medicijnen studeren aan dezelfde universiteit. Vooral omdat hij dan meteen in het tweede jaar zou kunnen beginnen, "niet ongunstig met de korte studieduur". Helaas is hij ingeloot in Rotterdam. "Ik heb al vele bezwaarschriften geschreven", zegt hij boos, "maar het heeft niets geholpen." Hij is zich nog "ernstig aan het het beraden" of hij, als het ruilen niet doorgaat, toch naar Rotterdam zal gaan. Wel heeft hij een ruilpartner gevonden, maar daar kan hij zelf niets mee doen. "Het is afwachten of ze ons daar bij het CBAP aan elkaar kop-

pelen. Erg veel hoop heb ik niet." Ook Sonja heeft de moed al min of meer opgegeven. Zij is ingeloot aan de vu, maar zou veel liever in Groningen blijven. De afgelopen twee jaar heeft ze in die stad psychologie gestudeerd en intussen lootte ze elk jaar mee voor

geneeskunde. "Als ik nu nog thuis woonde en voor het eerst op kamers zou gaan, had het weinig uitgemaakt waar ik terecht zou komen. Maar ik ben net gesetteld in Groningen: Ik ken de stad, de universiteit, ik heb er vrienden gemaakt en een mooie kamer gevonden. In Amsterdam moet ik weer helemaal opnieuw beginnen." Het allerlastigst is het voor Mark Broeckeart (30). Hij is ingeloot in Rotterdam, maar zou zijn studie willen volgen aan de vu. Hij werkt namelijk al ruim vijf jaar in het vu-ziekenhuis op de afdeling pathologie. "Omdat ik de 27 ben gepasseerd heb ik geen recht meer op studiefinanciering en moet ik mijn studie zelf betalen. Daarom is die baan voor mij essentieel. Bovendien heb ik met mijn baas kunnen regelen dat ik minder zou kunnen werken als ik zou gaan studeren. Het leek een perfecte combinatie."

Op zijn aanmeldingsformulier had Mark alleen de vu opgegegeven als voorkeur. Het werd Rotterdam. Werken in Amsterdam, wonen in IJmuiden en studeren in Rotterdam wordt voor hem wel een heel lastige constructie. Gelaten: "Het is niet anders. Ik heb meteen een bezwaarschrift geschreven. Misschien kan er nog geruild worden." Het was altijd zijn wens om medicijnen te studeren, maar na zijn militaire dienst kreeg hij meteen een baan in het ziekenhuis. Daarna is het er niet meer van gekomen. Pas de laatste jaren denkt hij weer serieus aan studeren. "Ik dacht: wie niet waagt, wie niet wint." Stellig: "Nu ik ben ingeloot, zet ik door. Al moet ik ervoor naar Rotterdam."

De Emancipatiecommissie is er ook voor studenten Dit is een info-deei van de

Emancipatiecommissie

De Vrije Universiteit lieeft een Emancipatiecommissie. Al vanaf begin 1982 is deze Commissie actief. Sindsdien is er veel gebeurd en bereikt op het gebied van emancipatie voor de vrouw (en de man) binnen de VU. Naast aandacht voor het emancipatiegericht personeels-beleid vraagt de Emancipatiecommissie regelmatig aandacht voor studentenemancipatiebeleid. Een aantal zaken w/aar de Emancipatie-commissie nauw bij betrokken is geweest zijn: kinderopvang; betaald ouderschapsverlof; vrouwvriendelijk advertentiebeleid; bespreekbaar maken en doorbreken van de (stereotype) beeldvorming rondom vrouwen en mannen; het screenen van voorlichtingsmateriaal op vrouwvriendelijkheid. Voor aankomende eerstejaars en andere belangstellenden wil de Emancipatiecommissie in deze info-pagina kort uiteen zetten wat de taken en activiteiten van de Commissie zijn.

Emancipatiecommissie

Aandachtsvelden

De Ennancipatiecommissie is een universitaire commissie en geeft gevraagd én ongevraagd advies aan het College van Bestuur en gevraagd aan de Ondernemingsraad. De Emancipatiecommissie heeft tot doel om emancipatie te bevorderen op het gebied van arbeid en studie binnen de Vrije Universiteit. Emancipatie wordt gedefinieerd als streven naar gelijkwaardigheid zonder onderscheid op grond van geslacht. De Commissie bestaat uit negen leden en een aantal adviseurs. De leden, personeel en studenten, zijn afkomstig uit diverse faculteiten, diensten en groeperingen. De Emancipatiecommissie vergadert ten minste zes maal per jaar. Deze vergaderingen zijn openbaar.

De Emancipatiecommissie stimuleert en creëert randvoorwaarden voor de volgende zes aandachtsvelden: • de positie van het vrouwelijk personeel; • (informele) netwerken van vrouwen; • de combinatie betaalde arbeid en zorgtaken; • het bewust maken van mannelijk personeel en mannelijke studenten bij emancipatie; • het volgen van ontwikkelingen rond andere achterstandsgroeperingen dan vrouwen binnen de Vrije Universiteit.

Werkgroepen Voor uitoefening van haar taak werkt de Emancipatiecommissie met

Dit is een INFO-pagina. Info-pagina's kunnen door VUInstanties tegen betaling worden benut voor publicatie van informatie die wegens uitvoerigheid en gedetailleerdheid niet thuishoort in de IVIededelingenrubriek. Aanvragen voor Info-pagina's richten aan: Bureau Voorlichting en Externe Betrekkingen, Hoofdgebouw, kamer lD-04. Telefoon: 45660 werkgroepen. Werkgroepen worden geformeerd indien een bepaald door de Emancipatie-commissie aangewezen onderwerp extra aandacht behoeft. Aan de werkgroepen wordt deelgenomen door Emancipatie-commissieleden en niet-Emancipatie-commissieleden. De volgende werk-groepen zijn op dit moment actief: • studentenemancipatiebeleid; • positieve-actie; • vrouw/man-emancipatie; • vrouwennetwerk..

Activiteiten Naast het gevraagd en ongevraagd adviseren van het College van Bestuur en het gevraagd adviseren van de

Onderne-mingsraad, ontplooit de Emancipatie-commissie tal van activiteiten. Deze activiteiten zijn onder meer het organiseren van het programma rondom de internationale vrouwendag (8 maart), het doen van eigen onderzoek (bijvoorbeeld: de deelname van vrouwen aan raden, commissie en besturen binnen de VU), via Ad Valvas belangrijke onderwerpen onder de aandacht brengen en het verzorgen van maandelijkse lunchbijeenkomsten.

Afgelopen studiejaar Het afgelopen studiejaar heeft de Commissie een vijftal adviezen uitgebracht. Eén daarvan was een advies aan de Stuurgroep Wijsgerige Vorming. Het vak Wijsgerige Vorming (ook wel encyclopedie of filosofie genoemd) is het enige vak dat alle studenten van de VU moeten volgen. Het is volgens de Emancipatiecommissie van groot belang dat dit vak aansluit bij deze tijd en de huidige studentenpopulatie. Daarom heeft de Commissie gevraagd of er meer aandacht voor impliciete en expliciete waardenoverdracht op het gebied van sekse en etniciteit binnen het vak kan komen. De Emancipatiecommissie verstaat onder impliciete waardenoverdracht de verbale en non-verbale communicatie tussen docent en student, de keuze van voorbeelden, keuze van boeken en syllabi en andere vaak onbewuste

vormen van waardenoverdracht. Onder expliciete waardenoverdracht verstaat de Emanci-patiecommissie bijvoorbeeld aandacht voor voorbeelden uit vrouwen/gender-studies en het ter discussie stellen van de westerse en niet-westerse waarden en normen. Het komend studiejaar zal de Emancipatiecommissie bij de Stuurgroep Wijsgerige Vorming nagaan wat zij met het advies van de Emancipatiecommissie hebben gedaan. Verder heeft de Emancipatiecommissie in het voorjaar van 1997 twee maal aandacht gevraagd voor de positie van vrouwen in de op stapel staande nieuwe bestuursstructuur van de Vrije Universiteit. Daarnaast heeft de Commissie nog advies uitgebracht over naschoolse opvang en over de Nota Emancipatiebeleid 1997 - 2000. Al deze adviezen zijn bij het secretariaat van de , Emancipatie-commissie in te zien.

Informatie Voor verdere informatie over de Emancipatiecommissie kunt u terecht bij de ambtelijk secretaris drs. Monic Hodes, kamer lE-64 (hoofdgebouw). De Boelelaan 1105, 1081 HV Amsterdam, tel (020) 444 5462, fax: (020) 444 5405, E-mail: m.hodes@dienst.vu.nl of u kunt de homepage van de Emancipatiecommissie bezoeken: http://www.vu.nl/s_m/stud.html

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen